What do you think?
Rate this book
Pusova
Anadolu Korku Öyküleri derlemelerinden ve sadık bir takipçi kitlesine sahip olan Gerisi Hikaye başlıklı çevrimiçi radyo programından tanıdığımız Galip Dursun, Pusova'daki öyküleriyle medeniyet artıklarının, kıyametten kalma varoşların, intikam meleklerinin, şehirli ve taşralı dehşetlerin hesabını tutuyor. Yeraltı ile korkunun, bilimkurgu ile şehir fantazyasının sürekli temas halinde olduğu bu öyküler, hem yakın ve tanıdık hem de uzak ve bilinmeyen bir kuşağa, alacakaranlık kuşağına davet ediyor bizi; Pusova'ya göz ucuyla bakmak, modern dünyanın düğümünü bozmak için…
- GenresHorrorTurkish Literature
166 pages, Paperback
First published April 1, 2016
4 people are currently reading
74 people want to read
About the author
Galip Dursun
10 books72 followers1 Ekim 1980′de, İstanbul’da doğdu. Marmara Üniversitesi Bilgisayar Programcılığı Bölümü’nden 2001 yılında mezun oldu. Teknoloji şirketlerinde tasarımcı ve yazılımcı olarak çalıştıktan sonra bu sektöre ara verip yazmaya yöneldi.
2003 yılında Yeraltı ve Alternatif edebiyatı odaklı Gölge Öykü Dergisi ile Kan Güncesi Alt-Kültür portalını kurdu. 15 sayı boyunca yayınlanan Gölge e-dergisine “Korku ve Gerilim” türlerinde yazar ve yayın yönetmeni olarak katıldı. Makale ve öyküleri çeşitli dergilerde yayınlanan Galip Dursun, 2009 yılında İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi tarafından düzenlenen “1. Korku Anlatıları Konferansı: Yazınsal ve/veya Görsel Vampir Anlatıları”nda “Vampirle Savaşmak” anlatısını sundu. Yitik Ülke Yayınları’ndan çıkan “80′lerde Çocuk Olmak” kitabına bir anısıyla dahil oldu.
Anadolu Korku Öyküleri dizisine Güzay’ın Bindilek Ağacı” ve “Oba” adlı öyküleriyle dahil oldu.
2003 yılında Yeraltı ve Alternatif edebiyatı odaklı Gölge Öykü Dergisi ile Kan Güncesi Alt-Kültür portalını kurdu. 15 sayı boyunca yayınlanan Gölge e-dergisine “Korku ve Gerilim” türlerinde yazar ve yayın yönetmeni olarak katıldı. Makale ve öyküleri çeşitli dergilerde yayınlanan Galip Dursun, 2009 yılında İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi tarafından düzenlenen “1. Korku Anlatıları Konferansı: Yazınsal ve/veya Görsel Vampir Anlatıları”nda “Vampirle Savaşmak” anlatısını sundu. Yitik Ülke Yayınları’ndan çıkan “80′lerde Çocuk Olmak” kitabına bir anısıyla dahil oldu.
Anadolu Korku Öyküleri dizisine Güzay’ın Bindilek Ağacı” ve “Oba” adlı öyküleriyle dahil oldu.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 32 reviews
January 18, 2021
Sek tekinsiz, sayfada basmadık yer bırakmayan gerilim, keskin kurgu. Korku okumayı seviyorsanız elinizdeki kitap daha fazlasını vaat ediyor benden söylemesi. Almadan önce kendinize sormanız gereken bir soru var; bu riski almak istediğinizden emin misiniz?
Detaylara geçelim mi? Arkeologlar ilk öyküyü okumasın, ciddi hata buldum. Tek yıldızı oradan, ikinci yıldızı da bu yorumumu kendisine ilettiğimde verdiği cevaptan dolayı kırdım zaten. Yolu açık olsun.
“Pusova” hakkını veremediğimi düşünüp bir defa daha okuduğum bir kitap. Bildiğim şeyleri görmeyi umarken her bir öyküsü birbirinden farklı yerlere, türlere açılan öykülerin şekil değiştirdiğini, derinleştiğini gördüm. Bu tadı ağzınızda gittikçe farklı tatlara bürünen keyifli bir yemek gibi. Öykülerde alt metin görünene nazaran çok daha kuvvetli ve yüklü.
“Ağıt” Tekinsiz bir kent fantazyası ile yola çıkıyoruz diye düşündürürken bir flüt bizi bir diyar fantazyasının ortasına sürüklüyor. Nefis bir bağlaç olmuş. Ölüm korkusu bir başka fantazyada sonsuzlukla cevaplanıyor. İlk üç öyküdeki “Çocuk” fenomeni bambaşka karakterlere atıflı.
“Şehre Küsen Çocuk” tekinsiz, çocuksu gerçekliğin, adalet duygusunun, bir insanın tüm geçmişi ile beraber yaşadığı iç yolculuğun harika hikayesini barındırıyor. Flüt ve fareli köyün kavalcısı benzetmesi “Pusova” ile çıktığımız esrarengiz bir yolculuğun ilanı gibi. Bir daha ki seferde bulunamayan bir kahvede geçmiş ve geleceğimizin çocukları adına hesabı ödemeye çalışıyoruz. “Her sabah kalkıp Cehennem’in yollarını arşınlıyorlar” diyor Galip Dursun ve tüylerimizi diken diken ederek ekliyor “Bir gün Cehennem’e girmenin bir yolunu bulup onun ensesinde bitmeleri ise an meselesi” Büyülü, keskin, net, direk gerçeklik.
“Gavur ve Piç”te “Gözleri yanlış yönlere bakıyorsa da umudunun nereyi gösterdiği anlaşılıyordu ve neşesi de orada bir yerlerdeydi” ya da “Uğursuz bir peygamber kadar çekindikleri, esirgeyen bir şeytan kadar saygı duydukları ihtiyar” deniyor. Kendi hayaletleri yani bir anlamda geçmişini besleyen belki de son insan. Bu sefer bir olağanüstü ile dokunmuş bir distopyadayız. Market arabası ile dünyada kalan son mahallede şehrin kalan hayaletlerine; bakkal, kasap, markete doğru çıkılan yolculuk. Kıyametin önünde duran, yaşamayı seçen biri. Küçük esnafın hayaletliğini bilmesi, dünyanın sonunun farkında olması ve markette çalışanların hala hayatta olduklarını zannetmesi. Statükoculuğun insanoğlu hayalet olsa bile ölümsüz olduğunu işaret etmiş gibi. Küçük esnaf soruyor; "Kıyamet oldu mu? Araf’ta mıyız?" Daha da ileri gidip işin felsefesine giriş; "Gavuru da aramıza katalım, katalım ve kopamayan kıyamet kopsun artık".
