What do you think?
Rate this book
Bella donna
Venetie, 1750. Marietta is weggelopen van huis. Ze komt in het rijke en weelderige Venetie terecht, waar ze werk vindt als keukenhulpje bij de familie Montalto in hun palazzo aan het Canal Grande. Al snel voelt ze zich thuis in de mooie stad, en haar kennis van planten en kruiden komt goed van pas in de keuken. Zodra de bewoners van het palazzo lucht krijgen van haar bijzondere talenten, vragen ze haar om geneeskrachtige drankjes voor hen te maken. Maar het duurt niet lang of de opdrachten worden minder onschuldig...
262 pages, Paperback
First published September 21, 2006
1 person is currently reading
39 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 4 of 4 reviews
August 28, 2021
Het begon te schemeren toen ze in de verte een stad had zien liggen, midden in het water. Ze voelde dat ze ernaartoe moest, alsof haar lot op de een of andere manier met die stad was verbonden, met La Serenissima, de pure.
Aaaahh, Venezia. La Serenissima. De mensen die me een beetje kennen, zullen het wel weten. Dit is en blijft voor mij de mooiste stad ter wereld. Magisch, uniek, prachtig, betoverend, verslavend in al haar vormen. Zo eens in de zoveel tijd, als mijn heimwee ernaar te erg wordt, moet ik gewoon een boek lezen dat met Venetië te maken heeft. Misschien lijk ik wel wat op Marietta, en is mijn lot op de een of andere manier ook met die stad verbonden.
Sorry hoor. Venetië maakt me altijd nostalgisch en melodramatisch.
Maar ja, dat maakt die stad nu eenmaal bij mij los. Ze is niet te vergelijken met iets anders.
Eigenlijk moet ik hier over het boek spreken, natuurlijk...
Belladonna is niet het enige boek dat ik van Annejoke Smids heb gelezen, maar wel het beste. (Nu ja, ik ben bevooroordeeld natuurlijk, want haar andere boeken spelen zich niet in Venetië af...) Dit is een van die boeken die mijn verlangen naar die Noord-Italiaanse stad heel erg heeft aangewakkerd. Over het algemeen ben ik niet echt zo van beschrijvingen in boeken. Ik lees ze wel, natuurlijk, maar ze blijven niet hangen. Het show, don't tell-principe is op mij ook nooit van toepassing geweest.
Maar dit boek vormt absoluut een uitzondering. Het eerste hoofdstuk is een aaneenschakeling van beschrijvingen van de stad, en dat heeft mij, toen ik dit voor de eerste keer las, ontzettend benieuwd gemaakt naar Venetië. Ik ben er toen ongetwijfeld verliefd op geworden. Het idee dat Marietta overvalt, komt heel erg goed naar voren. En de beschrijvingen van de stad gaan maar door, het hele boek lang. Dat is zeker een van de hoofdredenen dat ik dit boek blijf lezen.
Natuurlijk zitten er ook andere stukken in. Maar in de eerste helft van het verhaal gebeurt er eigenlijk weinig of niks, het is pas later dat alles versnelt. Niet dat dat (mij) stoort. In plaats daarvan wordt je gewoon meegevoerd op een ontdekkingsreis door de stad én de cultuur, want er komt allerlei informatie op je af. Mooi meegegeven ook, het is een geschiedenislesje in boekvorm (en goed verteld). Het hele idee van kruiden- en gifmenging heeft mij ook altijd erg aangesproken (niet alleen in dit boek trouwens).
Daarbij aansluitend zijn de korte stukjes informatie aan het begin van de hoofdstukken, over planten et cetera, ook erg leuk. Ze houden dikwijls verband met een kruid dat in dat bepaalde hoofdstuk wordt gebruikt, en da's nog leuker. De titel van het boek is ook knap bedacht: belladonna (de naam van het kruid), maar ook bella donna: mooie vrouw.
Italië- en/of Venetië-kenners zullen hier en daar kleine foutjes opmerken, of als ze even nadenken tot de conclusie komen dat er zaken zijn die niet helemaal kunnen. Zo staat er altijd 'Piazetta', maar moet het eigenlijk wel 'Piazzetta' zijn, en bovendien kan Marietta de Venetianen meteen verstaan en vice versa... Maar het Venetiaans dialect, dat toen zeker ook gesproken werd, was vrijwel een taal op zich en bijna totaal onverstaanbaar en onbegrijpelijk voor iedereen die niet in Venetië woonde. Maar dat zijn echt (achterliggende) details, daar struikel ik niet over.
Ach ja... Venetië... Dit is een prachtboek, daar moet je niet over twijfelen.
