Bản Năng

by Mitsuyo Kakuta, Thục Nhi, Song Thu (Translator)

Bản năng (The Eighth Day) kể lại câu chuyện cảm động của một phụ nữ với đứa bé mà cô đã bắt cóc. Câu chuyện bắt đầu vào năm 1985. Kiwako Nonomiya suy sụp vì bị người tình bắt phá thai và bỏ rơi. Một buổi sáng, cô lẻn vào nhà của vợ chồng người tình, không hề nghĩ đến hậu quả, bế đứa con 6 tháng tuổi của họ ra đi.

Kiwako yêu thương đứa bé hơn tất thảy, dù đó không phải là con ruột của cô. Cô đặt tên cho đứa bé là Kaoru. Không thiếu tiền nhưng sợ bị người ta giành lại Kaoru, Kiwako chuyển chỗ ở liên tục. Để trốn tránh cảnh sát, cô chọn cách tham gia một tổ chức tín ngưỡng lạ lùng, cách biệt với thế giới bên ngoài, có tên Gia đình Thiên thần. Dần dần, Kaoru đã trở thành một bé gái dễ thương, xinh xắn.

Phần hai câu chuyện xoay quanh Kaoru lúc đã quay về đoàn tụ với gia đình. Trong khi tìm lại quá khứ, cô dần nhận ra cuộc đời mình đang diễn ra theo bước của người phụ nữ đã bắt cóc cô. Nhà văn Kakuta nói, đó là cách nhìn nhận vấn đề từ mọi khía cạnh, kể cả cách người Nhật nghĩ về tình mẹ con trong cuộc sống đầy áp lực của phụ nữ thời nay.

Genres: Japan, Fiction, Japanese Literature, Asia, Contemporary, Asian Literature, Cultural

376 pages, Paperback

First published March 1, 2007

About the author

Mitsuyo Kakuta (角田光代, 1967–) set her sights on becoming a writer from an early age. Her debut novel—Kōfuku na yūgi (A Blissful Pastime), written while she was a university student—received the Kaien Prize for New Writers in 1990. She has been working continuously as an author ever since, never having had to support herself with a separate job. Three nominations for the Akutagawa Prize serve as a measure of the promise with which she was regarded from early in her career. Then, at the encouragement of an editor, she shifted toward the entertainment end of the literary spectrum, where she garnered a much broader readership with works depicting the lives of women in her generation, from their mid-thirties to forties. After publishing two brilliant novels in 2002, Ekonomikaru paresu (Economical Palace) and Kūchū teien (Hanging Garden), she went on to win the Naoki Prize for the second half of 2004 with Woman on the Other Shore (tr. 2007). Her successes continued with The Eighth Day (tr. 2010), which received the 2007 Chūō Kōron Literary Prize and was made into a televised drama series as well as a movie; the book sold more than a million copies, vaulting her into the ranks of Japan's best-selling authors. In 2012 she added to her list of honors by earning the Shibata Renzaburō Award for her novel Kami no tsuki (Paper Moon), and the Izumi Kyōka Prize for her volume of short stories Kanata no ko (The Children Beyond).

Mitsuyo Kakuta is currently working on translating the Tale of Genji into modern Japanese.
(source: BooksFromJapan.jp)

Reviews

[Deniz Balcı · Rating 4 out of 5]

Elinizden kolay kolay bırakamacağınız bir roman yazmış Kakuta. Annelik etrafında dönüp duran onlarca kavram ve durumu sorgulatıyor insana. İhtimallere dair bence sağlam yargıları var. Diğer yandan roman "ben bir kurgu eseriyim, matematiğim var" diye bağırsa da, pasif bir okuyucuya dönüp kendinizi öyküye teslim etmenizi de engellemiyor. Zaman zaman pasif okuyucu da olmak gerekiyor. O vakitlerde ucuz romanlar okumaktansa böyle güzel eserler okunmalı. Çok güzel bir hediyelik 'Ağustosböceğinin Sekizinci Günü'. Her kadın ve her evlat içinde bir şeyler bulacaktır. Herkes kendini birinin yerine koyabilecek, sorgulayabilecek, kendi verdiği ya da henüz vermediği kararlarından korkacak, empati geliştirebilecektir. Gerçi yazar, sonunda beni sinir krizinin eşiğinde bıraktı ama olsun, reel hayat da sürekli bunu yapmıyor mu zaten? :)
İyi okumalar.

7.6/10

[Omaira · Rating 4 out of 5]

La primera mitad es adictiva y sabe crear conflictos emocionales al lector, pero en la segunda mitad se pierde interés y se desaprovecha al personaje que centra la atención. En todo caso, no niego que me ha gustado más de lo que esperaba y que ha conseguido que hasta me sienta culpable por sentir simpatía por una protagonista que, en teoría, merecía ser odiada.

La historia se centra en el secuestro de un bebé y en todo lo que hace su captora para evadir a las autoridades. Un día, Kiwako se cuela en un apartamento en el que descansa a solas una niña de muy pocos meses. Solo quería mirarla, pero un impulso hace que se la acabe llevando y se convenza a sí misma de que ella es la madre que esa bebé merece tener. Aunque en un principio no conocemos todos los detalles que vinculan a Kiwako con los padres de la niña, poco a poco nos los va revelando y así descubrimos también el origen de sus propios problemas. Ir conociendo todo esto es uno de los alicientes para avanzar con ganas en la lectura, pero también es inevitable querer saber si Kiwako llegará a ser detenida o no.

