What do you think?
Rate this book
Zeven soorten honger
Zeven soorten honger speelt zich af in een exclusief kuuroord aan de Nederlandse kust, waar maatschappelijk geslaagde mannen hun overtollige kilo’s proberen kwijt te raken. In dit statige landhuis worden amper calorieën geserveerd en krijgt het begrip lichaamsbeweging nieuwe dimensies. Voor de gasten staat er veel op het spel: ze mogen pas weg als ze hun streefgewicht hebben bereikt. Wie opgeeft, betaalt een netto jaarinkomen als boete. En díe dreiging blijkt te werken.
Toch kampen Nadine en Derek Ravendorp, het echtpaar achter dit succesvolle instituut, met problemen die ze ondanks hun lange, gelukkige huwelijk niet met elkaar kunnen delen. Hoe lang kunnen die geheimen nog verborgen blijven? Wie is die zwerver die door Nadine wordt binnengesmokkeld? Hoe goed is Derek eigenlijk in boekhouden? En vooral: hoe loopt het af met het anorexia-meisje dat door haar vader is meegenomen naar de prestigieuze afslankvilla?
Toch kampen Nadine en Derek Ravendorp, het echtpaar achter dit succesvolle instituut, met problemen die ze ondanks hun lange, gelukkige huwelijk niet met elkaar kunnen delen. Hoe lang kunnen die geheimen nog verborgen blijven? Wie is die zwerver die door Nadine wordt binnengesmokkeld? Hoe goed is Derek eigenlijk in boekhouden? En vooral: hoe loopt het af met het anorexia-meisje dat door haar vader is meegenomen naar de prestigieuze afslankvilla?
288 pages, Paperback
First published June 3, 2016
6 people are currently reading
187 people want to read
About the author
Renate Dorrestein
74 books161 followersRenate Dorrestein (1954 - 2018) has been internationally praised for the force of her imagination, her sharp psychological insight, her suspenseful plots and her ironic sense of humour. Her books have been nominated for the AKO Literature Prize, the Libris Literature Prize and the International IMPAC Dublin Literary Award, and translated into fifteen languages. Her international breakthrough came in 1998 with A Heart of Stone, published by Viking.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 97 reviews
May 9, 2018
Dit boek stond al enige tijd op mijn te lezen lijstje. Op 4 mei is Renate Dorrestein overleden. Reden genoeg om dit boek nu te lezen. Beter was misschien nog Buitenstaanders geweest. Jaren geleden gelezen voor mijn lijst. En wat een indruk maakte dat toen. Sindsdien zoveel boeken met zoveel plezier gelezen. Dorrestein is altijd een constante factor geweest in mijn leesleven. Dit boek was niet haar allerbeste, maar haar schrijfplezier spat er altijd vanaf. Het overlijden van Renate Dorrestein raakt me zeer. Ik ga alle verhalen missen die nu nooit meer geschreven gaan worden. Maar ben dankbaar voor alles wat ze heeft gebracht.
July 24, 2019
Grappig en vermakelijk. Derek en Nadine hebben een afvalkliniek voor rijke dikke mannen, die met behulp van veel sporten en een hongerdieet drastisch afvallen. De afvalvilla ademt de sfeer van een luxe resort waar gasten op hun wenken bediend worden. Als een ouderwetse herenclub, maar dan voor mannen die bleekselderij eten. Derek en Nadine lijken hun zaakjes goed op orde te hebben, maar wanneer Derek op zakenreis gaat, gaat er bij Nadine van alles mis. En dan blijkt dat ook Deren wat steken heeft laten vallen. De komst van een meisje met anorexia zorgt voor veel onrust.
Het boek gaat over zelfbeheersing, en controle. Over overdaad en afzien. Maar nergens is het echt diepgaand. Renate Dorrestein schrijft in haar gebruikelijke humoristische stijl een vlotlezend boek.
Het boek gaat over zelfbeheersing, en controle. Over overdaad en afzien. Maar nergens is het echt diepgaand. Renate Dorrestein schrijft in haar gebruikelijke humoristische stijl een vlotlezend boek.
