خوشحالم که تصمیم گرفتم این مجموعه رو صوتی گوش بدم چون هم تو وقت صرفهجوییه هم دیگه کم کم مطالب تمام کتابای کمکنویسنده داره برام تکراری میشه و ارزش خریدنشونو برام نداره🥲اما به طور مستمر بهشون نیاز دارم چون باعث میشه شور و خلاقیتمو حفظ کنم و به ادامه دادن تشویق بشم✨ ولی برای کسایی که تازه میخوان شروع به نوشتن کنن یا نمیدونن از چه کتابی به آموزش شروع کنن اینا خیلی مناسبن-و بیشتر از دو سه ستاره میارزن-
توی جلد دو، از مباحث خستهکنندهای گفته شده که طی نوشتن داستان هم مولف رو خسته و به طور همزمان اثر رو ملالآور میکنه. به نظرم به جذابیت سه جلد دیگه نیست اما اهمیت کمتری نداره. کلا این مجموعه خوبیش اینه که بدون دیکته کردن توصیهها و با احترام گذاشتن به نگرشهای ساختارگریز، برای خودِ نوشتن (و نه شناخت داستان) نوشته شده.
این جلد یه ذره بهتر بود. آموزشی تر بود میشه گفت ولی مشکل کلیش اینه که چون هر مقاله رو یه نفر نوشته اون یکدستی که باید باشه وجود نداره. یه آش شلم شورباست خلاصه.
نوشتن یکی از بهترین کارهایی هست که من دوست دارم و بهم آرامش خاصی میده، خیلی وقته دلم می خواد برم سمت نوشتن داستان کوتاه ولی هنوز درک درستی از داستان نویسی ندارم، چند وقت پیش کتاب «حرفه: داستان نویس ۱» رو خوندم و الان هم کتاب «حرفه: داستان نویس ۲» رو تموم کردم، مجموعه مقالات جالب و خوندنی درباره اینکه چطوری یک داستان خوب بنویسیم، در این کتاب درباره پی رنگ، شخصیت پردازی و زاویه دید بحث های جالبی میشه که دید کلی نسبت به این مسائل آدم پیدا می کنه، من به عنوان آدمی درباره این کتاب نظر میدم که در این حوزه مبتدی هستم و برای من این مباحث جالب به نظر اومد و چیزهایی فهمیدم که قبلا نمی دونستم.
اگر نمی توانید دروغ بگویید و اغراق کنید، نمی توانید داستان هم بنویسید. ویلیام شکسپیر می گفت داستان سرایی چیزی نیست جز دروغ پردازی. ریشهی این موضوع به شاعران دوره گرد دوران قدیم بر می گردد. آن ها خیلی زود دریافتند که اگر دروغ نگویند و اغراق نکنند، از گرسنگی خواهند مرد. در نقالی های آن ها حیوان وحشی که در شهری برهی کوچکی را کشته بود، در شهری دیگر تبدیل به اژدهای آدم خواری می شد که ده ها مرد و زن و کودک را یک جا بلعیده بود.
بخشی از مقاله «راست گفتن اشتباه بزرگی است»
نوشتهی جان دی. فیتزجرالد
یادداشت ها:
تعریف متعارف پی رنگ این است: هر چیزی که در داستان اتفاق می افتد.
***
پی رنگ داستان به وسیله حادثه های اصلی ساخته می شود.
***
صحنه شامل عملی به هم پیوسته و متوالی است که ریزه کاری های توصیفی دارد و مواد و مصالحی درباره ی پیشنیه ی روایت با شخصیت ها به آن اضافه می شود.
***
اگر نمی توانید دروغ بگویید و اغراق کنید، نمی توانید داستان هم بنویسید.
***
درون مایه تعریف یک خطی داستان شماست.
***
هر درون مایه ای باید این سه عنصر را در خود داشته باشد، شخصیت، کشمکش و نتیجه.
***
هر داستانی چه پایانی خوش داشته باشد چه پایانی ناخوش باید بر مبنای کشمکشی موثر و قدرتمند بنا شود.
***
کشمکش باید در تمام صحنه های داستان حضور داشته باشد.
***
نویسنده های داستان کوتاه از صحنه برای دو منظور مهم استفاده می کنند: یکی ارائه اطلاعاتی که خواننده برای درک و دریافت داستان به آن ها نیاز دارد و دیگری ایجاد کشمکش.
***
انواع کشمکش در داستان را می توان در سه گروه دسته بندی کرد:
علیرغم اینکه کارهایی که حرفه منتشر می کنه انتخاب ادبیات داستانیش زیاد جالب نیست. مجموعه های حرفه داستان برای اینکه با کسانی همذاه که تازه کار و نو بعید
کتاب، در ادامهی شماره قبل، و به همان صورت مقالهوار به عناصر پیرنگ، شخصیتپردازی و زاویه دید میپردازد. فکر میکنم نکته مهم در مورد این مجموعه (حداقل تا به اینجا) شناخت کارکردش هست. آیا این مجموعه برای شروع آموختن داستاننویسی مناسبه؟ خیر. به دلیل شکل مقالهوار و نوع پرداختن به عناصر. آیا بعد از خوندن کتابهای پایهای برای عمیق شدن در جزئیات مناسبه؟ خیر. این مجموعه مشخصا قصدی برای عمیق شدن در مطالب نداره و اصلا به همچین نیتی آماده نشده. پس کارکرد دقیقش چیه؟ اگر با پایه علم داستاننویسی آشنا هستید و حالا دنبال قرص کردن این پایهها و در کنارش یافتن چند نکته به درد بخور هستید این کتاب دقیقا مناسب شماست.
واقعا از مطالعه این کتاب لذت بردم. برای منی که شوق نوشتن دارم و به خاطر مشغلهها صرفا خلاصه شدم به روزنویسی، یه تلنگر و ریاستارت خوبی بود. من نسخه صوتی شو سرکار گوش دادم و عالی بود👌🏼 مهمترین و بولدترین چیزی که دفتر دوم این مجموعه گرفتم این بود که هیچ کدوم از فعالیتهای حاشیهای حول نوشتن کار محسوب نمیشه و تا زمانی که ننشستی پشت ماشین تحریرت و در حال نوشتن نیستی تو هنوز کار رو شروع نکردی. در فصلهای آخر هم یکسری راه کارهای خیلی خوب داده برای کسانی که هنوز سرشون شلوغه اما نمیخوان از کار خلاقهشون جدا و قطع بشن.
نمیدونم که آیا بشه گفت جلد شماره دوم به اول ربط داره یا نه ولی من از جلد دوم شروع به گوش دادن کتاب صوتی کردم. یه چیزی متوجه شدم اینه که اگه کتاب آموزشی باشه، من متمرکزتر هستم. نکات جالب توجهی در کتاب گفته شد و به افراد آموزش میده چجوری نویسندههای حرفهای توی داستان نویسی باشن! حتی اینکه چجوری زمان بندی روز رو داشته باشن که مشکلیه من باهاش دست و پنجه نرم میکنم!