Sé que está mal, muy mal, pero a mí Kiwako no me caía mal. Que sí, que secuestrar a un bebé es algo imperdonable y que no me imagino mayor sufrimiento para unos padres, pero Kiwako no genera odio y parece que no es consciente de la gravedad de sus actos. Ella quería experimentar la maternidad que le robaron (habla de que estuvo a punto de ser madre, pero va dosificando la información sobre el asunto para que no sepamos a la primera qué pasó con su bebé) y se obsesionó con criar a la bebé que secuestró como si fuera suya. No la justifico, pero creo que la autora quiso que no fuera fácil juzgar a Kiwako y realizó un gran trabajo con su personaje para poder lograrlo.

Me enganché totalmente a esa persecución en la que Kiwoko vivía en una tensión constante y en la que solo se veía que únicamente corría riesgos con el objetivo de que la niña estuviera protegida (y sí, sé que es algo contradictorio si tenemos en cuenta que ella la raptó, pero es que realmente se preocupa por su bienestar). Yo necesitaba saber qué iba a ser de ella y me sorprendía con los sitios en los que acababa. Es más, sin esperarlo, hasta llegamos a tocar el tema de las sectas, y no digo más para no hacer spoiler, pero también vi interesante el enfoque que se dio sobre ese asunto. Eso sí, no todo es oscuro, ya que, independientemente de que Kiwoko no sea la madre de la niña, nunca la trata mal y se ven momentos de mucha ternura entre ambas.

Lo malo es el cambio de narradora que hay poco después de la mitad. Desde mi punto de vista, la historia decae y no se aprovecha el potencial de la nueva situación. Podría haber dado muchísimo juego de cara a explorar otro tipo de debate moral, pero se cae en el error de pasar a un primer plano a alguien que desprende indiferencia. Es cierto que la narración no pierde su fluidez y que se mantiene cierta incertidumbre sobre cómo será el desenlace, pero se cae en la monotonía y se desaprovechan varios aspectos importantes. Si me pongo a pensarlo, hasta faltaron capítulos en los que se viera la perspectiva de otros personajes que eran relevantes y que, lamentablemente, acabaron teniendo un papel meramente decorativo.

La puntuación real sería un 3,5/5. Voy a redondear al alza porque sigo impresionada por la forma en la que esta historia me ha hecho intentar ser indulgente con la protagonista y por lo mucho que me ha atrapado. Además, aunque no suelo leer demasiadas historias ambientadas en Japón, ésta me ha hecho sumergirme en el ambiente del país y hasta ha logrado hacerme sentir el encanto de algunos lugares.

Si podéis, dadle una oportunidad, os aseguro que es un libro más complejo de lo que parece y que os creará más de un dilema.

[Sinem A. · Rating 4 out of 5]

annelik aile doğum gibi kavramlar üzerinde duran yüksek tempolu bir roman. yer yer tempo biraz düşse de 2. bölümde bir ordan bir öbür taraftan anlatmasıyla merakı yine ayakta tutmayı başarıyor. "şöyle olsaydı nasıl olurdu" diye merak ederiz ya bazen kitap bunu bir film gibi izletmeyi başarıyor.

[B · Rating 5 out of 5]

Một câu chuyện tràn ngập hình ảnh người phụ nữ, đàn ông nếu có cũng chỉ đóng vai trò "phông bạt".

Cuốn này nên được đọc với tâm thế cảm thông hơn là cổ súy cho việc bắt cóc trẻ con :v Bạn sẽ bị luận tội rất nặng nếu như bắt cóc trẻ con, trừ phi bạn là trưởng công an phường chẳng hạn :3

Ở chỗ tớ mới có một vụ rất vui. Chú trưởng công an phường nọ bỗng bị chường mặt lên trên in tẹc net là đang "xòe quat" trong 1 clip đánh bạc với mức độ sát phạt rất chi là...sát phạt. Người thường mà như thế chắc sẽ truy tố lên bờ xuống ruộng rồi nhưng "rất may" là chú chỉ bị kỷ luật 1 tháng (hẳn 1 tháng cơ đấy). Còn cái chú quay clip tố cáo, chú này cũng là công an, thì đang được xem xét đuổi ra khỏi ngành (wtf?!). Thế mới thấy...à mà thôi tốt nhất là không nên thấy gì :3


Lan man không liên quan thì mình nghĩ "Bản năng" được 4 sao nhưng mình cho nó 5 sao chỉ bởi vì muốn nó được nhiều người biết đến hơn. Vào trang goodreads của cuốn này mới thấy nó đìu hiu hết sức, trong danh sách bạn bè của mình chi chưa có ai từng rate, từng review cho cuốn này. Tới bản dịch tiếng Việt còn chưa được cập nhật mặc dù nó đã ra lò từ năm 2011. Mình không thích tựa tiếng Việt lắm. Một cái tựa đơn giản và sát nghĩa như "tám ngày" hoặc "ngày thứ tám" sẽ giàu sức gợi hơn rất rất nhiều.

