What do you think?
Rate this book
Dit is morgen
Ergens zijn we het vermogen kwijtgeraakt om te dromen. Niet eens zolang geleden was de blik op de toekomst gericht en dachten we met zijn allen na hoe het beter kon. Denk aan de 30-urenweek, progressieve belastingen die de rijkdom herverdelen, een basisinkomen of de uitbreiding van de commons. Dat zijn geen wereldvreemde utopieën maar concrete maatregelen die ooit op verschillende plaatsen in de wereld succesvol werden ingevoerd of op het allerhoogste niveau op tafel lagen. Thomas Decreus en Christophe Callewaert bespreken de hedendaagse recepten om onze samenleving uit de impasse te halen. Hun conclusie is verrassend. Verandering blijkt niet eens zo moeilijk. Koppig vasthouden aan het beleid van de afgelopen dertig jaar en hopen dat het nu plots wel de economische, sociale en klimaatcrisis oplost, dat is pas onrealistisch.
- GenresNonfiction
269 pages, Paperback
Published March 29, 2016
3 people are currently reading
60 people want to read
About the author
Thomas Decreus
5 books9 followersThomas Decreus (Kortrijk, 1984) studeerde geschiedenis en filosofie aan de KULeuven. Tijdens zijn studies verdiepte hij zich in literatuur, politiek en filosofie. Hij was ondermeer laureaat in Babylons literaire prijs en won de publieksprijs in de internationale schrijfwedstrijd Write Now. Enkele kortverhalen van hem werden gepubliceerd in het tijdschrift Met Andere Zinnen en hij las voor op het GDMW-festival en deNachten. Daarnaast was hij mede-organisator van literaire avonden in het Leuvense die bekend stonden onder de naam DESDA.
Na het afronden van zijn studies filosofie, koos hij voor het academisch onderzoek. Tussen 2010 en 2014 werkte hij aan een proefschrift dat het concept en de praktijk van politieke representatiemechanismen als onderwerp had. Hij verdiepte zich in auteurs als Carl Shmitt, Claude Lefort, Antonio Gramsci, Machiavelli, Ernesto Laclau, Chantal Mouffe, Karl Marx en Hannah Pitkin. Op basis van de lezing van die auteurs werd niet alleen een proefschrift klaargestoomd, maar ook een boek. Het boek verscheen onder de titel Een paradijs waait uit de storm. Over markt, democratie en verzet (EPO 2013), het uiteindelijke proefschrift werd met succes verdedigd in februari 2014.
Het schrijven en lezen werd door Thomas afgewisseld met politiek engagement. Hij lag mee aan de basis van de SHAME-betoging die in januari 2011 tienduizenden mensen op been wist te brengen in Brussel. De betoging klaagde het democratisch deficit aan dat met de toenmalige politieke impasse gepaard ging. Thomas was ook betrokken bij de protesten van de zogenaamde Occupy-beweging en publiceerde daar regelmatig over in kranten en webzines. Hij was voorts actief in de Vooruitgroep, geeft tot op heden regelmatig lezingen en duikt vaak op in publieke debatten.
Na de verdediging van zijn proefschrift doceerde Thomas de vakken “Hedendaagse filosofische vraagstukken” (2014) en “Marxistische Stromingen” (2015) aan het Hoger Instituut voor Wijsbegeerte (KUL). Daarnaast ging hij aan de slag als journalist bij de DeWereldMorgen.be. Daar werkt hij tot op heden.
Na het afronden van zijn studies filosofie, koos hij voor het academisch onderzoek. Tussen 2010 en 2014 werkte hij aan een proefschrift dat het concept en de praktijk van politieke representatiemechanismen als onderwerp had. Hij verdiepte zich in auteurs als Carl Shmitt, Claude Lefort, Antonio Gramsci, Machiavelli, Ernesto Laclau, Chantal Mouffe, Karl Marx en Hannah Pitkin. Op basis van de lezing van die auteurs werd niet alleen een proefschrift klaargestoomd, maar ook een boek. Het boek verscheen onder de titel Een paradijs waait uit de storm. Over markt, democratie en verzet (EPO 2013), het uiteindelijke proefschrift werd met succes verdedigd in februari 2014.
