อสุรากับยาใจ เล่ม 1

อสุรากับยาใจ #1

by Yue Xia Jin Hu, 月下金狐, เยว่เชี่ยจิงหู

ธรรมดาแล้ว...
หากถูกจอมมารจับตัวไปชีวิตจะต้องรันทด โดนรังแกซ้ำแล้วซ้ำเล่า
แต่ข้า... กลับไม่เป็นเช่นนั้น

พรสวรรค์ด้านการทำอาหารของนางชักชวนแต่เรื่องร้ายๆ ให้มาเคาะประตูบ้าน ที่เลวร้ายที่สุดก็คือ ชักชวนให้ดาวมฤตยูอย่างชวนจิ่งอวี้... ประมุขพรรคอสูรอันเลื่องชื่อ ให้ตรงดิ่งมาหานางถึงที่ ในที่สุดนางก็ถูกซื้อไปเป็นแม่ครัวประจำตัวของบุรุษที่เอาใจยากที่สุดในใต้หล้า

นี่คือเรื่องราวของอสูรผู้ผ่ายผอมราวกับไม้ฟืน โหดเหี้ยมและเลือกกินเป็นที่สุด กับหญิงงามผิวบางผู้มีพรสวรรค์ในการล่อหลอกเป็นเลิศ

เขากินหนึ่งคำ นางรอดชีวิตไปอีกหนึ่งวัน
เช่นนั้นก็กินให้มากสักหน่อยเถิด กินให้อ้วนท้วนไปเลย!

Genres: China, Fantasy

450 pages, Paperback

First published October 30, 2014

Reviews

[Kittenlittle · Rating 5 out of 5]

ชอบมากเลยค่ะ อ่านแล้ววางไม่ลงเลย ในเรื่องนางเอกต้องพยายามทำความดี เพื่อให้มีชีวิตต่อไป ซึ่งอ่านได้เพลินมากเลย คอยดูว่านางเอกจะทำความดีอย่างไร ในเมื่อตัวนางเองก็ยังเอาชีวิตไม่รอดเลย เพราะถูกพ่อขายให้ฮูหยินคนนึงไป จนได้เจอจอมมารที่มึปัญหาถูกพิษ ทำให้นอนไม่ได้ กินอะไรก็ไม่ถูกปาก แต่นางเอกสามารถทำอาหารที่พระเอกยอมกิน คอยดูแลพระเอกเหมือนสาวใช้คนหนึ่ง พระเอกก็เป็นคนเอาใจยาก บางครั้งก็ทำตัวเหมือนเด็ก ต้องการให้นางเอกสนใจตัวเองคนเดียว ซึ่งนางเอกทำได้ยาก เพราะนางจะต้องคอยทำความดีไปด้วย

เรื่องนี้ไม่ใช่แนวเข้มข้น เป็นแนวที่อ่านได้สบาย ชวนให้ติดตาม ไม่เบื่อเลย อ่านแล้วไม่เครียด ชอบการเขียน การบรรยายในเรื่องนี้ค่ะ ทำได้ดี อ่านแล้วชอบมากเลย

[Anida · Rating 5 out of 5]

รักเรื่องนี้ ชอบวิธีการเขียน/แปล ชอบเนื้อเรื่อง ชอบทุกอย่าง ถ้าชอบแนวเบาๆไม่เครียด อ่านแล้วบางทีเหมือนอ่านการ์ตูน ไม่มีแก่งแย่งชิงดีในวังหลวง ขอแนะนะเรื่องนี้เลยค่า รออีบุ๊คเล่มสองอยู่

[Zin · Rating 5 out of 5]

สนุกดีค่ะ เนื่อเรื่องเบาๆ อ่านได้เรื่อยๆ นักเขียนวางโครงเรื่องได้สนุกเลยค่ะ มีคดีเล็กๆน้อยๆให้แก้ไข เป็นเหมือนการผจญภันระหว่างทาง แล้วก็สอดแทรกการทำอาหารทั้งคาวแล้วหวาน อ่านไปแล้วหิวขึ้นมาทันที^^

[Bread and Random · Rating 5 out of 5]

after having a glimpse from the past live i now knew why i cried so much in the third book and mourned their love like it's my own. i might just really wanted to see him again.

