ฝนบางหยดกลายเป็นผีเสื้อ

by ลัดดา สงกระสินธ์, ปิยะวิทย์ เทพอำนวยสกุล (Editor)

เป็น ลัดดา ที่มีบทกวีตีพิมพ์ตามหน้านิตยสารทั้งรายเดือนและรายสัปดาห์อย่างต่อเนื่อง
เป็น ลัดดา ที่เขียนกวีนิพนธ์ได้อย่างงดงามอ่อนโยน
ขณะเดียวกัน ก็เป็น ลัดดา ที่เขียนกวีนิพนธ์ที่มีเนื้อหาเกรี้ยวกราดดุดันได้อย่างนุ่มนวล

เป็น ลัดดา สงกระสินธ์ กวีหญิงและนักเขียนหญิงคนแรกของสนพ.สมมติ

ไม่มากและไม่น้อยไปกว่านี้ สนพ.สมมติ ขอนำพาผู้อ่านไปสัมผัสกวีนิพนธ์เล่มแรกของ ลัดดา สงกระสินธ์

ตัวอักษรในเล่มนี้ จะทำให้คุณ ‘รู้สึก’
ท่วงทำนองในเล่มนี้ จะทำให้คุณ ‘โลดแล่น’
ความหมายในเล่มนี้ จะทำให้คุณ ‘สั่นสะเทือน’

ขอเชิญทำความรู้จักกับห่วงอารมณ์แห่งความหมายของกวีหญิงคนนี้
ฝนบางหยดกลายเป็นผีเสื้อ
กวีนิพนธ์ โดย ลัดดา สงกระสินธ์

Genres: Poetry

132 pages, Paperback

First published March 1, 2016

Reviews

[WaRee]

อ่านจบท่ามกลางสายฝน และบางหยดมันคงกลายเป็นผีเสื้อ
เราไม่ใช่คนที่ชอบอ่านบทกวี ขี้เกียจคิดตาม ขี้เกียจตีความ
แน่นอนว่าอ่านเล่มนี้เราก็ไม่คิดอะไร
นี่ยังจำชื่อผิด คิดมาตลอดว่าชื่อ บางฝนหยดเป็นผีเสื้อ 555
แต่ช่างมันเถอะเนอะ
..
ถ้าคุณชอบอ่านแบบไม่คิดอะไรก็ได้ ไม่ต้องใช้ทักษะตีความชนิดปีนกะได(หรือขี้เกียจคิดเองวะ)
แค่ปล่อยใจปล่อยความคิดติดตามตัวอักษรนั้นไป
บางทีก็เผลอยิ้ม บางทีก็อบอุ่น บางทีก็กรุ่นโกรธ หรือบางทีก็อึนๆหน่วงๆเหมือนโดนน๊อคเมื่ออ่านจบ
เหมาะจะพกไปพกมา หยิบมาอ่านซ้ำๆได้ไม่เบื่อ อาจรู้สึกหรือคิดไปคนละอย่างทุกครั้งที่อ่านจบ
เราแนะนำเล่มนี้นะ

[Nhischarnun Nunthadsirisorn · Rating 3 out of 5]

อ่านจบในเวลาอันรวดเร็ว
บางบทโดน จนต้องอุทาน
บางบทงงงัน จนรู้สึกว่า ไม่ต้องเข้าใจก็ได้โว้ย
บางความเปรียบดีงาม จนนึกในใจว่า เออแฮะ คิดได้ยังไง
บางความเปรียบก็ยังสื่อไม่ถึงเรา
โดยรวม กวีนิพนธ์เล่มนี้หนักไปทางอารมณ์เหงาเศร้า
ถ้าอ่านวันฝนตก และอยู่ในแสงเงาของห้องอันเดียวดาย...น่าจะอิน

[Rajita P. · Rating 4 out of 5]

ฝนบางหยดกลายเป็นผีเสื้อ
บทกวีของคุณลัดดา สงกระสินธ์ สนพ.สมมติ
ฉันห่างหายจากการอ่านบทกวี บทกลอน อยู่นาน
คืดไม่ผิดที่หยิบเล่มนี้มาเปิดสวิตช์ เพราะถ้อยคำที่เหมือนภาพวาดสีน้ำของกวีหญิงท่านนี้ ทำให้หัวใจที่เคยด้านชาไปด้วย journal/article วิชาการต่างๆ ของฉันกลับมาเต้นตามจังหวะการขยับปีกของผีเสื้ออีกครั้ง...

