What do you think?
Rate this book
มีไว้เพื่อซาบ
ในงานชุดนี้ผลงานทั้งหมดอุรุดาเขียนขึ้นที่ “หมู่บ้านฝนป๊อกแป๊ก” ซึ่งเธอเรียกมันเช่นนั้น อันเป็นสถานที่ที่ครั้งหนึ่งเธอเคยไปใช้ชีวิตที่นั่น สิ่งที่สะท้อนออกมาในงานเขียนก็คือเรื่องราว และมุมมองของผู้หญิงคนหนึ่งที่เฝ้าสังเกตการณ์ความเปลี่ยนแปลงของชีวิตและสังคมรอบข้าง รวมทั้งสื่อสะท้อนแนวความคิดและความรู้สึกผ่านสายตาของหญิงสาวที่แลเห็นบางสิ่งบางอย่างของสภาวการณ์อันเป็นไป
เรื่องสั้นทุกชิ้นที่ปรากฏในเล่มนี้เคยผ่านการตีพิมพ์ในหน้านิตยสารมาก่อน ทั้งบางเรื่องดังเช่นเรื่อง “เสียดายมือ” ก็ได้รับรางวัลในการประกวดเรื่องสั้นรางวัลอมรินทร์มาก่อนหน้านี้ งานเรื่องสั้นชุดนี้เคยตีพิมพ์มาแล้วครั้งหนึ่งเมื่อสิบปีที่ผ่านมา กระนั้นในการจัดพิมพ์ครั้งนี้นอกจากเพิ่มเนื้อหาเข้าไปแล้วยัง พยายามจัดสรรและจัดพิมพ์ให้มีความประณีตมากยิ่งขึ้นอีกด้วย
เรื่องสั้นทุกชิ้นที่ปรากฏในเล่มนี้เคยผ่านการตีพิมพ์ในหน้านิตยสารมาก่อน ทั้งบางเรื่องดังเช่นเรื่อง “เสียดายมือ” ก็ได้รับรางวัลในการประกวดเรื่องสั้นรางวัลอมรินทร์มาก่อนหน้านี้ งานเรื่องสั้นชุดนี้เคยตีพิมพ์มาแล้วครั้งหนึ่งเมื่อสิบปีที่ผ่านมา กระนั้นในการจัดพิมพ์ครั้งนี้นอกจากเพิ่มเนื้อหาเข้าไปแล้วยัง พยายามจัดสรรและจัดพิมพ์ให้มีความประณีตมากยิ่งขึ้นอีกด้วย
236 pages, Hardcover
First published March 1, 2016
1 person is currently reading
40 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 14 of 14 reviews
July 26, 2016
แค่เรื่องแรก อุรุดาก็เอาหัวใจเราไปทั้งหมดแล้ว
เป็นงานเขียนที่มีความเป็นอุรุดาอยู่เต็มไปหมด
แม้ไม่ได้รู้จักเธอเป็นการส่วนตัว
แต่เมื่ออ่านจบแล้วสรุปได้เลยว่านี่แหละเธอ
เป็นงานเขียนที่อ่านแล้วทำให้รักนักเขียนเลยค่ะ ^^
เป็นงานเขียนที่มีความเป็นอุรุดาอยู่เต็มไปหมด
แม้ไม่ได้รู้จักเธอเป็นการส่วนตัว
แต่เมื่ออ่านจบแล้วสรุปได้เลยว่านี่แหละเธอ
เป็นงานเขียนที่อ่านแล้วทำให้รักนักเขียนเลยค่ะ ^^
January 21, 2022
อ่านหนังสือคุณอุรุดาแล้วรู้สึกเหมือนเห็นเศษเสี้ยวชีวิตของเธออยู่ในเรื่องราวเหล่านั้น เป็นอดีตที่เกิดขึ้นและหยุดอยู่ ณ ที่แห่งนั้น