my husband is the dark lord and my son wanted to kill him because of his strange family tradition that to become the next dark lord, the heir must kill the current one. I learned about this tradition and think that my husband must want to kill my son first before he's old enough to kill him, i run away, raise the child on my own and with the help of my husband's left hand man old master who taught him everything, life is so hard. we reunited one day and become a happy family for a short period of time, before i saw the coldness in my son's eyes when he looked at my husband. shit, i thought. but turns out my husband is aware about all of this all along, he knew his son would kill him and he'd let him do so just like how he killed his father. he build and grow an underground treasure, making sure i'll have my own money, even after his death, in his mind somehow he sees me as this Bodhisattva who likes giving to people and in his defense, i has spent an enormous fortune of his doing exactly that, so he's on the right path. but in all those time, i suspected him of killing my son which he never thought of doing so, i felt so sorry for doubting him. in my last moment in this world before the duck egg i use to collect good deeds in this world finally full and i will return to my modern world where i came from, i chose to believe my husband, i didn't give him the poison which he willing to take, he never refuse anything that comes from me, even if it's a poison. the amount of good deed i received from sparing his life and trusting him had sent me back to the real life of mine, one where i woke up from a coma and had to continue my daily life with a hole in my heart. alas i pray to the god that what happened in all those time i had in my coma was real and that i get to see my husband again, that i am willing to trade all of my good deeds from twenty something years of my life just to see him again. looks like the god is listening, i met him, in a modern clothe, he didn't seem to recognize me at first but then after one look, we knew. it was him, and he knew that i was her. and it's a happily ever after. i guess.

the shit i do to avoid writing my own book is killing me. to hussainisha, i did fight for my life and i might even change your name. i strayed away for a while, not quite, it's almost four years, do forgive.

[Cherry Sawanya Munkongsujarit · Rating 5 out of 5]

Review 23/2562
เรื่อง : อสุรากับยาใจ (3เล่มจบ)
ผู้แต่ง : เย่วเชี่ยจินหู
ผู้แปล : ทีมห้องสมุด
พิมพ์ครั้งที่1 : พฤษภาคม 2559

โปรยปกหลัง :
ธรรมดาแล้ว หากถูกจอมมารจับตัวไปชีวิตจะต้องรันทด โดนรังแกซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่ข้า... กลับไม่เป็นเช่นนั้น
กล่าวกันว่าหากหญิงใดเก่งงานบ้านการเรือน มีฝีมือการทำอาหารเป็นเลิศ ถือว่าเท้าข้างหนึ่งของหญิงผู้นั้นเหยียบอยู่บนกองเงินกองทองเรียบร้อยแล้ว แน่นอนว่านางจะต้องเป็นที่ถูกอกถูกใจของเหล่าแม่สื่อแม่หา ต้องแต่งเข้าบ้านเศรษฐีให้กับคุณชายผู้เพียบพร้อมสักคนเป็นแน่ แต่ชีวิตของหลัวซีกลับไม่เป็นเช่นนั้น
ยามกินก็ต้องป้อน ยามนอนก็ต้องกล่อม เขาเป็นจอมมารหรือบุตรชายคนโตของข้ากันแน่?
พรสวรรค์ด้านการทำอาหารของนางชักชวนแต่เรื่องร้ายๆ ให้มาเคาะประตูบ้าน ที่เลวร้ายที่สุดก็คือชักชวนให้ดาวมฤตยูอย่างชวนจิ่งอวี้... ประมุขแห่งพรรคจู่เหว่ยอวี้—พรรคฝ่ายอธรรมอันเลื่องชื่อ ผู้ผอมแห้ง กินยากเรื่องมาก ซ้ำยังเป็นโรคนอนไม่หลับ ให้ตรงดิ่งมาหานางถึงที่ ในที่สุดนางก็ถูกซื้อไปเป็นแม่ครัวประจำตัวของบุรุษที่เอาใจยากที่สุดในใต้หล้า
นี่คือเรื่องราวของอสูรผู้ผ่ายผอมราวกับไม้ฟืน โหดเหี้ยมและเลือกกินเป็นที่สุด กับหญิงงามผิวบางผู้มีพรสวรรค์ในการล่อหลอกเป็นเลิศ
เขากินหนึ่งคำ นางรอดชีวิตไปอีกหนึ่งวัน เช่นนั้นก็กินให้มากสักหน่อยเถิด กินให้อ้วนท้วนไปเลย!

