ตงกง ตำหนักบูรพา เล่ม 2

东宫 #2

by Fei Wo Si Cun, เฝยหว่อซือฉุน, ดารินทิพย์ (Translator)

นาง คือองค์หญิงเก้าแห่งแคว้นซีเหลียง เป็นที่รักใคร่เอ็นดูเหนือผู้ใด จำต้องก้าวเข้าสู่ดินแดนจงหยวนเพื่อแต่งงานเชื่อมสัมพันธไมตรี เขา คือรัชทายาทองค์ปัจจุบัน มีอำนาจยิ่งใหญ่เป็นรองเพียงบุคคลเดียว จำต้องอภิเษกสมรสกับองค์หญิงต่างแคว้นเพื่อเหตุผลทางการเมือง เขามีเจ้าเหลียงตี้ สนมคนโปรด นางมีชีวิตของนาง เส้นขนานสองเส้นที่ไม่มีวันเดินทางมาบรรจบ หากแต่การช่วงชิงอำนาจในตำหนักบูรพา เหตุการณ์วุ่นวายที่เกิดขึ้นไม่จบไม่สิ้น กลอุบายคร่าชีวิตที่ซุกซ่อนอยู่ทุกแห่งหน กลับผลักนางเข้าสู่วังวนโดยมิอาจหลีกหนี กลายเป็นตำนานรักอันตราตรึงสะเทือนใจบทหนึ่ง

“ตงกง” แปลตรงว่าตำหนักบูรพา เป็นนวนิยายรักจากปลายปากกาของ เฝยหว่อซือฉุน นักเขียนนิยายรักปากกาทองอีกคนของจีน มีผลงานระดับเบสต์เซลเลอร์มาแล้วนับไม่ถ้วน และเรื่อง ตงกง นี้ก็เป็นอีกผลงานของเบสต์เซลเลอร์ของนักเขียนท่านนี้ และถูกลิขสิทธิ์นำไปสร้างเป็นภาพยนตร์เรียบร้อยแล้ว

Genres: China, Novels

226 pages, Paperback

Published March 1, 2016

About the author

Associated Names:
* 匪我思存
* Fei Wo Si Cun
* เฝยหว่อซือฉุน (Thai Profile)

Fei Wo Si Cun (Chinese: 匪我思存; born 1978) is the pen name of the Chinese writer Ai Jingjing (Chinese: 艾晶晶). She was born in Wuhan, Hubei Province. She has published 18 novels, 10 of which have been adapted into TV series. She once used names Si Cun and Fei Xiaocun. Her representatives are Too Late to Say I Love You (Chinese: 来不及说我爱你; pinyin: Láibùjí Shuō Wǒ Aì Nǐ), Romantic Holidays Like Dreams (Chinese: 佳期如梦; pinyin: Jiāqī Rú Mèng) and Siege in Fog (Chinese: 迷雾围城; pinyin: Míwù Wéichéng).

(Source: wikipedia)

Reviews

[M · Rating 4 out of 5]

เออ ได้ใช้นะ ทิชชู่ 5555 แต่ให้ 4 เพราะตัดจบเร็วไปนิส ไม่ให้คนอ่านได้หัวเราะเยาะพระเอกให้สาแก่ใจเลย...

เล่มนี้จู่ๆ ก็ร้าวหมดทุกตัวละคร
ร้าวแรกให้กู้เจี้ยน
ร้าวสองให้ อาตู้
ร้าวสาม ยกให้เสี่ยวเฟิง

เล่มที่แล้วนางเอกใช้ชีวิตชิวๆ สบายๆ
เล่มนี้คือความทรงจำที่หายไปได้หวนกลับมาอีกครั้ง เลยได้รู้ว่าอะไรๆ ก็ไม่ใช่อย่างที่คิด
ถามว่าสงสารพระเอกไหม ใจหนึ่งก็สงสาร เพราะตำแหน่งและหน้าที่บังคับ และดัน...ลืมทุกอย่างไปพร้อมนางเอก
แต่สะใจไหม ก็สะใจ เสียดายที่ไม่ได้อ่านชีวิตหลังไม่มีเสี่ยวเฟิงของพระเอก ชั้นอยากจะรู้นักว่าแกจะใช้ชีวิตยังไง!!!

เขียนดีนะ ภายในระยะหน้ากระดาษ 200 กว่าหน้า ทำน้ำตาร่วงได้ 3-4 ครั้ง แต่ไม่ดิ่งหน่วงขนาดนั้น เพราะเตรียมใจมาแล้ว 555 ไม่ช็อคๆๆ ช็อคแค่ตอนจบ ตัดจบแบบนี้เลยเรอะ!!!

แต่ยอมใจคนแปล แปลเพลงและกลอนได้สละสลวยมากเลย

"จิ้งจอกน้อยเฝ้าคอยบนเนินทราย
เฝ้าคอยบนเนินทราย
มองแสงจันทร์พร่างพรายกลางท้องฟ้า
อ้อ...ที่แท้มันมิได้มองดวงจันทรา
คอยสตรีหวนมาหลังเสร็จงาน...
จิ้งจอกน้อยเฝ้าคอยบนเนินทราย
เฝ้าคอยบนเนินทราย
อาบแสงแดดเปล่งประกายกลางฟ้าม่าน...
อ้อ...ที่แท้มันมิได้อาบตะวันธาร
คอยสตรีขี่ม้าเดินผ่านมา..."