“Sıfır Numara Film” ismi ya da “kafa yapıcı yapışkanlar” cümlesi aklıma istenmeyen hatıraları sıfırlayan-silen filmler, başka hatıralar ya da olmamış şeyleri birleştiren, hatırlatan kafa yapıcı yapışkanlar getirdi. Baskılanmış bir dünya, “Düzenleyiciler” kendi seçtikleri hayat ve anılardan başkasına, şahsi anılarının olmasına izin vermiyor, bunu yapmaya çalışanları yakalıyor. SteamPunk bilimkurgu bir dünya oluşuyor gözümüzün önünde. Kolunda tozlanmış dövme gibi duran gizli iletişim aygıtını “yalayarak” düzelten kahramanımız işine yaramayan sıfır numara filmleri çöpe atıyor.
“Pusova” uzun süredir Galip Dursun’dan beklediğimiz Anadolu Korku türünde bir öykü. Puslu bir ovaya gidiyoruz. Sağlam karakterli öykü bizi döne döne içine alan bir girdap. Girdikçe çıkamyacağınızı bile bile içine yürümekten haz alıyorsunuz. Aynen öyküye konu olan karakterlerimiz gibi. Galip Dursun’un “Anadolu Korku Öyküleri’nden sonra vardığı güçlü dil, kurgular, anlatım burada ışıldıyor. Bunca renk sindirerek, yavaş okunarak alınabilir ancak. “Gelen”de "Saint Bar"a düşüyor yolumuz, yine tam bir kesiş mekanının ortasındayız. Eski ve yeni, önce ve sonra aynı sofrada buluşuyor. Aynen diğer öykülerde dikkatli okununca fark edilen göndermeler gibi.
“Jeton” en sevdiğim öykü oldu. “Lost Highway”, “Angel Heart”, “Dokuzuncu Kapı” tarzında tekinsiz bir yol alma öyküsü. Fazla ayrıntıya girip alabileceğiniz tadı bozmak istemiyorum açıkçası.
“Kuş Çobanı” ikinci Anadolu Korku Öyküsü. Mehmet Emin Yalı bir kez daha karşımıza çıkıyor ve aslında kim olduğunu, bu öykülerin arasında nerede durduğunu, ne yaptığını daha net görebiliyoruz. Kuzgun Çobanı karakteri bende “Deli Gücük” imgesi doğurdu. En az onun kadar güçlü bir karakter. SteamPunk, bilim kurgu, tekinsiz çok güzel örülmüş.
“Gezinti” çok yerel bir Distopya. Aşağıdakiler, yukardakiler, yaşlılar gençler, önceki Dünya/ İstanbul, sonraki Dünya/İstanbul. Tüm gerilime yaş farkından kaynaklı hayata bakış açılarındaki gerilimi hissedebiliyorsunuz. Yeraltındakilerin yaptıkları için “merdiven altı işler” diye bahsedilmesine, fırsata dönüşen tümöre, koşu bandı ile kiracının Toyota’yı sürüşü arasında kurulan bağ süper. Nesil / Anlayış farkı ile başlayan öykü acayip bir yere, sürprize varıyor.
Detaylara geçelim mi? Arkeologlar ilk öyküyü okumasın, ciddi hata buldum. Tek yıldızı oradan, ikinci yıldızı da bu yorumumu kendisine ilettiğimde verdiği cevaptan dolayı kırdım zaten. Yolu açık olsun.
“Pusova” hakkını veremediğimi düşünüp bir defa daha okuduğum bir kitap. Bildiğim şeyleri görmeyi umarken her bir öyküsü birbirinden farklı yerlere, türlere açılan öykülerin şekil değiştirdiğini, derinleştiğini gördüm. Bu tadı ağzınızda gittikçe farklı tatlara bürünen keyifli bir yemek gibi. Öykülerde alt metin görünene nazaran çok daha kuvvetli ve yüklü.
“Ağıt” Tekinsiz bir kent fantazyası ile yola çıkıyoruz diye düşündürürken bir flüt bizi bir diyar fantazyasının ortasına sürüklüyor. Nefis bir bağlaç olmuş. Ölüm korkusu bir başka fantazyada sonsuzlukla cevaplanıyor. İlk üç öyküdeki “Çocuk” fenomeni bambaşka karakterlere atıflı.
“Şehre Küsen Çocuk” tekinsiz, çocuksu gerçekliğin, adalet duygusunun, bir insanın tüm geçmişi ile beraber yaşadığı iç yolculuğun harika hikayesini barındırıyor. Flüt ve fareli köyün kavalcısı benzetmesi “Pusova” ile çıktığımız esrarengiz bir yolculuğun ilanı gibi. Bir daha ki seferde bulunamayan bir kahvede geçmiş ve geleceğimizin çocukları adına hesabı ödemeye çalışıyoruz. “Her sabah kalkıp Cehennem’in yollarını arşınlıyorlar” diyor Galip Dursun ve tüylerimizi diken diken ederek ekliyor “Bir gün Cehennem’e girmenin bir yolunu bulup onun ensesinde bitmeleri ise an meselesi” Büyülü, keskin, net, direk gerçeklik.
“Gavur ve Piç”te “Gözleri yanlış yönlere bakıyorsa da umudunun nereyi gösterdiği anlaşılıyordu ve neşesi de orada bir yerlerdeydi” ya da “Uğursuz bir peygamber kadar çekindikleri, esirgeyen bir şeytan kadar saygı duydukları ihtiyar” deniyor. Kendi hayaletleri yani bir anlamda geçmişini besleyen belki de son insan. Bu sefer bir olağanüstü ile dokunmuş bir distopyadayız. Market arabası ile dünyada kalan son mahallede şehrin kalan hayaletlerine; bakkal, kasap, markete doğru çıkılan yolculuk. Kıyametin önünde duran, yaşamayı seçen biri. Küçük esnafın hayaletliğini bilmesi, dünyanın sonunun farkında olması ve markette çalışanların hala hayatta olduklarını zannetmesi. Statükoculuğun insanoğlu hayalet olsa bile ölümsüz olduğunu işaret etmiş gibi. Küçük esnaf soruyor; "Kıyamet oldu mu? Araf’ta mıyız?" Daha da ileri gidip işin felsefesine giriş; "Gavuru da aramıza katalım, katalım ve kopamayan kıyamet kopsun artık".
