Deeply rooted in the soil and culture of his native Greece, in its history, and in its contemporary political upheavals, Theo Angelopoulos (b. 1935) has chosen to make all his films, without exception, at home. Like Ingmar Bergman before him, he proved once again that the truer a film artist is to himself and his background, the more relevant he is to the rest of the world. During the past thirty years as he has developed his own very personal thematic language, he has become one of the most distinctively original filmmakers in the world today.
This collection of interviews follows his career from his innovative debut with Reconstruction in 1971 to his triumph at the Cannes Film Festival in 1998, when his film Eternity and a Day was awarded the Golden Palm.
As he discusses the personal, historical, political, and artistic framework that gave birth to each of his films, Angelopoulos tracks his gradual evolution away from outright anger. His early film The Travelling Players shows him as a fiery militant on the political barricades fighting for a better world and inventing elliptical metaphors to evade threats of censorship. As he grows older, he becomes more introspective in such films as Voyage to Cythera and Landscape in the Mist . In these later films he is much closer to his individual characters and allows history and politics to recede to the background. His interviews disclose an approach that is ever more existential and, with Ulysses' Gaze , ever more concerned with the politics of borders, exile, and the quest for a moral and ethical core to replace the failed ideals of the twentieth century.
Angelopoulos claims that, like his famous countryman Nikos Kazantzakis, he no longer believes in anything and no longer expects anything. "Therefore," he says, "I am a free man." Yet he adds that he cares very much for poetry and human love.
These conversations with him afford a glimpse into the heart and soul of a remarkably unique artist who has produced some of the most unforgettable moments of beauty and inspiration in contemporary cinema.
آنجلوپولوس را نقاش سینما می خوانند،اما او برای من تمام سینماست.از زمانی که فیلم های آنجلوپولوس را دیدم و میبینم دیگر خیلی کم فیلم میبینم.فیلم های ایشان را تجربه کنید.
"من تبعید شده ام،من مسافر از همه جا تبعید شده ام"(دشت گریان)
فیلم های آنجلوپولوس را میتوان در یک کلمه خلاصه کرد و آن کلمه "جستجو" است.همیشه در حال سفر برای رسیدن به... در ص 174 میگوید:سفر نماد تغییر و ابتکار است.شما در سفر خود را بهتر می شناسید.من وقتی سفر میکنم،درون خود سفر میکنم.انگیزه من به سفر،انگیزه ی بازگشت به خانه را نیز تقویت میکند." فیلم های که هیچ وقت پایان نمی یابند بلکه تنها آغاز سفری است برای پیدا کردن وطن واقعی...
"من از مرز عبور کرده ام.اما هنوز اینجا هستم...برای رسیدن به خانه باید از چند مرز عبور کنیم؟"(نگاه خیره اولیس)
آنجلوپولوس مرد سه گانه ها بود.سه گانه تاریخ،سه گانه سکوت و سه گانه مرز(مرز میان مرگ و زندگی) ...شما را به فکر کردن وامیدارد اما پاسخی به شما نمی دهد و شما ادامه دهنده این راه خواهید بود.
"کورفولامو" korfulamu (واژه ظریف در یونانی به معنی "قلب یک گل"،که معمولا برای بیان حس کودک خوابیده در آغوش مادر استفاده می شود.ص 157 )کلمه ای که در فیلم ابدیت و یک روز تکرار میشود.به گفته ی آنجلوپولوس زبان مادری وطن است.
مضامین فیلم های آنجلوپولوس،بسیار عرفانی و مذهبی هستند و به همین دلیل به او چنین صفت هایی میدادند که او همیشه از آن صفت ها گریزان بود. من با آنجلوپولوس هم سفر خواهم شد اما مطمئن نیستم هدف ها و مقصدمان یکی باشد.
"فرشته فریاد میزند:بال سوم و تنها اتوپیا،بال سوم است."(غبار زمان)
"شاید برای بسیاری از علاقهمندان سینما، تئو آنجلوپلوس نامی آشنا نباشد، با وجود این، در سراسر تاریخ سینما، تنها عدهی اندکشماری هستند که در مقام فیلمسازِ مولف، جایگاهی والاتر از او داشته باشند. هر نما از هر سکانس از هر کدام از فیلمهای او، شخصیت هنری منحصربهفرد، مانا و ثابت او را به همراه دارد. درونمایهی مضمونی بیهمتای او، آثارش را از سایرین متمایز میسازد. نگاهی گذرا به هر کدام از آثاری که کارگردانی کرده، در هر نما، ابتدا، میانه یا انتها، به سادگی هویت مولف پنهان در پسِ آن را نمایان میسازد. ممکن است گونهی سینمایی او را دوست بدارید، آن را ستایش کنید و مجذوبش باشید، همانطور که بسیاری از ما چنین هستیم. ممکن است از آن بیزار باشید و این سبک خاص شما را بیازارد یا برایتان ملال و خستگی را به همراه آورد، آنطور که عدهی زیادی، اگر نه بیشتر از گروه نخست، دربارهی او چنین میپندارند. با وجود این، فارغ از قضاوت شما نسبت به آثار او، مجبوریم محتوای متمایز، دقیق و ظریف موجود در سراسر این آثار را - چه از نظر فُرم و چه از نظر مضمون - تصدیق کنیم. درحالیکه آنجلوپلوس در عرصهی فیلمسازی همچنان شمایلی ناآشنا و منزوی دارد، اما طنین برخاسته از آثارش را میتوان در دستهی مهمترین و تاثیرگزارترین صداهای سینمای مدرن دانست."
کتاب خوبی بود که از چند مصاحبه با کارگردان سینما آنجلوپلوس تشکیل شده بود . خواندن این کتاب از دیدن فیلم های این کارگردان راحت تر و سریع تر برای من بود . به طوری که در زمان مطالعه این کتاب عزم جزم کردم که فیلم های ایشان را که تا به حال چندین مورد آنها را ندیدم ببینم . که بعد از تلاشی طولانی مدت و ارتباط برقرار نکردن با ایشان از آن صرف نظر کردم . با این حال برای علاقه مندان به سینما و سینمای این کارگردان صاحب سبک که تحت تاثیر شرایط سیاسی و اجتماعی یونان زمان خود در ابتدا و سپس تحت تاثیر مسائل وجودی و فردی دست به ساخت شاهکارهای خود نموده کتاب ارزشمندی می باشد .
Muchas pistas sobre cómo trabajaba el maestro con actores y sobre su relación (constante, pese a que se haga el interesante) con la literatura de la Grecia clásica. Una recopilación hecha con muy buen criterio donde varias obras cumbre merecen doble entrevista.