À còn 1 điều rất đáng suy ngẫm được rút ra từ "Bản năng" là giai xấu rất hút khách chứ không như giai tốt (vd như mình, muôn đời FA). Hồi còn trẻ do quá ham mê cổ tích nên mình cứ nghĩ phải thật là nghèo, nghèo xác xơ mướp như Chử Đồng Tử hay Thạch Sanh thì mới cưới được công túa. Thế là mỗi bận không có ai ở nhà mình thường lấy trộm khăn của mẹ, quấn thành khố sau nằm khóc lóc chờ công túa đến. Tất nhiên là méo có công túa nào cả :3

[Sevgi K. · Rating 5 out of 5]

Okurken sürekli heyecanlandıran ve zekice kurgulanmış nitelikli bir eser.

[Meltem Sağlam · Rating 4 out of 5]

Hassas ve her biri haklılık payı olan karşıt düşüncelerle tartışmaya açık bir konu. Sonuçta, ne olursa olsun, bir çocuğun, bir insanın ihtiyaç duyduğu en önemli şeyin sevgi ve huzur ortamı olduğunu anlatıyor. Hikaye sona doğru ilerledikçe -karakterler üzerindeki etkisi ne olursa olsun- farklı bir son beklediğimi, istediğimi fark ettim.

Güzel bir konu ve etkili bir anlatım.

[Neli Krasimirova · Rating 3 out of 5]

Başlamadan önce arka kapağını okumamışsanız gerçekten sürükleyici ve merak uyandıran bir roman. (Ben maalesef o gaflette bulunup kitabın yarısını helak ettim)
Genel olarak Müge Anlı programı seyrediyormuşcasına bir etki bırakan kitap annelik hormonlarını pek salgılamadığım bir dönemime denk geldiğinden "kadınca" etkilenemedim sanırım. Ancak anne-çocuk, aile, toplumda bekar anne olmak vs gibi konuları sorgulatan hoş bir eser.

Kitabın 2011 yapımı 13 ödül toplamış filmi de mevcutmuş, onu da izledikten sonra karşılaştırma editi eklerim.
imdb sayfası burada(click)

[Ligeia · Rating 4 out of 5]

La Cicala dell'ottavo giorno è una sopravvissuta

Kiwako ha fatto una cavolata, anzi più di una: prima si è fidata di un uomo sposato e poi gli ha rapito la neonata, una poveretta che lui, il traditore, aveva appena concepito con la moglie da cui diceva di volersi separare per stare con lei, imponendo intanto a lei di abortire il figlio che avevano concepito insieme...da allora è in fuga...ovvio che finisca in una setta, una cosa che in Giappone abbonda, pure dopo i fatti della metropolitana di Tokyo, e alla fine la prendono...la ragazzina comincia a raccontarsi dal momento in cui viene impiantata nella sua famiglia di origine dalla polizia, e non ha certo le idee chiare su quello che è successo...
romanzo abbastanza lineare ma molto avvincente, la protagonista è pur sempre giapponese, quindi spesso semplice e fatalista, ma molto più umana nel comportamento sociale rispetto alla media nazionale e la ragazzina ha persino reazioni comprensibili agli occidentali


ps. ho chiesto all'autrice, durante la presentazione del suo libro all'Università di Bologna, se le sette sono ancora attive in Giappone e lei mi ha detto che sono diminuite solo per breve tempo dopo l'attentato, adesso però sono moltissime, proprio come prima
e inoltre gli uomini giapponesi non sono tutti come quei due descritti nel suo libro, i suoi amici si sono arrabbiati per come lei descrive gli uomini, ma lei ritiene che in Giappone ci sia anche una discreta fetta di popolazione maschile che si comporta così ;-)

[Víctor · Rating 4 out of 5]

“Quizá no quiera, pero después de todo no es tan terrible. No hay necesidad de cerrar los ojos.”

En tan solo 240 páginas esta lectura ha conseguido engancharme y removerme sentimientos como pocas.

Desde el primer capítulo la trama empieza con un nivel de tensión que se mantiene durante toda la obra, algo que no me esperaba para nada y que ha hecho que enseguida me adentrara en la historia.

A nivel de personajes me ha parecido que están muy bien construidos y que sus motivaciones, sensaciones y sentimientos están muy logrados, cosa que hace que ninguno te deje indiferente.

Destacar también las reflexiones que se sacan al ir avanzando capítulo a capítulo, porque es inevitable comerse la cabeza y darle vueltas a todo.

Si estáis dispuestos a sumergiros en una historia dura e intensa os lo recomiendo encarecidamente.

Por último, este libro siempre será uno de mis favoritos, porque a nivel personal fue un libro que no podía ser prestado y que, para mi gran suerte, pudo terminar siendo prestado.

[JennRa · Rating 5 out of 5]

Todos deberían leer este libro.

[Judit · Rating 4 out of 5]

Un nadó segrestat. Una dona que vol creure’s mare.
Una història que et sacseja i et fa sentir allò que no hauries de sentir: compassió, tendresa, fins i tot certa empatia cap a una protagonista que hauria de ser odiada.

La primera meitat és hipnòtica. La fugida, la tensió, la maternitat robada, l’amor distorsionat… Tot s’entrellaça amb una habilitat narrativa colpidora.
Però la segona part decau. El canvi de narradora refreda l’interès i es perd un debat moral que podria haver estat molt més punyent.