“Sıfır Numara Film” ismi ya da “kafa yapıcı yapışkanlar” cümlesi aklıma istenmeyen hatıraları sıfırlayan-silen filmler, başka hatıralar ya da olmamış şeyleri birleştiren, hatırlatan kafa yapıcı yapışkanlar getirdi. Baskılanmış bir dünya, “Düzenleyiciler” kendi seçtikleri hayat ve anılardan başkasına, şahsi anılarının olmasına izin vermiyor, bunu yapmaya çalışanları yakalıyor. SteamPunk bilimkurgu bir dünya oluşuyor gözümüzün önünde. Kolunda tozlanmış dövme gibi duran gizli iletişim aygıtını “yalayarak” düzelten kahramanımız işine yaramayan sıfır numara filmleri çöpe atıyor.
“Pusova” uzun süredir Galip Dursun’dan beklediğimiz Anadolu Korku türünde bir öykü. Puslu bir ovaya gidiyoruz. Sağlam karakterli öykü bizi döne döne içine alan bir girdap. Girdikçe çıkamyacağınızı bile bile içine yürümekten haz alıyorsunuz. Aynen öyküye konu olan karakterlerimiz gibi. Galip Dursun’un “Anadolu Korku Öyküleri’nden sonra vardığı güçlü dil, kurgular, anlatım burada ışıldıyor. Bunca renk sindirerek, yavaş okunarak alınabilir ancak. “Gelen”de "Saint Bar"a düşüyor yolumuz, yine tam bir kesiş mekanının ortasındayız. Eski ve yeni, önce ve sonra aynı sofrada buluşuyor. Aynen diğer öykülerde dikkatli okununca fark edilen göndermeler gibi.
“Jeton” en sevdiğim öykü oldu. “Lost Highway”, “Angel Heart”, “Dokuzuncu Kapı” tarzında tekinsiz bir yol alma öyküsü. Fazla ayrıntıya girip alabileceğiniz tadı bozmak istemiyorum açıkçası.
“Kuş Çobanı” ikinci Anadolu Korku Öyküsü. Mehmet Emin Yalı bir kez daha karşımıza çıkıyor ve aslında kim olduğunu, bu öykülerin arasında nerede durduğunu, ne yaptığını daha net görebiliyoruz. Kuzgun Çobanı karakteri bende “Deli Gücük” imgesi doğurdu. En az onun kadar güçlü bir karakter. SteamPunk, bilim kurgu, tekinsiz çok güzel örülmüş.
“Gezinti” çok yerel bir Distopya. Aşağıdakiler, yukardakiler, yaşlılar gençler, önceki Dünya/ İstanbul, sonraki Dünya/İstanbul. Tüm gerilime yaş farkından kaynaklı hayata bakış açılarındaki gerilimi hissedebiliyorsunuz. Yeraltındakilerin yaptıkları için “merdiven altı işler” diye bahsedilmesine, fırsata dönüşen tümöre, koşu bandı ile kiracının Toyota’yı sürüşü arasında kurulan bağ süper. Nesil / Anlayış farkı ile başlayan öykü acayip bir yere, sürprize varıyor.
February 7, 2017
Pusova’nın sayfalarını çevirmeye başladığınızda fark edeceğiniz ilk şey yazarın kaleminin gücü ve kelimeleri kullanmaktaki ustalığı olacak. Galip Dursun etkileyici betimlemeler konusunda gerçekten de maharetli. Ek olarak belki de çoktan unuttuğunuz ama bir zamanlar günlük hayatımızın bir parçası olan eski kelimeleri, deyimleri ve söyleyişleri de aralarda kullanarak yüzünüze nostaljik bir tebessüm yerleştirmeyi başarıyor.
Sadece üslup olarak değil, kurgulama anlamında da yetenekli bir yazar Galip Dursun. Hikâyelerinin çoğunda kâh fantastik kâh bilimkurgu etmenlerini baz alarak oluşturduğu dünyaları çok sevdim. Bilhassa da distopik bir İstanbul’la ilgili olanları… “Sıfır Numara Film” ve “Gezinti” adlı öykülerinde bu tanıdık kentin iki farklı kıyamet sonrası yüzüyle tanıştırıyor bizleri yazarımız. Ve ikisi de dünya yaratma anlamında cidden çok başarılı.
Kitaptaki favori öyküm “Gâvur ve Piç” oldu. Yine distopik bir ortamda geçen hikâye klişelerden sıyrılması ve sürpriz sonuyla gerçekten de keyif verici bir okuma deneyimi sunuyor okura. Onun ardından “Pusova” geliyor elbette. Yazarın kendisine gönderme yaptığı kısımları da ayrıca keyifli buldum. "Gezinti" ve "Sıfır Numara Film" öylüleri de distopik İstanbul tasviri açısından güzeldi.
Bununla birlikte diğer öyküleri pek sevmedim. Kimi konu açısından tatmin etmedi beni, kimi de anlatım. Hikayelerin kendisiyle çeliştiğini düşündüğüm kısımlar da oldu. Bir de gözüme batan ufak tefek hatalar. Kitabın editörlüğünü de genel olarak başarılı bulsam da arada yanlış virgül kullanımları ve çok sık kelime/isim tekrarı vardı. Özellikle son 3 öyküde iyice ortaya çıkıyor bu durum.
Genel olarak okumaktan keyif aldığım bir derlemeydi Pusova. Bizden bir şeyler arayanlar göz atabilirler.
Sadece üslup olarak değil, kurgulama anlamında da yetenekli bir yazar Galip Dursun. Hikâyelerinin çoğunda kâh fantastik kâh bilimkurgu etmenlerini baz alarak oluşturduğu dünyaları çok sevdim. Bilhassa da distopik bir İstanbul’la ilgili olanları… “Sıfır Numara Film” ve “Gezinti” adlı öykülerinde bu tanıdık kentin iki farklı kıyamet sonrası yüzüyle tanıştırıyor bizleri yazarımız. Ve ikisi de dünya yaratma anlamında cidden çok başarılı.
Kitaptaki favori öyküm “Gâvur ve Piç” oldu. Yine distopik bir ortamda geçen hikâye klişelerden sıyrılması ve sürpriz sonuyla gerçekten de keyif verici bir okuma deneyimi sunuyor okura. Onun ardından “Pusova” geliyor elbette. Yazarın kendisine gönderme yaptığı kısımları da ayrıca keyifli buldum. "Gezinti" ve "Sıfır Numara Film" öylüleri de distopik İstanbul tasviri açısından güzeldi.
