دیوان هاتف اصفهانی

by هاتف اصفهانی

با عنوان: دیوان هاتف اصفهانی؛ تصحیح: حسن وحید دستگردی؛ مقدمه: عباس اقبال آشتیانی؛ تهران، کتابفروشی فروغی، چاپ پنجم 1345، در 194 ص، چاپ دیگر: تهران، انتشارات فروغی، 1367؛ چاپ دیگر: تهران ، نگاه، 1373، در 245 ص، چاپ دوم 1375؛ چاپ سوم 1377، شابک: 9646736777؛ چاپ چهارم 1385؛ شابک: 9646736777؛ چاپ پنجم 1388؛ موضوع: ادبیات کلاسیک ایران در قرن 18 م

245 pages, Hardcover

First published January 1, 1777

Reviews

[Peiman E iran · Rating 2 out of 5]

‎دوستانِ گرانقدر، «هاتف اصفهانی» در سدهٔ دوازدهم هجری میزیست... دیوانِ وی از غزلیات، رباعیات، قصاید، مقطعات، مطایبات و ترجیع بند، تشکیل شده است... به انتخاب ابیاتی از این دیوان را در زیر برایِ شما ادب دوستانِ گرامی مینویسم
-----------------------------------------
‎شبِ وصل است و با دلبر مرا لب بر لب است امشب
‎شبی کز روز خوشتر باشد آن شب، امشب است، امشب
‎دلا بردار از لب مُهرِ خاموشی و با دلبر
‎سخن آغاز کن، هنگامِ عرضِ مطلب است امشب
*************************
‎یک گریبان نیست کز بیدادِ آن مه، پاره نیست
‎رحم گویا در دلِ بی‌رحمِ آن مه پاره، نیست
‎جان اگر خواهی مده تا میتوانی دل زِ دست
‎دل چو رفت از دست غیر از جان سپردن چاره نیست
*************************
‎داغِ عشقِ تو نهان در دل و جان خواهد ماند
‎در دل این آتشِ جانسوز نهان خواهد ماند
‎به وفایِ تو، منِ دلشده جان خواهم داد
‎بی وفایی به تو اِی مونسِ جان، خواهد ماند
*************************
‎تا زِ جان و دلِ من نام و نشان خواهد بود
‎غم و اندوهِ تواَم در دل و جان خواهد بود
‎پا مکش از سرِ خاکم که پس از مردن هم
‎به رهت چشمِ امیدم نگران خواهد بود
*************************
‎شهر به شهر و کو به کو در طلبت شتافتم
‎خانه به خانه در به در جستمت و نیافتم
‎بر دلِ من زِ بس که جا تنگ شد از جدائیت
‎بی تو به دستِ خویشتن، سینهٔ خود شکافتم
*************************
‎هر شبم نالهٔ زاریست که گفتن نتوان
‎زاری از دوریِ یاریست که گفتن نتوان
‎بی مهِ رویِ تو اِی کوکبِ تابنده مرا
‎روزِ روشن، شبِ تاریست، که گفتن نتوان
*************************
‎من پس از عزت و حرمت، شدم ار خارِ کسی
‎کارِ دل بود، که با دل نفتد کارِ کسی
‎آخرِ کار فروشند به هیچش، این است
‎سودِ آنکس که به جانست خریدارِ کسی
*************************
‎هر شب به تو با عشق و طرب میگذرد
‎بر من زِ غمت به تاب و تب میگذرد
‎تو خفته به استراحت و بی تو مرا
‎تا صبح ندانی که چه شب میگذرد
---------------------------------------
‎امیدوارم این انتخابها را پسندیده باشید
‎«پیروز باشید و ایرانی»

[EL Socratista · Rating 4 out of 5]

بهترین تعریف روایی از مفهوم وحدت وجود رو میشه توی ترجیع بند هاتف پیدا کرد . واقعا زیباست اون قسمت هم از نظر مفهومی هم عباراتی که به کار رفته

غزل های خیلی زیبایی هم داره که میشه با اشعار حافظ و سعدی مقایسش کرد از نظر کیفیت و دلنشینی

[Morteza OstadAzim · Rating 4 out of 5]

تو کمان کشیده و در کمین، که زنی به تیرم و من غمین

همه‌ی غمم بُوَد از همین، که خدای نکرده خطا کنی

[Ali pkm · Rating 1 out of 5]

که یکی هست و هیچ نیست جزاو
وحدهو لا اله الا هو...................

[Rohan]

زیباترین شعر این دیوان از نظر من این شعر هست:

چه شود به چهره‌ی زرد من نظری برای خدا کنی‌
که اگر کنی همه درد من به یکی نظاره دوا کنی‌
تو شَهی و کشور جان تو را تو مَهی و جانِ جهان تو را‌
ز ره کرم چه زیان تو را که نظر به حال گدا کنی‌
ز تو گر تفقد و گر ستم، بُوَد آن عنایت و این کرم‌
همه از تو خوش بُوَد ای صنم، چه جفا کنی چه وفا کنی‌
همه جا کِشی می لاله‌گون ز ایاغ مدعیان دون‌
شکنی پیاله‌ی ما که خون به دل شکسته‌ی ما کنی‌
تو کمان کشیده و در کمین، که زنی به تیرم و من غمین‌
همه‌ی غمم بود از همین، که خدانکرده خطا کنی‌
تو که هاتف از بَرش این زمان، روی از ملامت بیکران‌
قدمی نرفته ز کوی وی، نظر از چه سوی قفا کنی‌

[Khodam · Rating 4 out of 5]

چو نی نالدم استخوان از جدایی

فغان از جدایی فغان از جدایی

قفس به بود بلبلی را که نالد

شب و روز در آشیان از جدایی

دهد یاد از نیک بینی به گلشن

بهار از وصال و خزان از جدایی

چه سان من ننالم ز هجران که نالد

زمین از فراق، آسمان از جدایی

به هر شاخ این باغ مرغی سراید

به لحنی دگر داستان از جدایی

چو شمعم به جان آتش افتد به بزمی

که آید سخن در میان از جدایی

کشد آنچه خاشاک از برق سوزان

کشیده است هاتف همان از جدایی

[Maryam · Rating 5 out of 5]

حکیم و طبیب هاتف اصفهانی شاعری که ترجیح بند و غزل های زیبا کم ندار مایه افتخاری دیگر از ایران اشعار زیبا و دلنشین
دانلود رایگان
https://taaghche.com/book/38441