Tot i així, tanca amb dignitat. Kiwako es queda dins, com una ferida oberta i dolça. Kakuta ha escrit una història incòmoda i bellíssima.

🌸 No és una lectura senzilla. Però sí una d’aquelles que remouen l'ànima i qüestionen els límits del perdó.

⭐️⭐️⭐️⭐️ (3,5 arrodonits per la valentia de fer-me vacil·lar)

[Fabiaili · Rating 5 out of 5]

Nada más atrapante que una historia me obligue a reflexionar, a cuestionar conceptos que están tan arraigados en el pensar colectivo. En este caso, la maternidad como eje principal.
Esta novela, te dice que dejes atrás tus prejuicios y trates de tener una mirada nueva sobre valores enraizados en la sociedad.

Excelente el recurso de dividir la novela en dos partes. La primera, es la voz de la mujer quien, sin planearlo, secuestra a un bebé, y que empezará una huída eterna. La segunda, ese bebé ya adulto y la vida que le tocó vivir, la desesperación por encontrar su lugar, su propio camino, por deshilachar ese manojo de sentimientos encontrados por su verdadera familia y por esa mujer que la crió con amor sus primeros años de vida.

Una historia con una prosa y un ritmo cautivante que va in crescendo hacia la segunda parte, la cual me pareció estupenda, imprescindible para entender a todos los personajes y mostrarnos que en la vida nada tiene un solo lado, sino que está repleta de aristas, algunas tremendas y otras maravillosas.

Este párrafo me pareció hermoso, refiriendo a las cigarras que permanecen siete años bajo tierra y sólo viven siete días cuando salen al mundo:
“La cigarra del octavo día puede ver cosas que las demás no ven. Quizá no quiera, pero después de todo no es tan terrible. No hay necesidad de cerrar los ojos.»

Se nos plantea una mirada por demás interesante con la que podemos estar o no de acuerdo, pero con seguridad no va a sernos indiferente, y esto es para mí lo que define una buena obra literaria.

Me ha hecho cuestionarme, tener empatía por personajes con los que “no debería” tenerla, en fin, ha movido las estanterías, siempre bienvenidos estos cimbronazos!

Una hermosa sorpresa esta autora que desconocía y que seguramente seguiré leyendo.

[lecturas_niponas · Rating 5 out of 5]

Me encanto, el desarrollo de los pensamientos de las protagonistas esta tan bien construido que es imposible no generar empatía con ellas. Un libro simple pero con una carga compleja.

[Maika · Rating 4 out of 5]

“𝒩ℴ 𝓋ℴ𝓎 𝒶 𝒽𝒶𝒸ℯ𝓇 𝓃𝒶𝒹𝒶 𝓂𝒶𝓁ℴ. 𝒮ó𝓁ℴ 𝓆𝓊𝒾ℯ𝓇ℴ 𝓋ℯ𝓇𝓁ℴ 𝓊𝓃 𝓂ℴ𝓂ℯ𝓃𝓉ℴ. 𝒮ó𝓁ℴ 𝓂ℯ ℊ𝓊𝓈𝓉𝒶𝓇í𝒶 𝓋ℯ𝓇 𝒶 𝓈𝓊 𝒷ℯ𝒷é; ℯ𝓈ℴ ℯ𝓈 𝓉ℴ𝒹ℴ. 𝒟ℯ𝓈𝓅𝓊é𝓈 𝓅ℴ𝓃𝒹𝓇é 𝓅𝓊𝓃𝓉ℴ 𝓎 𝒻𝒾𝓃𝒶𝓁”.

“𝒦𝒾𝓌𝒶𝓀ℴ 𝓈ℯ 𝒽𝒶 𝒹ℯ𝓈𝒶𝒷𝓇ℴ𝒸𝒽𝒶𝒹ℴ ℯ𝓁 𝒶𝒷𝓇𝒾ℊℴ 𝓅𝒶𝓇𝒶 𝓂ℯ𝓉ℯ𝓇 𝒹ℯ𝓃𝓉𝓇ℴ ℯ𝓁 𝒷ℯ𝒷é; 𝒟ℯ𝓈𝓅𝓊é𝓈 𝒽𝒶 ℯ𝓂𝓅ℯ𝓏𝒶𝒹ℴ 𝒶 𝒸ℴ𝓇𝓇ℯ𝓇 𝒸𝒾ℯℊ𝒶𝓈”.

Esta es la historia de un secuestro, donde quedarse no es una opción y huir es su pan de cada día. Este bebé es la hija de Kiwako; nada ni nadie en el mundo conseguirá arrebatársela.
Pero es posible que a veces las cosas no salgan como uno anhela o sueña; Quizás, demasiadas veces.

¿Qué lleva a una mujer a secuestrar el bebé de otra? ¿Cuáles son sus motivaciones?

Todas las respuestas están aquí, en esta novela, sigue leyéndola porque aquí ni todo es blanco ni todo es negro, hay diferentes capas que su autora te va a ir mostrando poquito a poco para que tú construyas el puzzle humano y sentimental, y sí, te cuestiones, reflexiones sobre la maternidad, las relaciones de pareja, la sociedad, la salud mental, el abandono, el sentido de pertenencia.
Un viaje al interior de esas personas rotas, que por circunstancias de la vida toman decisiones sin pensar en sus consecuencias.