ส่วนใหญ่เรื่องสั้นเล่มนี้มีฉากหลังเป็นเขาหลวง ‘หุบเขาฝนโปรยไพร’ ตามนิยามนักเขียนหนุ่มตลอดกาล เวลาอ่านสัมผัสได้ถึงความชุ่มฉ่ำของสายฝน ความยิ่งใหญ่ของขุนเขา เป็นความคุ้นชินที่เราเคยเห็นเทือกเขานั้นมาตั้งแต่เด็กจนโต ยอมขับรถผ่านถนนคดเคี้ยวเพื่อจะได้ชมวิวเขาจรดฟ้า
เราชอบผู้หญิงในเรื่องราวของคุณอุรุดา ไม่สมบูรณ์แบบ ไม่ดีพร้อม แต่ความเข้มแข็งไม่แพ้ใคร พร้อมชน พร้อมแพ้ พร้อมรัก พร้อมเจ็บ และพร้อมที่จะลุกขึ้นใหม่เสมอ นี่แหละชีวิต
เรื่องที่ชอบที่สุดคือเรื่องแรก “แค่เอื้อมมือ” ความสัมพันธ์ระหว่างแม่-ลูกสาวอันแสนซับซ้อน ลูกผู้อยากหนีห่างแม่ไปให้ไกล แต่แม่นั่นแหละคือคนที่รู้จักเธอดียิ่งกว่าาใคร ยังไงเราก็เป็นเด็กน้อยในสายตาแม่เสมอ
ส่วนใหญ่เรื่องสั้นเล่มนี้มีฉากหลังเป็นเขาหลวง ‘หุบเขาฝนโปรยไพร’ ตามนิยามนักเขียนหนุ่มตลอดกาล เวลาอ่านสัมผัสได้ถึงความชุ่มฉ่ำของสายฝน ความยิ่งใหญ่ของขุนเขา เป็นความคุ้นชินที่เราเคยเห็นเทือกเขานั้นมาตั้งแต่เด็กจนโต ยอมขับรถผ่านถนนคดเคี้ยวเพื่อจะได้ชมวิวเขาจรดฟ้า
เราชอบผู้หญิงในเรื่องราวของคุณอุรุดา ไม่สมบูรณ์แบบ ไม่ดีพร้อม แต่ความเข้มแข็งไม่แพ้ใคร พร้อมชน พร้อมแพ้ พร้อมรัก พร้อมเจ็บ และพร้อมที่จะลุกขึ้นใหม่เสมอ นี่แหละชีวิต
เรื่องที่ชอบที่สุดคือเรื่องแรก “แค่เอื้อมมือ” ความสัมพันธ์ระหว่างแม่-ลูกสาวอันแสนซับซ้อน ลูกผู้อยากหนีห่างแม่ไปให้ไกล แต่แม่นั่นแหละคือคนที่รู้จักเธอดียิ่งกว่าาใคร ยังไงเราก็เป็นเด็กน้อยในสายตาแม่เสมอ
June 28, 2016
รวมเรื่องสั้นที่ประกอบสร้างด้วยหญิงสาวอารมณ์ฉุนเฉียว อ่อนไหว และหลงใหลในความโรแมนติกของการใช้ชีวิตต่างจังหวัด และเมื่อเจอความไม่โรแมนติก แม้เธอจะหวาดกลัว เหนื่อยล้า แต่เธอก็ยังยืนกรานที่จะต่อสู้กับมัน แม้บางครั้งจะสับสนจนถึงขั้นฟุ้งซ่าน
ผมชอบตัวละครของอุรุดาที่มีความเป็นคนค่อนข้างสูง มีความเป็นผู้หญิงค่อนข้างสูง และมีความเป็นตัวเธอค่อนข้างสูง มันทำให้ผมเข้าใจผู้หญิงมากขึ้นอีกนิด (นิดเดียวจริงๆ) แต่นั่นแหละ หนังสือเล่มนี้ก็ถ่ายทอดแค่เศษเสี้ยวที่พอจับต้องได้ – เหมือนยอดภูเขาน้ำแข็ง
น่าเสียดาย ที่แม้จะเป็นการพิมพ์ครั้งที่ 2 แต่คำผิดเยอะมาก (ประมาณเรื่องละหนึ่งคำ) และเป็นคำผิดที่ไม่ใช่พิมพ์ผิด แต่ความหมายผิด ซึ่งบางครั้งอาจทำให้เนื้อเรื่องดูขำขันไปทันที เช่น สิบหน้านาที เป็นต้น