November 7, 2016
Luchtig en soms wel vermakelijk boek om te lezen op vakantie in Ibiza, maar echte diepgang zit er niet in. Het concept is leuk, maar wat me vooral zal bijblijven is een vrouw van bijna 60 met onzekerheden over haar man alsof ze een meisje van 16 is met een eerste verkering. Het einde is afgeraffeld en te makkelijk.
November 17, 2018
Dit is weer een typische Dorrestein: makkelijk te lezen en hilarisch met de nodige overdrijving. Tegelijkertijd zitten er universele thema’s in, zoals geheimen en vertrouwen, maar ook je leven veranderen en opnieuw durven beginnen.
https://lalageleest.nl/2018/11/17/zev...
https://lalageleest.nl/2018/11/17/zev...
June 1, 2017
'Vermakelijk' zie ik bij sommige recensies staan. Dat is de juiste omschrijving. Een roman met weinig diepgang maar wel genoeg vaart om verder te lezen. Ik heb betere boeken van Renate Dorrestein gelezen...
July 31, 2016
Heerlijk zomerboek. Een ouderwetse Dorrestein. Lekker verhaal. Veel humor. Vlot geschreven. Alleen het slot. Mja. Had wat sterker gemogen. Maar het heeft me goed vermaakt!
February 8, 2017
Zo'n vakkundig opgebouwde roman met zo'n slecht uitgewerkt en abrupt einde. Zonde!
September 16, 2018
Renate Dorrestein weet van ieder boek een feestje te maken. Elke keer weer een totaal ander plot, met totaal andere personages in een totaal andere setting. In Zeven soorten honger lift je mee in de gedachtenwereld van Nadine, die met haar echtgenoot Derek een zieltogend afslankinstituut bestiert. Maar niet alleen het instituut heeft het moeilijk, het huwelijk van Nadine en Derek piept en kraakt zelf ook een beetje. Een met de nodige zwier geschreven verhaal, inclusief een paar - Dorrestein eigen - bizarre wendingen. Kortom: fijn leesvoer!
July 15, 2019
Met de vlotte schrijfstijl van Renate Dorrestein een luchtig en vermakelijk boek.
September 3, 2017
Libro mediocre sia per stile narrativo che per trama. Dalla sua ha una certa leggibilità.
July 25, 2019
Many interesting ideas and potential plot development, all somehow left at their "potential", stage. Eventually the book leaves you disappointed.
November 4, 2017
Leuk, makkelijk en luchtig. Ik heb het boek geluisterd, voorgelezen door de auteur zelf. Ik vind het idee origineel.
February 8, 2018
Vermakelijk boek over een leefstijlkliniek en de problemen die daarbij komen kijken.
March 20, 2018
*2.75* *audiobook*
This had potential but it didn't reach it. Just was mweh.
This had potential but it didn't reach it. Just was mweh.
September 28, 2025
Nadine (of Evelien?) belandt in een meeslepend verhaal met een F.C. De Kampioenen-sfeertje. Gelukkig is er genoeg diepgang om je tijdens leespauzes af te vragen hoe het met neef Helmut zal aflopen.
October 30, 2025
Het concept is leuk, maar omdat veel in gedachten van de hoofdpersoon afspeelt, leest het niet echt lekker.
July 9, 2023
Heb enorm genoten van het lezen van dit boek. Het verhaal is rustig maar boeiend.
June 24, 2024
Lekker vilein allemaal. Heerlijk
March 7, 2018
Mooi boek, maar het 'wil' in mijn ogen iets teveel: Dorrestein snijdt veel diverse thema's aan, maar geen één thema komt echt lekker uit de verf. Het plot is wel erg vermakelijk, vooral vanwege het absurde karakter ervan.
