Σοφοκλέους Τραγωδίες

by Sophocles, Ιωάννης Ν. Γρυπάρης (Translator)

Σε αυτό τόμο περιλαμβάνονται οι παρακάτω τραγωδίες:

Οιδίπους τύραννος
Οιδίπους επί Κολωνώ
Φιλοκτήτης
Αντιγόνη
Ηλέκτρα
Αίας
Τραχίνιαι


Ο Ιωάννης Γρυπάρης (1871-1942), ποιητής μεταφραστής και φιλόλογος, γεννήθηκε στη Σίφνο από γενιά δασκάλων, αλλά ανατράφηκε και σπούδασε στην Κωνσταντινούπολη.
Απόφοιτος της Σχολής του Γαλατά, σπούδασε στη Μεγάλη του Γένους Σχολή, και αμέσως μετά στη Φιλοσοφική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Πριν όμως τελειώσει τις σπουδές του, ξαναγύρισε στην Κωνσταντινούπολη και επί μια τετραετία (1892-1896) χρημάτισε διευθυντής των σχολών Σκουτάρεως, Μπεσήκταση και Αρτάκης.

Η σφαγή των Αρμενίων (1896) τον ανάγκασε να επιστρέψει οικογενειακώς στην Ελλάδα και ένα χρόνο αργότερα αναγορεύτηκε διδάκτωρ της φιλολογίας. Σχολάρχης και διευθυντής σε διάφορα επαρχιακά σχολεία από το 1897, έφυγε από την Ελλάδα το 1911 για να επισκεφτεί την Ιταλία, τη Γερμανία και τη Γαλλία με κρατική υποτροφία. Η έκρηξη του πρώτου παγκοσμίου πολέμου τον ανάγκασε να επιστρέψει στην Ελλάδα και στην εκπαίδευση το 1914. Γυμνασιάρχης πρώτα στο Γύθειο και έπειτα στο Μεσολόγγι, γενικός επιθεωρητής μέσης εκπαίδευσης από το 1917 ως το 1920, διορίστηκε το 1923 διευθυντής του τμήματος Γραμμάτων και Τεχνών του υπουργείου Παιδείας και το 1930 διευθυντής του Εθνικού θεάτρου - θέση στην οποία
έμεινε ως το 1935.

Τα ποιήματά του, συγκεντρωμένα σε έναν μόνο τόμο με τίτλο : Σκαραβαίοι και Τερακότες (1919), του εξασφάλισαν το Εθνικό Αριστείο Γραμμάτων και Τεχνών. Ογκώδες, αντίθετα, υπήρξε το μεταφραστικό του
έργο: Γκαίτε, Πετράρχης, Λεοπάρντι, Σίλερ, Χάινε, Ερεντιά, Ζολά, Σέλεϋ, και από την αρχαία ελληνική γραμματεία Πλάτων, Ηρόδοτος, Πίνδαρος, Βακχυλίδης, Κάτουλλος. Κορυφαία θέση στο έργο αυτό κατέχουν οι μνημειώδεις μεταφράσεις του Σοφοκλή και του Αισχύλου, που συνέβαλαν δραστικά στην αναβίωση της τραγωδίας στη νεότερη εποχή.

554 pages, Hardcover

Published January 1, 2013

About the author

Sophocles (497/496 BC-406/405 BC), (Greek: Σοφοκλής ; German: Sophokles , Russian: Софокл , French: Sophocle ) was an ancient Greek tragedian, known as one of three from whom at least one play has survived in full. His first plays were written later than, or contemporary with, those of Aeschylus; and earlier than, or contemporary with, those of Euripides. Sophocles wrote over 120 plays, but only seven have survived in a complete form: Ajax, Antigone, Women of Trachis, Oedipus Rex, Electra, Philoctetes, and Oedipus at Colonus. For almost fifty years, Sophocles was the most celebrated playwright in the dramatic competitions of the city-state of Athens which took place during the religious festivals of the Lenaea and the Dionysia. He competed in thirty competitions, won twenty-four, and was never judged lower than second place. Aeschylus won thirteen competitions, and was sometimes defeated by Sophocles; Euripides won four.
The most famous tragedies of Sophocles feature Oedipus and Antigone: they are generally known as the Theban plays, though each was part of a different tetralogy (the other members of which are now lost). Sophocles influenced the development of drama, most importantly by adding a third actor (attributed to Sophocles by Aristotle; to Aeschylus by Themistius), thereby reducing the importance of the chorus in the presentation of the plot. He also developed his characters to a greater extent than earlier playwrights.

Reviews

[Corinne · Rating 5 out of 5]

Στις διάφορες συλλογές έργων που έχω στα χέρια μου, επιλέγω έναν διαφορετικό τρόπο ανάγνωσης. Πότε των ποτών δεν θα διαβάσω μια συλλογή ολόκληρη σε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, όπως θα διάβαζα ένα λογοτεχνικό έργο. Από το συγκεκριμένο βιβλίο, έχω διαβάσει την Αντιγόνη και τον Φιλοκτήτη και τώρα ήρθε ο καιρός να σας μιλήσω για την Ηλέκτρα!

Σοφοκλέους Ηλέκτρα, λοιπόν. Ένα μικρό διαμαντάκι όπως όλες, που ήθελα η αλήθεια είναι να το διαβάσω αρκετό καιρό. Ώθηση μου έδωσε ο κ. Δημήτρης Ταρλοου, ο οποίος σκηνοθέτησε την Ηλέκτρα στο Athens Epidaurus Festival και πραγματοποίησε καλοκαιρινή περιοδεια σταθμεύοντας φυσικά και στην πόλη μου, το Ρέθυμνο.

Εξαιρετική παράσταση, με φανταστικές ερμηνείες, αξιόλογη κινησιολογία και δυνατή επιλογή μουσικής. Το κείμενο σε μετάφραση του κύριο Χειμώνα, πράγμα που με έφερνε συχνά σε κατάσταση σύγκρισης μεταξύ των δυο. Ομολογώ, ότι η μετάφραση του Χειμώνα, έτσι όπως τουλάχιστον χρησιμοποιήθηκε στην παράσταση υπήρξε άκρως πιο "φροντισμένη" για τα δικά μου γούστα.