What do you think?
Rate this book
Iruttinte Atmavu
നോവുകൊണ്ട് മഴവില്ല് വിടർത്തിയ കഥകളാണ് ഈ പുസ്തകത്തിൽ. വായനയെ ഹൃദയത്തിന്റെ ഏറ്റവും സ്വകാര്യമായ ആനന്ദമാക്കിയ ഈ കഥകൾ മലയാളകഥയുടെ എന്നത്തെയും സൗഭാഗ്യങ്ങളാണ്. ഇരുട്ടിന്റെ ആത്മ്മാവിലെ വേലായുധൻ എന്നേ മലയാളിയുടെ ഏകന്തവേദനകളുടെ ആൾരൂപമായി ക്കഴിഞ്ഞു. ഇതൊരു സാധാരണ കഥാപുസ്തകമല്ല. നമ്മുടെ സംസ്കാരത്തിന്റെ ഭാഗമായിത്തീർന്ന രചനകളുടെ സമാഹാരമാണ്.
ഇരുട്ടിന്റെ ആത്മാവ്, അറ്റുപോകാത്ത ഒരു കണ്ണി, ചിരിയുടെ വില, രാവിലലിയാത്ത ഒരു നിഴൽ, മൂപ്പുകുറഞ്ഞ ബന്ധം, ജമന്തിപ്പൂക്കൾ, ഒരദ്ധ്യാപകൻ ജനിച്ചു, അക്കല്ദാമയിൽ പൂക്കൾ വിടരുമ്പോൾ എന്നിങ്ങനെ എട്ടു കഥകളുടെ സമാഹാരം.
ഇരുട്ടിന്റെ ആത്മാവ്, അറ്റുപോകാത്ത ഒരു കണ്ണി, ചിരിയുടെ വില, രാവിലലിയാത്ത ഒരു നിഴൽ, മൂപ്പുകുറഞ്ഞ ബന്ധം, ജമന്തിപ്പൂക്കൾ, ഒരദ്ധ്യാപകൻ ജനിച്ചു, അക്കല്ദാമയിൽ പൂക്കൾ വിടരുമ്പോൾ എന്നിങ്ങനെ എട്ടു കഥകളുടെ സമാഹാരം.
- GenresFiction
Paperback
First published January 1, 1957
102 people are currently reading
3018 people want to read
About the author
എം.ടി. വാസുദേവന്നായര് | M.T.Vasudevan Nair
109 books1,168 followersകഥാകൃത്ത്, നോവലിസ്റ്റ്, തിരക്കഥാകൃത്ത്, ചലച്ചിത്ര സംവിധായകന്. 1933 ജൂലൈ 15-ന് പൊന്നാനിക്കടുത്ത് കൂടല്ലൂരില് ജനിച്ചു. അദ്ധ്യാപകനായിരുന്നു. മാതൃഭൂമി ആഴ്ചപ്പതിപ്പിന്റെ സഹപത്രാധിപര്, പിന്നീട് പത്രാധിപര് (1956-'81). മാതൃഭൂമി പീരിയോഡിക്കല്സ് എഡിറ്റര് (1988-'99). കേന്ദ്ര സാഹിത്യ അക്കാദമി അവാര്ഡ് (കാലം), കേരള സാഹിത്യ അക്കാദമി അവാര്ഡ് (നാലുകെട്ട്), വയലാര് അവാര്ഡ് (രണ്ടാമൂഴം), ഓടക്കുഴല് അവാര്ഡ് (വാനപ്രസ്ഥം), ജ്ഞാനപീഠ പുരസ്കാരം എന്നിവ ലഭിച്ചു. തിരക്കഥയ്ക്കുള്ള സംസ്ഥാന, ദേശീയ അവാര്ഡുകള് പലതവണ കിട്ടി. നിര്മ്മാല്യത്തിന് മികച്ച ചലച്ചിത്രത്തിനുള്ള 1974-ലെ ദേശീയ അവാര്ഡും. കാലിക്കറ്റ് സര്വ്വകലാശാലയുടെയും മഹാത്മാഗാന്ധി സര്വ്വകലാശാലയുടെയും ഡി.ലിറ്റ് ബഹുമതി. 2004-ല് പത്മഭൂഷണ് ലഭിച്ചു.
