What do you think?
Rate this book
ستاره خواران
رومن گاری این کتاب را نخست در سال ۱۹۶۱ به زبان انگلیسی و با عنوان
The Talent Scout
به معنی استعدادیاب چاپ کرده بود. بعدها خودش آن را به فرانسه ترجمه کرد و عنوان
Les Mageurs d’Etoiles
را بر آن گذاشته بود که معنای تحت الفظی اش می شود ستاره خواران كه در فارسي
ستاره بازان نيز ترجمه شده است.
The Talent Scout
به معنی استعدادیاب چاپ کرده بود. بعدها خودش آن را به فرانسه ترجمه کرد و عنوان
Les Mageurs d’Etoiles
را بر آن گذاشته بود که معنای تحت الفظی اش می شود ستاره خواران كه در فارسي
ستاره بازان نيز ترجمه شده است.
352 pages, Paperback
First published January 1, 1966
22 people are currently reading
701 people want to read
About the author
Romain Gary
170 books1,933 followersRomain Gary was a Jewish-French novelist, film director, World War II aviator and diplomat. He also wrote under the pen name
Émile Ajar
.
Born Roman Kacew (Yiddish: קצב, Russian: Кацев), Romain Gary grew up in Vilnius to a family of Lithuanian Jews. He changed his name to Romain Gary when he escaped occupied France to fight with Great Britain against Germany in WWII. His father, Arieh-Leib Kacew, abandoned his family in 1925 and remarried. From this time Gary was raised by his mother, Nina Owczinski. When he was fourteen, he and his mother moved to Nice, France. In his books and interviews, he presented many different versions of his father's origin, parents, occupation and childhood.
He later studied law, first in Aix-en-Provence and then in Paris. He learned to pilot an aircraft in the French Air Force in Salon-de-Provence and in Avord Air Base, near Bourges. Following the Nazi occupation of France in World War II, he fled to England and under Charles de Gaulle served with the Free French Forces in Europe and North Africa. As a pilot, he took part in over 25 successful offensives logging over 65 hours of air time.
He was greatly decorated for his bravery in the war, receiving many medals and honors.
After the war, he worked in the French diplomatic service and in 1945 published his first novel. He would become one of France's most popular and prolific writers, authoring more than thirty novels, essays and memoirs, some of which he wrote under the pseudonym of Émile Ajar. He also wrote one novel under the pseudonym of Fosco Sinibaldi and another as Shatan Bogat.
In 1952, he became secretary of the French Delegation to the United Nations in New York, and later in London (in 1955).
In 1956, he became Consul General of France in Los Angeles.
He is the only person to win the Prix Goncourt twice. This prize for French language literature is awarded only once to an author. Gary, who had already received the prize in 1956 for Les racines du ciel , published La vie devant soi under the pseudonym of Émile Ajar in 1975. The Académie Goncourt awarded the prize to the author of this book without knowing his real identity. A period of literary intrigue followed. Gary's little cousin Paul Pavlowitch posed as the author for a time. Gary later revealed the truth in his posthumous book Vie et mort d'Émile Ajar .
Gary's first wife was the British writer, journalist, and Vogue editor Lesley Blanch (author of The Wilder Shores of Love ). They married in 1944 and divorced in 1961. From 1962 to 1970, Gary was married to the American actress Jean Seberg, with whom he had a son, Alexandre Diego Gary.
He also co-wrote the screenplay for the motion picture, The Longest Day and co-wrote and directed the 1971 film Kill! , starring his now ex-wife Seberg.
Suffering from depression after Seberg's 1979 suicide, Gary died of a self-inflicted gunshot wound on December 2, 1980 in Paris, France though he left a note which said specifically that his death had no relation with Seberg's suicide.
Born Roman Kacew (Yiddish: קצב, Russian: Кацев), Romain Gary grew up in Vilnius to a family of Lithuanian Jews. He changed his name to Romain Gary when he escaped occupied France to fight with Great Britain against Germany in WWII. His father, Arieh-Leib Kacew, abandoned his family in 1925 and remarried. From this time Gary was raised by his mother, Nina Owczinski. When he was fourteen, he and his mother moved to Nice, France. In his books and interviews, he presented many different versions of his father's origin, parents, occupation and childhood.
He later studied law, first in Aix-en-Provence and then in Paris. He learned to pilot an aircraft in the French Air Force in Salon-de-Provence and in Avord Air Base, near Bourges. Following the Nazi occupation of France in World War II, he fled to England and under Charles de Gaulle served with the Free French Forces in Europe and North Africa. As a pilot, he took part in over 25 successful offensives logging over 65 hours of air time.
He was greatly decorated for his bravery in the war, receiving many medals and honors.
After the war, he worked in the French diplomatic service and in 1945 published his first novel. He would become one of France's most popular and prolific writers, authoring more than thirty novels, essays and memoirs, some of which he wrote under the pseudonym of Émile Ajar. He also wrote one novel under the pseudonym of Fosco Sinibaldi and another as Shatan Bogat.