Bununla birlikte diğer öyküleri pek sevmedim. Kimi konu açısından tatmin etmedi beni, kimi de anlatım. Hikayelerin kendisiyle çeliştiğini düşündüğüm kısımlar da oldu. Bir de gözüme batan ufak tefek hatalar. Kitabın editörlüğünü de genel olarak başarılı bulsam da arada yanlış virgül kullanımları ve çok sık kelime/isim tekrarı vardı. Özellikle son 3 öyküde iyice ortaya çıkıyor bu durum.
Genel olarak okumaktan keyif aldığım bir derlemeydi Pusova. Bizden bir şeyler arayanlar göz atabilirler.
June 19, 2016
Beklentimin çok üzerinde çıkan bir öykü derlemesiydi bu. Galip Dursun deyince bol bol yerimden sıçratacak korku öyküleri beklemiştim ve iyi ki de öyle olmadı. Ben korku okuyan ya da izleyen biri değilim; bu türü sevmem bile. O nedenle kitaba başlarken korku unsurlarıyla başetmek istemiyordum. Hiç de öyle olmadı.
Fantastikten post apokaliptiğe, mitolojiden bilimkurguya kadar geniş bir yelpazede öyküler bekliyor sizi. Ne yalan söyleyeyim, emekleme evresinde gördüğüm fantazya alanında yerli yazarlarda beni en çok rahatsız eden şey dil oluyor. Neyse ki Galip Dursun tam da bu noktada beklentimi aştı ve yer yer öykülerinin önüne geçen bir dil kullandı. Kimi öykülerinde Anadolu'ya yer verip yerel ağzı başarıyla aktardı, kimi yerlerde Amerikan ya da Avrupa argosu yerine, hepimizin o aşina olduğu Türkçe argoyu hakkıyla kullandı.
Konuları özgün, dile hakim bir öykü derlemesi Pusova. Mutlaka göz atın, pişman olmayacaksınız.
Fantastikten post apokaliptiğe, mitolojiden bilimkurguya kadar geniş bir yelpazede öyküler bekliyor sizi. Ne yalan söyleyeyim, emekleme evresinde gördüğüm fantazya alanında yerli yazarlarda beni en çok rahatsız eden şey dil oluyor. Neyse ki Galip Dursun tam da bu noktada beklentimi aştı ve yer yer öykülerinin önüne geçen bir dil kullandı. Kimi öykülerinde Anadolu'ya yer verip yerel ağzı başarıyla aktardı, kimi yerlerde Amerikan ya da Avrupa argosu yerine, hepimizin o aşina olduğu Türkçe argoyu hakkıyla kullandı.
Konuları özgün, dile hakim bir öykü derlemesi Pusova. Mutlaka göz atın, pişman olmayacaksınız.
January 19, 2021
galip dursun’un post apokaliptik, distopik, mitolojik, cyberpunk öğelerini kullandığı çeşit çeşit 9 öyküsünü barındıran bir kitap pusova. bu dokuz öykünün dört tanesini gerçekten beğendim.
- gavur ve piç
- pusova
- jeton
- gezinti
özellikle pusova öyküsü, okurken içimden “keşke roman olarak değerlendirseydi” dediğim bir tat bıraktı.
- gavur ve piç
- pusova
- jeton
- gezinti
özellikle pusova öyküsü, okurken içimden “keşke roman olarak değerlendirseydi” dediğim bir tat bıraktı.
September 6, 2017
Biraz George Orwell, biraz Edgar Allan Poe, biraz O'Henry tadında... Öykü kitaplarını pek sevmesem de keyifle okudum. Özellikle Pusova ve Jeton; özellikle Jeton :D
April 16, 2016
Pus/ova
'Bil ki öykü yazamazsın, öykü olursun ancak'* ve Galip Dursun okumak, yürek ister. Benden söylemesi...
Bu öyküler 'cüsselerini kalabalığa gizleyip ilerlerken yüreği büyük, kesesi küçük dilenci müzisyenlere gülümsemeyi ihmal etmez ve bittiğinde kaval yapıp çalar seni*, haberin bile olmaz.
Pusova özgür zihinleri hedefleyen ve okurken 'nasıl'ı değil 'neden'i groklayacağınız* bir kılavuz. Galip Dursun okuyucuyu ancak birlikte yapılarak gerçekleşebilecek bir ayine davet ediyor. Sonunda, konu "edebiyat" olduğunda anlamanın gereğinden çok ciddiye alındığını hatırlatmak için bir muskan olacak elinde.
Yeterince dikkat eder, naifçe kulak verirsen eğer, edebiyatın geleceğinin, içine kısıldığın duvarları yumruklayıp, "Neville, çık dışarı Neville!"* diye seni çağırdığını duyabilirsin.
Ben Pusova okurken, neden yazmaya başladığımı hatırladım. İzin verirsen sana da hatırlatacağı çok şey var.
*1 Ursula Le Guin - Mülksüzler'e saygı duruşu
*2 Galip Dursun - Pusova
*3 Grok: Sezgisel olarak veya empati kurarak anlamak.
*4 Richard Matheson - Ben Efsane
April 17, 2016
Her cümlesinde topluma yerleşmiş kalıpları zorlayan üslubuyla, ürpertici, irkiltici, muzip ve loş bir dünyanın kapılarını aralayarak sizi emniyet kemerinizi bir kenara atmaya zorlayacak tekinsiz bir gezinti Pusova.
Fanteziyi, Bilim Kurguyu, distopyayı Korku'nun bedeninde harmanlayarak, bu türün sadece korkutmak için değil,yaşama dair her şeyi dürtüklemek, zorlamak, düşündürmek ve tahlil etmek için de var olduğunun güzel bir kanıtı.
Bu kitabın hiçbir cümlesini atlamak istemeyeceksiniz.
Fanteziyi, Bilim Kurguyu, distopyayı Korku'nun bedeninde harmanlayarak, bu türün sadece korkutmak için değil,yaşama dair her şeyi dürtüklemek, zorlamak, düşündürmek ve tahlil etmek için de var olduğunun güzel bir kanıtı.
Bu kitabın hiçbir cümlesini atlamak istemeyeceksiniz.
July 28, 2020
Galip Dursun'un kalemine hakimiyeti, konusuna bayılmadığım öyküleri bile keyifle okumamı sağladı. Anlatıda kullanılan dil son derece akıcı ve doğal. Kitaptaki öyküler, ortak bir temada birleşmekle birlikte hemen hepsinin kendine has bir tadı var. Gelecek tasvirlerini ve kıyamet sonrası ortamların atmosferini son derece beğendiğimi söyleyebilirim. Bazı öykülerin konusu çok çok çekici gelmese de (Ağıt, Sıfır Numara Film, Gelen) çok keyif aldığım, daha fazlasını istediğim öykülerin sayısı çok daha fazlaydı. (Pusova, Kuş Çobanı, Şehre Küsen Çocuk, Gavur ve Piç) Genele baktığımda "iyi ki okumuşum" dediğim bir öykü derlemesi, kesinlikle tavsiye ederim.