July 21, 2016
Ik was wat sceptisch toen ik begon want ik ben geen fan van Renate Dorrestein (heb het gelezen ivm het feit dat ik sinds kort recensies maak voor een boekenclub). Maar eerlijkheid gebiedt te zeggen dat dit boek mijn mening wel enigszins heeft bijgesteld. Het leest makkelijk weg en heeft een bijzonder onderwerp: een week uit het leven van een echtpaar wat gezamenlijk een 'live style kliniek' runt, waar rondborstige vervette managers discreet werken aan gewichtsverlies. Gedurende de week zijn er diverse ontwikkelingen waardoor het huwelijk en de geloofwaardigheid en kredietwaardigheid van kliniek op de proef worden gesteld. Een en ander wordt op een vlotte en bij tijden origineel humoristische wijze beschreven.
Helaas vind ik het einde nogal snel en plat (ik zal het niet verklappen) dat doet afbreuk aan het voorgaande, waardoor het geheel als een nachtkaars uitgaat. Ik krijg het gevoel dat het opeens af moest of zoiets of dat er niet meer pagina's beschikbaar waren. De 3 sterren verdient het boek omdat het lekker wegleest, leuke vakantielectuur is echter verder dan 3 komt het gezien de afloop en de oppervlakkige beschrijvingen niet. Met andere woorden ik zal nog steeds niet snel uit mezelf een Dorrestein van de plank halen.
Helaas vind ik het einde nogal snel en plat (ik zal het niet verklappen) dat doet afbreuk aan het voorgaande, waardoor het geheel als een nachtkaars uitgaat. Ik krijg het gevoel dat het opeens af moest of zoiets of dat er niet meer pagina's beschikbaar waren. De 3 sterren verdient het boek omdat het lekker wegleest, leuke vakantielectuur is echter verder dan 3 komt het gezien de afloop en de oppervlakkige beschrijvingen niet. Met andere woorden ik zal nog steeds niet snel uit mezelf een Dorrestein van de plank halen.
November 8, 2016
Ik ben begonnen met luisteren naar dit boek op storytel, maar na anderhalf uur heb ik het voor gezien gehouden. Om te beginnen heeft ze niet de meest prettige stem om naar te luisteren. Als het een heel pakkend verhaal zou zijn, zou dat overigens nog wel te overzien zijn.
Dit is het tweede boek van haar waar ik aan begonnen ben en ik ben tot de conclusie gekomen dat haar boeken gewoon niks voor mij zijn. Ook het vorige boek heb ik niet uitgelezen. Haar schrijfstijl en woordkeuzes werken gewoon niet voor mij.
Dit boek komt erg traag op gang en de karakters zijn voor mij totaal niet interessant. De hoofdpersoon is een, naar mijn mening, afhankelijke en zeurderige vrouw. Ze maakt gigantisch grote problemen van dingen die vervelend zijn, maar niet het einde van de wereld, en komt op mij heel zwak over. De andere karakters doen ook niks voor mij.
Zoals ik al aangaf ben ik na anderhalf uur gestopt, dus het zou kunnen dat het verhaal alsnog interessant wordt, maar na bijna 25% van het boek te hebben beluisterd, vond ik het genoeg. Er zijn nog zoveel goede boeken te lezen en te beluisteren, dat ik mijn tijd niet meer wil verdoen aan (naar mijn idee) matige boeken.
Dit is het tweede boek van haar waar ik aan begonnen ben en ik ben tot de conclusie gekomen dat haar boeken gewoon niks voor mij zijn. Ook het vorige boek heb ik niet uitgelezen. Haar schrijfstijl en woordkeuzes werken gewoon niet voor mij.
Dit boek komt erg traag op gang en de karakters zijn voor mij totaal niet interessant. De hoofdpersoon is een, naar mijn mening, afhankelijke en zeurderige vrouw. Ze maakt gigantisch grote problemen van dingen die vervelend zijn, maar niet het einde van de wereld, en komt op mij heel zwak over. De andere karakters doen ook niks voor mij.
Zoals ik al aangaf ben ik na anderhalf uur gestopt, dus het zou kunnen dat het verhaal alsnog interessant wordt, maar na bijna 25% van het boek te hebben beluisterd, vond ik het genoeg. Er zijn nog zoveel goede boeken te lezen en te beluisteren, dat ik mijn tijd niet meer wil verdoen aan (naar mijn idee) matige boeken.
