Πρόκειται για μια ιστορία που ξετυλίγεται στη Θεσσαλονίκη τα δύο πιο κρίσιμα χρόνια της Γερμανικής Κατοχής 1942-1943. Αγκαλιάζει τα γεγονότα που εξελίχθηκαν στην πόλη και σχετίζονται τόσο με τη δράση των οργανώσεων της Αντίστασης του ΕΑΜ-ΕΠΟΝ, όσο και με τη δράση των αρχών Κατοχής και των ταγμάτων ασφαλείας. Πλέκεται επίσης γύρω από τη δράση των ορφανών του Παπάφειου Ορφανοτροφείου, γνωστών στην πόλη ως Ξυπόλυτο Τάγμα και των γεγονότων που συνδέονται με το ξεκλήρισμα της εβραϊκής κοινότητας της Θεσσαλονίκης.
Μια παρέα παιδιών και εφήβων ζει τα γεγονότα και πρωταγωνιστεί σ’ αυτά φωτίζοντάς τα μέσα από την οπτική της καθημερινής ζωής της κατεχόμενης πόλης και των ανθρώπων της, της προσπάθειας επιβίωσης κάποιων και της επικράτησης κάποιων άλλων, του αγώνα για την απελευθέρωση της πατρίδας αλλά και για τη σωτηρία όσων κινδυνεύουν περισσότερο από τον φοβερό εχθρό. Συμφέροντα αντικρουόμενα, άνθρωποι διαφορετικοί, πλούσιοι και φτωχοί, χριστιανοί και εβραίοι, αγωνιστές της Αντίστασης και συνεργάτες των Χιτλερικών...
Μέσω αυτού το βιβλίου ταξίδεψα σε εκείνη την εποχή! Έμαθα μέσα από τις ζωές φαινομενικά καθημερινων ανθρώπων πολύ σημαντικα ιστορικά γεγονότα αλλά και όχι μόνο. Αυτο το βιβλίο συνδιάζει πραγματικά τα πάντα, δείχνει την καθημερινότητά των ανθρώπων την εποχή εκείνη, τις βαρβαρότητες που έπρεπε να υποστούν οι Εβραίοι και οι Έλληνες.Ακομη είδαμε τον έρωτα και την φιλία που αναπτύχθηκε στους ήρωες μας και τον αγώνα που έκανε ο καθένας με τον δικό του τρόπο ώστε να τα καταφέρει. Ένα βιβλίο που θα πρότεινα ανεπιφύλακτα σε όσους θα ήθελαν να μάθουν περισσότερα πράγματα για τις σκοτεινές εκείνες εποχές της κατοχής μέσα από τα μάτια απλών ανθρώπων.
Με ψυχραιμία, αντικειμενικότητα και σεβασμό η συγγραφέας στέκεται απέναντι σε μια εποχή που στιγμάτισε την Ελλάδα, καταφέρνοντας να μας μεταφέρει το ζοφερό κλίμα της μέσα από τη ματιά των παιδιών - ηρώων, τα οποία με την αθωότητα, το χιούμορ και την οξύνοιά τους προσπαθούν να αντιμετωπίσουν δύσκολες καταστάσεις που δεν ταιριάζουν στην ηλικία τους. Αξίζει να διαβαστεί και για τον ωραίο λόγο της κυρίας Μητσιάλη.
Οι μικροί αυτοί ήρωες, οι ξυπόλητοι ήρωες, καταφέρνουν να δώσουν το δικό τους στίγμα, να δώσουν ένα μάθημα ζωής, να αποδείξουν ότι η ιστορία δε γράφεται με τα μεγάλα και ωραία λόγια, αλλά με τις πράξεις. Και αυτές οι πράξεις είναι που αλλάζουν τον κόσμο.
