Zbrodnia prawie doskonała

by Monika Całkiewicz, Iwona Schymalla

· Czy zbrodnia jest wpisana w naturę człowieka?
Czy praca na miejscu zbrodni choć trochę przypomina to, co widzimy w popularnych serialach kryminalnych? Jak zabezpieczyć rozebrane ciało ofiary przed wzrokiem niepowołanych osób, w tym dziennikarzy? Czy to zawód dla ludzi z mocnymi nerwami? Dlaczego wykrywalność sprawców zabójstw w Polsce jest tak wysoka?
· Czy zdarza się, że ktoś jest niesłusznie oskarżony o tak straszną zbrodnię jak zabójstwo?
· Ludzie zabijają, bo są bezradni, bo wpadli w chwilową wściekłość, bo szczerze nienawidzą kogoś? Jak to wygląda najczęściej?
· Czy w przypadku składania zeznań przez dzieci nie ma ograniczeń wiekowych?
· Czy musi istnieć podobieństwo w sposobie działania, uprowadzenia czy traktowania ofiary? Czy to też jest cecha wyróżniająca seryjnych zabójców?
· Żyjemy w świecie, w którym zdarza się coraz więcej aktów terroru i zabójstw masowych. Czy te pojęcia są tożsame?
Przestępstwo towarzyszy ludzkości od niepamiętnych czasów. Ludzi fascynuje zbrodnia
zabójstwa, oglądają filmy kryminalne, czytają książki o mordercach. To temat, który niezmiennie budzi zainteresowanie. W kolejnym tytule z serii „Bez tajemnic” Iwona Schymalla rozmawia z prof. Moniką Całkiewicz, która przez lata jako prokurator zajmowała się badaniem miejsc zbrodni. O zabójstwie i różnych aspektach z nim związanych. O tym, że każdy sprawca przestępstwa może być wykryty, czasem po wielu latach, i ukarany. O tym, jakie prawa w procesie karnym ma pokrzywdzony i oskarżony, o metodach wykrywania i dowodzenia przestępstw, o tym, kiedy warto skorzystać z pomocy prawnika.
Książka z dziedziny kryminologii, przeznaczona dla osób zainteresowanych kryminalną historią współczesnej Polski. Książka ma charakter interdyscyplinarny, zawiera informacje z zakresu prawa karnego materialnego, procesowego, kryminalistyki, medycyny i psychologii sądowej.

Genres: True Crime, Polish Literature, Nonfiction

224 pages, Hardcover

Published March 31, 2016

Reviews

[Trzcionka · Rating 1 out of 5]

Pozycja dla laików, to trzeba zaznaczyć na wstępie. Jak ktoś nie ma bladego pojęcia o obowiązujących przepisach, procedurze karnej, a do tego nie radzi sobie z podręcznikiem do tej gałęzi prawa - to jest pozycja idealna. Dla mnie było to przepisywanie kodeksu i omawianie oczywistych oczywistości, co mnie ogromnie rozczarowało, bo wszystko wskazywało na to, że książka kierowana jest do ludzi z branży..
Sporo powtórzeń tych samych kwestii, sporo tłumaczenia "jak krowie na rowie" z jakimś niezrozumiałym przeświadczeniem w tle, że inaczej czytelnik nie zrozumie co się do niego pisze. Dziwne pytania podsumowujące każdy rozdział (który składał się czasem z kilku stron i omawiane kwestie były proste jak budowa cepa) również wywołały wrażenie traktowania czytelnika jak ciemną masę. Choć z drugiej strony, może były one potrzebne pani Schymalli, która dała niezły popis.
Inne wady książki, które wymieniłam i których wielu czytelników zapewne nawet nie dostrzeże, to pikuś przy serwującej idiotyczne pytania Schymalli. Wychodzę z oczywistego założenia, że osoba zamierzająca przeprowadzić z kimś jakąkolwiek rozmowę dotyczącą konkretnego tematu, albo powinna się w nim orientować albo się do tego przygotować, by nadawało się to na utrwalenie. A tu taka szanowana dziennikarka i wrażenie jakby to był jej pierwszy wywiad, bo zabrakło jednego i drugiego. Nie wiem kto tą panią dopuścił do tego wywiadu, nie wiem jakim sposobem przepytywana zgodziła się na taką rozmówczynię i takie tragiczne pytania (czoło nadal boli od facepalm'ów), ale jestem przekonana, że wymiana pani Schymalli poprawiła by jakość książki o 60%, jak nie więcej.
Mimo takich, a nie innych odczuć, podobał mi się zgrabny przekaz byłej prokurator oraz kilka słusznych uwag, które nie wszyscy mają odwagę wyartykułować. Mam nadzieję, że to szkolne brzmienie nie było winą osoby pytanej, a pytającej.