July 29, 2016
Diğer yorumlara bakınca bayaa ürkeceğimi düşünmüştüm okurken ama gerildim bile diyemem..
Doğaüstü yaratıklardan benim gibi rahatsız değilseniz öyküler korkutucu değil.
Benim özellikle sevmediğim kısım ise öykülerin sonundaki belirsizlikler oldu.. Mantıklı bir açıklama aramıyorum ama inse cinse neidiyse adı konsun istiyorum.
Bunun dışında yazarın bir yeteneği olduğu kesin ama sanki biraz daha olgunlaşması, ne yazmak istediğine karar vermesi lazım.. şöyle kurgusu tam bir roman yazsa ne güzel olur..
Doğaüstü yaratıklardan benim gibi rahatsız değilseniz öyküler korkutucu değil.
Benim özellikle sevmediğim kısım ise öykülerin sonundaki belirsizlikler oldu.. Mantıklı bir açıklama aramıyorum ama inse cinse neidiyse adı konsun istiyorum.
Bunun dışında yazarın bir yeteneği olduğu kesin ama sanki biraz daha olgunlaşması, ne yazmak istediğine karar vermesi lazım.. şöyle kurgusu tam bir roman yazsa ne güzel olur..
June 15, 2016
Son iki aydır normalin aksine peş peşe hikaye kitaplarıyla vakit geçirdim. Çok güzel şeyler geçti elime. Ancak bu kitaplar arasında kitaplığımın rafına kaldırdığım son kitabın etkisinden hala kurtulamadım. Galip Dursun’un kaleminden okuduğumuz öyküler, çılgınca olduğu kadar dahiyane de. Fantastik edebiyattan korku edebiyatına, oradan bilimkurguya doğru rota çiziyor Pusova ile…
Devamı için: http://kahramangiller.com/kitap/korku...
Devamı için: http://kahramangiller.com/kitap/korku...
December 22, 2016
Galip Dursun'un birikimini, hikayeci olarak yeteneklerini zaten biliyordum. Cümleleri kullanarak insanı nasıl etkileyebileceğini de öğrenmiş oldum. Öyle sahne tarifleri var ki aydınlık bir yere gitmek isteyeceksiniz, yarım bırakıp ben bunu sabah okuyayım diyeceksiniz. Her öykünün detaylarında çok güzel, etkileyeci sahneler gördüm ancak favorim Kuş Çobanı. Büro kavramına bayıldım. Bence Kuş Çobanı dünyasından roman da gelmeli.
July 5, 2018
Çocuklarla dolu bir sürü güzel hikaye okudum.
Kimi kurban kimi avcı. Daha fazla da bahsedip kimsenin heyecanını yitirmesine sebep olmak istemem. Hatta iyi öykü arasındaki bir karakterin isminin aynı olduğunu farkedince, diğer öyküye yeniden dönüp baktım. Uzun sürdü evet ama bunun kitapla hiçbir ilgisi yok.
Kimi kurban kimi avcı. Daha fazla da bahsedip kimsenin heyecanını yitirmesine sebep olmak istemem. Hatta iyi öykü arasındaki bir karakterin isminin aynı olduğunu farkedince, diğer öyküye yeniden dönüp baktım. Uzun sürdü evet ama bunun kitapla hiçbir ilgisi yok.
July 3, 2016
Her öyküyü çok beğendiğimi söyleyemem ama genel olarak bakıldığında güzel bir kitaptı. Jeton ve kitaba adını veren Pusova adlı öyküler favorilerim.
April 22, 2016
Pusova, oldukça uzun bir birikimin meyvesi. 10 seneden biraz fazlasına benim de şahit olduğum bu süreç içerisinde Galip'in yazım tarzı büyük değişiklikler geçirdi, evrildi ve -bence- daha derinleşti.
Kitabın ya da öykülerin hakiki bir eleştirisini yazma konumunda görmüyorum kendimi, o yüzden ufak bir tarihçe ve yorum listesi eklemek istedim. Kitabı bitirenler için trivia tadında bir şeyler işte...
Ağıt: Bu öykünün orijinal ismi Pan'dı. Sonra sanırım isimden spoiler vermemek için değiştirildi. Sevdiğim öykülerden biri kendisi, kara bir şehir masalı tadında.
Şehre Küsen Çocuk: Bu da en sevdiğim öykülerden bir tanesi, belki deli bir ilkokul öğretmenine sahip olduğum içindir. Yapısından dolayı 2 kere okumanız gerekebilir. Kitaba derinlemesine işlemiş olan intikam temasının en iyi göründüğü öykülerden. Yine de "İlkokul öğretmenleri öldürülmemelidir çocuklar."
Gavur ve Piç: Çok eski olmayan öykülerden bir tanesi. Yine favorilerim içinde yer alıyor. Dilini biraz değiştirip bakkal tavla yerine satranç falan oynasa, sonra da Neil Gaiman yazdı desek inanırlar :)
Sıfır Numara Film: Yakın zamanda yazılmış olan bir bilimkurgu öyküsü. Giriş bölümünün dilini diğer öykülere göre daha tutuk buluyorum şahsen, sonrasında açılıyor gerçi (yazar aksiyon seviyorsa demek). FABİSAD Almanak 2015'te yayınlanmıştı. Farklı bir sonu vardı, ona pek ısınamamıştım. Bu halinin de sonunda bir eksiklik var gibi sanki. Demek ki yolculuğu bitmemiş daha.
Pusova: Kitaba ismini veren ana öykü. a.k.a Aliş Harikalar Diyarında. Tam bir Galip Dursun öyküsü. Çok zamanlı anlatım ve puslu Anadolu havası artık imzaya dönüştü. Bir süre "Atın ayağı kaç Aliş?" diye dolandırıyor insanı. Tabii nekropedofili kısımları ve ruh hastası deli teyzeler sizi yanıltmasın, yazarı tanırım, melek gibi insandır :)
Gelen: Ben o bara gittim sanırım. Yani karışık sokaklardan geçip benzer kat düzenine sahip bir bara götürülmüşlüğüm var :) Kitabın romanslarından bir tanesi olan bu öykü sanki daha çok aksiyon yaşanması gerektiğini hissettiriyor ama unutulmaması gereken şey asıl önemli olanın karakter ve ruh hali olduğu bence.