[Ning · Rating 5 out of 5]

เล่มนี้พลิกจากเล่มแรกเลย
มีเฉลยปมโน่นนี่ แม้จะมีแอบงงบ้าง แต่ก็ให้ผ่าน

สรุปไอ้ฝั่งตงกงนี่มันไม่มีใครดีสักคน เฮ้อ อ่านแล้วเห็นใจนางเอกมาก

เล่มนี้มีเสียน้ำตา แต่ไม่ได้เสียให้พระ-นาง

อาตู้ของช้านน... คือถ้ามองในมุมของอาตู้ นี่บอกเลยนางน่าสงสารสุดอ่ะ นางเอกยังโอเคกว่า

มุมความรักของคนนางเอกและอาตู้คือที่สุด
ชอบคู่นี้มาก บอกเลย

เรื่องราว ให้ 4
บวก1ดาว ให้อาตู้ล้วนๆ

[addie · Rating 4 out of 5]

(4/5) ไม่ถึงกับเสียน้ำตา รู้สึกว่าตัดจบเร็วไปนิดนึง น่าจะมีโมเมนต์ช่วงหลังๆมากกว่านี้ เฉลยปมทุกอย่างไปไวมากกก แต่ก็โอเคเลย รู้สึกว่าสนุกน่าติดตามทั้งเรื่อง ใครชอบแนวหักไหวชิงพริบ รัชทายาทฉลาดๆก็คือต้องอ่านเรื่องนี้ ปวดใจ

[RHEA · Rating 5 out of 5]

รีวิวรวม 2 เล่ม

เล่มแรกจะอึนๆ งงๆ หน่อยว่าเกิดอะไรขึ้น เพราะน้องนางช่างแสนใสซื่อไม่รู้เรื่องรู้ราว ครึ่งเล่มแรกจะเกลียดพระเอกมากว่าเอ็งเป็นไรมากมั้ย แล้วก็รำคาญมากตอนพยายามมาวอแวนางเอกหน้าตาเฉยทั้งที่ทำร้ายกาจใส่ขนาดนั้น แต่พอเรื่องไปเรื่อยๆ ความรู้สึกรำคาญก็เริ่มน้อยลง มีความสดใสน่ารักเป็นระยะ จนแอบงงว่ามันจะเศร้ายังไงเพราะได้ยินว่าเรื่องนี้เศร้ามาก

จนกระทั่งขึ้นเล่ม 2 เริ่มจำอดีตได้ ก็จะเริ่มมีความหนักหน่วงเพิ่มเข้ามา เราก็ยังไม่อะไรเท่าไร จนกระทั่งฉากใกล้จบที่ร้องไห้แบบน้ำตาไหลพรากๆ ไม่ได้ร้องไห้เพราะพระเอกนะ แต่ร้องให้อาตู้ อาตู้ของฉัน T_______T สมน้ำหน้าพระเอกแต่ว่าอาตู้ของฉันนนนนน ร้องไห้เป็นบ้าเป็นบอ และตัดจบได้ฉึบฉับมาก อยากอ่านต่อจากนั้นอีกหน่อยแต่ว่าจบแล้ว มีแค่นั้น อ่านจบแล้วเคว้งไปเลย ฮืออ

[Noo · Rating 5 out of 5]

....มันงดงาม ตราตรึง และเจ็บปวด...

อ่านจบอย่างรวดเร็ว พังค่ะ น้ำตาแตกจริงๆ แต่รัก... สมเหตุสมผล คือปูมาขนาดนี้จะจบแฮปปี้มันดูแถแล้วล่ะ เป็นสิ่งที่ควรจบแบบนี้

เนื้อเรื่องสละสลวยมากกกก ผู้แปลแปลแป็นไทยได้สวยงามน่าขนลุก บรรยายความสวยงามของสถานที่ต่างๆ แบบว่าดีมากจริงๆ

...
ฉากจบ....การกลับบ้านของเสี่ยงเฟิ่งและอาตู้ ใจสลายกันไปค่ะ

...ตอนโดดธาราลืมเลือน นางเอกรับไป 10/10/10 โดดแล้ว ตัดใจแล้ว ถูกจับแขนเสื้อก็ตัดแขนเสื้อ เอาผ้าคาดเอวรัดไว้ก็ตัด แบบว่ามันต้องจบ ต้องเด็ดขาด รักนางมากในฉากนี้ พอโดดกำแพงตอนจบก็เด็ดขาดตัดผ้าคาดเอวอีก รักเลย... เศร้าหนักมาก แต่คำว่าเจ็บแต่จบ อืม มันคือแบบนี้แหละ

อาตู้ กู้เจี้ยน เผยเจ้า หย่งเหนียง มารับรางวัลนักแสดงสบทบยอดเยี่ยมด้วยค่ะ คืออยากให้เรื่องนี้มีซักสามเล่ม มีบทท้ายในมุมมองพระเจ้าบ้าง ว่าอาตู้รู้สึกยังไง พบเจอไรมาบ้าง คิดอะไรอยู่เพราะนางพูดไม่ได้ กู้เจี้ยนเป็นไครมาจากไหน เผยเจ้ายังไงต่อ คือแอบปลื้มนางเอกใช่ไหม ขยี้หน่อย จบฉับแบบเหมือนจะค้าง แต่จะว่าไปก็ไม่ใช่ไม่ดี งดงามในตัวเองอยู

ตินิดนึง ตอนที่มารักกันใหม่ มันเบาน่ะ แบบไม่น่าเชื่อว่าจะรักกันลึกซึ้งขนาดนั้น นางเอกรักพระเอกแบบเพิ่งชอบไม่ลึกซึ้งมาก แต่ดูพระเอกรักนางเอกมากไป ผิดจากคาแรคเตอร์ที่ร้ายๆ ทำได้ทุกอย่างเพื่ออำนาจ และมีนางสนมอื่นเยอะแยะ


งานดีมากเรื่องนี้ อ่านเถอะค่ะ

[Kittenlittle · Rating 4 out of 5]

จบได้เศร้าและตราตรึงใจค่ะ เล่มนี้เป็นเล่มที่พลิกจากเล่มก่อน ซึ่งจะเฉลยเรื่องราวที่ผูกไว้ตั้งแต่เล่มแรก ทุกเหตุการณ์ ทุกการกระทำจะมีเรื่องราวแอบซ่อนอยู่ ยอมรับว่าพระเอกฉลาดจริงๆ และก็น่าสงสารด้วย บางครั้งก็ต้องทำตัวใจร้ายถึงแม้จะรักนางเอกมากก็ตาม ส่วนนางเอก เราชอบที่นางไร้เดียงสา ใสๆ ในเล่มแรกมาก แต่พอเจอเรื่องราวบีบคั้น นางก็ไม่ไร้เดียงสา เป็นคนที่เข้มแข็งขึ้น และนางก็ยังเป็นคนดีอยู่ตามเนื้อแท้ของนาง