In 1952, he became secretary of the French Delegation to the United Nations in New York, and later in London (in 1955).
In 1956, he became Consul General of France in Los Angeles.
He is the only person to win the Prix Goncourt twice. This prize for French language literature is awarded only once to an author. Gary, who had already received the prize in 1956 for Les racines du ciel , published La vie devant soi under the pseudonym of Émile Ajar in 1975. The Académie Goncourt awarded the prize to the author of this book without knowing his real identity. A period of literary intrigue followed. Gary's little cousin Paul Pavlowitch posed as the author for a time. Gary later revealed the truth in his posthumous book Vie et mort d'Émile Ajar .
Gary's first wife was the British writer, journalist, and Vogue editor Lesley Blanch (author of The Wilder Shores of Love ). They married in 1944 and divorced in 1961. From 1962 to 1970, Gary was married to the American actress Jean Seberg, with whom he had a son, Alexandre Diego Gary.
He also co-wrote the screenplay for the motion picture, The Longest Day and co-wrote and directed the 1971 film Kill! , starring his now ex-wife Seberg.
Suffering from depression after Seberg's 1979 suicide, Gary died of a self-inflicted gunshot wound on December 2, 1980 in Paris, France though he left a note which said specifically that his death had no relation with Seberg's suicide.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 46 reviews
May 20, 2018
ساعتِ یک و یازده دقیقهی ظهر، زیر آفتاب، این کتابِ خیلی عجیب و خیلی خفن رو تمام کردم و تا چند دقیقه بعدش فقط در خلسهی ناشی از رومن گاری خواندن بودم.
این کتاب خیلی خالصانه و خیلی ترسناک، "انسان"ه. رومن گاری ترسی نداره از اینکه شخصیتهای داستانش به رستگاری نرسن، نجات پیدا نکنن، و لحظه به لحظه به شیطان نزدیکتر بشن. فضاسازی کتاب -نیمه دوم قرن بیستم در یک کشور دیکتاتوری تیپیکال آمریکای لاتین- خیلی به نویسنده کمک کرده که شکاف اعتقادی و فرهنگی بین کاراکترهاش رو بهتر نشون بده و افکار هرکدوم رو بررسی کنه. نمیخوام اینجا خلاصهی داستان رو تعریف کنم، چون حیف میشه. فقط میخوام از نبوغ رومن گاری تشکر کنم در توصیف و تحلیلِ پستترین و کثیفترین اعماق مغز آدمیزاد.
حالا که فارسیش رو خوندم، باید پروژهی خوندن متن زبان اصلیش رو از پسفردا استارت بزنم. ترجمهی مهدی نسرین، "ستارهباز"، کتاب خوبی بود، ولی فقط برای این خوندمش که بعد که رفتم سراغ متن فرانسویش، دونستنِ داستانِ کلی، به سرعتِ خوندنم کمک کنه. (معلوم نیست چرا و چگونه متن اصلی نزدیک چهارصد صفحهاست و متن فارسی ۱۸۸! تفاوت قطع نباید اون قدر فاحش باشه که یک کتاب رو نصف کنه، نه؟)
میدونم وقتی اصلِ کتاب رو کامل بخونم دیگه اون آدم قبلی نمیشم. :)))
این کتاب خیلی خالصانه و خیلی ترسناک، "انسان"ه. رومن گاری ترسی نداره از اینکه شخصیتهای داستانش به رستگاری نرسن، نجات پیدا نکنن، و لحظه به لحظه به شیطان نزدیکتر بشن. فضاسازی کتاب -نیمه دوم قرن بیستم در یک کشور دیکتاتوری تیپیکال آمریکای لاتین- خیلی به نویسنده کمک کرده که شکاف اعتقادی و فرهنگی بین کاراکترهاش رو بهتر نشون بده و افکار هرکدوم رو بررسی کنه. نمیخوام اینجا خلاصهی داستان رو تعریف کنم، چون حیف میشه. فقط میخوام از نبوغ رومن گاری تشکر کنم در توصیف و تحلیلِ پستترین و کثیفترین اعماق مغز آدمیزاد.
حالا که فارسیش رو خوندم، باید پروژهی خوندن متن زبان اصلیش رو از پسفردا استارت بزنم. ترجمهی مهدی نسرین، "ستارهباز"، کتاب خوبی بود، ولی فقط برای این خوندمش که بعد که رفتم سراغ متن فرانسویش، دونستنِ داستانِ کلی، به سرعتِ خوندنم کمک کنه. (معلوم نیست چرا و چگونه متن اصلی نزدیک چهارصد صفحهاست و متن فارسی ۱۸۸! تفاوت قطع نباید اون قدر فاحش باشه که یک کتاب رو نصف کنه، نه؟)
میدونم وقتی اصلِ کتاب رو کامل بخونم دیگه اون آدم قبلی نمیشم. :)))
May 31, 2019
اصلا قرار نبود اين كتاب رو بخونم. صرفا بازش كردم كه يه نگاهي بهش بندازم. اين جوري بود كه چند ساعت بعد تمومش كرده بودم!