Ένα ιστορικό μυθιστόρημα που διαδραματίζεται στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια της Κατοχής και του Εμφυλίου Πολέμου. Η ιστορία ακολουθεί τις ζωές απλών ανθρώπων, κυρίως παιδιών και εφήβων, σε ένα ορεινό χωριό της Πελοποννήσου, οι οποίοι, παρά τις δυσκολίες, την πείνα και τη βία των γεγονότων, επιδεικνύουν αξιοσημείωτη δύναμη, αλληλεγγύη και ηρωισμό. Το βιβλίο εστιάζει στην επιβίωση, στην απώλεια της αθωότητας και στον τρόπο με τον οποίο ο πόλεμος επηρεάζει τις ανθρώπινες σχέσεις και τις οικογενειακές δομές. Η συγγραφέας τονίζει τη σημασία της μνήμης και της ιστορίας, δίνοντας φωνή στους αφανείς ήρωες, τους απλούς ανθρώπους που βίωσαν τη φρίκη του πολέμου και του διχασμού. Το βιβλίο υπογραμμίζει την ανθεκτικότητα του ανθρώπινου πνεύματος, την αλληλεγγύη που αναπτύσσεται σε ακραίες συνθήκες, και την ανάγκη για συμφιλίωση. Μέσα από τις ιστορίες των παιδιών, η Αλεξάνδρα αναδεικνύει την αθωότητα που χάθηκε πρόωρα και τη διαχρονική ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο, πέρα από το μίσος και τη βία. Το ύφος γραφής είναι ρεαλιστικό, συγκινητικό και ανθρώπινο, με έντονες περιγραφές της φύσης, των εθίμων και της καθημερινής ζωής του χωριού, που έρχονται σε αντίθεση με τη σκληρότητα του πολέμου. Η γλώσσα είναι άμεση, με χρήση ντοπιολαλιάς σε ορισμένα σημεία, προσδίδοντας αυθεντικότητα. Η αφήγηση εναλλάσσεται μεταξύ των ιστοριών των διαφόρων πρωταγωνιστών, δημιουργώντας ένα πλούσιο, πολύπλευρο χρονικό της εποχής, που διατηρεί μια σταθερή, μελαγχολική, αλλά και ελπιδοφόρα ατμόσφαιρα. Οι χαρακτήρες είναι μια συλλογή από απλούς, καθημερινούς ανθρώπους: παιδιά, ηλικιωμένους και γυναίκες του χωριού, που ο καθένας τους αντιπροσωπεύει ένα κομμάτι της ελληνικής ψυχής εκείνης της εποχής. Είναι άνθρωποι που παλεύουν για την επιβίωση, με αξιοπρέπεια και κουράγιο. Υπάρχουν ηλικιωμένοι που κουβαλούν τη σοφία και τον πόνο του παρελθόντος, παιδιά που αναγκάζονται να ενηλικιωθούν πρόωρα, και γυναίκες που γίνονται οι στυλοβάτες των οικογενειών τους. Όλοι μαζί συνθέτουν ένα ψηφιδωτό ηρωισμού και ανθρωπιάς μέσα στη δίνη των ιστορικών γεγονότων. Η συγγραφέας, Αλεξάνδρα, με το γλαφυρό και ανθρώπινο ύφος της, κατάφερε να ζωντανέψει μια από τις πιο σκοτεινές περιόδους της ελληνικής ιστορίας μέσα από τα μάτια των αθώων παιδιών. Η αυθεντικότητα της αφήγησης, οι λεπτομερείς και συγκινητικές περιγραφές της αγροτικής ζωής και οι ρεαλιστικοί, πολυδιάστατοι χαρακτήρες, που αντικατοπτρίζουν τον αγώνα για επιβίωση και την αλληλεγγύη, καθιστούν το βιβλίο ένα διαμάντι της ελληνικής λογοτεχνίας. Είναι ένα βιβλίο-μάθημα ιστορίας και ανθρωπιάς, που συγκινεί, προβληματίζει και μένει χαραγμένο στη μνήμη του αναγνώστη . Σύσταση:Μια υπέροχη έκπληξη .
Ένα βιβλίο που περιγράφει την ζωή και την δράση μιας ομάδας μικρών παιδιών την περίοδο της κατοχής στην Θεσσαλονίκη. Αν και ιστορικό μυθιστόρημα τα ιστορικά στοιχεία του βιβλίου εκείνης της περιόδου στην πόλη δεν είναι πολλά. Το δεύτερο μισό του βιβλίου -για μένα- είχε μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Ένα καλό γραμμένο βιβλίο που διαβάζεται εύκολα κ σε μεταφέρει στην εποχή της κατοχής στην Ελλάδα.