เรื่องของความรัก อ่านไปก็รู้สึกว่าสองคนนี้รักกัน แต่ก็มีเหตุการณ์บีบบังคับทำให้ไม่สามารถเปิดใจกันได้ ถึงแม้จะได้แต่งงานกัน เรื่องนี้ก็จบแบบหน่วงๆ มีเหตุมีผลรองรับ ถึงทั้งคู่จะรักกัน แต่ก็ไม่อาจอยู่ด้วยกันได้จริงๆ T__T

[Boong · Rating 4 out of 5]

ร้าวราน

[Noina Katty · Rating 4 out of 5]

ตงกง ตำหนักบูรพา พูดถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นวังบูรพาขององค์รัชทายาทไท่จื่อแห่งจงหยวน และนางเอก เสียงเฟิง องค์หญิง 9 แห่งซีเหลียง ที่ถูกแต่งมาเป็นชายารัชทายาทหรือไท่จื่อเฟย แต่ใช่ว่าจะสุขสม เพราะไท่จื่อมีคนรักอยู่แล้ว และที่รับปากยอมแต่งเพราะฮองเฮารับปากว่าจะเลื่อนขั้นคนรักของตนเองให้ ส่งผลทำให้เสียงเฟิงที่รักอิสระ ต้องมาถูกจำกัดอิสระในวังบูรพา มีเพียงการหนีเที่ยวกับอาตู้เท่านั้นที่ช่วยทำให้วันคืนอันแสนน่าเบื่อ และสามีไม่เหลียวแลผ่านไปได้
ขึ้นต้นมาเหมือนจะดราม่า แต่...ยังค่ะ เล่มแรกคือโดนหลอกให้เตรียมใจรับดราม่า โทนเรื่องไปในแนวสนุกสนาน นางเอกเป็นคนตรง ๆ ไม่ทันเล่ห์เหลี่ยมของใครเขา แต่ก็มีช่วงท้าย ๆ ที่เริ่มหน่วง ๆ ปวดใจ แต่ยังไม่ทำให้เสียน้ำตาได้
พอเข้าเล่มสองมา ย้อนเรื่องราวในวันเก่าของนางเอกที่ลืมเลือนไป ความดราม่าเริ่มมา ยิ่งอ่านยิ่งดราม่า ยิ่งอ่านน้ำตาปริ่ม แต่พออ่านจบ อารมณ์ค้าง! คือเรื่องราวจบสมบูรณ์ในตัว ดร่าม่ามันก็ต้องแบบนี้แหล่ะ แต่ค้างไง กำลังอิน ๆ น้ำตาจะร่วงแล้ว มีคำว่าจบโผล่มา ห๊ะ! เดี๋ยวๆๆๆ ขอดราม่าต่ออีกนิดได้ไหม กำลังจะได้ที่แล้ว
เรื่องนี้ พระนางไม่เท่าไหร่ แต่ให้รางวัลความรันทดกับกู้เจี้ยนและอาตู้มาก ๆ โดยเฉพาะอาตู้ (นี่กำลังจะจะร้องไห้เพราะอาตู้อยู่แล้ว แต่จบก่อน ฮ่วย!)
สรุปว่าดราม่าสมคำร่ำลือ แต่ไม่สุดค่ะ ตัดฉับเกิน หักคะแนนอารมณ์ค้างงงง

[Salisa K. · Rating 5 out of 5]

โอ้..รู้สึกปวดหัวใจมาก น้ำตาคลอเหมือนกัน แต่น่าเสียดายจบเร็วไปหน่อย เล่มนี้จะเป็นการย้อนอดีตไปเลยว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง บีบหัวใจมาก เหตุผลของพอ.มันมีน้ำหนักมากๆเลยแหละ แต่ถึงจะมีน้ำหนักแค่ไหน มันก็เอาไปชั่งกับชีวิตคู่ไม่ได้ ถ้าเกิดว่านอ.ไม่ตาย แล้วกลับไปอยู่ตำหนักบูรพา จะมีความสุขได้ยังไง ในเมื่อคนที่ตัวเองรักตายหมดแล้ว ตายเพราะเหตุผลของพอ.แล้วก็อยู่กับความระแวงว่าจะโดนหลอกใช้จากใครอีกมั้ย เป็นเรื่องที่ยินดีกับการตายของนางเอกมากๆ สู้ตายดีกว่ากลับไปอยู่กับความเกลียดแบบนั้น ความรักมันลบล้างอดีตไม่ได้เลย จบสมเหตุสมผลที่สุดแล้ว ตำหนักบูรพาน่ากลัวไม่ใช่ชิงความโปรดปราน แต่เป็นความสัมพันธ์ของไท่จื่อกับไท่จื่อเฟยต่างหาก

[Jo Chawandit · Rating 4 out of 5]

เล่มนี้พีคมาก เหมือนปริศนาต่างๆเป็นกล่องแพนโดล่าแล้วมันเปิดออกมา
ทีเดียวในเล่ม2นี้ ในที่สุดก็ได้รู้เสียทีว่าใครคือบุรุษในความฝันนางเอก
กู้เจี้ยนบุรุษปริศนาคือใคร อ่านแล้วเศร้าเคล้าน้ำตา สงสารชะตากรรม
ของคนในตำหนักบูรพาเสียจริง จะเป็นผู้ยิ่งใหญ่ต้องเสียสละมากน้อยแค่ไหน
เรื่องอื่นเค้าจะให้พระนางค่อยๆโต(ซึ่งมันก็ควรเป็นอย่างนั้น)แต่เรื่องนี้
เหมือนให้พระนางโตและได้มีโอกาสกลับมาเป็นเด็กเสียอย่างนั้น
นักเขียนเขียนได้ดีและวางพล็อตดีน่าชื่นชม ให้4ดาวเพราะเศร้าเกิน
สรุปไม่ได้เสียใจที่อ่านเลยแม้จะไม่ได้จบแบบสมหวังก็ตาม

