Το άνθος της στάχτης

by Idea Vilariño, Έλενα Σταγκουράκη (translator)

Η ΠΟΙΗΣΗ ΜΟΥ ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ, έλεγε η Ιδέα Βιλαρίνιο. Από την έκδοσή της πρώτης κιόλας ποιητικής συλλογής της, το 1945, η Βιλαρίνιο είχε αναγνωριστεί ως μία από τις σπουδαιότερες φωνές της ισπανικής ποίησης και ήταν ζωντανός θρύλος στην πατρίδα της, την Ουρουγουάη. Η μοναξιά της, οι έρωτές της, η πολιτικής της δραστηριοποίηση, το ήθος της εξύφαν έναν ιστό αδιαχώριστο από τους στίχους της.
Έρως και Θάνατος συνιστούν θεμελιακές εμμονές της ποίησής της.

"Βιώνω τα πάντα με ένταση, τον έρωτα, τον πόνο, την ευτυχία, την αγάπη για τον κόσμο, αλλά και την αγανάκτηση, την περιφρόνηση, την επιθυμία του θανάτου. Γράφω ευρισκόμενη στο αποκορύφωμα αυτών των συναισθημάτων, γι' αυτό και ό,τι εκφράζω είναι δυνατό σκληρό ή συγκινητικό."

Στην ποίησή της η Βιλαρίνιο παραδίδεται ολοκληρωτικά και άνευ όρων, "δίνει τα πάντα, δίχως να κρατάει τίποτε για τον εαυτό της", είχε πει ο σπουδαίος Αργεντίνος ποιητής Χουάν Χέλμαν. "Η ποίησή της μας επιτρέπει την είσοδο, όχι όμως την έξοδο. Περισσότερο από επικοινωνίας, συνιστά κοινωνία."

Genres: Poetry

395 pages, Paperback

Published December 1, 2015

About the author

Idea Vilariño (Montevideo, 1920-2009) fue una poeta, ensayista y crítica literaria uruguaya perteneciente al grupo de escritores denominado Generación del 45. Dentro de sus facetas menos conocidas se encuentran la de traductora, compositora y docente.

Vilariño was one of the outstanding figures of Uruguayan poetry, with her lyric creations collected in works such as “La Suplicante” (The Supplicant), “Poemas de Amor” (Love Poems) and “Nocturnos” (Nocturnes).

Also known as an essayist and literary critic, she was a member of the writers’ group called the Generation of 45, to which Mario Benedetti, 88, also belonged and who is currently in a Montevideo hospital in critical condition.

Idea Vilariño worked as a high-school literature teacher from 1952 until the 1973 military coup in Uruguay.

Her translations and Shakespearean studies have been hailed throughout Latin America’s academic world.

After the dictatorship in 1985, she became head of Uruguayan literature in the Humanities and Education Sciences Faculty of the University of the Republic.

In her work as a lyricist, two legendary works stand out: “A una Paloma” (To a Dove), set to music by Daniel Viglietti, and “La Cancion y el Poema” (The Song and the Poem), with a melody by Alfredo Zitarrosa.