June 14, 2025
Romain Gary'nin 1966 tarihli romanı Yıldızyiyiciler'i şaşkınlıkla okudum; bana bunu pekala bir Mario Vargas Llosa romanı diye yutturabilirdiniz, asla şüphelenmezdim. Gary'nin külliyatının genel çizgisinin epey dışında, pek enteresan bir roman bu sahiden. Yazarın bir diğer mesleği diplomatlık olduğundan, 56-66 arasında ABD'de görev yaparken çeşitli Latin Amerika ülkelerini ziyaret ettiğini, özellikle Küba Devrimi'ni yakından takip ettiğini ve bölgede darbeyle başa gelen diktatörlerin öykülerine meraklı olduğunu biliyordum, zaten bu kitaptan da hepsini anlamak mümkün.
İsmini bilmediğimiz bir Latin Amerika ülkesindeyiz. Toplumun en alt sınıfından olmasına rağmen türlü dalaverelerle iktidara yükselen bir diktatörün, Almayo'nun öyküsünü okuyoruz. Aslında bildiğimiz diktatör hikayelerine epeyce benziyor ancak Gary, karakterini çok özgün bir yerden anlatıyor: kötülükle ilişkisi üzerinden. Evet Almayo kötü, tüm diktatörler gibi kötü, ancak onunki bilinçli bir kötülük. Çocukluğundan itibaren ancak ruhunu şeytana satarak, onunla bir anlaşma yaparak iktidarı elde edebileceğine inanmış ve son derece sistemli bir şekilde kötülük işleyerek zirveye ulaşmış birinin öyküsü bu. Öyle ki hayatını sürdürürken nasıl daha fazla kötülük işleyebileceğini bulmaya çalışıyor ve hatta iyi kalpli birileri kendisi için dua ederse paranoyaklaşıyor. Günahları affedilirse gücünü kaybedeceğine, kudretin ancak günahkarlara verilen bir armağan olduğuna inanıyor.
Kelimenin en yalın anlamıyla gerçek bir anti-kahraman yani. Diktatörün davetiyle ülkeye gelen bir grup yabancının kaçırılmasıyla başlayan hikayede sık sık geçmişe gidip "devrim"in öyküsünü de okuyor ve bir yandan da adım adım karşı-devrime doğru ilerliyoruz. Kendini yerel bir otu yiyerek uyutan ve uyuşturan (romanın adı da buradan geliyor) bir halkın hikayesi de arka planda akıyor.
Devrimciliğin mitsel boyutunu, başarısızlığını ve kahramanlıkla deliliğin iç içeliğini muazzam anlatıyor metin. Almayo hiç kimse ya da Almayo herkes aslında - gücü elimize geçirince neye dönüşebileceğimizi bilmiyoruz sonuçta.
En sevdiğim Gary romanlarından biri olmadı ama yine de epey iyi bir roman bu bence.
İsmini bilmediğimiz bir Latin Amerika ülkesindeyiz. Toplumun en alt sınıfından olmasına rağmen türlü dalaverelerle iktidara yükselen bir diktatörün, Almayo'nun öyküsünü okuyoruz. Aslında bildiğimiz diktatör hikayelerine epeyce benziyor ancak Gary, karakterini çok özgün bir yerden anlatıyor: kötülükle ilişkisi üzerinden. Evet Almayo kötü, tüm diktatörler gibi kötü, ancak onunki bilinçli bir kötülük. Çocukluğundan itibaren ancak ruhunu şeytana satarak, onunla bir anlaşma yaparak iktidarı elde edebileceğine inanmış ve son derece sistemli bir şekilde kötülük işleyerek zirveye ulaşmış birinin öyküsü bu. Öyle ki hayatını sürdürürken nasıl daha fazla kötülük işleyebileceğini bulmaya çalışıyor ve hatta iyi kalpli birileri kendisi için dua ederse paranoyaklaşıyor. Günahları affedilirse gücünü kaybedeceğine, kudretin ancak günahkarlara verilen bir armağan olduğuna inanıyor.
Kelimenin en yalın anlamıyla gerçek bir anti-kahraman yani. Diktatörün davetiyle ülkeye gelen bir grup yabancının kaçırılmasıyla başlayan hikayede sık sık geçmişe gidip "devrim"in öyküsünü de okuyor ve bir yandan da adım adım karşı-devrime doğru ilerliyoruz. Kendini yerel bir otu yiyerek uyutan ve uyuşturan (romanın adı da buradan geliyor) bir halkın hikayesi de arka planda akıyor.
Devrimciliğin mitsel boyutunu, başarısızlığını ve kahramanlıkla deliliğin iç içeliğini muazzam anlatıyor metin. Almayo hiç kimse ya da Almayo herkes aslında - gücü elimize geçirince neye dönüşebileceğimizi bilmiyoruz sonuçta.