ผมชอบตัวละครของอุรุดาที่มีความเป็นคนค่อนข้างสูง มีความเป็นผู้หญิงค่อนข้างสูง และมีความเป็นตัวเธอค่อนข้างสูง มันทำให้ผมเข้าใจผู้หญิงมากขึ้นอีกนิด (นิดเดียวจริงๆ) แต่นั่นแหละ หนังสือเล่มนี้ก็ถ่ายทอดแค่เศษเสี้ยวที่พอจับต้องได้ – เหมือนยอดภูเขาน้ำแข็ง
น่าเสียดาย ที่แม้จะเป็นการพิมพ์ครั้งที่ 2 แต่คำผิดเยอะมาก (ประมาณเรื่องละหนึ่งคำ) และเป็นคำผิดที่ไม่ใช่พิมพ์ผิด แต่ความหมายผิด ซึ่งบางครั้งอาจทำให้เนื้อเรื่องดูขำขันไปทันที เช่น สิบหน้านาที เป็นต้น
April 23, 2022
หนังสือเล่มนี้คงเป็นเศษเสี้ยวประสบการณ์ชีวิตของผู้เขียนที่อาจจะดัดแปลงหรือแต่งเสริม ในเรื่องสั้นทุกเรื่องจะได้รู้จักผู้หญิงทุกคนที่มีความรักใคร่ต่อชายคนรัก (หรืออาจจะไม่ใช่คนรัก) บางเรื่องทุกข์ บางเรื่องสุข มีความขัดแย้ง ปรองดอง ในความสัมพันธ์ต่าง ๆ นั้นเป็นไปในแบบที่ไม่ค่อยถูกใจเราเท่าไหร่ แต่เราก็อ่านด้วยความเพลิดเพลินนะ
เราชอบสำนวนนะ รู้สึกถึงความตรงไปตรงมาของผู้เขียน แต่ที่ขัดใจคือคำผิดซึ่งไม่น่าจะเกิดขึ้นเลยทั้ง ๆ ที่พิมพ์กับสำนักพิมพ์
เราชอบสำนวนนะ รู้สึกถึงความตรงไปตรงมาของผู้เขียน แต่ที่ขัดใจคือคำผิดซึ่งไม่น่าจะเกิดขึ้นเลยทั้ง ๆ ที่พิมพ์กับสำนักพิมพ์
November 23, 2016
รวมเรื่องสั้น'มีไว้เพื่อซาบ'
เป็นหนังสือใหญ่ที่นานนนนนนนานจะหยิบมาอ่าน เล่มนี้เราได้ยินชื่อเสียงมานานแล้ว.. จะจิ้มมาหลายทีแล้วเหมือนกัน แต่ก็เพิ่งได้กดสั่งสักที..
อ่านพวกเรื่องสั้นแล้วสนุกดี เรื่องแรกนี่น้ำตาซึม เรื่องชื่อของหนังสือก็หลอน.. แต่เรื่องที่ชอบสุดก็คือ อะไรกรุบกริบแบบ'เงาะเพื่อชีวิต' นี่แหล่ะ.. น่ารักอ่ะ
เป็นหนังสือใหญ่ที่นานนนนนนนานจะหยิบมาอ่าน เล่มนี้เราได้ยินชื่อเสียงมานานแล้ว.. จะจิ้มมาหลายทีแล้วเหมือนกัน แต่ก็เพิ่งได้กดสั่งสักที..
อ่านพวกเรื่องสั้นแล้วสนุกดี เรื่องแรกนี่น้ำตาซึม เรื่องชื่อของหนังสือก็หลอน.. แต่เรื่องที่ชอบสุดก็คือ อะไรกรุบกริบแบบ'เงาะเพื่อชีวิต' นี่แหล่ะ.. น่ารักอ่ะ
May 7, 2019
รวมเรื่องสั้นของผู้หญิงที่รู้โลก เพ้อฝัน และผ่านรัก ละมุน ซาบซ่านใจ หลายเรื่องไม่โรแมนติก แต่สำนวนทำให้รู้สึกแบบนั้นได้ และเห็นภาพผู้หญิงที่อยากจะเป็นอยู่ในเล่มนี้
June 3, 2016
