What do you think?
Rate this book
Φυσάει
Φυσάει! Φυσάει πολύ δυνατά. Μετεωρίζομαι στην άκρη του ονείρου μου και χάνομαι μέσα του. Εγώ το δημιούργησα και μόνη μου θα το φτάσω μέχρι το τέλος. Στάλα στάλα, γεμίζω όλο και πιο πολύ από τις ευλογημένες στιγμές που έζησα. Στάμνα κρυστάλλινη κάτω από την πηγή του Θεού. Περιμένω καρτερικά. Μέχρι που μια θαυμαστή πληρότητα με κυριεύει. Είτε καλή είτε κακή, αυτή είναι η ζωή μου. Αρκετή για να γεμίσει τη στάμνα μου, ικανή να με ολοκληρώσει. Απαλλαγμένη από τα «γιατί» και τα «πρέπει», με τη μία και μοναδική της αλήθεια.
Φυσάω!
Είμαι ο αγέρας που με χτυπάει, με ξεγυμνώνει, με ταξιδεύει, με ξυπνάει, με λυτρώνει.
Φυσάω!
Είμαι ο αγέρας που με χτυπάει, με ξεγυμνώνει, με ταξιδεύει, με ξυπνάει, με λυτρώνει.
165 pages, Paperback
Published January 1, 2016
5 people want to read
About the author
Κάκια Ξύδη
5 books5 followersΗ Κάκια Ξύδη γεννήθηκε στη Σελλασία Λακωνίας, όπου έζησε τα πρώτα χρόνια της ζωής της. Τελείωσε το Λύκειο στη Σπάρτη και το St. George College στην Αθήνα. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα, όπου παρέχει γραμματειακή υποστήριξη σε ιδιώτες.
Από τις εκδόσεις Οσελότος κυκλοφορούν τα έργα της:
Αναμομπελάδες στις Κυκλάδες, παιδική λογοτεχνία
Σε ελεύθερη πτώση, μυθιστόρημα
Ταξίδι στην ομίχλη, μυθιστόρημα
Από τις εκδόσεις Οσελότος κυκλοφορούν τα έργα της:
Αναμομπελάδες στις Κυκλάδες, παιδική λογοτεχνία
Σε ελεύθερη πτώση, μυθιστόρημα
Ταξίδι στην ομίχλη, μυθιστόρημα
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 12 of 12 reviews
May 16, 2018
Ένα βιβλίο που σίγουρα υμνεί τον έρωτα! Η γραφή είναι άκρως λυρική, άλλοτε ποιητική και άλλοτε φιλοσοφική. Ένα βιβλίο που δεν διαβάζεται γρήγορα και απλά σαν ιστορία αλλά αργά, μια που εικόνες και τα συναισθήματα είναι καταιγιστικά και δίνουν μπόλικη τροφή για σκέψη!
March 6, 2017
''Σκέψεις κατακερματισμένες και συναισθήματα τα μισά μιας αγάπης που δεν τέλειωσε ποτέ'' . Έτσι χαρακτηρίζει το βιβλίο της η Κάκια Ξύδη στο εισαγωγικό της σημείωμα.
Σκέψεις ίδια μικρά διαμαντάκια που λαμπυρίζουν πότε κάτω από άπλετο φως, αυτό της αγάπης, πότε κρυμμένα κάτω από σκιές συναισθημάτων που βγάζουν μοναξιά και αποδοχή σ΄αυτή, ήρθε στο νου μου πως είναι, κλείνοντας και την τελευταία του σελίδα.
Φυσάει και … μικρές ιστορίες με σπονδυλωτή ύφανση ενωμένες με κύριο άξονα τον έρωτα, αποτελούν το βιβλίο. Μικρές ιστορίες γεμάτες από συναισθήματα, όπως αυτά της αγάπης, του έρωτα, της μοναξιάς, της προδοσίας, σε κρατούν δέσμιό τους από την αρχή μέχρι το τέλος.
Η γραφή είναι πολύ καλή, λυρική, πρωτοπρόσωπη που υποχωρεί σε τριτοπρόσωπη όταν πρέπει η συγγραφέας να αποστασιοποιηθεί, έστω και για λίγο, για να δώσει βαρύτητα εκεί που χρειάζεται.
Ή όπως στο διήγημα '' Βροχή μου '' που η συγγραφέας εναλλάσσει τα πρόσωπα από το α΄ενικό στο γ΄ενικό και αντίστροφα - στην αρχή και στο τέλος της ιστορίας - αντίστοιχα. Φεύγει, από το είμαι και μένει σαν τρίτο πρόσωπο που περιγράφει τα συναισθήματα της ηρωίδας.
Ανάμεσα στα μικρά διηγήματα, ο ποιητικός λόγος δίνει το δικό του ξεχωριστό και απόλυτα εναρμονισμένο τόνο, χωρίς να υπερτερεί ή να φθίνει σε σχέση με τον πεζό.