En sevdiğim Gary romanlarından biri olmadı ama yine de epey iyi bir roman bu bence.
October 16, 2016
کتاب فوق العاده ای بود. رومن گاری حقیقتاً نویسنده بزرگیه و هیچ وقت دست از سورپرایز کردن آدم برنمیداره! کتاب درمورد یه دیکتاتور شیطانی و جدالش با خیره! بعقیده من جنگی که چنین آدمایی با خودشون دارند خیلی وحشتناکتر از جنگشون با سایرینه. جذابیتی که این کتاب برام داشت برمیگرده به مسائل تازه ای که در این کتاب مطرح شده بود. اینکه به هر دلیلی نمیشه بعضیا رو نجاتشون داد، مهمترین دلیل هم اینه که خودشون به مسیرهای دیگه ای فکر می کنند. چه مسیرهایی؟ شاید حتی فکرش هم به ذهنمون خطور نکنه
جملاتی از کتابو دوست داشتم اما چون کتاب مال خودم نبود نتونستم هایلایتشون کنم، پی دی اف هم نبود که بتونم اسکرین شاتش کنم. ترجیح میدم کتابو بخرم و دوباره بخونمش و بتونم با خیال راحت جملاتی که دوس دارمو هایلایتشون کنم ^_^
جملاتی از کتابو دوست داشتم اما چون کتاب مال خودم نبود نتونستم هایلایتشون کنم، پی دی اف هم نبود که بتونم اسکرین شاتش کنم. ترجیح میدم کتابو بخرم و دوباره بخونمش و بتونم با خیال راحت جملاتی که دوس دارمو هایلایتشون کنم ^_^
February 10, 2021
اگر این کتاب را هم مثل آثار دیگر رومن گاری، بیست سال پیش خوانده بودم حتما از کتابهای محبوبم میشد. به خصوص شباهتهای اخلاق و رفتار دیکتاتور و وضعیت کشورش با شرایطی که همه این سالها تجربه کردهایم، میتوانست هیجانانگیز باشد. اما حالا صرفا یک کتاب خوب است، همین. کتاب را دوست عزیزی چند سال پیش هدیه داد و مدتها بود که به خاطر آشنایی با مترجم میخواستم بخوانمش. مهدی نسرین ترجمه را واقعا خوب درآورده است و حدس میزنم لحن و فضای متن منتقل شده باشد. اما همچنان به نظرم چیزی کم است.
June 8, 2021
من به اندازه ی دوتا کتاب دیگه رومن گاری که خونده بودم یعنی زندگی در پیش رو و خداحافظ گاری کوپر دوسش نداشتم ولی بد هم نبود
" صرفا خوشحال بود که زنده است چون یاد گرفته بود که زندگی به خودی خود شعبده ی دشواری است ، کاری سخت است که آدمیان چندان خوب از پس اش بر نمی آیند و در آخر همگی شکست میخورند . "
" صرفا خوشحال بود که زنده است چون یاد گرفته بود که زندگی به خودی خود شعبده ی دشواری است ، کاری سخت است که آدمیان چندان خوب از پس اش بر نمی آیند و در آخر همگی شکست میخورند . "
January 30, 2018
رومن گاری نویسنده مورد علاقه من هست. و اما نقش ترجمه ی مهدی نسرین در لذت بخش بودن این کتاب بسیار موثر است. من ترجمه ی دیگر این کتاب را خوانده ام اما این ترجمه از نطر من بهتر بود
September 28, 2017
>> از زمان داروین خیلی ها بر این باور بوده اند که انسان از اعقاب میمون است، اما این موضوع به نظر بارون با لحاظ کردن برخی جوانبِ تاریخ و اجتماعِ معاصر، و در نظر گرفتن اینشتین، فروید، بمب هیدروژنی، خوزه آلمایو، دیکتاتوری ها، اتاق های گاز و اعدام های دسته جمعی، ادعایی مهمل می آمد، و صرفاً ادعایی بود در جهت بی حیثیت کردن میمون ها و امیدِ واهی بستن به نوع بشر...<<
ستاره باز داستان زندگی یک دیکتاتور است. روند تبدیل یک سرخپوست با عقاید قبیله ایی به دیکتاتوری که خواهان به دست آوردن رضایت شیطان است!... نثر روان و توصیفات شخصیتی و موقعیتی جالب، دلایل خواندنی بودن و لذت بردن از کتاب برام بود. غیر از شباهت نوشتاری، موضوع کتاب شبیه آثار دیگر رومن گاری نیست. این کتاب رو با ترجمه خوب و رضایت بخش مهدی نسرین که توسط نشر مرکز به چاپ رسیده، خواندم.