เป็นหนังสือรวมเรื่องสั้น 12 เรื่องของผู้เขียนค่ะ ก่อนหน้านี้เคยร่วมเล่มตีพิมพ์มาแล้วครั้งหนึ่งในอีกสำนักพิมพ์ เล่มที่โอมีนี้เป็นรวมเล่มครั้งที่สองซึ่งตีพิมพ์กับสำนักพิมพ์ใหม่อย่าง Din-Dan Book โดยมีเรื่องสั้นเพิ่มขึ้นมาสองเรื่อง จากเดิมสิบเรื่องค่ะ
ประกอบด้วย
แค่มือเอื้อม
จุดหมายข้างนอก
ต้นไม้ต้นใด
มีไว้เพื่อซาบ
เสียดายมือ
เมียไอ้บ่าวทำแพนเค้ก
เงาะเพื่อชีวิต
ช่างทำผม
โทรศัพท์สามสาย
หัวใจที่ไม่ยอมช้าลง
มิตรภาพชั่วนิรันดร์
เผาผี
รวมๆ ก็เป็นหนังสือรวมเรื่องราวของเส้นทางชีวิตของแต่ละคน ถ่ายทอดผ่านมุมมอง และลีลาทางภาษาของผู้เขียนค่ะ
โอชอบสามเรื่อง แค่เอื้อมมือ, เสียดายมือ และเงาะเพื่อชีวิต
ส่วนเรื่องอื่นๆ บางเรื่องโอก็มึนๆ บางเรื่องก็โอก็ไม่เข้าใจสารที่ต้องการสื่อ บางเรื่องก็อ่านจบแล้วก็แล้วไป ยังไม่ตกผลึกในใจ
แต่โดยรวมก็ยังถือเป็นงานที่น่าสนใจ ไม่ว่าวิธีคิด วิธีถ่ายทอด หรือสำนวนภาษาค่ะ
เล่าถึงแต่ละเรื่อง และความรู้สึกโอนะ
1. แค่เอื้อมมือ
มุมมองของแม่ที่มีต่อลูกสาว ไว้ว่าลูกจะอายุเท่าไร ก็ยังคงเป็นเด็กตัวน้อยของแม่เสมอ
โอประทับใจเรื่องนี้ เป็นเรื่องที่ชอบมากที่สุดในเล่มเลย
2. จุดหมายข้างนอก
คนสองคนที่เพิ่งมาเจอกัน กับเรื่องในอดีตและเดิมพันครั้งใหม่
ค่อนข้างงงกับวิธีการถ่ายทอด และเนื้อหาที่สื่อสารค่ะ มีส่วนประกอบที่เกินจำเป็นมากไปหน่อย แต่ก็น่าสนใจเพราะมันแปลกนี่แหละ
3. ต้นไม้ ต้นใด
สองชีวิตหนีกรุงมาอยู่บ้านสวน และความไม่แน่นอน
วิธีเล่าคล้ายๆ เรื่องที่ 2. อ่านแล้วก็รู้สึกมึนๆ คล้ายๆ กัน แต่เรื่องนี้มึนตอนจบ (เรื่องบนมึนกลางทาง)
4. มีไว้เพื่อซาบ
สามีภรรยาและชีวิตในหมู่บ้าน
เกือบจะชอบ ติดตอนจบ โอรู้สึกว่า เอ๊ะ?! (ไม่แน่ใจ) แทนที่จะ หา!!! (ตื่นตะลึง)
5. เสียดายมือ
มือสวย มือหยาบกระด้าง
ชอบค่ะ ประทับใจ
6. เมียไอ้บ่าวทำแพนเค้ก
สังคมภรรยาในชนบทท้องถิ่น
เกือบจะเป็นเรื่องที่ชอบมาก ติดตอนจบ โอยังอึนๆ มึนๆ
7. เงาะเพื่อชีวิต
เงาะ และวิถีชาวสวน
ชอ���เพราะลงตัวดีค่ะ
8. ช่างทำผม
ผมสวยของสาวๆ ก็ขึ้นอยู่กับช่างนี่แหละ
ออกแนวอ่านแล้วก็จบไป
9. โทรศัพท์สามสาย
บ้านเกิดที่เปลี่ยนไป
ไม่ค่อยเข้าใจนักค่ะ
10. หัวใจที่ไม่ยอมช้าลง
สองสาวที่มีชะตากรรมร่วมกัน
โอไม่เข้าใจตอนจบแฮะ
11. มิตรภาพชั่วนิรันดร์
หรือสัมพันธ์ชั่ววูบ?