คำนำสนพ. :
กล่าวกันว่าเสน่ห์ปลายจวักของผู้หญิงนั้น เป็นความสามารถเฉพาะตัวที่มีค่ายิ่งกว่าความงามเสียอีก นางเองเรื่องนี้ก็ไม่ต่างกันค่ะ ผลงานใหม่ล่าสุดของสนพ. ห้องสมุดเล่มนี้เป็นแนวรักโรแมนติก เสน่ห์ของเรื่องอยู่ที่การบรรยายที่ค่อนข้างละเอียดและความขบขันที่สอดแทรกอย่างมีจังหวะ โดยเนื้อเรื่องจะกล่าวถึงสาวน้อยผู้หนึ่งที่ต้องคอยเก็บ "คะแนนความดี" เพื่อแลกกับสุขภาพที่แข็งแรงของตัวเองค่ะ

เนื้อเรื่องช่วงต้นจะให้ความรู้สึกเหมือนเล่มเกม ต้องสะสมคะแนนเพื่อผ่านด่านสู่เส้นชัยอย่างไรอย่างนั้น นางเอกกึ่งๆ ถูกบังคับให้ต้องทำความดีอยู่ตลอดเวลา เรียกได้ว่าสายตาสอดส่องหาแต่ผู้ที่เดือนร้อนอยู่เสมอ อ่านแล้วก็ขำไปกับความคิดแต่ละอย่างของนาง แล้วนางเอกก็มีความสามารถด้านการทำอาหารเป็นพิเศษ แต่ละเมนูที่บรรยายออกมาชวนให้ท้องร้องกันจริงๆ เรียกได้ว่าเป็นสาวงามที่มีฝีมือเข้าครัวไม่แพ้ใครเลย ความสามารถพิเศษนี้จึงเข้าทางพระเอก ประมุขพรรคมารที่เป็นคุณชายเรื่องมาก กินยาก อยู่ลำบาก จะกินข้าวแต่ละมื้อแทบจะต้องกราบกรานกันเพราะความไม่ธรรมดาของพระเอก เขาเลยต้องการแม่ครัวที่เก่งมากๆมาคอยดูแลเรื่องอาหารการกิน เปรียบดั่งตะเกียบสองข้างที่เข้าคู่กันได้พอดี เป็นอีกเรื่องที่อ่านสบายๆ คลายร้อนสำหรับช่วงหน้าร้อนได้ดีเลยทีเดียว

ทีมงานห้องสมุด

เนื้อเรื่องเริ่มต้น :
ต้นปีเจี่ยอู่ เมืองหนิงหย่าง แคว้นหวงเหลียงเกิดอุทกภัยครั้งใหญ่ เหตุการณ์ในคราวนั้นมีผู้บาดเจ็บล้มตายมิใช่น้อย กว่าแสนคนที่ต้องหลั่งโลหิตหรือแม้กระทั่งสังเวยชีวิตตนเองให้กับภัยธรรมชาติโดยมิอาจหลีกเลี่ยงได้ เพียงชั่งพริบตาเดียวเท่านั้นเมืองที่เคยเจริญรุ่งเรืองในอดีตก็กลายเป็นสถานที่รกร้าง

ณ คอกวัวแห่งหนึ่งบริเวณทุ่งร้างนอกเมือง ชาวบ้านเกือบสิบชีวิตลี้ภัยมาจากเมืองหนิงหย่วนต่างกำลังทยอยเข้ามาอาศัยสถานที่ซึ่งปราศจากสิ่งมีชีวิตใดๆ แห่งนี้เป็นที่พำนักพักพิง "หลัวซีอวี้" หรือที่ใครต่อใครต่างพากันเรียกว่า "หลัวซี" กำลังเงยหน้าขึ้นมองก้อนเมฆเทามืดครึ้มเย็นยะเยือกที่ก่อตัวเป็นก้อนกระจายไปทั่วท้องฟ้า จากนั้นก็ก้มหน้าลงมองเสื้อผ้าตนที่โดนฝนจนเปียกชุ่ม ใบหน้าเล็กผอมเท่าฝ่ามือปรากฏความรู้สึกยินดีออกมาเพียงเล็กน้อยโชคดียิ่งนัก โชคดีที่ "ร่างกายของนางร่างนี้" เพิ่งมีอายุเพียงสิบเอ็ดปีเท่านั้น อีกทั้งยังเล็กและผอมแห้งหาได้ดึงดูดความสนใจของชายใดไม่ หากโตกว่านี้อีกสักหลายปี เสื้อผ้าบางๆ เปียกแนบร่างเช่นนี้คงได้เห็นอกเห็นสะโพกชัดเจนเป็นแน่ ครั้นหวนนึกถึงสภาพของหญิงสาวสองคนที่ถูกข่มเหงระหว่างทางเมื่อหลายวันก่อนก็ตัวสั่นเทิ้มขึ้นทันใด สองแขนผอมบางของหลังซีออกแรงกอดพื้นชื้นๆ ไม่ก็ท่อนในอ้อมอกแน่นขึ้น

