Η αγάπη μου για τον Γιάννη Καλπούζο και την πένα του είναι γνωστή. Δεν είναι λίγες οι φορές που έχουμε συζητήσει και σχολιάσει τα βιβλία του, και κάτι μου λέει πως στο μέλλον θα αυξηθούν ακόμα περισσότερο. Σήμερα, θα σχολιάσουμε το "Ιμαρέτ 2: Φάρσες, πόλεμος και όνειρα", τον δεύτερο τόμο της επαναπροσαρμογής του ομώνυμου, πολυδιαβασμένου και πολυαγαπημένου βιβλίου ενηλίκων -το οποίο και έχουμε αναλύσει στο παρελθόν-, έτσι ώστε να απευθύνεται σε έφηβους και νέους, δώδεκα ετών και άνω, το οποίο κυκλοφόρησε περίπου πριν από ένα μήνα από τις εκδόσεις Ψυχογιός, την μόνιμη -πλέον- εκδοτική στέγη του κύριου Καλπούζου.
Για μια ακόμη φορά, ο συγγραφέας επιτυγχάνει να αναπροσαρμόσει το κείμενό του και την αφήγησή του, απλοποιώντας μεν, χωρίς να αλλοιώσει την ποιότητα του λόγου του δε -αν και μεταξύ μας, κάτι τέτοιο θα ήταν μάλλον σενάριο επιστημονικής φαντασίας-, αλλά και χωρίς να αποδυναμώσει την ουσία της ιστορίας του. Όπως έχουμε αναφέρει ξανά, το "Ιμαρέτ" στην πρωτότυπη μορφή του, είναι ένα βιβλίο αρκετά δύσκολο, με γλώσσα εξαιρετικά περίτεχνη και ιδιαιτερότητες που για να μπορέσουν να περάσουν στη συνείδηση ενός νεαρού αναγνώστη, και να τις κατανοήσει συνάμα, απαιτείται ένας διαφορετικός χειρισμός, μια εναλλακτική προσέγγιση αποτύπωσης και καταγραφής γεγονότων, συνθηκών και καταστάσεων, μένοντας ωστόσο πιστός στο αρχικό έργο σου. Και για μια ακόμη φορά, ο Γιάννης Καλπούζος τα καταφέρνει περίφημα.
Το κλίμα της εποχής, τα ιστορικά γεγονότα που την σημάδεψαν και άλλαξαν το πρόσωπο τόπων και ανθρώπων, η διάπλαση συνειδήσεων και η ανάπτυξη προσωπικοτήτων, τα πηγαία συναισθήματα που δημιουργούνται μέσω της δράσης-αντίδρασης των γεγονότων που εξελίσσονται με καταιγιστικούς ρυθμούς γεμάτους ένταση, είναι μόνο μερικά από αυτά που θα συναντήσει ο αναγνώστης στο βιβλίο αυτό, έφηβος ή μη. Γιατί με έναν μαγικό τρόπο, ο κύριος Καλπούζος έχει καταφέρει να δημιουργήσει ένα νέο μυθιστόρημα, μέσα από ένα δικό του μυθιστόρημα, τόσο ίδιο μα και τόσο διαφορετικό συνάμα, που ναι μεν απευθύνεται σε παιδιά και εφήβους, αλλά διαβάζεται με το ίδιο ενδιαφέρον, την ίδια αγάπη και λαχτάρα και από το ενήλικο κοινό, ακόμα κι αν έχει διαβάσει το πρωτότυπο. Μια ιστορία που έχει πολλά να δώσει, που αγγίζει τις πιο ευαίσθητες χορδές μας και μας ταξιδεύει, που θα πρότεινα σε κάθε γονιό να πάρει στο παιδί του για να την διαβάσει.