แค่ว่าเล่มนี้ต้องใช้เวลาอ่านถึงห้าวันกว่าจะจบ (ซึ่งระยะเวลาที่ใช้อ่านสี่เล่มที่ผ่านมายังสั้นกว่านี้) ก็บอกได้แล้วว่าน่าผิดหวังขนาดไหน เหมือนปูเรื่องจนโคตรพีคเลยหาทางลงแบบสวยๆไม่ได้ สุดท้ายก็กลิ้งแบบเบรคแตกลงบ่อขี้ไปอย่างศพไม่สวยไปอย่างน่าเสียดาย เนื้อเรื่องดำเนินน่าเบื่อ รวบรัดแบบชุ่ยๆไม่ละเอียดลออ แถมตรรกะพังพินาศในระดับที่ไม่น่าให้อภัย พ่วงปิดท้ายด้วยสำนวนภาษาที่านยังไงก็เป็นได้แค่แฟนฟิคของผลาญ
นางเอกพระเอกเก่งเกินไปจนน่ารำคาญ ทำตัวมีมิติเดียวจนน่าเบื่อ ตัวละครรองหลายตัวน่าสนใจกว่า (เช่น คู่ของเจ้าจิ่นกับเจี่ยงซิ่นจื่อ หรือ ฉีม่าน ที่ความจริงเป็นถึงระดับโคตรบอส) แต่สุดท้ายก็เหมือนเขียนส่งๆไปแบบโนสนโนแคร์ อีกจุดที่แอบคิดว่าจะใส่มาทำไม คือพลอตแยกเรื่องจิ่นเอ้อกับโล่วจู รู้สึกว่าไร้สาระมาก อ่านไปรู้สึกรำคาญมาก ว่าจะให้ความสำคัญอะไรนักหนา ตัวละครอื่นที่น่าสนใจกว่าทำไมไม่ลงลึกกว่านี้.. เช่นพ่อบ้านหลิน หรือแม้แต่ตันเจินกับหยวนชวน ระดับบอสย่อย แต่สุดท้ายก็เป็นได้แค่ไก่กา เขียนมาเพื่อใช้อวยความสามารถนางเอกทางอ้อมว่ะ น่า-เบื่อ-มาก
1/4 ช่วงสุดท้ายของเล่ม นึกว่าบทสวดมนต์ ความเจ้มจ้นอยู่ที่ไหน นี่กูยังอ่านเรื่องผลาญอยู่จริงหรอวะ..
นับว่าเป็นตอนจบที่น่าผิดหวังเอามากๆ ให้สามดาวเพราะยังมีบุญเก่าจากสี่เล่มแรกที่ปูทางมาให้อย่างงาม เขียนแย่จนอยากเมลไปถามคนเขียนว่ามีปัญหากับสำนักพิมพ์หรือไง ทำไมต้องรีบตัดจบขนาดนี้ เซ็ง