เล่ม1 :
เพราะที่บ้านเกิดภัยแล้ง หลัวซี จึงต้องอพยพทั้งครอบครัว ระหว่างเดินทาง แม่เลี้ยงหาทางกำจัดหลัวซีทิ้งระหว่างทาง แต่นางก็รอดมาได้ เพราะไข่เป็ดดอกอวี้หลันที่ไม่รู้ที่มาเมื่อไม่มีอะไรกิน นางจะแอบไปกินทุกวัน นั่นเป็นการเริ่มต้นข้อตกลง เพราะเมื่อไม่ได้ทำความดี ความเจ็บปวดจะมาเยือน นางจึงต้องทำความดี เพื่องให้ได้แสงแห่งความดี มาบรรเทาอาการเจ็บปวด และเพราะกินดอกอวี้หลัน ทำให้นางสวยงามขึ้นเรื่อยๆแต่ก็บอบบางมาก โดนอะไรนิดหน่อยก็ช้ำ เลือดตกยางออก เจ็บปวดแทบตาย
จนเดินทางผ่านพ้นเขตภัยแล้ง ทั้งหมดต้องการย้ายที่ทำกิน ไปตั้งรกรากที่ใหม่ แต่เพราะครอบครัวของหลัวซี ท่านพ่อไม่เอาไหน แม่เลี้ยงคิดแต่จะกำจักนาง สุดท้านนางก็ถูกขายไปที่สวนร้อยบุบผา ที่เอาไว้ให้บุรุษร่ำรวยมาซื้อไปเป็นอนุ ที่นี่หลันซีไม่สนใจการฝึกศิลปะทั้งสี่ เอาแต่ฝึกทำอาหารและยาลูกกลอนช่วยลูกหลานของเหล่าครูฝึก เพื่อสะสมแสงแห่งความดี ห้าปีผ่านไป หลันซีอายุสิบหกปี กำลังจะถูกให้คารวะน้ำชาครั้งแรก เป็นเวลาเดียวกับที่ในเมืองมีการจัดงานชุมนุมโอสถสวรรค์ เป็นเหตุให้ชวนจิ่งอวี้ประมุขพรรคมาร จากโลกันต์บูรพาที่กำลังตามหายาสำคัญเดินทางมาด้วย แต่กลับได้พบกับลูกกลอนที่เป็นยาสงบใจที่เอาไว้ให้เด็กกิน และแย่งชิงมา ทำให้ ท่านจอมมารที่กินยากนอนยากได้นอนหลับในที่สุด
ด้วยเหตุนี้ คนพรรคมารจู่เหว่ยอวี้จึงทำทุกวิธีเพื่อให้ได้ตัวหลัวซีมา ตอนแรกหลัวซีมาอยู่ก็ทำยาลูกกลอนให้ท่านจอมมารที่ผอมมากๆ เพราะอะไรก็ไม่กิน เลือกไปหมด กินยากนอนยาก จมูกดี เกิดอากาศทุกสภาพ ตอนหลังทำอาหารให้ท่านจอมมารก็ยอมกิน แถมยังยอมบอกด้วยว่าชอบไม่ชอบอะไร หลัวซีคอยสังเกตความชอบต่างๆ กว่าจะขอร้องให้กินแต่ละอย่างได้ ช่างยากเย็น
ท่านพ่อ และแม่เลี้ยงของหลัวซีมาโวยวายเพราะติดหนี้ต้องการเงิน พอรู้ว่าคนที่ซื้อหลัวซีไปคิดพรรคมาร ก็ทิ้งน้องชายต่างมารดาที่เพิ่งเกิดได้ไม่นานให้นางแล้วหนีไป ที่ไหนได้เด็กมีหกนิ้ว โบราณถือว่าอับโชค ไม่ว่ายังไงก็ไม่มีคนรับเลี้ยง หลัวซีหมดทางจึงไปขอร้องจอมมาร แลกกับการจับ
เพราะจอมมารใสซื่อ ไม่เคยเข้าใกล้ผู้หญิง รังเกียจกลิ่นแป้ง แต่หลัวซีเป็นข้อยกเว้นเพราะนางหอมดอกอวี้หลัน เนื้อตัวนุ่มนิ่ม อุ่นในหน้าหนาว เย็นในหน้าร้อน ท่านประมุขชอบกอดนางเป็นที่สุด ทั้งๆที่ไม่รู้เรื่องชายหญิงเพราะไม่เคยมีใครสอน เป็นหนุ่มบริสุทธิ์ แต่ก็มีปมติดมารดา
สรุปว่าท่านจอมมารยอมให้เก็บน้องชาย ที่หลัวซีตั้งชื่อว่าเป๋าเป่าเอาไว้ ให้หาครอบครัวที่ดีได้ค่อยมอบให้ เมื่อไม่มียาที่ต้องการ ก็จะเดินทางกลับจู่เหว่ยอวี้กันแล้ว
การเดินทางหลัวซีนั่งอยู่ในเกี้ยวสีดำที่มีรูปร่างเหมือนโลงศพ เดินทางผ่านป่าเขา จนเจอหมู่บ้าน ที่หมู่บ้านที่เจอมีหญิงท้องที่มีอาการผิดปกติ เพราะมีคนเลี้ยงปลิงโลหิตเอาไว้กินเลือด หลัวซีเกือบเกิดเรื่องทำให้ท่านจอมมารที่ไม่ชอบยุ่งเรื่องชาวบ้านต้องจัดการ เป็นเรื่องที่ทำให้ผู้คนตื่นตกใจกันไปหมดกับการกระทำของท่านจอมมาร เพื่อตอบแทน นางเย่ซื่อได้มอบสร้อยประคำให้ เมื่อพ่อบ้านเก่อเห็นจึงดีใจมากเพราะเป็นตัวยาที่สำคัญในการรักษาพิษให้ท่านจอมมาร มันคือไม้โพธิสัตว์ ที่หาให้ตายก็ไม่ได้ถ้าไม่มีวาสนา
จากนั้นการเดินทางจะต้องผ่านทะเลทรายหนึ่งเส้นฟ้า ผู้เฒ่าเก่อบอกให้หลัวซีหาครอบครัวให้เป๋าเป่า แต่หลัวซียังตัดใจไม่ได้ เมื่อขอร้องท่านจอมมารก็ได้รับอนุญาต