Jeton: Bu öykünün de ismi değişti sanırım, önceki adı Tanrıça'ydı diye hatırlıyorum. Yazar spoilersız başlık koyma sıkıntısı yaşamış sanırım. Ayrıca sorunlu bir eğitim hayatı yaşadığı da düşünülebilir bu kadar okul öyküsü ile. Yok ya, serserilik yapmak dışında başarılı bir öğrenciymiş, sıkıntı yok :) Bu öykünün alttaki temasını (telefon ve arama-aranma) çok beğeniyorum ama üstteki buluşma kısmı o kadar sarmıyor beni. Dili de oldukça güzel, o yüzden seviyorum da bayağı.
Kuş Çobanı: Hayatımın üçte birini beraber geçirdiğim Cebrail Levi Atahan ve taifesinin bir başka eski macerası. Kuş Çobanı karizmasının onda biri olsa bende, yıkarım ortalığı. bu '940 öykülerinin devamı gelir, demedi demeyin. Üstünden geçip yeni bir kafayla editleyince çok başarılı sonuç vermiş.
Gezinti: En yeni hikayelerden bir tanesi. Karanlık, romantik, zaman zaman dehşetli öykülere muzip bir final. Cinsiyetçi okumalara büyük malzeme olabilme potansiyeline sahip olmakla birlikte beni eğlendiren öykülerden biri. Finalde olmasını beğendim.
---
"Yazarı tanıdığı için 5 yıldız verme" olayına girmeyip boş mu bıraksam dedim önce ama yemişim ya, millet neler yapıyor, biz böyle sakına sakına dolanırken yıl oldu 2016. Kib bye.
Kitabın ya da öykülerin hakiki bir eleştirisini yazma konumunda görmüyorum kendimi, o yüzden ufak bir tarihçe ve yorum listesi eklemek istedim. Kitabı bitirenler için trivia tadında bir şeyler işte...
Ağıt: Bu öykünün orijinal ismi Pan'dı. Sonra sanırım isimden spoiler vermemek için değiştirildi. Sevdiğim öykülerden biri kendisi, kara bir şehir masalı tadında.
Şehre Küsen Çocuk: Bu da en sevdiğim öykülerden bir tanesi, belki deli bir ilkokul öğretmenine sahip olduğum içindir. Yapısından dolayı 2 kere okumanız gerekebilir. Kitaba derinlemesine işlemiş olan intikam temasının en iyi göründüğü öykülerden. Yine de "İlkokul öğretmenleri öldürülmemelidir çocuklar."
Gavur ve Piç: Çok eski olmayan öykülerden bir tanesi. Yine favorilerim içinde yer alıyor. Dilini biraz değiştirip bakkal tavla yerine satranç falan oynasa, sonra da Neil Gaiman yazdı desek inanırlar :)
Sıfır Numara Film: Yakın zamanda yazılmış olan bir bilimkurgu öyküsü. Giriş bölümünün dilini diğer öykülere göre daha tutuk buluyorum şahsen, sonrasında açılıyor gerçi (yazar aksiyon seviyorsa demek). FABİSAD Almanak 2015'te yayınlanmıştı. Farklı bir sonu vardı, ona pek ısınamamıştım. Bu halinin de sonunda bir eksiklik var gibi sanki. Demek ki yolculuğu bitmemiş daha.
Pusova: Kitaba ismini veren ana öykü. a.k.a Aliş Harikalar Diyarında. Tam bir Galip Dursun öyküsü. Çok zamanlı anlatım ve puslu Anadolu havası artık imzaya dönüştü. Bir süre "Atın ayağı kaç Aliş?" diye dolandırıyor insanı. Tabii nekropedofili kısımları ve ruh hastası deli teyzeler sizi yanıltmasın, yazarı tanırım, melek gibi insandır :)
Gelen: Ben o bara gittim sanırım. Yani karışık sokaklardan geçip benzer kat düzenine sahip bir bara götürülmüşlüğüm var :) Kitabın romanslarından bir tanesi olan bu öykü sanki daha çok aksiyon yaşanması gerektiğini hissettiriyor ama unutulmaması gereken şey asıl önemli olanın karakter ve ruh hali olduğu bence.
Jeton: Bu öykünün de ismi değişti sanırım, önceki adı Tanrıça'ydı diye hatırlıyorum. Yazar spoilersız başlık koyma sıkıntısı yaşamış sanırım. Ayrıca sorunlu bir eğitim hayatı yaşadığı da düşünülebilir bu kadar okul öyküsü ile. Yok ya, serserilik yapmak dışında başarılı bir öğrenciymiş, sıkıntı yok :) Bu öykünün alttaki temasını (telefon ve arama-aranma) çok beğeniyorum ama üstteki buluşma kısmı o kadar sarmıyor beni. Dili de oldukça güzel, o yüzden seviyorum da bayağı.
Kuş Çobanı: Hayatımın üçte birini beraber geçirdiğim Cebrail Levi Atahan ve taifesinin bir başka eski macerası. Kuş Çobanı karizmasının onda biri olsa bende, yıkarım ortalığı. bu '940 öykülerinin devamı gelir, demedi demeyin. Üstünden geçip yeni bir kafayla editleyince çok başarılı sonuç vermiş.
Gezinti: En yeni hikayelerden bir tanesi. Karanlık, romantik, zaman zaman dehşetli öykülere muzip bir final. Cinsiyetçi okumalara büyük malzeme olabilme potansiyeline sahip olmakla birlikte beni eğlendiren öykülerden biri. Finalde olmasını beğendim.
---
"Yazarı tanıdığı için 5 yıldız verme" olayına girmeyip boş mu bıraksam dedim önce ama yemişim ya, millet neler yapıyor, biz böyle sakına sakına dolanırken yıl oldu 2016. Kib bye.
January 23, 2017
Korku, gerilim dozu yüksek öykülerden bahsediyoruz. Kurguları çok başarılı ve karakterleri çok gerçek. Öyküler akıp gidiyor ve yer yer tebessüm ettirdiğini de söylemem gerek. Çok yaratıcı ve tekinsiz. Galip Dursun yılların birikimi ve emeğini başarıyla sergilemiş.
February 21, 2017
Pusova'da ki tüm öyküleri beğendim. Hepsi ayrı ayrı güzel tatlar bıraktı bende. Böyle etkileyen kitaplarla karşılaşınca insan mutlu oluyor. Birkaç yılda bir canım çektiğinde açıp tekrar okuduğum kitaplar vardır, onlardan biri olacak sanırım. Kitaplığımda Clive Barker'ın yanındaki yerini aldı.