Una novela dramática y dolorosa, tremendamente reflexiva que te ofrece un ritmo pausado y lento, donde utilizarás la empatía más de una vez y posiblemente te hagas la misma pregunta que me hice yo al finalizarla:
¿Madre es la que pare o la que cuida?

[Riccardo Mazzocchio · Rating 3 out of 5]

Questo è un romanzo che val la pena di leggere. Mi ha incuriosito sin dalla prima pagina e anche preso almeno fino all’inizio della seconda parte. Il tema è forte e può essere riassunto con le parole dell’Autrice: “Cos'è la famiglia, un legame di sangue oppure il tempo trascorso insieme?” E mi chiedo: gli anni formativi del carattere di una persona non sono forse i primissimi, quelli dell’infanzia, anche se ricordiamo poco di quel periodo? Detto questo, ci sono a mio avviso, dei punti deboli nella storia che alla fine la rendono menu genuina di quel che sembra. Anche la narrazione sotto forma di diario nella prima parte alla fine risulta un po’ monocorde. "Quando sei piccolo non puoi fare granché, devi rassegnarti e basta."

[Carme · Rating 4 out of 5]

Si alguien me preguntara por qué decidí leer este libro, diría que por su portada. Me pudo por esa estética tirando a gore, esa imagen que deja claro que no nos vamos a encontrar una historia amable. También lo cogí porque, rompiendo mi regla de no leer jamás la sinopsis, me encontré a mí misma leyendo qué tenía que contarnos la editorial de la novela. Y lo que nos tenía que enseñar eran las tres primeras páginas de la novela, con algunos recortes a fin de dejarnos con muchas ganas de más.
Quién me conoce, sabe que la cultura nipona me tiene realmente intrigada. Sumergirme en la mente de una secuestradora, leer cómo vive la situación que ella cree justa, ha sido una mezcla de locura y maravilla que me ha dejado con muy buenas impresiones de la autora. Y es que sí, amigas y amigos, nuestra protagonista roba a una niña y decide que ella va a ser su madre.
No os puedo contar nada más, porque os arruinaría la lectura; pero tengo que reconocer que he disfrutado muchísimo de esta carrera contrarreloj, esta locura de "por favor, por favor, que la pillen". Ajá, yo quería... no, necesitaba; que la pillasen. Que pagase por lo que había hecho, joder, porque es horrible.
Me gustó mucho más la segunda parte de la novela que la primera. El porqué deberéis descubrirlo por vosotras mismas, por vosotros mismos. Referido al estilo de la autora, debo decir que me ha gustado mucho. Es una prosa pausada, sí; pero no recargada. Me explico. Mitsuyo Kakuta no se excede en descripciones innecesarias. Las cosas son tan crudas como deben serlo, tan dulces como merecen y tan desgarradoras como, por desgracia más de una vez, requiere la historia. Sólo me queda pediros que le deis una oportunidad. Vale, y mucho, la pena.

[Έλσα · Rating 3 out of 5]

Η ιστορία αυτή σε αγγίζει και ας είναι μυθιστορηματική. Θα μπορούσε να συμβεί στην πραγματικότητα.

Έχουμε μια γυναίκα που αποφασίζει να απάξει το παιδί του εραστή της. Το μεγαλώνει σα να είναι δικό της με μεγάλη αγάπη. Προκειμένου να μην την ανακαλύψουν αλλάζει συνεχώς καταλύματα ως ότου καταλήγει σε ένα σπίτι μιας αίρεσης.

Κάποια στιγμή θα εντοπιστεί από τις αρχές και έτσι το τετράχρονο κορίτσι θα επιστρέψει στους γονείς του.

Από τη στιγμή αυτή η αφήγηση αλλάζει πρόσωπο. Η κοπέλα πλέον ενήλικη αφηγείται την τωρινή ζωής της. Έχει μεγαλώσει ως ξένη, αισθανόμενη ένα κενό. Δεν ξέρει τι πραγματικά να νιώσει για τους γονείς της, ούτε αν νιώθει μίσος για την απαγωγέα της.

Θα μπει κ αυτή στη διαδικασία της μητρότητας και θα προσπαθήσει να βρει απαντήσεις σε όλα τα γεγονότα που συνέβησαν στη ζωή της.

Ένα βιβλίο που η ανάγνωσή του κυλάει ευχάριστα και γρήγορα χωρίς ανατροπές και συμπεράσματα.