August 24, 2016
Zeven soorten honger
Met het eerste hoofdstuk vallen we in een tobberige week in het leven van Nadine.
In die week maken we het verval mee van een schijnwereld, de schijnwereld van haar bedrijf, haar relatie, haar ambities, haar zelfbeeld en identiteit. Kan hieruit iets goeds voortkomen?
Heftige thematiek, maar zeer oppervlakkige karakterschetsen. Wel luchtig geschreven op een wijze dat je wel door wilt lezen, omdat je wil weten hoe het afloopt.
Het eind is echter flauw en komt min of meer uit de lucht vallen. Halfslachtig wordt nog een soort levenswijsheid voor het voetlicht gebracht, maar dit kan niet voorkomen dat je onbevredigd met vragen blijft zitten over de andere, openblijvende plotlijnen.
Gelezen als luisterboek, voorgelezen door Renate Dorrestein zelf. Ik viel niet in haar voorleesstem en voordrachtstijl.
Met het eerste hoofdstuk vallen we in een tobberige week in het leven van Nadine.
In die week maken we het verval mee van een schijnwereld, de schijnwereld van haar bedrijf, haar relatie, haar ambities, haar zelfbeeld en identiteit. Kan hieruit iets goeds voortkomen?
Heftige thematiek, maar zeer oppervlakkige karakterschetsen. Wel luchtig geschreven op een wijze dat je wel door wilt lezen, omdat je wil weten hoe het afloopt.
Het eind is echter flauw en komt min of meer uit de lucht vallen. Halfslachtig wordt nog een soort levenswijsheid voor het voetlicht gebracht, maar dit kan niet voorkomen dat je onbevredigd met vragen blijft zitten over de andere, openblijvende plotlijnen.
Gelezen als luisterboek, voorgelezen door Renate Dorrestein zelf. Ik viel niet in haar voorleesstem en voordrachtstijl.
August 16, 2016
De vijfde ster is voor het voorlezen van de auteur zelf. Ik zie dit boek helemaal voor me- verfilmd en compleet met de cast. Peter Blok speelt de zwerver en Kees van de Hulst speelt Derrick. Ik kan even niet op de actrice komen die "Haasje" moet spelen maar ze is het wel. Scherp boek gevuld met hebzucht, domheid en geheimen. Geestig voorgelezen door Renate zelf-zeer de moeite waard om het te luisteren.
July 23, 2023
Citaat : Hedwigs woorden blijven tegen de rand van haar geest hameren. ‘Ik voel me zó vies als ik vol ben. Ik wil niks in me hebben.’ Ze houdt de gedachte niet langer tegen: precies zo had zij het ervaren toen ze zwanger was. In haar zat iets bedenkelijks wat daar niet thuishoorde.
Review : Renate Dorrestein (1954) is een hele grote persoonlijkheid binnen de Nederlandse letteren. Haar romans werden genomineerd voor vele prijzen, waaronder de Libris Literatuur Prijs, AKO Literatuur Prijs, Trouw/NS Publieksprijs en The International IMPAC Dublin Literary Award. Haar oeuvre werd bekroond met de Annie Romein Prijs en zij ontving de jonge Gouden Uil voor Verborgen gebreken. In 1997 schreef zij het Boekenweekgeschenk Want dit is mijn lichaam en in 2008 het Boekenweekessay Laat me niet alleen. Haar roman De stiefmoeder verscheen in 2011 en stond op de tiplijst van de AKO Literatuurprijs 2012. In februari 2013 verscheen De blokkade, waarin zij op nietsontziende wijze de oorzaken en gevolgen van haar eigen writer's block onderzoekt.
Dorrestein deinst er niet voor terug om in haar romans over maatschappelijke kwesties te schrijven en dit maakt haar werk vrij uniek. Mede daardoor vinden haar romans een steeds groter publiek. Ook in het buitenland is Dorrestein populair. De roman Een hart van steen kwam in het nieuws door de grote internationale belangstelling. De vertaalrechten van dit boek werden verkocht aan meer dan tien verschillende landen. Ook andere titels werden en worden veelvuldig aan het buitenland verkocht.