Madath Thekkepaattu Vasudevan Nair, popularly known as M. T., was an Indian author, screenplay writer and film director. He was a prolific and versatile writer in modern Malayalam literature, and was one of the masters of post-Independence Indian literature. Randamoozham, which retells the story of the Mahabharata from the point of view of Bhimasena, is widely credited as his masterpiece.
At the age of 20, as a chemistry undergraduate, he won the prize for the best short story in Malayalam for Valarthumrigangal at World Short Story Competition jointly conducted by New York Herald Tribune, Hindustan Times, and Mathrubhumi. His first major novel, Naalukettu (The Legacy), written at the age of 23, won the Kerala Sahitya Akademi Award in 1958. His other novels include Manju (Mist), Kaalam (Time), Asuravithu (The Demon Seed), and Randamoozham (The Second Turn). The emotional experiences of his early days went into his novels, and most of his works are oriented towards the basic Malayalam family structure and culture. His three novels set in traditional tharavads in Kerala are Naalukettu, Asuravithu, and Kaalam.
Nair was a screenwriter and director of Malayalam films. He directed seven films and wrote the screenplay for around 54 films. He won the National Film Award for Best Screenplay four times, for: Oru Vadakkan Veeragatha (1989), Kadavu (1991), Sadayam (1992), and Parinayam (1994), which is the most by anyone in the screenplay category. In 1995 he was awarded the highest literary award in India, Jnanpith, for his overall contribution to Malayalam literature. In 2005, India's third highest civilian honour, Padma Bhushan, was awarded to him.
Madath Thekkepaattu Vasudevan Nair, popularly known as M. T., was an Indian author, screenplay writer and film director. He was a prolific and versatile writer in modern Malayalam literature, and was one of the masters of post-Independence Indian literature. Randamoozham, which retells the story of the Mahabharata from the point of view of Bhimasena, is widely credited as his masterpiece.
At the age of 20, as a chemistry undergraduate, he won the prize for the best short story in Malayalam for Valarthumrigangal at World Short Story Competition jointly conducted by New York Herald Tribune, Hindustan Times, and Mathrubhumi. His first major novel, Naalukettu (The Legacy), written at the age of 23, won the Kerala Sahitya Akademi Award in 1958. His other novels include Manju (Mist), Kaalam (Time), Asuravithu (The Demon Seed), and Randamoozham (The Second Turn). The emotional experiences of his early days went into his novels, and most of his works are oriented towards the basic Malayalam family structure and culture. His three novels set in traditional tharavads in Kerala are Naalukettu, Asuravithu, and Kaalam.
Nair was a screenwriter and director of Malayalam films. He directed seven films and wrote the screenplay for around 54 films. He won the National Film Award for Best Screenplay four times, for: Oru Vadakkan Veeragatha (1989), Kadavu (1991), Sadayam (1992), and Parinayam (1994), which is the most by anyone in the screenplay category. In 1995 he was awarded the highest literary award in India, Jnanpith, for his overall contribution to Malayalam literature. In 2005, India's third highest civilian honour, Padma Bhushan, was awarded to him.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 26 of 26 reviews
July 28, 2023
Iruttinte Athmavu is one of the best-ever stories written about mental illness in Malayalam. The way Velayudhan's mind works and how his family responds to it raises many questions in the reader's mind. The conflicts of the inner psyche of the central character are well conveyed by M.T. in this book.
—————————————————————————
You can also follow me on
Instagram ID - Dasfill | YouTube Channel ID - Dasfill | YouTube Health Channel ID - Dasfill - Health | YouTube Malayalam Channel ID - Dasfill - Malayalam | Threads ID - Dasfill | Twitter ID - Dasfill1 | Snapchat ID - Dasfill | Facebook ID - Dasfill | TikTok ID - Dasfill1
—————————————————————————
You can also follow me on
Instagram ID - Dasfill | YouTube Channel ID - Dasfill | YouTube Health Channel ID - Dasfill - Health | YouTube Malayalam Channel ID - Dasfill - Malayalam | Threads ID - Dasfill | Twitter ID - Dasfill1 | Snapchat ID - Dasfill | Facebook ID - Dasfill | TikTok ID - Dasfill1
October 25, 2025
⭐ 4.5/5 – A Quiet Descent into the Darkness We All Share
M.T. Vasudevan Nair’s Iruttinte Athmavu is one of those rare works that feels less like a story and more like an emotional bruise — slow to form, deeper the longer you think about it. On the surface, it tells the tragic tale of Velayudhan, a young man dismissed by his own family as “mad,” living in an ancestral home that has long lost its warmth. But M.T., in his quiet and piercing way, turns this confined setting into a mirror that reflects the sickness of an entire society.