June 1, 2016
Pusova, Gavur ve Piç, Jeton ve Kuş Çobanı favorilerim. Açıkcası ötekilerde aradığımı bulamadım. Kesinlikle destek görmesi gereken bir eser.
February 22, 2017
Pusova, yeni yeni keşfinde olduğum yerli modern korku-fantazya türüne güzel, temiz bir örnek. Okuyucunun korkma-irkilme-gerilme reflekslerine oynamayan; edebiyatı ve hikayeyi önemseyen tavrıyla göz dolduran bir kitap. Öyküler yer yer tasvir ve imge kalabalığından malul, yer yer olay örgüsünün karmaşasında biraz boğulmuş durumda, ama çokça iyi fikirler barındırıyorlar.
"Gavur ve Piç" ve "Gezinti" en beğendiğim öyküler oldu. "Şehre Küsen Çocuk" ve " Jeton" güçlü atmosfer ve karakter tasarımlarıyla dikkat çeken işler; özellikle alelade kamusal mekanlarda geçiyor olmaları yadırgatma etkisini artırarak hikayeleri daha da ilgi çekici kılıyor. "Gelen" ve "Kuş Çobanı" öykülerini ise takip etmekte zorlandım; gereğinden fazla dikkat istiyor gibiler...
Velhasıl hiçbir öykü derlemesi günahsız değildir, Pusova ortalamada güzel bir tad bırakmayı başarıyor ki önemli olan da bu. Şehir fantazyası, korku ve bilimkurgu türleri arasında hoş bir gezinti vaat eden, bazı öyküleri geri dönüp tekrar okutturacak bir derleme olmuş özetle. Devamını bekleriz.
"Gavur ve Piç" ve "Gezinti" en beğendiğim öyküler oldu. "Şehre Küsen Çocuk" ve " Jeton" güçlü atmosfer ve karakter tasarımlarıyla dikkat çeken işler; özellikle alelade kamusal mekanlarda geçiyor olmaları yadırgatma etkisini artırarak hikayeleri daha da ilgi çekici kılıyor. "Gelen" ve "Kuş Çobanı" öykülerini ise takip etmekte zorlandım; gereğinden fazla dikkat istiyor gibiler...
Velhasıl hiçbir öykü derlemesi günahsız değildir, Pusova ortalamada güzel bir tad bırakmayı başarıyor ki önemli olan da bu. Şehir fantazyası, korku ve bilimkurgu türleri arasında hoş bir gezinti vaat eden, bazı öyküleri geri dönüp tekrar okutturacak bir derleme olmuş özetle. Devamını bekleriz.
February 25, 2021
Tekinsiz ortamlar, tedirgin insanlar... Pan, o meşhur flütü nerden buldu? Alınması gereken bir öç varsa, kim almalı bunu? Geçmiş, geçmişte kalsa daha iyi olur da, keşke gelecek de gelecekte kalmaya devam etse... Birbirinden güzel hikâyeler, bir geçmişe bir geleceğe gönderiyor okuru. Hatta çık bu zaman düzleminden, diğer âlemlerin perdesini aralayıp bir bak gel diyor. Favorilerimi yazmazsam olmaz: Gâvur ve Piç bir, Gezinti iki. Hâlâ senaryolaştırılmadıysa senaristler uyuyor demektir, çok net. Galip Dursun, "Yerli Korku" denildiğinde ilk akla gelen isimlerden biri ama siz henüz tanışmadıysanız, hikâyelerini okuyarak ve "Gerisi Hikaye Korku" podcast yayınlarını dinleyerek o ürpertici dünyaya açılan kapıyı aralayabilirsiniz. Tavsiyemdir. =)
February 14, 2019
Bir türk olarak her bir satırıyla gurur duyduğum, kıyıda köşede kalmış tam bir cevher değerinde muhteşem öykü kitabı. Kuş Çobanı adlı muhteşem öyküyle ve Kuzgun Güden gibi mükemmel, efsanevi derece de muhteşem bir karakterle tanışmama vesile olan, hayal gücünden ve kaleminden dökülen öyle güzel öykülerle beni defalarca hayretler içerisinde bırakan ve her bir satırına aşık ettiren Galip Dursun'a koca bir teşekkür etmek istiyorum. O nasıl güzel, muhteşem bir hayal gücüdür. Birinci hikaye beni çok etkilemişti ama Kuş Çobanı başlı başına çok ayrı bir boyut. O öykünün eşine ne rastladım, ne duydum. Bir daha böyle müthiş bir öykü okuyacağımı da sanmıyorum. Okuyun, inanın pişman olmayacaksınız.
June 3, 2016
"Pusova bu anlamda, hem batılı örneklerinin zayıf taklitleri olmaktan hem ara sıra bir furya halinde eserken heyecandan veya amatörlükten ötürü "oryantalist korku, Osmanlı vampirleri, köy zombileri" gibi vasat örnekler çıkartmaktan -çok ama çok iyi örnekler olmasına rağmen- henüz kurtulamamış kendi türü için, hem de genel anlamda bugünün öyküsü ve öykücülüğü için önemsenmesi, ilgi gösterilmesi gereken bir tür taze kan..."
İncelemenin tamamı için: http://www.kalemkahveklavye.com/2016/...
İncelemenin tamamı için: http://www.kalemkahveklavye.com/2016/...
January 4, 2017
Beklediğimden iyi çıkan bir sürü hikaye var. Korku hikayeleri beklentisiyle okumazsanız -ki gerek yok- çok mutlu olabilirsiniz.
Neden korku hikayesi beklentisiyle okumayın diyorum, çünkü o gözle bakarsanız gereksiz bekleyiş başlar dostlarım. Yazar gerektiği yerde gerektiği şekilde anlatıyor işte, alınız okuyunuz beğeniniz.
Neden korku hikayesi beklentisiyle okumayın diyorum, çünkü o gözle bakarsanız gereksiz bekleyiş başlar dostlarım. Yazar gerektiği yerde gerektiği şekilde anlatıyor işte, alınız okuyunuz beğeniniz.
August 23, 2016
Beklediğim kadar iyi değildi. Hikayeler içinde sürükleyiciliği pek bulamadım. Oysa ki genel olarak korku hikayeleri soluksuz okunur ne zaman sonuna geldiğini anlayamazsınız.
June 1, 2016
Bir zaman geçince tekrar okumam, iyice sindirmem lazım.