Van 1986 tot 1987 was zij als writer-in-residence verbonden aan de University of Michigan in Ann Arbor (VS). In 1991 werd zij uitgenodigd deel te nemen aan het fameuze International Writers’ Program van de University of Iowa. In 2000 gaf ze met Het geheim van de schrijver fans en beginnende schrijvers een kijkje in de keuken van het schrijverschap. Ze baseerde dat boek ondermeer op haar ervaringen als schrijfdocente. Ze was ook gastschrijver aan de Sorbonne in Parijs (2001) en aan de Universiteit Leiden (2007). Tevens was zij in 2010 gastschrijver aan de Vrije Universiteit in Amsterdam. Tegenwoordig geeft ze nog altijd regelmatig masterclasses op universiteiten in Europa en de Verenigde Staten.
Vanaf augustus 2013 was zij een jaar gastschrijver in Almere. Dat resulteerde in de roman Weerwater (2015), waarin de hele wereld vergaat en alleen Almere blijft bestaan. In de zomer van 2015 bracht de VVV in Almere op verzoek van veel lezers de Weerwaterroute uit, die langs de locaties uit het boek voert. Op uitnodiging van schrijversvereniging PEN correspondeerde Renate Dorrestein in 2014 en 2015 langdurig met de dissidente Chinese schrijfster Liu Di. Het doel was te laten zien wat censuur betekent voor het alledaagse leven van de Chinese schrijvers die erdoor getroffen worden. Daarover publiceerde zij de longread Penvriendin in China, het verslag van een maanden durend, uiterst wonderlijk gesprek tussen een Nederlandse schrijfster uit Aerdenhout, ‘een compleet witte en geprivilegieerde enclave’ en een jonge Chinese sciencefiction auteur die antwoordt ‘als een Chinese basisscholier die huiswerk maakt: ik wil het niet doen maar het moet’.
In 2004 verfilmde Paula van der Oest Dorresteins roman Verborgen gebreken. Momenteel is haar werk vooral bij Duitse cineasten gewild. Zo verscheen in 2011 de Duitse verfilming van Mijn zoon heeft een seksleven en ik lees mijn moeder Roodkapje voor.In 2015 verscheen haar ingenieuze roman Weerwater. Ook in Zeven soorten honger profileert de schrijfster zich weer als een echte vakvrouw die weet hoe ze een roman moet opzetten waarin, verhaal, humor en sociale thema's perfect gedoseerd, een harmonieus én aantrekkelijk geheel vormen.
Nadine en Derek, een middelbaar kinderloos echtpaar, bestieren het William Banting Instituut waar rijke mannen met obesitas proberen af te slanken volgens een strikt programma en begeleid door vakmensen. In dit statige landhuis worden amper calorieën geserveerd en krijgt het begrip lichaamsbeweging nieuwe dimensies. Die mannen willen wel afzien, want als ze hun streefgewicht niet halen zijn ze hun borg, een netto jaarinkomen, kwijt. Het instituut zit echter in de zorgen, steeds minder rijke mannen weten de weg naar het William Banting te vinden.
In de week waarbinnen het verhaal speelt lijkt het van kwaad tot erger te gaan. Derek gaat aan het begin van de week op reis naar een congres in Reykjavik en Nadine rijdt op de terugweg van het vliegveld een zwerver aan. Ze neemt hem mee om te verzorgen maar binnen de kortste keren zit de man als een koekoeksjong tussen de andere gasten. Tot overmaat van ramp wil een tv-producent alleen op het instituut komen als hij zijn dochter mee mag nemen. Het vijftienjarig meisje, met anorexia tussen de oude, dikke mannen die hallucineren van de honger, zorgt nog voor 'extra problemen.
Dorrestein bespeelt in deze sublieme roman enkele van haar favoriete item zoals gewenst en ongewenst ouderschap, relaties die minder gestroomlijnd zijn dan ze op het eerste gezicht lijken en eten al dan niet gepaard gaande met stoornissen van anorexia tot vraatzucht. Zeven soorten honger is een prachtige en geslaagde roman, iets luchtiger lijkend dan we van de auteur gewoon zijn maar bepaalde onderwerpen kunnen bij sommige lezers wel zwaar op de maag blijven liggen.