Het schrijven en lezen werd door Thomas afgewisseld met politiek engagement. Hij lag mee aan de basis van de SHAME-betoging die in januari 2011 tienduizenden mensen op been wist te brengen in Brussel. De betoging klaagde het democratisch deficit aan dat met de toenmalige politieke impasse gepaard ging. Thomas was ook betrokken bij de protesten van de zogenaamde Occupy-beweging en publiceerde daar regelmatig over in kranten en webzines. Hij was voorts actief in de Vooruitgroep, geeft tot op heden regelmatig lezingen en duikt vaak op in publieke debatten.
Na de verdediging van zijn proefschrift doceerde Thomas de vakken “Hedendaagse filosofische vraagstukken” (2014) en “Marxistische Stromingen” (2015) aan het Hoger Instituut voor Wijsbegeerte (KUL). Daarnaast ging hij aan de slag als journalist bij de DeWereldMorgen.be. Daar werkt hij tot op heden.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 5 of 5 reviews
August 20, 2016
Alhoewel ik het eens ben met diverse in dit boek aan de kaak gestelde problemen en tevens diverse van de voorgestelde oplossingen vond ik dit een eerder zwak onderbouwd werk. Te veel geklaag, te weinig grondig uitgewerkt - zeker de voorgestelde oplossingen. Ondanks alle (dikwijls terechte) kritiek op ons huidig samenlevingsmodel zijn de bereikte resultaten vanuit historisch perspectief spectaculair. Het kind met het badwater weggooien heet dat dan? Niettemin verdienen de voorgestelde oplossingen absoluut een kans. Mixed emotions.
February 8, 2021
Op zich stond er weinig in dit boek dat ik nog niet wist, maar het wordt wel zodanig samengebracht dat de verbanden tussen al die dingen die je in je achterhoofd weet ook duidelijker worden.
Ja het is een zoveelste boek dat vertrekt vanuit kritiek op het huidige systeem, maar dit boek heeft op zijn minst ook iets dat vele andere boeken over hetzelfde onderwerp niet hebben: er wordt ook uitgekeken naar een oplossing. 't is de eerste aanzet tot een oplossing, een idee dat nog niet volledig uitgewerkt is en waarschijnlijk uiteindelijk ook nog veel bijgeschaafd moet worden voor het effectief kan werken. Maar het is een aanzet, ik mis dat in sommige andere boeken, die boodschap dat er wel nog hoop mag zijn ook.
Ja het is een zoveelste boek dat vertrekt vanuit kritiek op het huidige systeem, maar dit boek heeft op zijn minst ook iets dat vele andere boeken over hetzelfde onderwerp niet hebben: er wordt ook uitgekeken naar een oplossing. 't is de eerste aanzet tot een oplossing, een idee dat nog niet volledig uitgewerkt is en waarschijnlijk uiteindelijk ook nog veel bijgeschaafd moet worden voor het effectief kan werken. Maar het is een aanzet, ik mis dat in sommige andere boeken, die boodschap dat er wel nog hoop mag zijn ook.
May 22, 2017
Verruimt je blik.
August 17, 2019
Goed om weten dat ik niet de enige ben die zich vragen stelt bij het reilen en zeilen van de wereld. Wanneer komt er een massale tegenbeweging van links in plaats van een versnipperd links?
July 18, 2016
P. 33 (van de 269 bladzijden): "Normaal zou een links boek hier moeten eindigen. We gaven overzicht van wat er misloopt in de wereld, de schuldige is gekend en we toonden welke richting we uitmoeten. Daarmee is doorgaans de kous af. Maar voor ons is dit slechts het begin. In dit boek willen we concrete ideeën en praktijken onderzoeken voor een meer sociale, democratische, vrije, rechtvaardige en postkapitalistische werkelijkheid."
Het is echter géén oplijsting van experimenten in alle mogelijke richtingen (wat ik na p. 33 verwachtte), maar eerder een selectie van maatregelen die dan worden onderbouwd met argumenten - logische en moralistische - en praktijkvoorbeelden in de gekozen marsrichting.
De hoofdstukken handelen over diverse thema's: de commons, arbeidsduurvermindering, het basisinkomen, cultureel 'racisme', hoe kapitaal belasten en de ideeenstrijd die voor dit alles nodig is.
