Ενδιαφέρουσα και πλήρης επισκόπηση, για όποιον ενδιαφέρεται να ενημερωθεί σχετικά με την θέση της Εκκλησίας πάνω στο θέμα.
Η διεπιστημονική προσέγγιση, δεν προσφέρεται για εμβάθυνση στα επιμέρους ζητήματα. Περισσότερο συμβάλει στο να τεθούν οι βάσεις για τη συζήτηση, και να δοθούν κατευθύνσεις για περεταίρω έρευνα και μελέτη. Και πάντα, υπό το (ορθόδοξο) χριστιανικό πρίσμα.
Ο συγγραφέας, αποτυγχάνει να διατηρήσει ίσες αποστάσεις από τους «δύο πόλους», όπως ο ίδιος προδιαθέτει ότι επιχειρεί να κάνει.
Αναπτύσσει ανισομερώς απόψεις που έχουν τεθεί στο περιθώριο της επιστημονικής κοινότητας, αλλά έχουν υιοθετηθεί από την πλειοψηφία των χριστιανικών δογμάτων, με τις επικρατούσες επιστημονικές απόψεις. Στις δεύτερες δε, ασκεί κριτική, με παρωχημένα επιχειρήματα, που έχουν απαντηθεί πολλές φορές.
Επιπλέον, προβαίνει σε ad hominem επιθέσεις σε επιστήμονες που ανήκουν στην LGBTQ κοινότητα. Και φυσικά, δεν κάνει το ίδιο, όταν πρόκειται για επιστήμονες που ανήκουν σε συγκεκριμένα χριστιανικά δόγματα, τη βιβλιογραφία των οποίων χρησιμοποιεί ως κύριο άξονα, για να επιτελέσει το έργο του.
Επικίνδυνη η ανοχή που δείχνει στο θέμα των Conversion Therapies.
Παρόλου που ο συγγραφέας αντιλαμβάνεται τη διαφορά ανάμεσα στην ταυτότητα φύλου και τον σεξουαλικό προσανατολισμό, στα τελευταία κεφάλαια, επικρατεί μία εμφανής σύγχυση. Πάραυτα, το Γ’ Μέρος, το βρήκα ως το πιο ενδιαφέρον.
Πληρέστερη είναι η θεολογική προσέγγιση. Πολύ ενδιαφέροντα, τα πατερικά κείμενα που παραθέτει. Αξιοσημείωτη η προσέγγιση του ζητήματος της «αμαρτίας» της ομοφυλοφιλίας, αλλά και της ενδεδειγμένης ποιμαντικής.
Ό,τι καλύτερο έχω διαβάσει σχετικά με το ζήτημα στην Ορθόδοξη βιβλιογραφία. Σημαντικό βήμα συγκριτικά με τις προβεβλημένες φωνές, όχι όμως αρκετό.
Props, για το εξώφυλλο.