8/10
Aaaahh, Venezia. La Serenissima. De mensen die me een beetje kennen, zullen het wel weten. Dit is en blijft voor mij de mooiste stad ter wereld. Magisch, uniek, prachtig, betoverend, verslavend in al haar vormen. Zo eens in de zoveel tijd, als mijn heimwee ernaar te erg wordt, moet ik gewoon een boek lezen dat met Venetië te maken heeft. Misschien lijk ik wel wat op Marietta, en is mijn lot op de een of andere manier ook met die stad verbonden.
Sorry hoor. Venetië maakt me altijd nostalgisch en melodramatisch.
Maar ja, dat maakt die stad nu eenmaal bij mij los. Ze is niet te vergelijken met iets anders.
Eigenlijk moet ik hier over het boek spreken, natuurlijk...
Belladonna is niet het enige boek dat ik van Annejoke Smids heb gelezen, maar wel het beste. (Nu ja, ik ben bevooroordeeld natuurlijk, want haar andere boeken spelen zich niet in Venetië af...) Dit is een van die boeken die mijn verlangen naar die Noord-Italiaanse stad heel erg heeft aangewakkerd. Over het algemeen ben ik niet echt zo van beschrijvingen in boeken. Ik lees ze wel, natuurlijk, maar ze blijven niet hangen. Het show, don't tell-principe is op mij ook nooit van toepassing geweest.
Maar dit boek vormt absoluut een uitzondering. Het eerste hoofdstuk is een aaneenschakeling van beschrijvingen van de stad, en dat heeft mij, toen ik dit voor de eerste keer las, ontzettend benieuwd gemaakt naar Venetië. Ik ben er toen ongetwijfeld verliefd op geworden. Het idee dat Marietta overvalt, komt heel erg goed naar voren. En de beschrijvingen van de stad gaan maar door, het hele boek lang. Dat is zeker een van de hoofdredenen dat ik dit boek blijf lezen.
Natuurlijk zitten er ook andere stukken in. Maar in de eerste helft van het verhaal gebeurt er eigenlijk weinig of niks, het is pas later dat alles versnelt. Niet dat dat (mij) stoort. In plaats daarvan wordt je gewoon meegevoerd op een ontdekkingsreis door de stad én de cultuur, want er komt allerlei informatie op je af. Mooi meegegeven ook, het is een geschiedenislesje in boekvorm (en goed verteld). Het hele idee van kruiden- en gifmenging heeft mij ook altijd erg aangesproken (niet alleen in dit boek trouwens).
Daarbij aansluitend zijn de korte stukjes informatie aan het begin van de hoofdstukken, over planten et cetera, ook erg leuk. Ze houden dikwijls verband met een kruid dat in dat bepaalde hoofdstuk wordt gebruikt, en da's nog leuker. De titel van het boek is ook knap bedacht: belladonna (de naam van het kruid), maar ook bella donna: mooie vrouw.
Italië- en/of Venetië-kenners zullen hier en daar kleine foutjes opmerken, of als ze even nadenken tot de conclusie komen dat er zaken zijn die niet helemaal kunnen. Zo staat er altijd 'Piazetta', maar moet het eigenlijk wel 'Piazzetta' zijn, en bovendien kan Marietta de Venetianen meteen verstaan en vice versa... Maar het Venetiaans dialect, dat toen zeker ook gesproken werd, was vrijwel een taal op zich en bijna totaal onverstaanbaar en onbegrijpelijk voor iedereen die niet in Venetië woonde. Maar dat zijn echt (achterliggende) details, daar struikel ik niet over.
Ach ja... Venetië... Dit is een prachtboek, daar moet je niet over twijfelen.
8/10
August 10, 2022
One of my faves
June 24, 2015
Dit boek heb ik al meer dan 1 keer gelezen. Misschien ook omdat mijn moeder zo van dit boek houdt. Vroeger las ze het voor me voor. Ik hield daarvan. Ik heb mijn zus er ook proberen van overtuigen om het te lezen maar dat wil maar niet lukken. Het leuke aan dit boek is dat het niet enkel om het verhaal gaat maar ook dat het iets met geschiedenis en planten te maken heeft. Ik las dit boek als ik nog jong was (ong. 11-12 jaar denk ik) dus ik wist nog helemaal niet veel van de geschiedenis en de verschillende plantensoorten. Daarom vond ik dit boek zowel leerrijk als leuk (door het romantische). Ik vond het interessant en goed gevonden dat boven elk hoofdstuk dus een plant beschreven werd. Zelfs nu nog - en het is al een tijdje geleden dat ik het las - denk ik telkens aan dit boek als ik bv. mierikswortel zie of hoor. Ik zou dit boek zeker aanraden. Ik vond het leuk om te lezen. :)
August 14, 2015
Love this book!
Displaying 1 - 4 of 4 reviews