หลังอ่านเล่ม1 :
ท่านจอมมารที่กินไม่ได้นอนไม่หลับ เมื่อมาพบกับหลัวซี ความเป็นอยู่เริ่มดีขึ้น จากที่ไม่เคยเข้าใจเรื่องของสตรีก็เริ่มเรียนรู้ทีละน้อย จริงๆก็ไม่สนใจอะไร นอกจากคนที่อยากจะสนใจ เพราะมันไม่น่าสนใจน่ะสิ ส่วนหลัวซีก็ต้องคิดหาเมนูอาหารให้ท่านจอมมารได้กินให้อิ่มมากขึ้น เพราะนางกินยากอะไรขนาดนั้น หนังหุ้มกระดูกทีเดียว เมื่อไม่มียารักษาพิษก็เดินทางกลับพรรคจู่เหว่ยอวี้ละกัน อยู่ไปก็ไม่มีประโยชน์ การเดินทางจึงเริ่มต้นอีกครั้ง

[Tnc Mlamean · Rating 4 out of 5]

เป็นเรื่องที่ดีเรื่องนึงเลย อ่านสองเล่มแรก ให้ความรู้สึกน่าสนใจแปลกใหม่ดี แต่เข้าเล่มสามเรากลับชอบที่สุด สนุกที่สุด มีความหมายที่สุด เหมือนทุกอย่างมีเหตุมีผลของมัน พระเอกที่ทุกคนว่าไร้หัวใจกับถนอมเวลาของนางเอกที่สุด

ทั้งสองคนรักกันมากจริงๆ จบได้ผิดคาดกว่าที่คิด
และชอคกับตอนพิเศษทั้งผิดหวังและทำใจ ก็เป็นแบบที่มันควรจะเป็น...
ข้อคิด ความลึกซึ้ง ทุกอย่างรวมอยู่เล่มสุดท้ายหมดเลย
เป็นนิยายเรื่องนึงที่ ควรค่าแก่การอ่าน ฝึกฝนความอดทนไม่น้อย5555 โอเคเลย หักเพราะมีบางส่วนข้ามๆแปลกๆ พระเอกไม่ได้น่ารักแต่รักนางเอก ถนอมนางเอกสุดใจ

[Thanchanok V · Rating 4 out of 5]