[Mariia Filipchenko · Rating 3 out of 5]

O CZYM? :: To książka-dialog między dziennikarką a kryminalistką. Jest w niej sporo opisów pracy sądu, policji i kryminalistów. Od czasu do czasu pani wspomina o jakichś prawdziwych przypadkach, porównuje praktykę polską i amerykańską.

WRAŻENIA :: Właściwie dostałam tę książkę przypadkiem. Wydawnictwo dodawało ją za darmo przy zakupie innych ich tytułów, no i wybrałam właśnie tę). Początkowo miałam nadzieję, że będzie więcej szczegółów dotyczących spraw albo psychologii morderców, ale trochę się pomyliłam. Ogólnie jednak było nieźle, czytało się szybko i wygodnie, a na końcu każdego rozdziału znajdowało się podsumowanie.

REKOMENDACJE :: Zacznę od tego, że nie polecałabym tej książki, jeśli już wcześniej pochłanialiście sporo treści true crime. Niektóre uwagi kryminalistki wcale mnie nie zaskakiwały, w przeciwieństwie do dziennikarki – właśnie z tego powodu. To wyłącznie dla osób, które w przyszłości chcą związać swoje życie z tą dziedziną (W POLSCE) i dopiero zaczynają się nią interesować.

[Klaudia Nogajczyk · Rating 3 out of 5]

"Zbrodnia prawie doskonała" to rozmowa w formie wywiadu, dotycząca wszelkich aspektów dotyczących zbrodni. Dziennikarka Iwona Schymalla wraz z Moniką Całkiewicz - specjalistką z dziedziny kryminalistyki i prawa karnego, zagłębiają się w meandry zbrodni, rozkładają na czynniki pierwsze świat kryminalistów, adwokatów, prokuratorów, sędziów oraz ofiar najczęściej popełnianych w Polsce przestępstw. Podczas rozmów czytelnik może dowiedzieć się: jakie znaczenie ma informacja?, czym jest modus operandi, jak ważne są dowody, czy istnieją nierozwiązane spraw, jaką rolę ma do spełnienia profiler,oraz jak ustrzec się przed staniem się ofiarą przestępstwa?. Prawdziwa gratka dla fanów kryminałów. Polecam.

[Oliwia_Boryszewska · Rating 2 out of 5]

Szczerze mówiąc bardzo mnie ta książka nudziła. Prawdopodobnie jest to moja zła organizacja, ponieważ przed tą pozycja przeczytałam "Umysł przestępcy" oraz "Jak człowiek staje się mordercą" Te książkę są na zdecydowanie wyższym poziomie niż "Zbrodnia prawie doskonała".
Czytając to mialam wrażenie że autorka trzy razy powtarza to samow przeciągu dosłownie dwuch stron. Masło maślane.

Jeśli ktoś dopiero zaczyna swoją przygodę z kryminalistyką to ta pozycja raczej będzie ciekawa, ale nie w momencie gdy posiada się już jakąś wiedzę

[Madalam · Rating 1 out of 5]

Półtorej gwiazdki. Biorąc pod uwagę tematykę, zaskakująco nudna. Sądzę też, że forma wywiadu nie przysłużyła się tej pozycji - wiele pytań było tak naiwnych, iż zamiast skupiać się na odpowiedziach, zaczęłam zastanawiać się nad regułami, rządzącymi wywiadem (ja rozumiem, że chciano czytelnikom przybliżyć i usystematyzować wiele kwestii, ale czy to naprawdę wymagało od dziennikarki aż takiego stopnia - udawanego, mam nadzieję - "nieogarnięcia"?). Żałuję także, iż pani Schymalla nie zadała swojej rozmówczyni jednego, najbardziej dla mnie interesującego, pytania - dlaczego porzuciła ona zawód prokuratora.

[Wiedźma · Rating 3 out of 5]

Książkę "Zbrodnia prawie doskonała" polecam osobom, które interesują się szeroko pojętą kryminalistyką, czytelnikom kryminałów i wielbicielom seriali kryminalnych. Zagadnienia ujęte w publikacji zostały bardzo dobrze przygotowane i omówione. Forma wywiadu-rzeki dodaje lekturze lekkości, unikając akademickiego podejścia, lecz zarazem profesjonalnie objaśniając dany temat.

Całość na: http://wiedzma-czyta.blogspot.com/201...

[Kultura Poważna]

http://kulturapowazna.blogspot.com/20...