ستاره باز داستان زندگی یک دیکتاتور است. روند تبدیل یک سرخپوست با عقاید قبیله ایی به دیکتاتوری که خواهان به دست آوردن رضایت شیطان است!... نثر روان و توصیفات شخصیتی و موقعیتی جالب، دلایل خواندنی بودن و لذت بردن از کتاب برام بود. غیر از شباهت نوشتاری، موضوع کتاب شبیه آثار دیگر رومن گاری نیست. این کتاب رو با ترجمه خوب و رضایت بخش مهدی نسرین که توسط نشر مرکز به چاپ رسیده، خواندم.
February 6, 2017
از نویسنده ی زندگی پیش رو و خداحافظ گری کوپر بیشتر انتظار داشتم.ولیدر کل متن روان و دلچسب بود.شباهت های زیادی شخصیت اصلی کتاب به دیکتاتور امریکا زده ی ما داشت. البته شاه ما خوش شانس تر بود به موقع فرار کرد.
شخصیت پردازی های دقیق و باور های خرافی که به خوبی تصویر شده بودن نقطه اوج داستان بود.
شخصیت پردازی های دقیق و باور های خرافی که به خوبی تصویر شده بودن نقطه اوج داستان بود.
March 20, 2022
چی شد که خریدمش؟
بعد از دوز دوم واکسن کرونا رفتم دانشگاه الزهرا و بعدش هم رفتم به کتاببروشی کوچیک و دنج و ناشناختهای که نزدیک دانشگاهه.
وضعیت کتابفروشی فرقی نکرده بود و هنوز پر از کتابهای چاپ قدیم با قیمت مناسب بود. رومن گاری رو خیلی دوست دارم، پس کتابی که سالهاست تجدید چاپ نشده رو خریدم. به قیمت ۱۷۹۰۰ تومان.
دیشب خوندنش رو تموم کردم.
ماجرای کتاب درباره مردیه که میخواد تا حد ممکن گناههای بزرگ مرتکب بشه تا بتونه شیطان رو ملاقات کنه، برای این کار حتی دستور میده مادرش رو بکشن.
مثل بقیه کارهای رومن گاری، این کتاب هم پر از استعارههاست. دوستش داشتم، اما اگر این کتاب، اولین کتابی بود که از رومن گاری میخوندم، احتمالا سالها طول میکشید تا باز کتابی ازش بخونم.
بعد از دوز دوم واکسن کرونا رفتم دانشگاه الزهرا و بعدش هم رفتم به کتاببروشی کوچیک و دنج و ناشناختهای که نزدیک دانشگاهه.
وضعیت کتابفروشی فرقی نکرده بود و هنوز پر از کتابهای چاپ قدیم با قیمت مناسب بود. رومن گاری رو خیلی دوست دارم، پس کتابی که سالهاست تجدید چاپ نشده رو خریدم. به قیمت ۱۷۹۰۰ تومان.
دیشب خوندنش رو تموم کردم.
ماجرای کتاب درباره مردیه که میخواد تا حد ممکن گناههای بزرگ مرتکب بشه تا بتونه شیطان رو ملاقات کنه، برای این کار حتی دستور میده مادرش رو بکشن.
مثل بقیه کارهای رومن گاری، این کتاب هم پر از استعارههاست. دوستش داشتم، اما اگر این کتاب، اولین کتابی بود که از رومن گاری میخوندم، احتمالا سالها طول میکشید تا باز کتابی ازش بخونم.
June 13, 2024
Et si le diable gouvernait le monde, voudriez-vous lui céder votre âme ? C’est l’histoire d’un homme qui l’a fait 🔥
récit immersif au sein de la fanbase du diable
récit immersif au sein de la fanbase du diable
April 12, 2025
J'ai découvert un nouvel aspect de l'écriture de Romain Gary, aspect que je ne suis pas sûre de préférer. On retrouve tout de même son style et humour habituel. Un récit absurde et grotesque, qui fait cependant réfléchir.
October 21, 2016
"شاید هرگز چیزی رخ نداده بود، هیچ چیز هرگز اهمیت نداشت، شاید چیزی به مثابه گناه و جنایت وجود نداشت، و شاید حتی شیطانی هم در کار نبود... هیچ چیز بیشتر از این او را نمی ترساند که جهان به انسان ها تعلق داشته باشد و نه جهنمی در میان باشد، نه بهشتی، نه استعداد متعالی، نه کمک بیرونی، تنها گرد و خاک و عدم باشد." فکر کنم این مهم ترین ترسیه که خیلیا دارن نه فقط این دیکتاتور تقریبا بدوی که مثل خیلی دیکتاتورهای دیگه توی توهم معامله با نوعی شیطانه. نمی تونستم با کتاب پاییز پدر سالار مارکز مقایسه اش نکنم؛ فضا و داستان خیلی شبیه هم بود ولی تمرکز گری به جای خود دیکتاتور بر روی طرز فکرها بود.
" نه قربان، یک وقت سوءتفاهم پیش نیاید، ممکن است من یک عروسک باشم، ولی ملحد نیستم. من به ابر عروسک گردان معتقدم. همه ما که آۀت دستیم چنین اعتقادی داریم."