📖ดีใจที่ได้อ่านข้อความที่สวยงามนี้

🌈หนังสือบาง ๆ เหมาะที่จะอ่านในยามเช้าจิบกาแฟอุ่น ๆ หรืออีกทีอ่านบนรถ...ที่แน่นขนัดไปด้วยผู้คนที่ไม่รู้จักก็ยังได้

[รอนฝัน ตะวันเศร้า · Rating 5 out of 5]

ดั่งการอ่านบทกวีที่สร้างขึ้นจากเศษแก้วอันแหลมคมและร่วงหล่นลงมาจากฟ้าอย่างเป็นปริศนา. ไม่ต่างกับหัวใจในยามมีรัก ที่เป็นปริศนาที่ต้องขบคิดและอาจต้องใช้ทั้งชีวิตเพื่อหาคำตอบ

[MonoNoAware · Rating 4 out of 5]

ฉันงง ฉันสับสน ฉันเหว่หว้า และแหลกสลาย
เลยคว้ากวีมา เพื่อปลอบใจ

แต่เปล่าเลย....
ฉันงุนงง สับสน หว้าเหว่ หนักกว่าเดิม
แหลกสลายซ้ำแล้วซ้ำแล้ว

แต่ฉันก็ได้พบ...ผู้คนที่แหลกสลายคล้ายคลึงกัน

[Kurisara Phakintanapinyo · Rating 3 out of 5]

3.5/5 บางบทคือย่อยง่าย อ่านแล้วโดน สะท้อนเห็นถึงชีวิต เข้าถึงได้ relate ได้ แต่กว่าครึ่ง เหมือนเขียนแต่สื่อออกมาไม่ถึง เหมือนจะมีแค่เฉพาะคนบางกลุ่มที่เคยผ่านมาถึงจะเข้าใจ หรือไม่บางทีอาจจะมีแต่นักเขียนที่เข้าใจได้เอง

[Wuttipol✨ · Rating 1 out of 5]

"มันไม่ใช่ความรักด้วยซ้ำ
เป็นเพียงลมที่พัด
จากจุดที่หนึ่ง
ไปยังจุดที่สอง
เรื่องราวไม่เคยเกิดขึ้น จึงไม่เคยดำเนินต่อไป
ไม่มีอะไร และจะไม่มี"

"ทุกวัน ฟ้าจะมีสีอ่อนลง
แต่แทบไม่มีใครสังเกตเห็น
นอกเสียจากคนที่รอคอย"

"นกบินอยู่บนเส้นทาง
แม้ไม่เห็นชัดเจน แต่นกรู้ดี
เธออาจจะคิดว่านกได้จากไปไกลแล้ว
แต่นกไม่เคยจากไปไหน
ยังคงคิดถึงเธอ"

"เคยลุ่มหลงกับอะไรอีกหลายอย่าง
แต่แล้วก็จางลง และหมดไป
บางครั้งก็หมดไปเฉยๆ โดยไม่จาง"

"เราไม่เป็นอะไรไปเพราะความรักหรอก
ที่เราเป็นอะไรไปนั่นล้วนเพราะอย่างอื่น"

"เขามารอนนานอยู่แล้ว
ตรงตำแหน่งที่ฉันไม่ยอมหันไปมอง
.
แววตาของเขาอ่อนโยน
ประกายเยือกเย็นพร้อมเฉลยให้ฉันได้รู้
เพลงที่ฉันเคยฟังแล้วรู้สึกอบอุ่นหัวใจเป็นที่สุด
กลับกลายเป็นเพลงที่แสนเศร้าที่สุดไปได้อย่างไร"

"ฉันรู้ ว่าฉันริบหรี่ลงเพียงใด
แห้งขอดเหมือนเส้นทางที่เคยดั้นด้นไปในครั้งนั้น
เพื่อจะพ้นผ่านมาและจดจำมันเอาไว้
ฉันรู้ว่าความทรมานนี้จะตลอดไป
ฉันรู้จักตัวเองดี"

“ร้องไห้ในเสียงหัวเราะ จนโลกสับสน
ใครบางคนกระโดดข้ามคนบางคน
แทรกแซงกระทั่งวิถีทางตามธรรมชาติ
สายน้ำบางสายพยายามไหลไปไหลกลับ
หวังจะสลายความโกรธเกลียดให้จางลง บางลง”

[Pontep​ Lueang-on​ · Rating 1 out of 5]

ผ่านมันไปพร้อมกับเพื่อนที่ชื่อเวลา

[RADA LOVEGOOD · Rating 5 out of 5]

ร่างกายฉันกรอบ