Δεν Αγαπάς Δυο Φορές Τα Ίδια Πράγματα

by Θάνος Παπαδόπουλος

«Αν με ρωτούσαν θα έλεγα πως προτιμούσα να γεννηθώ την Πρωτοχρονιά του 2001, όχι τόσο από προκατάληψη ότι τα πράγματα θα είναι καλύτερα στο μέλλον όσο κυρίως για λόγους συμμετρίας.
Από μια άποψη ωστόσο στάθηκα τυχερός. Ήρθα στον κόσμο 61 χρόνια και 69 μέρες νωρίτερα, το βράδυ, μιας μελαγχολικής Κυριακής. Έτσι είδα όλες τις μεγάλες αυτοκρατορίες του 20ου αιώνα να καταρρέουν: Γερμανία, Ιταλία, Αγγλία, Γαλλία, Ιαπωνία, Αμερική και Ρωσία (οι δυο τελευταίες δεν καταρρεύσανε ακόμη, αλλά έχουνε μπει κιόλας στο μονόδρομο). Ο κόσμος δεν ήταν έτοιμος ούτε για την παγκόσμια τάξη ούτε για την παγκόσμια ελευθερία ούτε για τον παγκόσμιο σοσιαλισμό! Γενικά ζούμε στο βυθό μιας κρίσης.
Αν γράφω σήμερα αυτό το οφείλω στον πετροπόλεμο, στο κατηχητικό και στα «Κλασσικά Εικονογραφημένα». Το πρώτο μου έμαθε να είμαι άνθρωπος της δράσης, το δεύτερο με εισήγαγε στον κόσμο των ιδεών και της ιδεολογίας και το τρίτο στην αξία των παραμυθιών. Έφηβος πια αντικατάστησα τα δύο πρώτα με την Αριστερά και το τρίτο με βιβλία χωρίς εικόνες. Όμως είμαι περίεργος και τώρα ακόμη να μάθω τι θα μπορούσε να ήταν «εικονογραφημένοι» ο Μπρεχτ, ο Μπόρχες και ο Ντοστογιέφσκη;
Παρ’ όλα αυτά δεν έγινα ούτε αναρχικός ούτε κυνικός. Με συγκινούν ακόμη οι ιδανικές σχέσεις των πραγμάτων και η φρίκη τους».
Μια συλλογή διηγημάτων γραμμένη με το πάθος της εμπειρίας, το απέριττο της φαντασίας και την ποιητικότητα του λόγου. Ο Θάνος Παπαδόπουλος καταθέτει σκέψεις, συναισθήματα, απαντήσεις και ερωτήματα.

77 pages, Paperback

Published January 1, 1982

About the author

Ο Θάνος Παπαδόπουλος γεννήθηκε στην Καλαμαριά της Θεσσαλονίκης το 1939. Από μαθητής προσχώρησε στην ΕΔΑ. Τελείωσε την Ανωτάτη Βιομηχανική Σχολή και γράφτηκε στη Νομική. Τα χρόνια 1965-1967 ήταν μέλος του παράνομου ΚΚΕ. Το διάστημα 1967-1970 εξορίστηκε σε Γυάρο, Λέρο, Ωρωπό. Έχει περάσει από δύο δίκες προδικτατορικά και μία στη δικτατορία. Έχει συλληφθεί δέκα φορές πριν, στη διάρκεια, και μετά τη δικτατορία. Ήταν μέλος της Κ. Ε. του ΚΚΕ εσωτερικού. Διετέλεσε αρχισυντάκτης στην Αυγή, διευθυντής στην ΕΡΑ4, αρθρογράφος στην εφημερίδα Τα Νέα. Είναι επίσης και συγγραφέας.

Reviews

[Desp]

"Έχω παρατηρήσει συχνά πως τα μεγάλα γεγονότα δεν επιδρούν αμέσως στα αισθήματά μου. Ο θάνατος, ο έρωτας, ο αποχωρισμός, με τον ασύλληπτο πόνο τους, στομώνουν τις αισθήσεις και δημιουργούν μια στάση αταραξίας και ψυχρότητας, απ' όπου ξυπνώ σιγά-σιγά πονώντας ένα πόνο σωματικό. Με τον καιρό με τυλίγει ένα υπόγειο αίσθημα, σαν σκοτεινό μαύρο υγρό." σελ. 21

"Έρχεται κάποτε η ώρα που πρέπει να μιλήσεις. Φαρμάκια που κατάπινες χρόνια, ξένα κορμιά που σαπίσανε μέσα σου, κακοφορμισμένες πληγές ζητάνε τώρα με βιάση ν' ανθίσουν. [...] Γεμίζει το δέρμα σου κόμπους και μάτια έτοιμα να γίνουν φύλλα και μπουμπούκια." σελ. 74

Σύντομα κομμάτια λυρικής πρόζας, όμορφος, μελαγχολικός λόγος, βαρύ περιεχόμενο. Δύσκολα μπορεί να προσεγγιστεί το μολυβένιο κενό στο στομάχι που προκαλεί η γραφή των ανθρώπων που έχουν περάσει τον πόλεμο (τους πολέμους, βασικά) και την εξορία.