[SeeFha Supakan · Rating 4 out of 5]

ถ้าอ่านแล้วไม่ร้องไห้เหมียนหมาก็ซึมเป็นส้วมแน่นอนนนนน เราซึมเป็นส้วมมมม ช่างต่างกับเล่ม 1 อย่างสิ้นเชิง เล่มนี้คือจุดรวมความชีช้ำ ความไม่มั่นคง ไม่น่าศรัทธาของความรัก ทุกอย่างแน่นอยู่ในอก กลืนไม่เข้าคายไม่ออก รักก็รัก แค้นก็แค้น เสียใจก็เสียใจ สับสนด้วย ความรักที่ต้องมานั่งถามว่า เคยรักกันบ้างมั้ย น่าสงสารมาก คนที่อยากจะตายแต่ไม่ตาย พยายามตายจนสุดท้ายได้ตาย มันต้องเจ็บปวดแค่ไหน

แต่เล่มนี้แสดงให้เห็นถึงความจงรักภักดี ความซื่อสัตย์ เห็นอกเห็นใจของฝ่ายนางเอกได้ดี ในขณะเดียวกันก็แสดงให้เข้าใจคำว่า ฆ่าได้ฆ่า ของฝั่งพระเอกได้ดีเหมือนกัน

[Murainik_ · Rating 3 out of 5]

ถึงจะดูซีรี่ส์จบแล้ว แต่พอมาอ่านนิยายก็ยังอึ้งกับความอำมหิตของพระเอกอยู่ดี เป็นเราก็ทำใจอยู่ด้วยไม่ลงหรอก555

ส่วนที่ชอบกว่าซีรี่ส์คือวิธีการดำเนินเรื่อง คือเริ่มจากตอนที่นางเอกได้เป็นไท่จื่อเฟย ย้อนอดีต แล้วค่อยถึงตอนจบ ซึ่งเรามองว่าทำให้เรื่องมันน่าติดตาม+ลึกลับกว่า แถมตอนจบยังพาเราดิ่งได้มากกว่าเวอร์ซร. แต่ชอบส่วนซีรี่ส์ที่ขยายเรื่องกู้เสียวอู่มากกว่านิยาย เลยรู้สึกว่าการที่เสี่ยวเฟิงจะชอบกู้เสียวอู่ดูเมคเซ้นมากกว่านิดนึง แต่เข้าใจความเป็นเด็กของนางเอกนะ เพราะไม่ว่าจะเป็นหลี่เฉิงอิ๋นหรือกู้เสียวอู่ นางก็ล้วนปลาบปลื้มเพราะเขาเป็นฮีโร่ ดูเป็นเจ้าชายขี่ม้าขาวในสายตาของเด็กสาวคนหนึ่ง

[Cindi Chen · Rating 4 out of 5]

การเล่าเรื่องน่าสนใจ ตอนจบไม่ถึงขั้นช็อค แต่เรียกว่าสะใจดี
จบดีในตัวของการเป็นเรื่องนี้ หมายถึง ถ้าเรื่องนี้จบแบบอื่นจะไม่ตรึงใจเท่า
เห็นว่าเป็นลิสต์หนังสือจีนในตำนาน เลยหาอ่านสักหน่อย ไม่ทราบว่าแบบนี้คือแปลดีไหม คือมันสวยดี แต่บางทีก็เข้าใจยาก บวกกับการเล่าเรื่องที่ซับซ้อนเล็กๆ ทำให้ต้องใช้เวลาสักหน่อยทั้งที่เล่มบาง

[Noomnim'S Box · Rating 2 out of 5]

บรรยายเยอะ เล่มสองคือกลวงมาก นางเอกจำได้ว่าพระเอกหลอกนางฆ่าเผ่าของตาและกดดันแม่นางเอกให้ตาย นางก็ดราม่าย้ำนั่นแหละว่าผชคนนั้นตายแล้ว มันมีแต่บทบรรยายซ้ำๆ กับเพลงที่นางเอกร้องบ่อยๆ ก็กินกระดาษไป10หน้าได้แล้วมั้ง ย้อนไปย้อนมา ดราม่า นางก็ใสเกิน ใสจนกลวง

[P · Rating 4 out of 5]

พลิกเล่ม1จากโรแมนติกคอมเมดี้เป็นหนังชีวิต
ชอบวิธีเล่าเรื่อง ชอบภาษาคนแปลมากก แปลสวยมาก ถูกจริตเราสุดๆ

เนื้อเรื่องเป็นแนวที่ชอบพอดี ใครเป็นแฟนตำนานรักเหนือภพขออัญเชิญเสพเล่มนี้ //ผายมือ

หัก1ดาวคือพระเอกธงแดงไม่ไหวว ต่อให้รักนางเอกขนาดไหนแต่จะเขียวกี่โมงงง ฮืออออ

[Tkpslc. · Rating 5 out of 5]

เล่มนี้คือว้าวเลย แบบอะไรกัน เล่มแรกเหมือนฝันไปเลยอะ 55 ประทับใจมาก อยากให้ทุกคนอ่าน แนะนำจริงๆ

[MISSKAPRAW · Rating 3 out of 5]

กลับไปดูซีรีย์ดีกว่า มีบทหวาน ๆ เยอะกว่า ฟินกว่า ตอนจบต้องเป็นอย่างนี้อยู่แล้ว เพราะนางเอกโดนหลอกซ้ำแล้วซ้ำอีก เจ็บช้ำเกินกว่าจะรับได้ ส่วนหลัวชั่วก็ชั่วได้ใจจริง ๆ เพื่ออำนาจทำได้ทุกอย่าง

[Panthitra Panthitra · Rating 3 out of 5]

3.75

[Kritya Lee · Rating 5 out of 5]

