Σκόνη κόλλησε στα αφτιά μας

by Στέλλα Βογιατζόγλου

"Ξέρεις τι με τρώει; Αν δεν είχα μπερδευτεί στα πόδια τους, τώρα θα ήταν μαζί. Ο Ιάσονας μάλλον θα γινόταν πανεπιστημιακός δάσκαλος κι εγώ θα καμάρωνα τα παιδά τους..." Μέσα στη σιωπή που ακολούθησε, έβγαλε ξαφνικά απ' το πορτοφόλι του ένα ταλαιπωρημένο γράμμα και μου έδειξε με το δάχτυλο να διαβάσω τις τελευταίες σειρές. Έγραφε: "Όποιος δε νιώθει ένοχος δεν πρέπει να δικαιολογείται. Έτσι κι αλλιώς όλα πήρανε το δρόμο τους· πολλοί από τους συντρόφους είναι πια στο κοπάδι. Ίσως πάλι να έρθω κάποτε· να τη ρωτήσω για τις επιλογές της. Όχι πως δεν της δίνω ελαφρυντικά... Για να έρθω στα παράπονά σου, που άφησα στη μέση τη διδακτορική διατριβή μου... Με ποιο τρόπο να σ' το εξηγήσω και επιτέλους να καταλάβεις... Από κάποια στιγμή φρίκαρα· ήμουν στο παρά πέντε να μπω κι εγώ στα γρανάζια..." Κι ενώ σηκωνόταν όρθιος, με κάρφωσε με τα μάτια λέγοντας: "Μη διαμαρτύρεσαι και μην κοκκινίζεις. Η φιλενάδα σου αποδείχτηκε μόνο λόγια..."

Άγιοι της απλής ζωής, τυχοδιώκτες και επαναστάτες, με επιθυμίες, συναισθήματα, φιλίες και έρωτες που δεν άντεξαν στη δοκιμασία του χρόνου, εσωτερικές συγκρούσεις, σκοτεινές διαδρομές, βουβές ή φωναχτές εξεγέρσεις, σ' ένα μυθιστόρημα που επανακυκλοφορεί ξαναγραμμένο και κολλάει ακόμα πάνω μας.

270 pages, Paperback

First published January 1, 1983

About the author

Η Στέλλα Βογιατζόγλου (1950-2008) γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Ήταν πεζογράφος και συγγραφέας διηγημάτων, μυθιστορημάτων, θεατρικών έργων και παιδικής λογοτεχνίας. Σπούδασε νομικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και εργάστηκε σε διάφορες υπηρεσίες και στο ραδιόφωνο. Στα γράμματα εμφανίστηκε το 1978 με διήγημα από τη λογοτεχνική στήλη της εφημερίδας Τα Νέα. Ήταν μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων και της Εταιρείας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης. Έργα της μεταφράστηκαν στα αγγλικά και στα γερμανικά.
Βραβεύτηκε για το θεατρικό της έργο Στην υγειά των χαμένων, 1990, το οποίο μεταφράστηκε στα γερμανικά και εκπροσώπησε την Ελλάδα στον διαγωνισμό European Drama Award. Επίσης, το έργο της Τσικλιντάν τιμήθηκε από το ΥΠΠΟ το 1997 και ανέβηκε στη σκηνή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος, ενώ το 2002 τιμήθηκε με το Γ’ Κρατικό Βραβείο Θεατρικού Έργου.
Πέθανε στη Θεσσαλονίκη στις 18 Αυγούστου 2008, αντιμετωπίζοντας τον καρκίνο -εμπειρία που αποτέλεσε το θέμα του Τσικλιντάν.