Review : Renate Dorrestein (1954) is een hele grote persoonlijkheid binnen de Nederlandse letteren. Haar romans werden genomineerd voor vele prijzen, waaronder de Libris Literatuur Prijs, AKO Literatuur Prijs, Trouw/NS Publieksprijs en The International IMPAC Dublin Literary Award. Haar oeuvre werd bekroond met de Annie Romein Prijs en zij ontving de jonge Gouden Uil voor Verborgen gebreken. In 1997 schreef zij het Boekenweekgeschenk Want dit is mijn lichaam en in 2008 het Boekenweekessay Laat me niet alleen. Haar roman De stiefmoeder verscheen in 2011 en stond op de tiplijst van de AKO Literatuurprijs 2012. In februari 2013 verscheen De blokkade, waarin zij op nietsontziende wijze de oorzaken en gevolgen van haar eigen writer's block onderzoekt.
Dorrestein deinst er niet voor terug om in haar romans over maatschappelijke kwesties te schrijven en dit maakt haar werk vrij uniek. Mede daardoor vinden haar romans een steeds groter publiek. Ook in het buitenland is Dorrestein populair. De roman Een hart van steen kwam in het nieuws door de grote internationale belangstelling. De vertaalrechten van dit boek werden verkocht aan meer dan tien verschillende landen. Ook andere titels werden en worden veelvuldig aan het buitenland verkocht.
Van 1986 tot 1987 was zij als writer-in-residence verbonden aan de University of Michigan in Ann Arbor (VS). In 1991 werd zij uitgenodigd deel te nemen aan het fameuze International Writers’ Program van de University of Iowa. In 2000 gaf ze met Het geheim van de schrijver fans en beginnende schrijvers een kijkje in de keuken van het schrijverschap. Ze baseerde dat boek ondermeer op haar ervaringen als schrijfdocente. Ze was ook gastschrijver aan de Sorbonne in Parijs (2001) en aan de Universiteit Leiden (2007). Tevens was zij in 2010 gastschrijver aan de Vrije Universiteit in Amsterdam. Tegenwoordig geeft ze nog altijd regelmatig masterclasses op universiteiten in Europa en de Verenigde Staten.
Vanaf augustus 2013 was zij een jaar gastschrijver in Almere. Dat resulteerde in de roman Weerwater (2015), waarin de hele wereld vergaat en alleen Almere blijft bestaan. In de zomer van 2015 bracht de VVV in Almere op verzoek van veel lezers de Weerwaterroute uit, die langs de locaties uit het boek voert. Op uitnodiging van schrijversvereniging PEN correspondeerde Renate Dorrestein in 2014 en 2015 langdurig met de dissidente Chinese schrijfster Liu Di. Het doel was te laten zien wat censuur betekent voor het alledaagse leven van de Chinese schrijvers die erdoor getroffen worden. Daarover publiceerde zij de longread Penvriendin in China, het verslag van een maanden durend, uiterst wonderlijk gesprek tussen een Nederlandse schrijfster uit Aerdenhout, ‘een compleet witte en geprivilegieerde enclave’ en een jonge Chinese sciencefiction auteur die antwoordt ‘als een Chinese basisscholier die huiswerk maakt: ik wil het niet doen maar het moet’.
In 2004 verfilmde Paula van der Oest Dorresteins roman Verborgen gebreken. Momenteel is haar werk vooral bij Duitse cineasten gewild. Zo verscheen in 2011 de Duitse verfilming van Mijn zoon heeft een seksleven en ik lees mijn moeder Roodkapje voor.In 2015 verscheen haar ingenieuze roman Weerwater. Ook in Zeven soorten honger profileert de schrijfster zich weer als een echte vakvrouw die weet hoe ze een roman moet opzetten waarin, verhaal, humor en sociale thema's perfect gedoseerd, een harmonieus én aantrekkelijk geheel vormen.