คล้ายๆ เรื่องที่ 9. แต่โอชอบเรื่องนี้มากกว่าเพราะชัดเจนกว่า
12. เผาผี
จิตวิญญาณของคน
บอกไม่ถูก จบแล้วจบไป
3.5 ดาว
ประกอบด้วย
แค่มือเอื้อม
จุดหมายข้างนอก
ต้นไม้ต้นใด
มีไว้เพื่อซาบ
เสียดายมือ
เมียไอ้บ่าวทำแพนเค้ก
เงาะเพื่อชีวิต
ช่างทำผม
โทรศัพท์สามสาย
หัวใจที่ไม่ยอมช้าลง
มิตรภาพชั่วนิรันดร์
เผาผี
รวมๆ ก็เป็นหนังสือรวมเรื่องราวของเส้นทางชีวิตของแต่ละคน ถ่ายทอดผ่านมุมมอง และลีลาทางภาษาของผู้เขียนค่ะ
โอชอบสามเรื่อง แค่เอื้อมมือ, เสียดายมือ และเงาะเพื่อชีวิต
ส่วนเรื่องอื่นๆ บางเรื่องโอก็มึนๆ บางเรื่องก็โอก็ไม่เข้าใจสารที่ต้องการสื่อ บางเรื่องก็อ่านจบแล้วก็แล้วไป ยังไม่ตกผลึกในใจ
แต่โดยรวมก็ยังถือเป็นงานที่น่าสนใจ ไม่ว่าวิธีคิด วิธีถ่ายทอด หรือสำนวนภาษาค่ะ
เล่าถึงแต่ละเรื่อง และความรู้สึกโอนะ
1. แค่เอื้อมมือ
มุมมองของแม่ที่มีต่อลูกสาว ไว้ว่าลูกจะอายุเท่าไร ก็ยังคงเป็นเด็กตัวน้อยของแม่เสมอ
โอประทับใจเรื่องนี้ เป็นเรื่องที่ชอบมากที่สุดในเล่มเลย
2. จุดหมายข้างนอก
คนสองคนที่เพิ่งมาเจอกัน กับเรื่องในอดีตและเดิมพันครั้งใหม่
ค่อนข้างงงกับวิธีการถ่ายทอด และเนื้อหาที่สื่อสารค่ะ มีส่วนประกอบที่เกินจำเป็นมากไปหน่อย แต่ก็น่าสนใจเพราะมันแปลกนี่แหละ
3. ต้นไม้ ต้นใด
สองชีวิตหนีกรุงมาอยู่บ้านสวน และความไม่แน่นอน
วิธีเล่าคล้ายๆ เรื่องที่ 2. อ่านแล้วก็รู้สึกมึนๆ คล้ายๆ กัน แต่เรื่องนี้มึนตอนจบ (เรื่องบนมึนกลางทาง)
4. มีไว้เพื่อซาบ
สามีภรรยาและชีวิตในหมู่บ้าน
เกือบจะชอบ ติดตอนจบ โอรู้สึกว่า เอ๊ะ?! (ไม่แน่ใจ) แทนที่จะ หา!!! (ตื่นตะลึง)
5. เสียดายมือ
มือสวย มือหยาบกระด้าง
ชอบค่ะ ประทับใจ
6. เมียไอ้บ่าวทำแพนเค้ก
สังคมภรรยาในชนบทท้องถิ่น
เกือบจะเป็นเรื่องที่ชอบมาก ติดตอนจบ โอยังอึนๆ มึนๆ
7. เงาะเพื่อชีวิต
เงาะ และวิถีชาวสวน
ชอ���เพราะลงตัวดีค่ะ
8. ช่างทำผม
ผมสวยของสาวๆ ก็ขึ้นอยู่กับช่างนี่แหละ
ออกแนวอ่านแล้วก็จบไป
9. โทรศัพท์สามสาย
บ้านเกิดที่เปลี่ยนไป
ไม่ค่อยเข้าใจนักค่ะ
10. หัวใจที่ไม่ยอมช้าลง
สองสาวที่มีชะตากรรมร่วมกัน
โอไม่เข้าใจตอนจบแฮะ
11. มิตรภาพชั่วนิรันดร์
หรือสัมพันธ์ชั่ววูบ?
คล้ายๆ เรื่องที่ 9. แต่โอชอบเรื่องนี้มากกว่าเพราะชัดเจนกว่า
12. เผาผี
จิตวิญญาณของคน
บอกไม่ถูก จบแล้วจบไป
3.5 ดาว
November 19, 2019
"แต่หากลูกสาวคุณกำลังหลงรักใครสักคน คุณก็ไม่สามารถเชื่อถือถ้อยคำที่เธอพูดถึงคนรัก..."