Velayudhan’s world is a tangle of misunderstanding and neglect. He is not mad in the clinical sense, but in the human sense — a soul too sensitive for the cruelty and indifference around him. His mother’s partial affection, the family’s mockery, the oppressive silence of the house — all these form the walls of his mental cage. When he finally declares himself insane and demands to be chained, it is not surrender but a bitter act of self-awareness. M.T. makes us feel the unbearable irony: the only sane response to a mad world is to accept madness.
Then comes the shift that startles many readers — the story moves to the city. Here we meet Ammukutty’s brother and other seemingly ordinary people. This isn’t a detour; it’s M.T.’s way of pulling the camera back. The “darkness” of the title (iruttu) follows us out of Velayudhan’s mind and into the everyday bustle of modern life. Ammukutty’s brother, respectable and educated, carries his own kind of insanity — ambition without empathy, routine without meaning. In these city scenes, M.T. exposes the frightening truth that the difference between the mad and the sane is only a matter of visibility.
Stylistically, the prose is spare, yet dense with feeling. M.T. doesn’t dramatize pain; he lets it accumulate in silences, in gestures, in the weight of a single sentence. You can sense his background in screenwriting — every scene feels cinematic, yet every word is measured like poetry. There is no villain here, only ordinary people who cannot love enough, cannot see clearly enough, and thus become the architects of another man’s despair.
By the end, Velayudhan disappears, but the darkness remains — in the city, in the reader, in the fragile human heart that M.T. so patiently dissects. Iruttinte Athmavu is not just the story of one man’s madness; it is a quiet revelation of our collective blindness. It leaves you uneasy, not because of what it shows, but because you recognize yourself in it.
M.T. Vasudevan Nair’s Iruttinte Athmavu is one of those rare works that feels less like a story and more like an emotional bruise — slow to form, deeper the longer you think about it. On the surface, it tells the tragic tale of Velayudhan, a young man dismissed by his own family as “mad,” living in an ancestral home that has long lost its warmth. But M.T., in his quiet and piercing way, turns this confined setting into a mirror that reflects the sickness of an entire society.
Velayudhan’s world is a tangle of misunderstanding and neglect. He is not mad in the clinical sense, but in the human sense — a soul too sensitive for the cruelty and indifference around him. His mother’s partial affection, the family’s mockery, the oppressive silence of the house — all these form the walls of his mental cage. When he finally declares himself insane and demands to be chained, it is not surrender but a bitter act of self-awareness. M.T. makes us feel the unbearable irony: the only sane response to a mad world is to accept madness.
Then comes the shift that startles many readers — the story moves to the city. Here we meet Ammukutty’s brother and other seemingly ordinary people. This isn’t a detour; it’s M.T.’s way of pulling the camera back. The “darkness” of the title (iruttu) follows us out of Velayudhan’s mind and into the everyday bustle of modern life. Ammukutty’s brother, respectable and educated, carries his own kind of insanity — ambition without empathy, routine without meaning. In these city scenes, M.T. exposes the frightening truth that the difference between the mad and the sane is only a matter of visibility.
Stylistically, the prose is spare, yet dense with feeling. M.T. doesn’t dramatize pain; he lets it accumulate in silences, in gestures, in the weight of a single sentence. You can sense his background in screenwriting — every scene feels cinematic, yet every word is measured like poetry. There is no villain here, only ordinary people who cannot love enough, cannot see clearly enough, and thus become the architects of another man’s despair.
By the end, Velayudhan disappears, but the darkness remains — in the city, in the reader, in the fragile human heart that M.T. so patiently dissects. Iruttinte Athmavu is not just the story of one man’s madness; it is a quiet revelation of our collective blindness. It leaves you uneasy, not because of what it shows, but because you recognize yourself in it.
December 27, 2019
ഇരുട്ടിന്റെ ആത്മാവ് കൂട്ടത്തിൽ ഏറ്റവും മികച്ചതായി തോന്നി.
December 31, 2025
Considered one of the best works of M. T. Vasudevan Nair, Iruttinte Athmavu takes us through an emotionally charged journey into the life and circumstances of Velayudhan, an intellectually disabled young man.