[Effie Saxioni · Rating 3 out of 5]

Όχι κακό, όχι κάτι φοβερό.
Μια ιστορία σαν αρκετές άλλες-της έταξε έρωτες, την άφησε έγκυο, την κορόιδεψε, μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα...
Η αφήγηση έχει ροή, αν και είναι κουραστική κατά τόπους και ίσως αρκετά προβλέψιμη,υπάρχουν, όμως, κάποιες δυνατές στιγμές προς το τέλος που αξίζουν τα 3 αστεράκια.
Η αγωνία που υπόσχεται το οπισθόφυλλο δεν ανιχνεύθηκε, ωστόσο είναι ένα βιβλίο που θα διαβαστεί πιο ευχάριστα αν είναι χειμώνας, κάπου καίει ένα τζάκι και δίπλα ο καφές μυρίζει ζεστός και αχνιστός. Ο καύσωνας του Ιουλίου ήταν τελείως λάθος!
3/5

[Luis · Rating 3 out of 5]

Kiwako Nonomiya entra en una casa y secuestra un bebé de unos seis meses, teniendo que emprender un viaje a tumbos bajo identidades falsas mientras la policía la persigue por todo Japón. Mientras aprende a cuidar de la niña y empezando a sentirse muy unida a ella, se darán a conocer lentamente detalles sobre quién es Kiwako y cuál el pasado que le condujo a semejante crimen.

Se trata de una novela dividida en dos partes: la primera, la basal, trata del secuestro de la niña y los distintos lugares por los que pasan, siendo Angel Home el sitio más relevante; la segunda parte está situada varios años después, con la secuestrada Erina ya en la veintena, a quien acude una chica que quiere escribir una crónica sobre su experiencia. Para empezar, es bastante evidente que esta división, aunque pueda ser necesaria a nivel argumental, desdibuja bastante la calidad del libro: la primera parte es sencillamente espectacular (podría tener la máxima puntuación de haber seguido durante todo el volumen), seguramente debido a la incertidumbre de qué pasará con Kiwako y la niña tras cada uno de sus pasos, pero la segunda parte es una agonía sin rumbo solo sustentada por los lógicos traumas de la joven secuestrada, pero casi desprovista de elementos de sorpresa. 

Muchas virtudes sustentan a la primera parte. El hecho de que de Kiwako no sepamos prácticamente nada, y lo poco que sabemos lo tenemos que ir intuyendo dentro de las mentiras que cuenta a todo el que se encuentra en su huida hacia adelante, crea una extraña protagonista que ha hecho algo terrorífico, pero con la que es posible empatizar durante muchos momentos de su viaje. Aunque la escapada de esta falsa madre sea por momentos inverosímil, más aún si las autoridades la buscan por todos los medios, si se hace el ejercicio de creer en ella, logra mantener la tensión formidablemente y dibuja una posibilidad de futuro, incluso tiene momentos hermosos -qué paradójico- junto a la niña secuestrada. Tras pasar por un par de casas, Kiwako llega a pedir refugio en Angel Home, una organización a la que se puede tildar de secta en la que únicamente viven mujeres que trabajan en comunidad y a la que rodean varios misterios. La estancia en Angel Home ocupará gran parte de la trama y sus incógnitas darán combustible también durante la segunda parte. Ayuda al relato que en ningún momento se pierda la perspectiva de la narración desde el punto de vista de la protagonista, me parece que todo fluye más orgánico de esa forma que si se empezasen a mezclar testimonios.

Como he dicho, el punto flojo es la segunda parte, ahora desde el punto de vista de Erina varios años después, y sin desvelar demasiado de la novela, no logra estar a la altura de su predecesora, ni tampoco es eficaz a la hora de cubrir algunos de los flecos que quedaban. Todo avanza de una forma más tranquila, sin sobresaltos que caracterizaban al inicio, aunque tiene aspectos positivos también como la honda intronspección de la joven y cómo va poniendo orden a la confusión de su vida con valentía.

[ayşnr._.r · Rating 3 out of 5]

"Eğer insanları birer ruh olarak görebilirsek, nereyse bütün acılarımı anlamsızlaşır. Ben bir kadınım, genç değilim, çirkinim; tüm bu şartlanmalar boşuna sırtlandığımız yükler gibi görünmüyor mu? Eğer onlardan kurtulabilirsek, sizce hepimiz hafiflemez miyiz?"

Japon edebiyatı okumayalı o kadar uzun zaman olmuş ki, isimleri okurken sürekli karıştırdım. Başta zorlandım hatta ama sonra insan alışıyor. Bu kitap hakkında çok fazla yorum okumasam da nedense hep içimde büyük bir beklenti vardı. Açıkçası beklentilerimi karşıladı diyemem fakat yine de okurken eğlendim.
Öncelikle çok yavaş ilerleyen bir kitap olduğunu söylemeliyim. Almadan önce bunu göz önünde bulundurmanız gerekir. Çünkü neredeyse kitabın yarısına kadar elle tutulur bir olay yok. Hikâyemiz de eski sevgilisinin bebeğini kaçıran Kiwako adlı bir kadının Japonya’yı gezmesini okuyoruz. Kaçırdığı çocuğu zamanla kendi çocuğu olarak benimseyen Kiwako, gittiği her yerde kalacak bir yer bulmak için çabalarda çabalar. Zamanla o kadar sıradan bir anne-kız olmuşlardır ki artık kimse ondan şüphelenmiyordur. Kalacak bir yer bulmak için Melek Yuvası adlı bir yere gider. Melek Yuvası dışarıda ki insanlar için bir tarikat olarak görülüyordur. İnsanların paralarını zorla alan, reşit olmayan kız çocuklarını alıkoyduklarına dair dedikodular çıkıyordur. Kiwako orada kızıyla mutlu mesut yaşarken polis baskını olabileceği şüphesiyle oradan kaçar. Kaçtıktan sonra çok daha farklı bir maceraya atılırlar. Yaşadıkları şeyleri okumak çok güzeldi. Japon kültürü hakkında daha da fazla öğrendim. Ama dediğim gibi çok yavaş ilerlediği için biraz da sıkılmıyor değilsiniz. Kaçırılan çocuk sonunda büyüdüğünde zamanla kendi kaderinin onu kaçıran kadın ile aynı olduğunu düşünmeye başlar. Çocuğun büyüyüp daha sonra olayların kendi ağzından anlatmasını çok sevdim. Olayları iki taraftan da okumak güzeldi. Her şeyin göründüğü gibi olmadığı ve tüm olayların bir de iç yüzü olduğunu öğrendim. Yine de sanki kitabın içinde eksik bir şeyler vardı. Sanki sonu da olmamış idi. Kitabın arkasında yazan ağustosböceği hikayesinin kitapla bir alakası bile yoktu.
İçinde yazım hataları ve düşük cümleler çok vardı. Bu yüzden okurken biraz rahatsız oldum. Yine de akıcı bir dili olduğunu için hemen okudum. Yukarıda da dediğim gibi yavaş bir kitap fakat Japon edebiyatından okumak istediğiniz bir kitap varsa seve seve öneririm ama onun dışında illa ki okuyun dediğim bir kitap değil.