"زندگی به خودی خود شعبده دشواری است، کاری سخت است که آدمیان چندان خوب از پسش برنمی آیند، و در آخر همگی شکست می خورند."
" نه قربان، یک وقت سوءتفاهم پیش نیاید، ممکن است من یک عروسک باشم، ولی ملحد نیستم. من به ابر عروسک گردان معتقدم. همه ما که آۀت دستیم چنین اعتقادی داریم."
"زندگی به خودی خود شعبده دشواری است، کاری سخت است که آدمیان چندان خوب از پسش برنمی آیند، و در آخر همگی شکست می خورند."
October 16, 2015
Je découvre Romain Gary avec ce roman. Je note particulièrement sont sens aigu de la description de personnages, et sa narration au chemin de traverse. J'ai mis du temps à comprendre qu'elle était le sujet de ce roman. On sent le travail conséquent d'un auteur mature. Tous ce qui touche au rapport entre les indiens et les conquistadors, cette toile de fond régulière du roman, m'a particulièrement intéressé, ainsi que la morale perverti et entravé du personnage principal. Merci aux mangeurs d'étoiles.
December 23, 2017
Sans doute mon livre préféré de Romain Gary.
Il nous fait rire des situations les plus dramatiques et tristes en maniant l'humour et l'ironie à la perfection.
La biographie de José Almayo est un petit bijou. Décidant de vénérer le diable pour arriver à ses fins car ses semblables implorant Dieu vivent dans la misère, il se retrouve dans une impasse lorsqu'il s'entiche d'une américaine qui prie pour sauver son âme à chaque fois qu'il refuse de faire le bien.
Il nous fait rire des situations les plus dramatiques et tristes en maniant l'humour et l'ironie à la perfection.
La biographie de José Almayo est un petit bijou. Décidant de vénérer le diable pour arriver à ses fins car ses semblables implorant Dieu vivent dans la misère, il se retrouve dans une impasse lorsqu'il s'entiche d'une américaine qui prie pour sauver son âme à chaque fois qu'il refuse de faire le bien.
Read
September 25, 2015هر چند عاشق من است، از این احساسش به من می ترسد. فکر می کند نشانه ضعف مفرط است. و حتی بیشتر از این، از عشق من به خودش منزجر است. انگار که من می توانم سفارشش را به عالم ملکوت بکنم ومانع از موفقیتش بشوم - یا به زعم شما مانع از فلاکتش...!
...دنیا جای بدی است، و اگر آنچه را دنیا پیشکش می کند می خواهید، باید بد باشد، واقعا بد، بدتر از دیگران، در غیر این صورت شما را له خواهند کرد...!
...دنیا جای بدی است، و اگر آنچه را دنیا پیشکش می کند می خواهید، باید بد باشد، واقعا بد، بدتر از دیگران، در غیر این صورت شما را له خواهند کرد...!
Read
March 28, 2016از زمان داروین عموماً بر این باور بودهاند که انسان از اعقاب میمون است، اما این موضوع به نظر بارون با لحاظ کردن برخی جوانب تاریخ و اجتماع معاصر، و در نظر گرفتن اینشتین، فروید، بمب هیدروژنی، خوزه آلمایو، دیکتاتوریها، اتاقهای گاز و اعدامهای دسته جمعی، ادعایی مهمل میآمد، و صرفاً ادعایی بود در جهت بی حیثیت کردن میمونها و امید واهی بستن به نوع بشر.
January 3, 2018
این کتاب را با ترجمه مهدی نسرین خواندم. قصه داستان مرا تا اخر به دنبال خود کشید؛ ولی ترجمه بنظرم خوب نبود. انگار که نوشته ها هیچ روحی نداشتند. شاید هم کار فاخر لیلی گلستان و سروش حبیبی در ترجمه کتابهای زندگی در پیش رو و خداحافظ گاری کوپر (که هر دو کتاب از همین نویسنده بودند) که قبل از این کتاب خوانده بودم؛ توقع مرا بالا برده باشد.
Read
January 7, 2015Yarım kaldı...
Yazarın okuduğum başka 2 kitabını çok beğenmeme rağmen bu kitap benim için fazla sıkıcı. Eminim ilerlersem güzel konusu var ama karakter özelliklerinin sayfalarca anlatıldığı kitapları okuyamıyorum.
Yazarın okuduğum başka 2 kitabını çok beğenmeme rağmen bu kitap benim için fazla sıkıcı. Eminim ilerlersem güzel konusu var ama karakter özelliklerinin sayfalarca anlatıldığı kitapları okuyamıyorum.
May 13, 2015
چرا مثل بقیه کارای گاری دوستش نداشتم؟
March 18, 2020
В самом начале этой книги нас знакомят с несколькими людьми разных профессий и навыков. Проповедник, агент талантов, жонглер, скрипач и так далее. Всех их объединяет лишь одно: они приехали в одну из стран Южной Америки по личному приглашению диктатора этой самой страны. В завязке все развивается довольно неспешно, но потом, когда уже начинаешь немного засыпать от их диалогов, внезапно происходит крайне негативное событие, которое несколько отдаляет нас от этих людей и показывают жизнь самого диктатора.