April 2, 2019
Gavur ve Piç çok güzeldi
February 6, 2025
Kitabı iki yarıya bölersek ikinci yarısındaki öyküleri daha çok beğendim. Türkçe spekülatif öykü meraklılarına tavsiye ederim. Başka yazarların öykülerin gerisinde değil en az onlar kadar iyi.
April 16, 2016
Rahatsız olmak isteyen okusun. Rahatsızlar zaten kendisini evinde gibi hissedecek.
Galip dursun'un kalemine önceki öykülerinden aşinaydım. O sebeple bu kitaptan beklentim çok yüksekti. Buna rağmen beklentimin çok ama çok ötesinde hikayelerle dolu bir öykü kitabı olduğunu gördüm.
Her öykü ayrı bir dilde ve ayrı bir üslupla yazılmış Farklı zaman dilimlerinde, coğrafyalarda hatta düşsel boyutlarda geçen öyküler tekdüze olmaktan çok uzak. Bir öyküde dişlerinizi sıkmış, tüm benliğinizle rahatsız olmuş hissederken hemen bir sonraki öyküde yazar sizi karşısına alıp ağzınızın olmasa bile zihninizin orta yerine öyle bir ediveriyor ki... kendinize zor geliyorsunuz.
Mesela, "Gavur ve Piç" adlı öyküyü okuduktan sonra 10-15 dakika kendine gelemedim. Bu kadar az sayfada, uzatmadan, anlatıyı boğmadan, insanın koluna girip başka diyarlara götürüyor (ve orada bırakıyor) desem abartmış olmam. Dokuz öyküde, dokuz parçaya ayrılıyorsunuz ve zihninizin her bir parçası bu durumdan gayet mutlu oluyor.
Tüm öyküler kurgusal anlamda yenilik içeriyor. öyle "A" noktasından "B" noktasına düz bir hat yok. Olmaması da insanı geren, içine çeken, merak uyandıran bir etmen.
Her öykü (buna ritmin biraz yavaşladığı "Jeton" adlı öykü de dahil) fikir itibariyle pek çok yeniliğe sahip. Ya fikirler sıfır ve orijinal, ya da eldeki verileri orijinal bir şekilde kullanmış.
Bu kitabı bir oturuşta bitirebilirdim. Ama böyle kaliteli hikayeler her zaman insanın karşısına çıkmıyor. O sebeple sindire sindire okumayı deneyin.
Hele "Gavur ve Piç", "Kuş Çobanı" ve "Gezinti" uzun metrajlı film olması gereken eserler. Ya da roman. Okuyunca doyamıyorsunuz.
Galip dursun'un kalemine önceki öykülerinden aşinaydım. O sebeple bu kitaptan beklentim çok yüksekti. Buna rağmen beklentimin çok ama çok ötesinde hikayelerle dolu bir öykü kitabı olduğunu gördüm.
Her öykü ayrı bir dilde ve ayrı bir üslupla yazılmış Farklı zaman dilimlerinde, coğrafyalarda hatta düşsel boyutlarda geçen öyküler tekdüze olmaktan çok uzak. Bir öyküde dişlerinizi sıkmış, tüm benliğinizle rahatsız olmuş hissederken hemen bir sonraki öyküde yazar sizi karşısına alıp ağzınızın olmasa bile zihninizin orta yerine öyle bir ediveriyor ki... kendinize zor geliyorsunuz.
Mesela, "Gavur ve Piç" adlı öyküyü okuduktan sonra 10-15 dakika kendine gelemedim. Bu kadar az sayfada, uzatmadan, anlatıyı boğmadan, insanın koluna girip başka diyarlara götürüyor (ve orada bırakıyor) desem abartmış olmam. Dokuz öyküde, dokuz parçaya ayrılıyorsunuz ve zihninizin her bir parçası bu durumdan gayet mutlu oluyor.
Tüm öyküler kurgusal anlamda yenilik içeriyor. öyle "A" noktasından "B" noktasına düz bir hat yok. Olmaması da insanı geren, içine çeken, merak uyandıran bir etmen.
Her öykü (buna ritmin biraz yavaşladığı "Jeton" adlı öykü de dahil) fikir itibariyle pek çok yeniliğe sahip. Ya fikirler sıfır ve orijinal, ya da eldeki verileri orijinal bir şekilde kullanmış.
Bu kitabı bir oturuşta bitirebilirdim. Ama böyle kaliteli hikayeler her zaman insanın karşısına çıkmıyor. O sebeple sindire sindire okumayı deneyin.
Hele "Gavur ve Piç", "Kuş Çobanı" ve "Gezinti" uzun metrajlı film olması gereken eserler. Ya da roman. Okuyunca doyamıyorsunuz.
April 22, 2016
Bir solukta okudum.Alacakaranlik kuşağında bir gezinti yapmak isteyen herkese kesinlikle tavsiye edeceğim bir kitap.Tek kelimeyle MÜTHİŞ. Yazar her öyküde ayrı bir dünyaya götürüyor sizi. Anlatım o kadar guzel ki öykünün içine giriyorsunuz gözünüzde canlanıyor. Abartisiz her öykü güzel. Her biri çok güzel film olur. Insanın aklının sınırlarını zorlayan hayalgucunun ürünü harika öyküler müthiş bir anlatım.Galip Dursun tebrikler
July 14, 2016
Kitaba ismi veren Pusova öyküsüyle beraber benim en çok sevdiğim diğer öyküler; Gezinti, Gavur ve Piç, Jeton öyküleri oldu.
İtiraf etmeliyim ki ülkemizden bir yazarın bizim topraklarımızda geçen fantastik/distopik/korku öyküleri yazması çok hoşuma gitti.
Yazının devamı ve Youtube videosu için link:
http://kelimelersahneler.blogspot.com...
Vİdeolu inceleme için==> Youtube: https://www.youtube.com/watch?v=O_n4r...
İtiraf etmeliyim ki ülkemizden bir yazarın bizim topraklarımızda geçen fantastik/distopik/korku öyküleri yazması çok hoşuma gitti.
Yazının devamı ve Youtube videosu için link:
http://kelimelersahneler.blogspot.com...
Vİdeolu inceleme için==> Youtube: https://www.youtube.com/watch?v=O_n4r...
January 3, 2017
Bolca tekinsiz öykü içeriyor kitap ve biri bittikten sonra diğerine geçmek için acele ettiğim, hızla okuduğum bir kitap oldu. Özellikle korku ve fantastik edebiyat türleri içerisinde öyküler barındıran eser, Türkçe literatür için önemli bir yapım.
Displaying 1 - 30 of 32 reviews