ชอบเนื้อเรื่องนะคะ น่ารักดีค่ะ ส่วนตัวชอบที่พระเอกเป็นแนวร้ายๆแต่ดีกับนางเอกคนเดียวอะไรประมาณนี้ค่ะ
แต่ส่วนที่ชอบก็มีไม่ชอบในการอธิบายบางฉากทำให้อ่านแล้ว งงๆไม่เข้าใจว่าสรุปแล้ว ทำอะไรอยู่
อาจจะเป็นการแปล? หรือ จงใจให้นักอ่านจินตนาการเอง แต่ มิ้นท์อ่านแล้วงงค่ะ
สรุปว่า พระเอกนางเอก จูบกันรึเปล่า? มีอะไรกันรึยัง? อะไรแนวๆนี้ค่ะ
อธิบายไม่ถูกเหมือนกัน แต่ตอนอ่านคือ งง ค่ะ
แต่ก็ไม่คิดมาก ข้ามๆไป 555
ส่วนตัวให้ 3.8 ค่ะ หักที่ทำให้อ่านแล้วงง 555

[Nuna Imruetai · Rating 5 out of 5]

พลอตดี แม้ย้อนกลับมาในโลกอดีต แต่ไม่ได้มาเพื่อแก้ไขสิ่งใด เพียงแค่อยากใช้ชีวิตในโลกปัจจุบันที่ตนอยู่อย่างดี จับพลัดจับพลูต้องมาพึ่งพิงท่านจอมมารหน้าตาน่ากลัว แต่จิตใจบริสุทธิ์เสียได้นี่ เขียนมาได้กลมกล่อมมาก

[Dreaming Jp' · Rating 3 out of 5]

อ่านได้เรื่อยๆ ชีวิตนางเอกทรหดมากก

[LeoWannaReadBooks · Rating 5 out of 5]

ชอบเรื่องนี้ มีความสีเทาของตัวละคร เราเขียนรีวิวไว้ในพันทิป เข้าไปอ่านกันได้น้า แล้วมาคุยกันน อยากรู้ว่าอ่านแล้วคิดยังไงกันบ้าง https://m.pantip.com/topic/37322120?

[Wanmata · Rating 3 out of 5]

น่ารักดี อ่านได้เรื่อยๆ

พระเอกนิสัยเด็กมาก นางเอกยังกะเลี้ยงลูก

เป็นผู้หญิงสมัยโบราณช่างลำบากเสียจริง

[Keen · Rating 4 out of 5]

ไม่ถึงกับสนุกจนวางไม่ลง แต่ก็อ่านได้เรื่อยๆค่ะ มีลุ้นนิดๆ น่ารักหน่อยๆ รีบอ่านเล่มต่อไป 55

[Sarah · Rating 4 out of 5]

แอบเอื่อยไปนิดเพราะเหมือนเป็นการบรรยายที่มาที่ไป แต่ก็ยังมีความรู้สึกสนุก

[Mamarine Thiphayamongkol · Rating 4 out of 5]

อ่านได้เรื่อยๆ​ ไม่ได้ติดหนึบแต่ก็ไม่ได้น่าเบื่อ

[mipmip · Rating 3 out of 5]

ให้ 3.5/5 เรื่องน่าติดตามอยู่นะ นางเอกตลกดี ชอบ แต่แอบตงิดพระเอก มันก็น่ารักอยู่หรอก เหมือนเด็ก แต่พอมันใส่ฉากเรทนั้นๆทั้งที่ก็เขียนมาว่าไม่รู้เรื่องแต่มันดูเเปลกอยู่ดี ดูหื่นๆ แอบไม่ชอบตรงนี้

[pn · Rating 4 out of 5]

(3.75/5) อ่านเพลิน เนื้อเรื่องดำเนินได้น่าติดตาม มีบางฉากมันดูตัดๆ อ่านแล้วงง และมีบางจุดที่ไม่เข้าใจว่าสรุปแล้วมันยังไงกันแน่นะ แต่พยายามมองข้ามก็โอเค ไปต่อได้อยู่

[M · Rating 4 out of 5]

เป็นเรื่องที่พลอตน่าสนใจดีค่ะ
นางเอกหลุดมาเข้าร่างเด็กคนนึง (มุขนี่เยอะมากสำหรับนิยายจีน แต่บังเอิญชอบพลอตแบบนี้ ไม่ค่อยเบื่อ)
เด็กคนนี้มีความพิเศษคือมีดอกไม้ประจำตัวซึ่งนางต้องเด็ดกลีบหรือผลกินทุกวัน ไม่งั้นร่างกายจะมีปัญหา แต่มันมีข้อแม้คือนางต้องทำความดี ชีวิตนางเอกเลยเหมือนต้องเก็บคะแนน ทำคะแนน ทำให้ตัวเองกลายเป็นคนดี
เมื่อจับพลัดจับผลูมาอยู่กะพระเอก ซึ่งก็คือจอมมาร ซึ่งป่วย ซึ่งโดนพิษ ซึ่งโหดเหี้ย ซึ่งเย็นชา ซึ่งเรื่องมากและ...โคตรไม่ประสีประสาเรื่องผู้หญิง นางเอกก็ได้แต่ทำตัวอ่อนโยนอ่อนหวาน อดทนอดกลั้น คอยดูแลประคบประหงมพระเอก เพราะหวังเก็บแต้ม ตรงนี้คือแอบขำ แล้วยังมีพระเอกที่ไม่ประสีประสาเรื่องผู้หญิงเสียจนคนอ่านหัวเราะก๊าก แต่นางเอกคงหัวเราะไม่ค่อยออก