ถ้าหาก "หยดน้ำหวานในหยาดน้ำตา" เป็นดั่งคำตอบ คำเฉลย แล้วล่ะก็ "มีไว้เพื่อซาบ" ก็คงเป็นดั่งคำถาม ความกังวลใจ ความสงสัย ปนความใคร่รู้ของผมเองที่มีต่อความสัมพันธ์ระหว่างคุณอุรุดาโควินท์ กับ คุณกนกพงศ์ สงสมพันธุ์ผู้ล่วงลับ
ผมขอสารภาพว่าผมยังไม่เคยอ่านงานของคุณกนกพงศ์เลย แต่อ่านจากงานเขียนของคุณอุรุดาเท่านั้นก็รู้ว่า ผู้หญิงคนนี้หลงรักผู้ชายเพื่อชีวิตคนนั้นแค่ไหน
"ซาบ" พวกซาบ แปลว่าพวกถ้ำมอง ผมคิดเล่นๆว่า มีไว้เพื่อซาบ เป็นความหมายเดียวกันกับนักอ่าน ผู้ถ้ำมองนักเขียน และโดยเฉพาะผมที่อยากรู้จักความรักของเขาทั้งสองคนนักหนา ตั้งแต่วันแรกที่ได้อ่านหยดน้ำหวานในหยาดน้ำตา ที่ทำให้หัวอกผู้ชายน้ำตาคลอเบ้าได้เหมือนกัน
เป็นรวมเรื่องสั้นที่เราแทบจะเดาออกว่าใครเป็นใคร นับถือใจผู้เขียนเหมือนกันตรงนี้ เรื่องที่ถูกเล่าส่วนใหญ่เกิดขึ้นที่หมู่บ้านฝนป๊อกแป๊ก ที่ทั้งคู่ใช้ชีวิตร่วมกัน การเล่าเรื่องของเธอดูเรียบง่าย ไหลลื่น ไม่เคยเบื่อเลยกับภาษาของเธอ ธีมหลักหลายเรื่องคือความสัมพันธ์ ชีวิตคู่ ความรัก อีโรติค และความเป็นผู้หญิง โทนเสียงของเธอค่อนข้างตรงไปตรงมาแต่ทว่ามีเขี้ยวเล็บแบบแมวอ่ะเราขอเรียกว่าอย่างนั้น คือพร้อมเฉือนเนื้อเราได้ถ้าไม่ระวังให้ดี ความยาวของแต่ละเรื่องก็พอเหมาะพอดีที่จะอ่านรวดเดียวได้จนจบ
สรุปเลยก็คือเล่มถัดไปที่เราจะอ่านก็คือ โลกหมุนรอบตัวเอง ของ กนกพงศ์ สงสมพันธุ์ ที่คุณอุรุดาแนะนำว่าอ่านง่ายที่สุดละ จบ.
ถ้าหาก "หยดน้ำหวานในหยาดน้ำตา" เป็นดั่งคำตอบ คำเฉลย แล้วล่ะก็ "มีไว้เพื่อซาบ" ก็คงเป็นดั่งคำถาม ความกังวลใจ ความสงสัย ปนความใคร่รู้ของผมเองที่มีต่อความสัมพันธ์ระหว่างคุณอุรุดาโควินท์ กับ คุณกนกพงศ์ สงสมพันธุ์ผู้ล่วงลับ
ผมขอสารภาพว่าผมยังไม่เคยอ่านงานของคุณกนกพงศ์เลย แต่อ่านจากงานเขียนของคุณอุรุดาเท่านั้นก็รู้ว่า ผู้หญิงคนนี้หลงรักผู้ชายเพื่อชีวิตคนนั้นแค่ไหน
"ซาบ" พวกซาบ แปลว่าพวกถ้ำมอง ผมคิดเล่นๆว่า มีไว้เพื่อซาบ เป็นความหมายเดียวกันกับนักอ่าน ผู้ถ้ำมองนักเขียน และโดยเฉพาะผมที่อยากรู้จักความรักของเขาทั้งสองคนนักหนา ตั้งแต่วันแรกที่ได้อ่านหยดน้ำหวานในหยาดน้ำตา ที่ทำให้หัวอกผู้ชายน้ำตาคลอเบ้าได้เหมือนกัน
เป็นรวมเรื่องสั้นที่เราแทบจะเดาออกว่าใครเป็นใคร นับถือใจผู้เขียนเหมือนกันตรงนี้ เรื่องที่ถูกเล่าส่วนใหญ่เกิดขึ้นที่หมู่บ้านฝนป๊อกแป๊ก ที่ทั้งคู่ใช้ชีวิตร่วมกัน การเล่าเรื่องของเธอดูเรียบง่าย ไหลลื่น ไม่เคยเบื่อเลยกับภาษาของเธอ ธีมหลักหลายเรื่องคือความสัมพันธ์ ชีวิตคู่ ความรัก อีโรติค และความเป็นผู้หญิง โทนเสียงของเธอค่อนข้างตรงไปตรงมาแต่ทว่ามีเขี้ยวเล็บแบบแมวอ่ะเราขอเรียกว่าอย่างนั้น คือพร้อมเฉือนเนื้อเราได้ถ้าไม่ระวังให้ดี ความยาวของแต่ละเรื่องก็พอเหมาะพอดีที่จะอ่านรวดเดียวได้จนจบ
สรุปเลยก็คือเล่มถัดไปที่เราจะอ่านก็คือ โลกหมุนรอบตัวเอง ของ กนกพงศ์ สงสมพันธุ์ ที่คุณอุรุดาแนะนำว่าอ่านง่ายที่สุดละ จบ.