จบหักมุมกระชากน้ำตา อย่าให้ความหวานของหน้าปกหลอกหลวงคุณ =)

[Usename Mai · Rating 2 out of 5]

Not good

[Manchulika · Rating 5 out of 5]

ดราม่าหนักมาก เหมือนเป็นคนละเรื่องกับเล่มแรก

[Pooh · Rating 4 out of 5]

หักมุมเฉยเลย คนละอารมณ์กับเล่ม 1 แปลกดีค่ะ

[janeny ไก่บิน · Rating 5 out of 5]

สาสมใจ
ไปให้สุดทาง หมายถึงคนอ่านน้ำตาท่วมจอ

[หยดน้ำผึ้ง · Rating 5 out of 5]

อ่านจบแล้ว ชอบมาก พีคมาก

อยากให้มีต่อ เราร้องไห้เผาเต่าเลยค่ะเรื่องนี้ แนะนำสำหรับสายดราม่า

[Or_O · Rating 4 out of 5]

เสี่ยวเฟิง องค์หญิงแห่งแคว้นซีเหลียง มาแต่งงานกับรัชทายาทองค์ปัจจุบันเพื่อเชื่อมสัมพันธไมตรี ได้รับตำแหน่งไท่จื่อเฟย ซึ่งเป็นตำแหน่งชายาเอกขององค์รัชทายาท พำนำที่ตำหนักบูรพา (ตงกง) ที่อยู่ของรัชทายาท

นิสัยนางเปิดเผย ร่าเริง ไม่ให้ความสำคัญกับขนบมารยาท แตกต่างจากชาวจงหยวน แตกต่างจากตำหนักบูรพา

วันเวลาที่สนุกคือช่วงที่นางหนีออกจากวังไปเที่ยวเล่น ปลอมเป็นชาย รับบทผู้ผดุงความยุติธรรม ดื่มเหล้า ร้องรำทำเพลง

แต่สถานะชายาเอกของรัชทายาทนั้นทำให้นางต้องถูกดึงเข้าไปข้องเกี่ยวกับเรื่องวุ่นวายในวังหลวง และตำหนักบูรพา

รัชทายาท สามีของนาง คอยหาเรื่องให้ชวนต่อยตีไม่หยุดหย่อน

ตอนนั้นเอง ชายปริศนาก็ปรากฏตัวขึ้น

.
.
.
อ่านแบบงงๆ เบลอๆ เหมือนนางเอกเป็นแสงสว่างหนึ่งเดียวที่มองเห็น ส่วนรอบข้างมองไม่ชัดว่าคืออะไร นี่เป็นความรู้สึกตลอดช่วงเล่มหนึ่งที่อ่าน

เรื่องราวจะค่อยๆ เผยตัวเมื่อเข้าช่วงกลางเล่มสอง ปริศนาต่างๆ จะค่อยๆ คลี่คลายออกมา อะไรที่รู้สึกแปลกๆ มาตั้งแต่ต้น เล่มนี้จะเฉลยแล้วค่ะ

เนื้อหาสองเล่ม เล่มละสองบท รวมสี่บทเท่านั้นเอง

ความสนุกอย่างหนึ่งของเรื่องก็คือเพราะเราไม่รู้นี่แหละค่ะ พอไม่รู้ จับทางไม่ถูก ก็เดาทางมั่วเลย ใครเดาถูกคงร้องสะใจ ใครเดาผิดก็เศร้ากันไป (โอไม่ผิด แต่ก็ไม่ถูก เป็นสายสงสัยไม่กล้าเสี่ยงใจลงทุน)

อารมณ์เล่มหนึ่งกับเล่มสองคนละขั้วกันเลย

เล่มหนึ่งจะร่าเริง สดใส ฮาบ้าง ดราม่าบ้าง คละเคล้ากันไป

ส่วนเล่มสอง จะอึดอัด กดดัน ขมวดคิ้วไม่รู้ตัว


นางเอกมาจากต่างถิ่น ออกจะซื่อๆ ตรงไปตรงมา ภาษาก็ยังใช้ผิดๆ ถูกๆ เรื่องราวในวังนางไม่ค่อยสนใจหรอก ยกเว้นว่าเป็นเรื่องจำเป็นต้องเข้าไปเกี่ยวถึงจะทำตามที่คนใกล้ชิดแนะนำ

เลยไม่ค่อยมีอะไรให้ลุ้นให้ชิงไหวชิงพริบในวังกันค่ะ เป็นแนวอารมณ์มากกว่า

ดำเนินเรื่องโดยตัวนางเอกเป็นหลัก แต่คนอ่านไม่ได้ตามติดนางเอกทุกอย่าง

เรื่องนี้โอแปลกใจนิดหน่อยว่าเหมือนเราจะไม่รู้ชื่อจริงนางเอกด้วย รู้แต่ชื่อเล่นว่าชื่อ เสี่ยวเฟิง แม้แต่อายุก็ไปรู้เอาท้ายๆ เรื่องแล้ว (โอว่าให้ความรู้สึกแปลกๆ ดี เหมือนตัวเรื่องเลย)

ส่วนพระเอกเรื่องนี้ มีบางอย่างที่โอไม่ชอบ แต่ก็มีบางอย่างที่โอชอบ หักลบกลบหนี้โดยรวมให้กลางๆ ค่ะ

สำหรับโอ ทั้งช่วงบทสนทนาหรือช่วงกดดันบีบคั้นอารมณ์ เรื่องนี้ยังทำไม่ค่อยถึง โอแค่สงสัย ปนหม่นหมอง ไม่ได้เสียน้ำตาหรือถูกเร้าตามตัวละครแต่อย่างใด

แต่ถ้าถามว่าครบรสไหม ก็ครบนะคะ มีช่วงสุข หวาน (แบบแปลกๆ) ตลก ตกใจ ตื้อในอก กดดัน เศร้า

สายอารมณ์จงสถิตแด่ทุกท่าน

4

เพื่อช่วยตัดสินใจสงสัยอะไรถามโอได้ค่ะ ถ้าคำถามนั้นเปิดเผยเนื้อหาสำคัญ ส่งข้อความมาถามได้ทั้งทางหลังไมค์ในบล็อก หรือทางเพจได้เลยค่ะ ยังมีคนไม่ได้อ่านมากเนอะ



รูปเล่ม เล่มหนึ่งไม่ค่อยเรียบร้อยนัก มีตัวอักษรฉีก หล่นลงไปอยู่อีกบรรทัดเลย ส่วนเล่มสองเรียบร้อยดี

.
.
.