[Uyên Khôi · Rating 3 out of 5]

Cuốn sách này mình đọc vào chuỗi ngày chờ tàu và ngồi tàu ở Hàn Quốc khi mình đi trao đổi nửa năm trước. Lúc chọn mình cũng không để ý là mình vừa đọc xong một quyển sách của cùng tác giả là Tôi Bị Bố Bắt Cóc, cứ chọn thôi. Đây cũng là quyển sách cuối cùng mình đọc trên bé PPW của mình trước khi tiễn em í đến với nhà mới. Nói dông dài vậy thôi bây giờ bắt đầu nói đến cuốn sách này vậy. Cuốn sách này, ngay từ những trang đầu tiên đã mang một nỗi buồn mang mác. Cái buồn đến từ số phận đáng thương của Kiwako, lan đến tuổi thơ của Kaoru vì thế mà vô tình cũng phải chịu bất hạnh, để rồi, từ lúc nào chẳng hay, cô lại sống một cuộc đời giống hệt người phụ nữ đã nuôi dưỡng cô những ngày thơ bé. Những người mà họ gặp trên đường đi, bằng cách này hay cách khác đã giúp đỡ họ, lại cũng chẳng mấy ai có cuộc đời hạnh phúc. Cả cuốn sách này nhuốm đầy cái màu xám xịt của bi thương.

Trái Đất vốn dĩ thật tròn, cuối cùng "hai mẹ con" họ lại đi lướt qua nhau. Mà mình tin là họ rồi sẽ gặp nhau thôi, ở ngôi làng thanh bình trên hòn đảo xa ấy...

[Aviendha · Rating 3 out of 5]

Kitapta Japon yazarlardan alışık olduğumuz o soğuk hava yok diyebilirim. Duyguları olabildiğince iyi yansıtmış yazar. Sonu ve bağlayıcılığı yeterli olsa da konu ve işleyişi bana biraz yavan geldi.

[Maria · Rating 4 out of 5]

"Θυμάσαι τι μου είπες για το τζιτζίκι που δεν μπορούσε να πεθάνει; Αφού όλα πεθαίνουν σε επτά μέρες, είπες θα ήταν πολύ λυπηρό για το ένα που θα ζούσε μια μέρα παραπάνω. Κι εγώ αυτό σκέφτηκα, όμως τώρα δεν είμαι πια τόσο σίγουρη. Γιατί την όγδοη μέρα, το τζιτζίκι θα έβλεπε πράγματα που τα άλλα δε θα έβλεπαν. Ίσως να μην ήθελε να τα δει, αλλά δε θα ήταν όλα τόσο τρομερά, ώστε να κλείσει τα μάτια του για να τα αποκλείσει."

[NipPop Bologna · Rating 5 out of 5]

Videorecensione: x

La cicala dell'ottavo giorno di Kakuta Mitsuyo è un romanzo del 2007, uscito in Italia nel 2014 per Neri Pozza nella traduzione di Gianluca Coci.

I temi centrali affrontati da Kakuta sono quello della maternità, della famiglia e del significato della famiglia, dei fondamenti sui quali si costruisce una famiglia. Temi sicuramente molto vivi nel Giappone degli anni in cui Kakuta Mitsuyo ha scritto questo romanzo, ma sono ion realtà argomenti che ancora oggi comunque continuano a stimolare dibattiti, oltre che ovviamente produzioni letterarie, artistiche e filmiche.

Kiwako, la protagonista, è una donna senza figli. La trama ha inizio quando lei entra in una casa dove c'è una bambina, una neonata, che lei sa rimane sola in un momento specifico della giornata perché i genitori sono impegnati in incombenze fuori casa, e approfitta di questo momento di assenza per portarsi via la bambina. Per rapire la bambina.