ชอบนางเอกค่ะ คือในเรื่องนางสวยมาก แต่หารู้ไม่ว่าความสวยนี้มีความทรมาน ด้วยความงามอันบอบบาง ทำอะไรก็เจ็บผิวช้ำง่าย ผิวบาง น่าสงสารจริงๆ อยากมีความอดทนได้เท่านาง ยิ่งเวลาที่ต้องอดทนกับพระเอกนี่สุดๆ เลย แถมยังเล่นตัวมากก็ไม่ได้ด้วย ต้องมาสอนเรื่องความแตกต่างของหญิงชาย เอาคำสัญญามาล่อนู่นนี่ น่ารักดีค่ะ

ส่วนพระเอกก็น่ารักดีค่ะ ถึงแม้เล่มนี้จะยังไม่เยอะมาก.. แต่ก็พอสมควร ให้รับรู้ได้ว่านางเอกเริ่มมีอิทธิพลกับเจ้าหัวหน้าพรรคโหดเหี้ยมเย็นชาบ้าง พระเอกคนนี้พูดน้อยมากกก มากก แต่บางทีด้วยความพูดน้อย พอพูดมาทีมันก็เลยน่ารัก บวกกับความไม่รู้อิโหน่อิเหน่อะไรกับเรื่องความรู้สึก ทำให้จอมมารคนนี้น่าเอ็นดู๊ ฮากับความขัดกัน คือรำคาญผู้หญิง เกลียดกลิ่นแป้ง เกลียดน้ำตา แต่มาสิ้นท่ากะนางเอก แถมขี้งอน ขี้หึง โอ้ย จะบ้าตายกับคนผู้นี้ ทั้งฉิวทั้งขันเลยสำหรับพระเอกคนนี้

ก็ลุ้นๆ อยู่ค่ะว่าจะเป็นยังไงต่อ
แต่ก็อยากรู้นะว่าอดีตนางเอกก่อนจะมาเข้าร่างนี้จะมีผลอะไรมากกว่านี้กับโลกนี้มั้ย ตอนนี้นางก็ได้ใช้สิ่งที่เคยเห็นในโลกที่จากมาอยู่แต่แค่นิ๊ดเดียว น่าจะมีได้ใช้อะไรมากกว่านี้
ส่วนไอ้เรื่องดอกไม้นี่ก็น่าสนใจ อีกทั้งเรื่องความบางของผิวนางเอก เป็นหายนะอย่างนึงของนางเอกพอสมควร ก็น่าติดตามว่าเรื่องราวจะเป็นยังไงต่อ

[J.Nida · Rating 3 out of 5]

แรกๆนี่เบื่อมาก เนื้อเรื่องมันค่อยเป็นค่อยไป
แต่ช่วงกลางเป็นต้นไปนี่โอเค เริ่มอยากรู้ว่าจะเป็นไงต่อไป
อ่านก็เพลินๆดี คนละฟีลกับพวกในรั้วในวัง

นางเอกเรื่องนี้วิญญาณมาเข้าร่างเด็กอายุ 11 แต่ไม่ได้โฟกัส
ไปที่ประเด็นนั้น เริ่มเรื่องมานางเอกต้องเอาชีวิตรอด
จากการอพยพพร้อมเตียกับแม่เลี้ยงใจร้ายพร้อมน้องชายอีก
คนหนึ่ง

เป็นลูกสาวที่ไม่ค่อยได้รับความสนใจเท่าไหร่
ยิ่งไปกว่านั้น นางยังพบว่าตัวเองมีอะไรแปลกๆ
นั่นคือมีไข่ใบฟนึ่งมนครอบครอง มันเป็นเหมือน
ไข่สะสมความดี ต้องทำดีไปเรื่อยๆ แล้วถึงจะมีใบ
งอกออกมา แล้วก็เอามากิน ถ้าไม่ได้กินสักพักร่างกาย
จะเจ็บปวดทนแทบไม่ไหว เลยต้องทำดีเรื่อยๆ

แต่พระเอกของเรื่องดันเป็นจอมมาร ฆ่าคนหน้าไม่กระดิก
ตาไม่กะพริบ แต่เขาเหมือนผีดิบเดินได้ ผอมแห้งเป็นท่อนไม้
เหมือนโครงกระดูก แล้ววันหนึ่ง นางเอกก็โดนซื้อตัวไปเป็นแม่ครัวของท่านจอมมาร...