Его рассматривают со всех сторон. Показывают его путь к власти. У него простое происхождение из коренных индейцев, но глобальная цель. Если попытаться избежать спойлеров, то её можно обозначить фразой самого героя: «получить максимальную proteccion». И он знает у кого надо её требовать. И ради этой глобальной цели он начинает свое восхождение к власти, одновременно с этим падая морально, опускаясь и в то же время поднимаясь.
В общем-то книга посвящается истории этого диктатора, но одновременно, на другом плане она о разных вещах. О вере, о боге и дьяволе, о различных метафорических вещах, которых тут, на мой взгляд многовато будет. Искушение властью, проблемы стран третьего мира, перепев Фауста (конечно, читая в других рецензиях что-то подобное и не написать в своей, я просто не мог), понятие греха и безгрешности, таланты и божественность, искусство и самореализация — всего этого здесь есть и предостаточно. Автору словно сложно выбрать что-то одно, он старается рассказать в своей книге сразу о нескольких вещах, иногда перескакивая с одной темы на другую, прямо в процессе рассказа. Зачастую это делает в диалогах и спорах героев.
Нет, вы не подумайте, на самом деле мне понравилось чтение. История диктатора и его попытки удержать власть, люди которые его окружают, отношение американцев к местным жителям и событиям происходящим вокруг. Это, знаете ли вполне себе захватывающе. Какие-то аллюзии искать — тоже вначале нравилось, но потом это мне довольно быстро надоело. Слишком их много показалось. Поэтому начал читать просто так, без поиска всяких отсылок и метафор. И надо сказать, что даже в таком виде она читается довольно бойко. Предположить, что там будет дальше было довольно не просто. Нет, я предвидел, что пара развешанных в начале ружей выстрелят, но сделают они это довольно оригинально. Да и то самое негативное событие произошло очень даже неожиданно, надо признать. Встряхнуло в самом начале и настроило на нужную автору волну.
И чем больше узнаешь героев, тем проще становится предположить, что произойдет и к чему все это может привести. Жаль только, что концовка у автора получилась довольно резкой. Она получилось зеркальной началу, но в противоположность ему, вышла более рубленной. Просто пересказ того, чем герои занялись после событий книги. Очень уж кратко, как мне показалось.
Книга получилась крайней метафоричной. Мне она конечно понравилась, но, как мне видится, попытки впихнуть метафору куда только можно пошли книге только во вред. Это как слегка пересоленный суп. Есть можно, но привкус уже не тот.
Его рассматривают со всех сторон. Показывают его путь к власти. У него простое происхождение из коренных индейцев, но глобальная цель. Если попытаться избежать спойлеров, то её можно обозначить фразой самого героя: «получить максимальную proteccion». И он знает у кого надо её требовать. И ради этой глобальной цели он начинает свое восхождение к власти, одновременно с этим падая морально, опускаясь и в то же время поднимаясь.
В общем-то книга посвящается истории этого диктатора, но одновременно, на другом плане она о разных вещах. О вере, о боге и дьяволе, о различных метафорических вещах, которых тут, на мой взгляд многовато будет. Искушение властью, проблемы стран третьего мира, перепев Фауста (конечно, читая в других рецензиях что-то подобное и не написать в своей, я просто не мог), понятие греха и безгрешности, таланты и божественность, искусство и самореализация — всего этого здесь есть и предостаточно. Автору словно сложно выбрать что-то одно, он старается рассказать в своей книге сразу о нескольких вещах, иногда перескакивая с одной темы на другую, прямо в процессе рассказа. Зачастую это делает в диалогах и спорах героев.
Нет, вы не подумайте, на самом деле мне понравилось чтение. История диктатора и его попытки удержать власть, люди которые его окружают, отношение американцев к местным жителям и событиям происходящим вокруг. Это, знаете ли вполне себе захватывающе. Какие-то аллюзии искать — тоже вначале нравилось, но потом это мне довольно быстро надоело. Слишком их много показалось. Поэтому начал читать просто так, без поиска всяких отсылок и метафор. И надо сказать, что даже в таком виде она читается довольно бойко. Предположить, что там будет дальше было довольно не просто. Нет, я предвидел, что пара развешанных в начале ружей выстрелят, но сделают они это довольно оригинально. Да и то самое негативное событие произошло очень даже неожиданно, надо признать. Встряхнуло в самом начале и настроило на нужную автору волну.
И чем больше узнаешь героев, тем проще становится предположить, что произойдет и к чему все это может привести. Жаль только, что концовка у автора получилась довольно резкой. Она получилось зеркальной началу, но в противоположность ему, вышла более рубленной. Просто пересказ того, чем герои занялись после событий книги. Очень уж кратко, как мне показалось.