La cicala dell'ottavo giorno racconta quindi la vita di questa neonata con Kiwako e il rapporto che fra le due si costruisce, la fuga ovviamente che la donna è costretta a intraprendere per potersi sottrarre alle ricerche da parte della polizia. E buona parte in realtà poi della vita che le due trascorrono insieme si svolge all'interno peraltro di una comunità religiosa, in un luogo sperduto, dove riescono a trovare finalmente un rifugio.

L'equilibrio che riescono a trovare viene tuttavia spezzato perché Kiwako verrà appunto scoperta e la bambina le verrà strappata per essere restituita ai genitori. Ma con questi genitori la bimba, per quanto ancora molto piccola, non riuscirà più a costruire un rapporto comunque sereno, un rapporto affettuoso come quello che aveva appunto con la donna che l'ha rapita.

Clicca qui per guardare la recensione completa!

[Meri Pindado · Rating 5 out of 5]

¡Qué gran sorpresa! Insisto en que, si te apetece empezar (o seguir) con la literatura japonesa, este es tu libro👌

Esta trama se divide en dos partes definidas. En las primeras páginas encontramos el detonante. Kiwako entra en una casa y, sin haberlo planeado, secuestra a Erina, un bebé y viviremos una historia intensa y adictiva.

Con este libro he sentido de nuevo lo que es estar enganchada a un libro.
Encontraremos la problemática de las mujeres al valerse por sí mismas, sin un hombre, en los años 80 y en Japón. También el tema secta, parte importante en la trama. Ir descubriendo cómo, cuándo y por qué, es super interesante. Este libro me hizo dudar de mi propia moral, y es que la autora consigue que te plantees todo.

Llegada la 2da parte, la historia pega un gran giro. Si en la primera no dejaba de pensar en el libro cuando no lo estaba leyendo, en la 2da, soñaba con él y NECESITABA saber qué pasaría.

Desconfié de un personaje y, hasta el final prácticamente, no supe si estaba equivocada.
Los recuerdos del pasado toman mucha importancia, hacen que veamos la parte sensible y, al final, humana de los personajes.

La autora narra de forma maravillosa, nos avasalla con miles de sentimientos, nos encoge el corazón en varias ocasiones y, en mi caso, robó unas lagrimitas.
Conocer cada detalle de lo que ocurrió, en el formato que se cuenta en la 2da parte, me pareció un acierto. Era necesario que el lector supiera ciertas cosas y la autora supo cómo plasmarlo.

El final me pareció mágico y no sentí que me dejara tan perdida como otros libros de autores asiáticos. Punto muy a favor👍

Por último, debo remarcar los pies de página. Han sido un aprendizaje. Adoro aprender leyendo, y este libro me ha hecho marcar y aprender cosas muy interesantes y que me servirán en el futuro.

[Rocio · Rating 5 out of 5]

Maravillosa prosa, súper bien construidos los personajes, una trama atrapante pero sin gilada. Con un excelente planteo de contradicciones a través del relato y alguna cosuchi rara de esas que solo pueden suceder en la vida real y que cuando son ficción te hacen ruido, ubican? Lo voy a recomendar y seguiré leyendo a la autora.
PD: Lloré bastante en algunas partes del final.
PD2: Me daba mucho malhumor el título hasta que dilucidé el porqué y ahora me encanta.

[Ryandake · Rating 5 out of 5]

read this one if you've ever wondered why your family is full of miserable sots, icebergs, useless people... if you've ever asked yourself, "why me?", if you've ever thought that this wasn't how family was supposed to be.

it's a beautiful book. i can't recommend it highly enough.

even better for those with some understanding of Japanese culture, but just fine if you don't. the translation has a nice balance between keeping the flavor of Japanese, but without inundating the reader with unfamiliar words or concepts.

even if you're put off by reading literature in translation, i can still recommend this book. family is universal. doubtless you'll find a family member or two of your own on these pages, and you'll be able to look at them with a new understanding.

[Hande Kılıçoğlu · Rating 4 out of 5]

Evli bir adama aşık olan ve olduğu kürtaj sonrası çocuk doğurmak şansını kaybeden bir kadının, sevgilisinin çocuğunu aniden, plansızca kaçırmasıyla başlıyor kitap. Kulağa çok klişe geliyor değil mi? Aslına bakarsanız hiç de öyle değil çünkü bu konunun altına kadınlık, annelik, ataerkil toplum düzeni ve aile kavramı ince ince işlenmiş. İlk bölümde yakalama korkusu kitabın ritmini hızlı tutuyor. Kaçırılan kızın hikâyeyi ele aldığı ikinci bölüm ise çok daha derinlikli ve duygusal. Bir film sahnesini aratmayan son birkaç sayfada ise göz yaşlarımı tutamadım.

[Hulyacln · Rating 3 out of 5]

Kadın karakterlerin gücünü hissedebileceğiniz,”peki şimdi kim haklı?” diye sorduran bir kitap Ağustosböceğinin Sekizinci Günü.

*Ancak kitabın arka tanıtım yazısı bütün kitabı özetliyor.Keşke tanıtımı okumasaydım dedirtecek kadar..

[Gokce Atac · Rating 3 out of 5]

Bu Mitsuyo Kakuta nın okuduğum ilk kitabı... Yazım dili okurken insanın kendisini zamanı unutmasını sağlayacak kadar akıcı. Fakat konu bir noktada eksik ve tam bağlanmamış bırakılmış.