[Mink · Rating 3 out of 5]

เป็นนิยายที่หวานในระดับนึงเลยทีเดียว อ่านแล้วก็ติดตามและลุ้นไปกับนางเอก ดูเพลียแทนเรยทีเดียว อะไรมันจะต้องดูแลขนาดน้านน แต่ก็ด้วยเหตุนี้นี่ละคะ ทำให้ชีวิตนางนี่ดี๊ดี พระเอกก็แสนจะรัก ตัวอิจฉาก็มีไม่เยอะ แต่มาลุ้นๆกันเล่มสุดท้ายนี่ละคะ มีหักมุมตอนจบ (แต่จบดีนะคะ) ด้วยความที่ตอนจบเป็นแบบนั้นเลยรู้สึกแปลกๆ ไม่อินเท่าไร แค่เหมือนจะจบให้หักมุมเฉยๆ

[Jidapa · Rating 3 out of 5]

เป็นพล็อตยอดนิยมที่นางเอกย้อนอดีตมาเข้าร่างเด็กผู้หญิงคนนึงที่มีชีวิตรันทดสุดๆ อ่านดูแล้วก็เหมือนเรื่องในยุทธภพทั่วไป ไม่ต้องย้อนยุคมาก็ยังได้อรรถรสเหมือนเดิม. สงสารนางที่ชีวิตลำบากลำบนรับใช้พระเอกงกๆ มีฮาๆเรื่องความไม่รู้เดียงสาของพระเอก แต่ที่ปูเรื่องมาชีวิตพระเอกก็รันทดไม่เบา ดูว่าเล่มสองจะเป็นยังไงต่อไป

[Noo · Rating 3 out of 5]

เรื่องราวในเล่มแรก ต้นเรื่องเน้นชีวิตดราม่าของยาใจ จนมาพบท่านอสูร เนื้อเรื่องเรื่อยๆ ไม่มีจุดไหนพีค การเดินทางยาวนานมากจนแอบเบื่อ ไม่ค่อยมีมุขตลกปล่อยมาบ่อยๆ เรื่องที่พบเจอระหว่างทางก็ไม่ได้น่าตื่นเต้น เน้นลุ้นรักพระนางมากกว่ามั้ง เอาเป็นว่าอ่านได้เรื่อยๆ

[Mam · Rating 5 out of 5]

A strange, funny story with unique characters. Slow start aside, the story unfolds well over 400+ pages. The author gets credits for making me hungry while reading the food descriptions and laugh at loud at the dark humor moments. The translation for this novel is also exceptional.

[Sirirat]

fun

[G'Grace Janyapron]

it's fun.

[Or_O · Rating 3 out of 5]

เพลินๆ อยากรู้เรื่องราวต่อไป

[Nattapan · Rating 4 out of 5]

Beyond my expectations.

[Ying Yuvejwattana · Rating 4 out of 5]

สี่ดาว นิยายจีน paranormal

อ่านเพลินดีนะ นางเอกสู้ชีวิตดี ส่วนพระเอกเนี่ยเป็นจอมมารที่ง้องแง้งมาก อ่านดูแล้วแบบ
นางเอกคงปวดหัวแย่ คนแบบนี้ก็มีด้วย ชอบที่มีสอดแทรกการทำอาหาร ผจญภัย และกุ๊กกิ๊ก

[Nim Ritt · Rating 5 out of 5]

เป็นเรื่องที่ซื้อมาแล้วถือว่าคุ้มค่ามากค่ะ
เอามาอ่านซ้ำ 4-5 รอบแล้วอะ
ชอบมาก เนื้อเรื่องสนุก แปลกใหม่ มีทุกอารมณ์
ช่วงที่ดราม่าก็ทำได้ดีมาก ช่วงที่สนุกก็อ่านได้เพลิน

[รำพึง ลำพัง]

เคยคิดว่าจะอ่าน แต่ตอนนั้นอ่านได้แค่ 11 หน้า
ยินเสียงลือเสียงเล่าอ้าง คำวิจารณ์นา ๆ ก็เลยอยากอ่าน
พอไปอ่านตอนพิเศษ เลยคิดว่า ชั่งมันเถอะ ไม่อ่านก็ไม่เป็นไร