Ο μύθος, οι αναμνήσεις και η πραγματικότητα ξετυλίγονται γύρω από την αφήγηση του τέλους μιας ωραίας και ρομαντικής εποχής, του τέλους του 19ου αιώνα, που είναι ίσως ο πιο ενδιαφέρων και σημαντικός στην πορεία του ανθρώπου. Η ιστορία αρχίζει στη Ρωσία και τελειώνει στην Κεφαλονιά. Όπως συχνά συμβαίνει, τα επεισόδια που μοιάζουν απίθανα και φανταστικά, είναι πραγματικά. Η ζωή είναι πιο ευφάνταστη και ταλαντούχα από οποιονδήποτε συγγραφέα. Ο κόσμος αυτός της εποχής καταστράφηκε με μεγάλη σκληρότητα και ποταμούς αίματος. Ήταν όμως ένας κόσμος που λάτρεψε την ομορφιά, την αρμονία, την ευγένεια και την τιμή σε κάθε έκφραση της ζωής, από την υψηλή τέχνη μέχρι τις πιο απλές εκδηλώσεις. Ήταν μια ρομαντική εποχή, γεμάτη κίνηση, δύναμη, πάθος, ζωή, έρωτα και θάνατο.
Ο συγγραφέας (Άνδρας όπως ξεκάθαρα φαίνεται στην γραφή του) αναφέρεται στο βιβλίο σαν μια ρομαντική εποχή του 19ου αιώνα. Εγώ το μόνο που βλέπω είναι υπερπλουσιοι αριστοκράτες (βασιλείς και πριγκιψ) να ζουν με απερισκεψία για το τι γίνεται στον πραγματικό κόσμο (ο απλός λαός υποφέρει από φτώχεια). Ζουν λοιπόν στην φούσκα τους όπου μεγαλύτεροι σε ηλικία άνδρες αποπλανουν δούλες (συνήθως ανήλικες, παιδια) για να πραγματοποιησουν τις ορέξεις τους (βιασμούς) . Ρατσισμός (έχουν 2 μαυρακια παιδιά για στολίδι στο σπίτι). Κυρίες του σπιτιου που το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι τι θα φορέσουν την επόμενη ώρα και να διοργανώνουν δεξιώσεις. Όσο το διαβάζεις τόσο με εκνευρίζει. ΆΘΛΙΟ.