Книга получилась крайней метафоричной. Мне она конечно понравилась, но, как мне видится, попытки впихнуть метафору куда только можно пошли книге только во вред. Это как слегка пересоленный суп. Есть можно, но привкус уже не тот.
November 3, 2024
Pas mon bouquin préféré de Gary. On retrouve la belle plume acérée, les métaphores, les associations de mots improbables mais toujours bien choisis et les personnages hauts en couleur. Ici un dictateur indien, un groupe de saltimbanques et une jeune américaine, tous en quête d'idéalisme.. que ce soit envers le diable, envers la perfection de leurs numéros, pour la morale et le bien ou dans l'abandon en machant des feuilles de coca. Résultat des courses, difficile pour moi de m'attacher aux personnages si ce n'est l'américaine, trop dur de s'identifier, le récit est trop surréaliste et au final quel que soit son idéalisme, le nihilisme de l'auteur l'emporte, une sorte de fatalisme issue des anciens temps, c'est comme ça et ça finit pareil pour tout le monde...
June 9, 2020
خوزه یک قرمان پادآرمانیست که ایمان دارد رذل��ا وارثان زمینندو در تمام عمرش در جستجوی شیطانیست تا ارادت خویش را بیان کند. یک سرخپوست ساده که در پی شکستهای متعدد در راه موفقیت تبدیل به قدتری دیکتاتور میشود.
توصیفات داستان از جامعه و شخصیتها در نگاه من نمادین و قابل انطباق با واقعیتهای بیرونی است. شخصیتپردازی و صحنهها ساده، سنجیده و به اندازه هستند. گاری از هر شخصیت به اندازهای اطلاعات میدهد که برای پیشبرد داستان ضرورت داشته و هر صحنه را آن اندازه شرح میدهد که موقعیت را تصویر کند.
December 15, 2025
Histoire fictive d'un général sud-américain. Bien sûr, c'est une critique historique des régimes nord et sud américain et du développement de ces pays et on y sent une présence pas forcément bienvenue de l'un chez l'autre. Agréable à lire, cependant le résumé est à côté de la plaque. Je ne m'attendais à tout sauf à ça. Si jamais, je suis ouvert à un poste chez Gallimard. Moi, je m'engage à lire les livres avant d'écrire un résumé dessus. Voici mon programme pour me faire élire.
May 9, 2020
Ouf! Que de descriptions inutiles! On se demande: Mais qu’est-ce que Gary avait en tête avec ce roman?
Suggéré par une amie lors de mon club de lecture, je me suis donné comme mission de le terminer coûte que coûte. Mission accomplie! Cette lecture a été pour moi longue et sans intérêt et ce, du début jusqu’à la fin. Parmi le groupe, 8 membres, seulement 3 ont terminé la lecture. Et comme je pouvais m’y attendre, aucune n’a eu vécu de coup de cœur, loin de là...
Très difficile de s’attacher aux personnages, sauf peut-être la fiancée qui cherche plus que tout à expier la faute de José, un homme sans attache, ignorant et pervers. Bref, comme première lecture de Gary, ça ne donne pas trop le goût de plonger dans une autre œuvre bien que je sache qu’il a écrit de très belles choses...
Suggéré par une amie lors de mon club de lecture, je me suis donné comme mission de le terminer coûte que coûte. Mission accomplie! Cette lecture a été pour moi longue et sans intérêt et ce, du début jusqu’à la fin. Parmi le groupe, 8 membres, seulement 3 ont terminé la lecture. Et comme je pouvais m’y attendre, aucune n’a eu vécu de coup de cœur, loin de là...
Très difficile de s’attacher aux personnages, sauf peut-être la fiancée qui cherche plus que tout à expier la faute de José, un homme sans attache, ignorant et pervers. Bref, comme première lecture de Gary, ça ne donne pas trop le goût de plonger dans une autre œuvre bien que je sache qu’il a écrit de très belles choses...
April 11, 2019
Fascinating when it came out in 1961. Reading it again 57 years later -it doesn't seem to have met the test of time. Still an interesting take on superstition, the devil, and political power. Gary's style and humor survives, but the story is stale.
August 28, 2023
Deuxième livre de Romain Gary que je lis, et je ne suis encore une fois pas déçu. C'est un texte plein de subtilité, qui aborde des thèmes tels que le bien et le mal, le pouvoir, l'idéal, le sacrifice, le destin, la folie. Je recommande.
May 19, 2019
ترجمهای خوب.
غرق شدن در روایت جذاب رومن گاری از مردی که میخواست روحش را به شیطان بفروشد.
غرق شدن در روایت جذاب رومن گاری از مردی که میخواست روحش را به شیطان بفروشد.
September 9, 2020
Un peu (beaucoup) surréaliste, mais haletant et très bien écrit
July 11, 2021
بد. بسیار بد.
Displaying 1 - 30 of 46 reviews