ความเจริญรุ่งเรืองเช่นนี้ ความอบอุ่นละมุนละไมเช่นนี้ เฉกเช่นเมืองหลวงแห่งสรวงสวรรค์ ดุจดั่งเมืองวิเศษที่เทพสวรรค์เมตตารักใคร่ ที่นี่คือซั่งจิงเมืองหลวงแห่งเทียนเฉาดินแดนอันสูงส่ง เป็นจุดศูนย์กลางที่ยิ่งใหญ่และคึกคักที่สุดในแผ่นดิน เป็นที่ที่ทุกแคว้นล้วนให้ความเคารพยำเกรง เป็นที่ที่ผู้คนล้วนชื่นชมเลื่อมใส ทว่าข้ารู้ดี ข้าไม่มีวันลืมซีเหลียง ต่อให้ซั่งจิงจะงดงามกว่านี้ประเสริฐกว่านี้ ก็มิใช่ซีเหลียงของข้า

หน้า 68 บทที่ 1 ราบเรียบ

.
.
.

ข้าคิดว่าตอนนั้นข้าชอบเขา แต่เขาหาได้ชอบข้าไม่ เพราะหลังจากเขาเลิกผ้าคลุมหน้าขึ้น ยังไม่ทันดื่มเหล้ามงคลก็หมุนตัวเดินจากไป

อันที่จริงพอเขาไปแล้วข้าก็ลอบถอนหายใจโล่งอก เพราะข้าไม่รู้ว่าหากต้องนอนกับบุรุษแปลกหน้า จะชินหรือไม่

คืนนั้นหย่งเหนียงอยู่เป็นเพื่อนข้า นางกลัวข้าคิดถึงบ้าน แล้วก็กลัวข้าโกรธ
อธิบายกับข้าหลายต่อหลายครั้งว่า หลายวันมานี้องค์รัชทายาทไท่จื่อไม่สบาย เกรงว่าจะแพร่เชื้อให้ไท่จื่อเฟย

เขาไม่สบายครานั้น นานถึงสามปี

ในตำหนักบูรพาแห่งนี้ ข้าอ้างว้างยิ่ง

หน้า 140 บทที่ 2 ทิววสันต์

.
.
.

โมงยามประหนึ่งสายน้ำที่ไหลผ่านราชอุทยาน แล่นไหลอย่างไร้สุ้มเสียง วันหนึ่งๆ ไม่นานก็ผ่านเลยไป

ครั้นตกเย็นข้ามักจะนั่งอยู่บนขั้นบันได มองดวงจันทร์ค่อยๆ ลอยขึ้นเหนือฟากฟ้า ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา ดวงจันทร์ก็จะลอยประดับท้องฟ้าอย่างเงียบๆ เช่นนี้ ไร้ทุกข์ ไร้สุข ไร้สุ้มเสียง ไอน้ำค้างส่องกระทบกระเบื้องเคลือบบนหลังคาประหนึ่งปกคลุมด้วยเกล็ดน้ำค้างบางเบา หมู่ดาวบนท้องฟ้าเปล่งประกายอย่างเงียบกริบ

หน้า 151 บทที่ 4 ห้วงลึก

.
.
.
ถ้ารู้ว่าตัวเองเป็นสายอารมณ์ก็ต้องลองค่ะ

[Pollarin · Rating 4 out of 5]

เปิดเรื่องมาก็เฉลยว่าคนลักพาตัวนางเอกมาคือใคร ถึงจะไม่ได้เดาไว้แต่พอรู้ก็ไม่แปลกใจเท่าไหร่

แต่สิ่งที่เขาพูดต่อๆ มานี่ทำเอาอึ้งไปเล็กน้อย ยิ่งนางเอกกระอักเลือดแล้วความทรงจำกลับคืนมายิ่งอึ้งกว่าเดิม

โดยส่วนตัวแล้วจากทั้งเรื่องมีสองฉากที่ชอบ หนึ่งคือฉากย้อนอดีต เป็นการย้อนอดีตที่เรื่องราวมากมายในครึ่งแรกมีความสุขมาก อ่านไปยิ้มไป ชอบการบรรยายสถานการณ์ของนางเอกกับ...คนๆ นั้น

ฉากหิ่งห้อย ฉากหมาป่า งานเลี้ยงรอบกองไฟ งานแต่งงาน ทุกอย่างบรรยายเรียบเรื่อยเหมือนดูหนังเก่าๆ ที่ถ่ายด้วยฟิล์ม เรียบง่าย แต่อบอุ่น

จนครึ่งหลัง...อ่า สงสารนางเอกกับอาตู้มาก ยิ่งอาตู้ยิ่งน่าสงสาร ทุกคน...ในเผ่าถูกทรยศจนตายหมดนี่โหดร้ายมากนะ พี่ชายทั้งคน ค���อบครัวทั้งหมด แค่คิดก็ไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้ว

ฉากที่ธาราลืมเลือน..ลืมเลือนไม่ลงจริงๆ ที่แท้คนที่นางเอกฝันถึงมาโดยตลอดคือคนนี้ ถึงจะคาดเดาไว้ได้ แต่ก็ประทับใจจริงๆ

ที่แท้พอย้อนกลับไปนึกถึงความร่าเริงของนางเอกก่อนหน้านี้ที่บรรยายในเล่มหนึ่ง ยิ่งทำให้เสียใจที่คิดว่า เด็กสาวที่เคยสดใสขนาดนั้นกลายมาเป็นแบบนี้ได้ยังไง...ต้องถูกทำร้ายมากขนาดไหน