January 3, 2022
ทุกครั้งที่อ่านงานเขียนของคุณอุรุดา ฉันมักอยากลุกไปทำกับข้าวบ้างล่ะ อยากไปปลูกดอกไม้ ปลูกผักสวนครัวข้างบ้านบ้างล่ะ อยากเข้าสวนบ้างล่ะ (ทั้งๆ ที่ไม่ชอบเอาเสียเลย) อยากไปเก็บผักกูด ผักแมะข้างบ้าน มาทำแกงเลียงบ้างล่ะ อยากลองตำน้ำพริกกินเองบ้างล่ะ อยากทำข้าวผัดสูตรคุณอุรุดาบ้างล่ะ
งานเขียนของคุณอุรุดา ไม่ใช่แค่งานเขียนหรือเรื่องสั้นน่าอ่าน แต่ฉันสัมผัสได้ถึง(วิถี)ชีวิต …ชีวิตของคนธรรมดาๆ คนหนึ่ง ชีวิตที่มีเลือดเนื้อมีความรู้สึก ชีวิตที่ไม่ได้สมบูรณ์แบบ ไม่ว่าทั้งหน้าที่การงาน ครอบครัว เงินทอง หลากหลายชีวิตหลากหลายเรื่องราวที่ล้วนพบเจอในหนังสือเล่มนี้
ทว่าเรื่องราวเหล่านั้น ฉันสัมผัสได้ว่ามันซ้อนทับอยู่ในส่วนหนึ่งของชีวิตนักเขียนเอง นักเขียนผู้ที่ฉันรู้สึกว่าเขาไม่ใช่นักเขียน แต่เขาก็คือผู้หญิงธรรมดาๆ คนหนึ่งที่เก่งกล้ามากมายความสามารถ ไม่ว่าจะเป็นงานบ้านงานเรือน งานในครัว งานฝีมือ หรือแม้การงานมนุษย์เงินเดือน เขาล้วนผ่านมาหมดแล้ว เขาเคยใช้ชีวิตสุดโต่งแบบสาวชาวกรุง และเขาก็สามารถมาใช้ชีวิตสุดโต่งอีกแบบได้ในหมู่บ้านสายฝนโปรยปราย เป็นสาวกรุง(ชิง)เต็มตัวในแบบที่ตัวเองไม่เคยคิดจะเป็นได้…
“มีไว้เพื่อซาบ” เล่มนี้เป็นรวมเรื่องสั้น ที่รวมๆ แล้ว คือบางส่วนของตัวตนคุณอุรุดานั่นแหละ ถ้าใครอ่านเล่มนี้แล้ว ขออนุญาตแนะนำ “หยดน้ำหวานในหยาดน้ำตา” อีกเล่ม เหมือนเป็นเล่มต่อขยายเรื่องราวในพรหมคีรีของคุณเขา
ปล.เผื่อสำนักพิมพ์มาเห็น หนังสือมีคำพิมพ์ผิดเยอะมาก ซึ่งรู้สึกมากเกินไปต่อหนังสือหนึ่งเล่ม หากมีการตีพิมพ์ครั้งที่สาม อยากให้มีการแก้ไขให้ถูกต้องสมบูรณ์ที่สุด
งานเขียนของคุณอุรุดา ไม่ใช่แค่งานเขียนหรือเรื่องสั้นน่าอ่าน แต่ฉันสัมผัสได้ถึง(วิถี)ชีวิต …ชีวิตของคนธรรมดาๆ คนหนึ่ง ชีวิตที่มีเลือดเนื้อมีความรู้สึก ชีวิตที่ไม่ได้สมบูรณ์แบบ ไม่ว่าทั้งหน้าที่การงาน ครอบครัว เงินทอง หลากหลายชีวิตหลากหลายเรื่องราวที่ล้วนพบเจอในหนังสือเล่มนี้
ทว่าเรื่องราวเหล่านั้น ฉันสัมผัสได้ว่ามันซ้อนทับอยู่ในส่วนหนึ่งของชีวิตนักเขียนเอง นักเขียนผู้ที่ฉันรู้สึกว่าเขาไม่ใช่นักเขียน แต่เขาก็คือผู้หญิงธรรมดาๆ คนหนึ่งที่เก่งกล้ามากมายความสามารถ ไม่ว่าจะเป็นงานบ้านงานเรือน งานในครัว งานฝีมือ หรือแม้การงานมนุษย์เงินเดือน เขาล้วนผ่านมาหมดแล้ว เขาเคยใช้ชีวิตสุดโต่งแบบสาวชาวกรุง และเขาก็สามารถมาใช้ชีวิตสุดโต่งอีกแบบได้ในหมู่บ้านสายฝนโปรยปราย เป็นสาวกรุง(ชิง)เต็มตัวในแบบที่ตัวเองไม่เคยคิดจะเป็นได้…