The patriarch of the house, Amaama, and Achyuthan Nair, the man assigned to discipline Velayudhan emerge as formidable figures, while Muthassi and Ammukutty bring calm and compassion into his life.
I saw the world through Velayudhan's eyes, a world where you delight in little things, yet are constantly caught off guard, screamed at, beaten, grounded, without ever knowing why. A world where people call you a lunatic, where you don't understand why these things are done to you, or why you are being chained, why you are being abandoned in a dark room or why Muthassi keeps chanting sukrithakshayam.
Some dialogues linger long after reading, refusing to let go of the reader's emotions.
കഴിഞ്ഞതൊക്കെ ഓർമിക്കാൻ കഴിയുന്നുണ്ടെങ്കിൽ പ്രാന്തില്ല.
എനിക്ക് ഓർക്കാൻ കഴിയുന്നുണ്ട്.
എപ്പോ എനിക്ക് പ്രാന്തില്ല.
ആരാ എന്റെ കാലിൽ ചങ്ങല ഇട്ടത്?
എന്തിനാ എന്നെ ചങ്ങലക്ക് ഇട്ടത്?
മനുഷ്യനെ ചങ്ങലക്ക് ഇടുമോ?
പ്രാന്ത് വന്നതിനെ ഒക്കെ കൊല്ലുമോ?
എനിക്ക് പ്രാന്തില്ല
എനിക്ക് പ്രാന്തില്ല
എനിക്ക് പ്രാന്തുണ്ട്
The novel was adapted into a film of the same name in 1967, directed by P. Bhaskaran, with Prem Nazir playing Velayudhan.
The novel however reminds me of the Mammooty movie
'Thaniyavarthanam.
The patriarch of the house, Amaama, and Achyuthan Nair, the man assigned to discipline Velayudhan emerge as formidable figures, while Muthassi and Ammukutty bring calm and compassion into his life.
I saw the world through Velayudhan's eyes, a world where you delight in little things, yet are constantly caught off guard, screamed at, beaten, grounded, without ever knowing why. A world where people call you a lunatic, where you don't understand why these things are done to you, or why you are being chained, why you are being abandoned in a dark room or why Muthassi keeps chanting sukrithakshayam.
Some dialogues linger long after reading, refusing to let go of the reader's emotions.
കഴിഞ്ഞതൊക്കെ ഓർമിക്കാൻ കഴിയുന്നുണ്ടെങ്കിൽ പ്രാന്തില്ല.
എനിക്ക് ഓർക്കാൻ കഴിയുന്നുണ്ട്.
എപ്പോ എനിക്ക് പ്രാന്തില്ല.
ആരാ എന്റെ കാലിൽ ചങ്ങല ഇട്ടത്?
എന്തിനാ എന്നെ ചങ്ങലക്ക് ഇട്ടത്?
മനുഷ്യനെ ചങ്ങലക്ക് ഇടുമോ?
പ്രാന്ത് വന്നതിനെ ഒക്കെ കൊല്ലുമോ?
എനിക്ക് പ്രാന്തില്ല
എനിക്ക് പ്രാന്തില്ല
എനിക്ക് പ്രാന്തുണ്ട്
The novel was adapted into a film of the same name in 1967, directed by P. Bhaskaran, with Prem Nazir playing Velayudhan.
The novel however reminds me of the Mammooty movie
'Thaniyavarthanam.
December 22, 2020
ഇരുട്ടിന്റെ ആത്മാവ് എന്ന കഥയോടൊപ്പം എം ടി യുടെ മറ്റ് 7 കഥകൾ കൂടി ചേർന്ന ഒരു കഥ സമാഹാരമാണ് ഈ പുസ്തകം.ഇരുട്ടിന്റെ ആത്മാവ് എന്ന കഥ മാനസികമായി വൈകല്യമുള്ള വേലായുധന്റെ ജീവിതവും ചിന്തകളും ചേർന്നുള്ള കഥയാണ്. തനിക്കു ഭ്രാന്തില്ല എന്ന് വിശ്വസിക്കുന്ന വേലായുധനും, വേലായുധനെ ഭ്രാന്തനായി നോക്കിക്കാണുന്ന കുടുംബത്തിന്റെയും സമൂഹത്തിന്റെയും കഥ കൂടിയാണ്.