อาตู้...ผู้อาภัพ ตกอยู่ในแผนการเลวร้ายของพระเอกตั้งหลายครั้งหลายครา ถึงตายไปก็ไม่เป็นไรแค่เพราะเป็นเพียง ‘สาวใช้’ ตอนที่อ่านประโยคนี้คือใจโหวงไปเลย....จิตใจนางเอกต้องถูกเหยียบย่ำอีกกี่ครั้งกี่หน

ดีใจที่นางเอกยังมีความดื้อรั้นอยู่บ้างถึงยื้อตัวอาตู้กลับมาได้ ถ้านางเอาแต่ยอมรับว่าทำอะไรไม่ได้นี่จะด่าแม่จริงๆ ด้วย...ประโยคที่ว่าอาตู้เป็นพี่น้องไม่นับว่าเกินไปเลย

เกือบจะจัดการได้แล้ว แต่ก็ทำไม่ลงเหราะรู้ว่าเขาก็รักตัวเองเหมือนกัน อืม.....สำหรับเราถ้าทำให้ครอบครัวกลายเป็นแบบนั้น พ่อเป็นบ้า แม่ฆ่าตัวตาย...ถ้าเราฆ่าเขาไม่ลงเพราะรัก เราจะฆ่าตัวตายแทน -_- อยู่ไปรู้สึกผิดต่อครอบครัวพี่น้องมากมาย ฆ่ามันไม่ได้ก็ตายไปเนี่ยสมควรแล้ว

มีนางกำนัลอีกคนที่คู่ควรให้เอ่ยถึง หย่งเหนียง...เป็นคนที่ดีจริงๆ ตอนที่นางเอกหนีออกมาแล้วเจอนั่น....ซาบซึ้งใจมาก

ฉากต่อมา ทั้งๆ ที่ไปถึงด่านแล้ว พ้นตรงนี้ไปก็รอดแล้ว สุดท้ายกลับไปไม่พ้น..กลับไปไม่ถึงบ้าน

เรื่องทั้งหมดที่จบตรงนี้ทำให้รู้สึกแย่มาก ไม่มีแรงไปต่อ แต่อย่างน้อยก็มาตายนอกด่าน..เออ ก็ยังดี

อาตู้ น่าสงสารมาก ตอนที่นางเอกปล่อยออกไปคนเดียว หวังให้หนีไปแล้วเอาแต่ฟาดฟันประตูไม่หยุด ร้องไห้แทบตายกลับไม่มีเสียงอะไรเลยออกมา แค่นึกภาพตามก็ร้องไห้แล้ว

ยิ่งตอนหลังไม่ยอมหนีแต่เอาตัวไปรับนางเอกนี่ก็ยิ่งเศร้าเข้าไปใหญ่ จะตายก็ยังไม่ยอมทิ้งกัน...


สำหรับเรา ไม่มีความเห็นใจพระเอกเลย

ใครอาจจะพูดว่าด้วยความจำเป็นอย่างนั้นอย่างนี้ อำนาจต้องนู่นต้องนี่ ทำไปแต่ก็รักนางเอก ...อันนี้พูดภาพรวมทั้งเรื่องแต่ก่อนและตอนนี้นะ

สำหรับเรา ถึงจะฝืนใจแต่ถ้าทำไปแล้วก็อย่าได้มาเสียใจภายหลัง สิ่งที่พระเอกทำไปมันอาจจะจำเป็นต่ออำนาจ ต่ออนาคตของตัวเอง แต่ก็ทำลงไปแล้ว และผลมันโหดร้ายกับนางเอกมากเกินไป ยังหวังรั้งไว้อยู่ข้างกายนี่เป็นเรื่องโง่มาก นางเอกไม่ตัดใจหั่นคอไปตั้งแต่คืนนั้นก็นับว่าโชคดีแล้ว

ยิ่งตัวเองเป็นคนลืม...มีแค่อีกฝ่ายที่จำได้ก็ยิ่งเจ็บปวด แต่สิ่งที่เจ็บปวดยิ่งกว่าคือแผนการของนางเอก สุดท้ายตายไปแต่ทิ้งความทรงจำไว้ให้คนอยู่ นี่คือการแก้แค้นที่ทำให้เจ็บเจียนตายจริงๆ ดีใจที่สุดท้ายแล้วนางเอกก็มีความใจแข็งใจเด็ดขึ้นมาบ้าง



โดยรวมแล้วเป็นเรื่องที่ดีเรื่องหนึ่ง เศร้าและร้องไห้ แต่ไม่ขนาดนั้น พล็อตน่าตรึงใจมากก็จริง แต่สำหรับเราการดำเนินเนื้อเรื่องสร้างความรู้สึกร่วมไม่แน่นพอเลย อ่านแล้วเศร้าแต่เศร้าไม่สุด คือไม่อินขนาดจะเฟลไปสามวันเจ็ดวัน

เนื้อเรื่องและการบรรยายจริงๆ อยากให้แค่สามดาว แต่ครึ่งดาวให้พล็อตที่ต่างฝ่ายต่างลืมเรื่องราวที่เคยทำร้ายกัน ส่วนอีกครึ่งให้อาตู้

สำหรับเราความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นในสถานการณ์แบบนี้ชอบในเรื่อง ‘เล่าขานตำนานรัก’ ตอนหนึ่งมากกว่า ถึงจะเป็นแค่เรื่องสั้น แต่อารมณ์ความรู้สึกที่ใส่มาคือแทงใจมาก ความรู้สึกของการถูกคนรักหักหลัง ชักศึกเข้าบ้าน ทำครอบครัวล่มจม น่าจะเขียนให้เจ็บปวดได้มากกว่านี้

สรุปแล้วก็ชอบ และไม่เสียใจที่ซื้อมา คุ้มค่าที่จะเก็บสะสม เป็นเรื่องดีที่ได้อ่านนิยายดีๆ แบบนี้ประเดิมปีใหม่ :)

[Zar · Rating 5 out of 5]