Nadine en Derek, een middelbaar kinderloos echtpaar, bestieren het William Banting Instituut waar rijke mannen met obesitas proberen af te slanken volgens een strikt programma en begeleid door vakmensen. In dit statige landhuis worden amper calorieën geserveerd en krijgt het begrip lichaamsbeweging nieuwe dimensies. Die mannen willen wel afzien, want als ze hun streefgewicht niet halen zijn ze hun borg, een netto jaarinkomen, kwijt. Het instituut zit echter in de zorgen, steeds minder rijke mannen weten de weg naar het William Banting te vinden.
In de week waarbinnen het verhaal speelt lijkt het van kwaad tot erger te gaan. Derek gaat aan het begin van de week op reis naar een congres in Reykjavik en Nadine rijdt op de terugweg van het vliegveld een zwerver aan. Ze neemt hem mee om te verzorgen maar binnen de kortste keren zit de man als een koekoeksjong tussen de andere gasten. Tot overmaat van ramp wil een tv-producent alleen op het instituut komen als hij zijn dochter mee mag nemen. Het vijftienjarig meisje, met anorexia tussen de oude, dikke mannen die hallucineren van de honger, zorgt nog voor 'extra problemen.
Dorrestein bespeelt in deze sublieme roman enkele van haar favoriete item zoals gewenst en ongewenst ouderschap, relaties die minder gestroomlijnd zijn dan ze op het eerste gezicht lijken en eten al dan niet gepaard gaande met stoornissen van anorexia tot vraatzucht. Zeven soorten honger is een prachtige en geslaagde roman, iets luchtiger lijkend dan we van de auteur gewoon zijn maar bepaalde onderwerpen kunnen bij sommige lezers wel zwaar op de maag blijven liggen.
Read
October 14, 2016Dit was het eerste boek van Dorrestein dat ik las en ik vond het heel leuk. Vanaf de eerste bladzijdes merkte ik wel dat het echt een damesboek is en dat ik wel aanzienlijk jonger ben dan de hoofdpersoon. Desalniettemin was het een origineel en fascinerend verhaal dat zich mooi opbouwde, in slechts zeven dagen.
January 13, 2018
Niet echt mijn ding...
Ja het is een boek dat vlot leest, ja er zitten elementen in die verrassend zijn, ook al is het einde teleurstellend maar nee het is geen boek dat ik zou aanraden. Mijn eerste boek van Renate dorrestein en als ik per toeval nog eentje van haar in handen krijg zal ik het zeker lezen maar het is geen schrijfster waar ik boeken ga van opzoeken.
Ja het is een boek dat vlot leest, ja er zitten elementen in die verrassend zijn, ook al is het einde teleurstellend maar nee het is geen boek dat ik zou aanraden. Mijn eerste boek van Renate dorrestein en als ik per toeval nog eentje van haar in handen krijg zal ik het zeker lezen maar het is geen schrijfster waar ik boeken ga van opzoeken.
June 29, 2017
Weer een lekker weg te lezen Dorrestein. Het begint zo lieflijk, alles helemaal voor elkaar. Maar al gauw gaat alles mis wat er maar mis kan gaan en gaat het van kwaad tot erger. Ik heb vooral genoten van alle ontwikkelingen omtrent Helmut!
October 6, 2017
Matig, leest wel vlot maar alles bij elkaar beetje stomme verhaallijn
weinig inhoud.
Eigenlijk wordt de ovematig werkende geest van een vrouw tegen pensioenleeftijd gevolgd.
Dit geeft misverstanden allerhande, die me niet interesseerden
weinig inhoud.
Eigenlijk wordt de ovematig werkende geest van een vrouw tegen pensioenleeftijd gevolgd.
Dit geeft misverstanden allerhande, die me niet interesseerden
June 12, 2016
Een snelle weglezer. Goed geschreven, wel wat vlak
June 19, 2016
Wel aardig om te lezen, maar een oppervlakkig verhaal.
Displaying 1 - 30 of 97 reviews