എല്ലാ കഥകളിലും കേന്ദ്രകഥാപാത്രം ഏകാന്തമായ ഒരു ജീവിതമാണ് നയിക്കുന്നത്, അല്ലെങ്കിൽ ഏതെങ്കിലും തരത്തിൽ ഒറ്റപ്പെട്ടു കഴിയുന്ന അവസ്ഥയാകും. കഥാപാത്രങ്ങൾ കടന്നുപോകുന്ന തീക്ഷ്ണമായ അവസ്ഥകൾ അതിന്റെ അന്തസത്ത ചോർന്നു പോകാതെ വായനക്കാരിലേക്ക് എം ടി പ്രവേശിപ്പിക്കുന്നു. മനുഷ്യബന്ധങ്ങളുടെയും ഹൃദയനൊമ്പരങ്ങളുടെയും ജീവിതങ്ങൾ എട്ടു കഥകളിൽ കൂടി എം ടി വ്യക്തമാക്കുന്നു.
എല്ലാ കഥകളിലും കേന്ദ്രകഥാപാത്രം ഏകാന്തമായ ഒരു ജീവിതമാണ് നയിക്കുന്നത്, അല്ലെങ്കിൽ ഏതെങ്കിലും തരത്തിൽ ഒറ്റപ്പെട്ടു കഴിയുന്ന അവസ്ഥയാകും. കഥാപാത്രങ്ങൾ കടന്നുപോകുന്ന തീക്ഷ്ണമായ അവസ്ഥകൾ അതിന്റെ അന്തസത്ത ചോർന്നു പോകാതെ വായനക്കാരിലേക്ക് എം ടി പ്രവേശിപ്പിക്കുന്നു. മനുഷ്യബന്ധങ്ങളുടെയും ഹൃദയനൊമ്പരങ്ങളുടെയും ജീവിതങ്ങൾ എട്ടു കഥകളിൽ കൂടി എം ടി വ്യക്തമാക്കുന്നു.
June 26, 2018
language and choice of words remain professional and uniques as mt's other works. contents of the stories are familiar though...
Want to read
October 1, 2020ഇത് എങ്ങനെയാണ് വായിക്കാൻ പറ്റുക എന്ന് ആരെങ്കിലും പറഞ്ഞ് തരുമോ
August 28, 2022
Yet another MT novel, seriously lacking some freshness.
September 19, 2024
നെടുമുടി വേണുവിൻ്റെ ശബ്ദത്തിൽ ഓഡിയോ ബുക്കായിട്ടാണ് ഈ കഥ മുഴുവൻ കേട്ടത്. മറ്റുള്ള എംടി യുടെ കൃതികളുടെ അത്രതന്നെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ലെങ്കിലും വേലായുധൻ ഒരു വിങ്ങലായി മനസ്സിൽ കിടക്കും.!
October 20, 2024
Excellent.
January 19, 2016
The last lines of this book were the most touching lines of all the books I have read. "enne changalayk idu, enk branthanu". That shows the loss of all the hopes in a man's life. Gives a clear picture on how the people around a mad person are affected by his deeds. If You could empathize on the hero, then it shows there is still humanity in you.
August 12, 2015
Iruttinte Aathmaavu comprises a set of beautifully written short stories evoking a yearning for the yesteryears.One could grasp the progressiveness of these stories from the fact that this was written in 1959!
October 8, 2015
One of the best written story in malayalam .. Clearly portraits the inner and outer face of a mentally disabled person with the background of earlier Keralian families ..
The other stories are Okay ..
The other stories are Okay ..
April 7, 2021
Iruttinte Athmaav (The Soul of Darkness) is a collection of short stories by the great M.T.Vasudevan Nair. My second attempt at great Malayalam literature and have to say this one is more intense and melodramatic
August 31, 2012
great work of M.T sir
Want to read
July 12, 2014gud
Want to read
August 22, 2014very good
Read
July 19, 2016good
This entire review has been hidden because of spoilers.
Read
July 25, 2013A tragic story
November 20, 2013
Wonderful narration of mad man's life
Want to read
October 4, 2017good
This entire review has been hidden because of spoilers.
Read
July 31, 2018I am not qualified to comment ....
Read
April 16, 2019good book with heartbreaking lines
Displaying 1 - 26 of 26 reviews