เล่ม2 ถึงกับขำไม่ออก แต่สนุกมากกก เรียลดี ไปดูซีรี่ย์ต่อ ยิ่งเข้าใจแจ่มแจ้ง เพ้อไปหลายอาทิตย์ ชอบมากกก จัดอยู่ในหมวดหมู่ ตัดหวาน แก้เลี่ยน

[Mink · Rating 5 out of 5]

เริ่มเรื่องแรกๆเหมือนจะธรรมดา แต่ปมเรื่องมายิ่งซับซ้อน ไม่นืดเยื้อไม่น่าเบื่อ สนุกและน่าติดตามมาก อยากรู้เลยว่าตกลงอะไรยังไงกันแน่ การคลี่คลายปมก็ค่อยเป็นค่อยไป สำนวนการแปลก็เริ่ด อ่านแล้วมันหน่วงสุดๆเลย แต่มันก็ควรจะจบอย่างนี้แหละนะ ชอบมาก

[mipmip · Rating 5 out of 5]

4.5/5 เป็นเรื่องที่รู้สปอยมาก่อน แต่ก็ทำใจมาแล้วเพราะอยากอ่านมาก ชอบเล่ม2มากกว่าเล่มแรก เหมือนทะลักทุกสิ่งอย่างออกมา แต่เล่ม1ทำให้ตายใจอะ โทนเรื่องหม่นๆแต่ยังไม่ถึงกับเศร้าเพราะเล่าเรื่องจากฝั่งนางเอกด้วย นางเอกจะชอบหนีจากตำหนักออกไปเที่ยวเล่นข้างนอก ครตซนๆน่ารัก นิสัยนางเอกดีมาก ชอบนางเอกและสงสารนางเอกมากเช่นกัน อ่านเล่มแรกก็จะรับรู้ได้เลยว่านางเอกคิดถึงบ้านเกิด และการมาอยู่เจิงหยวน นางเอกไม่เคยมีความสุขอย่างจริงๆเลยสักวัน ส่วนพระเอก เล่ม1ก็นิสัยแย่เลยแหละ มีการกระทำที่ไม่ชอบ แต่ยังรอคอยว่า มันอาจจะเปลี่ยนนิสัยเป็นคนที่ดีขึ้นนิดหน่อยมั้ยยังไง แต่ก็ตงิดถึงความมีเงื่อนงำหลายๆอย่างแต่ยังเดาไม่ออก ตัวละครปริศนาในเรื่องก็ยิ่งทำให้สงสัยว่าเรื่องนี้มีอะไร แต่ยังไม่รู้สึกถึงความหนักอึ้งที่จะเกิดในเล่ม2นะ ยังทำชิว พอเข้าเล่ม2เท่านั้น ทุกอย่างบู้มเป็นโกโกครั้น รวมถึงจิตใจของเราที่แตกสลายไปตามๆกัน ร้าวรานมาก ตอนอ่านไปเรื่อยๆเหมือนยังงงๆพอถึงบางอ้อแล้ว พังจริงๆ สงสารนางเอกมาก รู้ซึ้งถึงความใจสลาย ตอนอ่านรู้สึกเลยว่าเสียใจแล้วก็โกรธจนร้องไห้ (อินมากจริงๆ) เสียดาย อยากให้มีตอนพิเศษที่เล่ามุมมองของตลคตัวอื่นในเรื่อง โดยเฉพาะฝั่งพระเอก แต่โดยรวมนิยายสนุกแต่โหดต่อจิตใจ แปลดีด้วยอะ มีหลายจุดในเรื่องที่อยากรู้มากๆแต่คงไม่ได้รู้อีกแล้ว คงต้องเดาครสของตลคด้วยตัวเอง แต่ถ้าให้กลับไปอ่านอีกรอบตอนนี้คงไม่ไหว ยิ่งเปิดเพลงไม่มีวันหวนคืนไปด้วยตอนอ่านจบ = บาดเจ็บสาหัส บอกเลย จริงๆตอนพระนางอยู่ด้วยกันมันมีความน่ารักนะ ชอบเลย แอบอยากกลับไปเก็บรายละเอียดอีกรอบด้วยซ้ำ แต่ก็นั่นแหละ…ขอฟื้นฟูจิตใจ ประโยคที่ชอบคือตอนที่นางเอกขอให้พระเอกจับหิ่งห้อยให้แล้วจะแต่งงานด้วย โดยจะมี3ครั้งที่นางเอกพูดปยนี้ ซึ่งแต่ละครั้งครสต่างกัน อ่านปยนี้แล้วรู้สึกเศร้าจริงๆ อีกอย่างเรื่องนี้ตีแผ่มุมมองที่ไมไ่ด้สวยหรูของการแต่งงานเข้าวัง ไม่มีฮ่องเต้ที่ปกป้องคนตัวเองรักโดยไม่สนอะไร ในวังมีอะไรมากกว่านั้น บางเรื่องก็ขายฝันซินเดอเรลลามาก จนชั้นชินไปแล้วว่ายิ่งอยู่สูงจะทำไรก้ได้ แต่การจะก้าวไปเป็นฮ่องเต้ต้องสละหลายอย่าง รวมถึงคนที่รัก สมน้ำหน้าไอ้พระเอก

[Por Bergkamp · Rating 5 out of 5]

อื้อหือออออ เล่มนี้คือพีคมากกกกกก

ต่างกับเล่ม 1 แบบคนละอารมณ์
คลี่คลายปมทุกอย่างได้พีคซ้ำแล้วซ้ำเล่า อ่านแล้ววางไม่ลง

สงสารตัวละครทุกตัว และปูตัวละครมาได้ดี อินสุด อ่านจบอารมณ์ไม่จบ

เรื่องการแปล แปลได้ดี ลื่นไหลดีมาก
แต่รู้สึกไม่ค่อยสละสลวยเท่าไหร่ ไม่ค่อยชอบภาษาที่ใช้แทนตนเอง
แต่ว่าโดยรวมแล้วอ่านได้ลื่น ไม่ได้ขัดอรรถรสอะไร