Dit is een betoog dat vrij goed aaneenhangt. Bv.: Het basisinkomen kan gezien worden als commons 2.0 en dat wordt dan betaald door het kapitaal. En als een toekomstproject bondgenoten over verschillende thema's behoeft, dan is dit er eentje dat met veel rekening houdt.
Had nog een apart HS over gender e.d. van mij in gemogen, aangezien dat dit een hot topic is in de Vlaanders. let op: gendergevoeligheid is aanwezig, alleen niet in een apart HS als racisme - nochtans een, grosso modo, gelijkaardig onderwerp. Waar trek je de lijn?
De karige bronvermelding zou een bewuste keuze zijn (zie verantwoording). Ik vind dat een verkeerde keuze, maar bon. Ik ben veel bekenden tegengekomen dus zo vernieuwend is het allemaal niet. Alles is al eens geschreven, zoals de auteurs ook ridderlijk toegeven.
Ik wou het boek eerst 3 sterren geven, maar het werden er gaandeweg 4. Het leest zeer vlot (EPO doet dat goed!), ik heb wat bijgeleerd en ik kan niet meteen grote (negatieve) kritieken formuleren.
Ik zit eerder met een vraag:
Ik begrijp nog niet volledig hoe arbeidsduurvermindering en het basisinkomen, argumenten die gebasseerd zijn op de toegenomen productiviteit (robotisering), het milieu en in het bijzonder het klimaat ten goede komen. OK, we staan minder in de file, OK, de werk-frietjes-tv-cyclus wordt doorbroken ... maar die robots blijven toch zinloze shit produceren die iemand zal consumeren? Of zullen onze noden dan zo veranderen dat de economie wel volgt? Ik zie onvoldoende garanties. Zonder bijkomende maatregelen zullen producenten ons wel weer liggen hebben en onduurzaam blijven produceren. /end rant
Het is echter géén oplijsting van experimenten in alle mogelijke richtingen (wat ik na p. 33 verwachtte), maar eerder een selectie van maatregelen die dan worden onderbouwd met argumenten - logische en moralistische - en praktijkvoorbeelden in de gekozen marsrichting.
De hoofdstukken handelen over diverse thema's: de commons, arbeidsduurvermindering, het basisinkomen, cultureel 'racisme', hoe kapitaal belasten en de ideeenstrijd die voor dit alles nodig is.
Dit is een betoog dat vrij goed aaneenhangt. Bv.: Het basisinkomen kan gezien worden als commons 2.0 en dat wordt dan betaald door het kapitaal. En als een toekomstproject bondgenoten over verschillende thema's behoeft, dan is dit er eentje dat met veel rekening houdt.
Had nog een apart HS over gender e.d. van mij in gemogen, aangezien dat dit een hot topic is in de Vlaanders. let op: gendergevoeligheid is aanwezig, alleen niet in een apart HS als racisme - nochtans een, grosso modo, gelijkaardig onderwerp. Waar trek je de lijn?
De karige bronvermelding zou een bewuste keuze zijn (zie verantwoording). Ik vind dat een verkeerde keuze, maar bon. Ik ben veel bekenden tegengekomen dus zo vernieuwend is het allemaal niet. Alles is al eens geschreven, zoals de auteurs ook ridderlijk toegeven.
Ik wou het boek eerst 3 sterren geven, maar het werden er gaandeweg 4. Het leest zeer vlot (EPO doet dat goed!), ik heb wat bijgeleerd en ik kan niet meteen grote (negatieve) kritieken formuleren.
Ik zit eerder met een vraag:
Ik begrijp nog niet volledig hoe arbeidsduurvermindering en het basisinkomen, argumenten die gebasseerd zijn op de toegenomen productiviteit (robotisering), het milieu en in het bijzonder het klimaat ten goede komen. OK, we staan minder in de file, OK, de werk-frietjes-tv-cyclus wordt doorbroken ... maar die robots blijven toch zinloze shit produceren die iemand zal consumeren? Of zullen onze noden dan zo veranderen dat de economie wel volgt? Ik zie onvoldoende garanties. Zonder bijkomende maatregelen zullen producenten ons wel weer liggen hebben en onduurzaam blijven produceren. /end rant
Displaying 1 - 5 of 5 reviews