“มีไว้เพื่อซาบ” เล่มนี้เป็นรวมเรื่องสั้น ที่รวมๆ แล้ว คือบางส่วนของตัวตนคุณอุรุดานั่นแหละ ถ้าใครอ่านเล่มนี้แล้ว ขออนุญาตแนะนำ “หยดน้ำหวานในหยาดน้ำตา” อีกเล่ม เหมือนเป็นเล่มต่อขยายเรื่องราวในพรหมคีรีของคุณเขา
ปล.เผื่อสำนักพิมพ์มาเห็น หนังสือมีคำพิมพ์ผิดเยอะมาก ซึ่งรู้สึกมากเกินไปต่อหนังสือหนึ่งเล่ม หากมีการตีพิมพ์ครั้งที่สาม อยากให้มีการแก้ไขให้ถูกต้องสมบูรณ์ที่สุด
January 8, 2017
"เมื่อมองจมูกและริมฝีปากของเขา ฉันเห็นนักรบผู้เด็ดเดี่ยวทระนง ผู้ทะยานฝ่ากาลเวลา มุ่งมั่น มุ่งตรงสู่เป้าหมาย
เขาอาจเป็นนักรบที่ทั้งชีวิตไม่ยอมจำนนต่อความอ่อนไหว
แต่เขามีดวงตา ดวงตาคือประตูบานใหญ่ซึ่งปิดตาย เขาคล้องกุญแจแน่นหนา แล้วกลืนลูกกุญแจลงท้อง...อย่างไรเสียมันก็เป็นประตู และการผ่านเข้าไปอาจไม่ต้องใช้ลูกกุญแจ"
ไม่รู้เป็นอยู่คนเดียวรึเปล่า ที่อ่านไปแล้วสัมผัสได้ถึง sex appeal ของผู้เขียน ที่แทรกอยู่ระหว่างบรรทัดเกือบทั้งเล่ม แม้ฉากนั้นจะไม่ได้บรรยายถึงเซ็กส์เลยก็ตามที เป็นรวมเรื่องสั้นที่มีสเน่ห์มากครับ ผู้ชายก็อ่านได้นะครับ
เขาอาจเป็นนักรบที่ทั้งชีวิตไม่ยอมจำนนต่อความอ่อนไหว
แต่เขามีดวงตา ดวงตาคือประตูบานใหญ่ซึ่งปิดตาย เขาคล้องกุญแจแน่นหนา แล้วกลืนลูกกุญแจลงท้อง...อย่างไรเสียมันก็เป็นประตู และการผ่านเข้าไปอาจไม่ต้องใช้ลูกกุญแจ"
ไม่รู้เป็นอยู่คนเดียวรึเปล่า ที่อ่านไปแล้วสัมผัสได้ถึง sex appeal ของผู้เขียน ที่แทรกอยู่ระหว่างบรรทัดเกือบทั้งเล่ม แม้ฉากนั้นจะไม่ได้บรรยายถึงเซ็กส์เลยก็ตามที เป็นรวมเรื่องสั้นที่มีสเน่ห์มากครับ ผู้ชายก็อ่านได้นะครับ
June 13, 2016
รวมเรื่องสั้น ที่มีบรรยากาศของหมู่บ้านฝนป๊อกแป๊ก อ่านหน้าฝนได้บรรยากาศมาก เพราะบ้านเราก็ฝนป๊อกแป๊ก อ่านรวดเดียวจบเลย สนุก และอยากได้แฟนเป็นหนุ่มใต้หล่อล่ำหนวดเครายาวเฟิ้ม 555555555555555
March 3, 2021
รีวิวนี้เชื่อถือไม่ได้ จะให้ทำยังไงได้ เราติดกับงานเขียนคุณอุรุดาแล้ว กับดักแข็งแรงซะด้วยเอาออกยากมาก แต่จะเอาออกทำไมในเมื่อเราตกหลุมรักมันแล้ว
June 23, 2022
สิบสองเรื่องราวความรักหวานขื่น
Displaying 1 - 14 of 14 reviews