Ξεχώρισα αρκετά από τα μικρά διαμαντάκια. Όπως '' Το χάραξε και σήμερα η μέρα '', ξέχειλο από αισιοδοξία, το '' Ο Κάτι '' ή το ''Σ΄αγαπώ, σ΄αγαπώ πολύ '' που με μια παραβολή η συγγραφέας μας δείχνει όλη τη δύναμη της αγάπης. Κρατώ ξεχωριστά το ξέχειλο από τρυφερότητα '' Τα παπάκια '' ίσως γιατί είμαι κατά βάθος πολύ ρομαντική.
Σκέψεις ίδια μικρά διαμαντάκια που λαμπυρίζουν πότε κάτω από άπλετο φως, αυτό της αγάπης, πότε κρυμμένα κάτω από σκιές συναισθημάτων που βγάζουν μοναξιά και αποδοχή σ΄αυτή, ήρθε στο νου μου πως είναι, κλείνοντας και την τελευταία του σελίδα.
Φυσάει και … μικρές ιστορίες με σπονδυλωτή ύφανση ενωμένες με κύριο άξονα τον έρωτα, αποτελούν το βιβλίο. Μικρές ιστορίες γεμάτες από συναισθήματα, όπως αυτά της αγάπης, του έρωτα, της μοναξιάς, της προδοσίας, σε κρατούν δέσμιό τους από την αρχή μέχρι το τέλος.
Η γραφή είναι πολύ καλή, λυρική, πρωτοπρόσωπη που υποχωρεί σε τριτοπρόσωπη όταν πρέπει η συγγραφέας να αποστασιοποιηθεί, έστω και για λίγο, για να δώσει βαρύτητα εκεί που χρειάζεται.
Ή όπως στο διήγημα '' Βροχή μου '' που η συγγραφέας εναλλάσσει τα πρόσωπα από το α΄ενικό στο γ΄ενικό και αντίστροφα - στην αρχή και στο τέλος της ιστορίας - αντίστοιχα. Φεύγει, από το είμαι και μένει σαν τρίτο πρόσωπο που περιγράφει τα συναισθήματα της ηρωίδας.
Ανάμεσα στα μικρά διηγήματα, ο ποιητικός λόγος δίνει το δικό του ξεχωριστό και απόλυτα εναρμονισμένο τόνο, χωρίς να υπερτερεί ή να φθίνει σε σχέση με τον πεζό.
Ξεχώρισα αρκετά από τα μικρά διαμαντάκια. Όπως '' Το χάραξε και σήμερα η μέρα '', ξέχειλο από αισιοδοξία, το '' Ο Κάτι '' ή το ''Σ΄αγαπώ, σ΄αγαπώ πολύ '' που με μια παραβολή η συγγραφέας μας δείχνει όλη τη δύναμη της αγάπης. Κρατώ ξεχωριστά το ξέχειλο από τρυφερότητα '' Τα παπάκια '' ίσως γιατί είμαι κατά βάθος πολύ ρομαντική.
April 14, 2016
Φυσάει νέα πνοή στον εκδοτικό χώρο και νέος άνεμος στα λογοτεχνικά πράγματα. Η αγαπημένη κυρία Κάκια Ξύδη χαρίζει στο αναγνωστικό κοινό τη νέα της δημιουργία, που κρατάει από το χέρι τον νέο της κηδεμόνα, τις εκδόσεις Πνοή. Μια διαφορετική λογοτεχνική πρόταση για ανθρώπους που ψάχνουν το άλλο, το φρέσκο, το πρωτότυπο στην ελληνική λογοτεχνία.
Επιτέλους ήρθα σε επαφή με τη γραφή της κυρίας Ξύδη και μου άρεσε πολύ. Ελληνικές λέξεις, τοποθετημένες σωστά, ολοκληρωμένες προτάσεις, με σωστή σύνταξη, σκέψεις που παίρνουν σχήμα και μορφή απαλά και όχι βεβιασμένα, συναισθήματα που κυκλοφορούν διάσπαρτα στις σελίδες ντυμένα με χρώματα διακριτικά, μου άφησαν την καλύτερη των εντυπώσεων. Η κεντρική ιδέα είναι μια ερωτική ιστορία που ξεδιπλώνεται σπονδυλωτά, μέσα από την ψυχή και όχι μέσα από την πλοκή, χωρίς απαραίτητη συνέχεια στα επιμέρους κομμάτια, χωρίς περιγραφές ανθρώπων και καταστάσεων. Μιλούν το μυαλό, το θέλω, η καρδιά, από μόνα τους αυτά έχουν τη δύναμη να στήσουν ένα ολοκληρο σκηνικό έρωτα, προδοσίας, αγάπης, ελπίδας και μοναξιάς. Ο λόγος εναλλάσσεται από ποίηση σε πεζό και αντίστροφα και απόλαυσα κάθε λέξη. Αγαπημένο μου κεφάλαιο το «Ένα βράδυ κλεμμένο», όπου δίνεται η πιο κρίσιμη νύχτα του ζευγαριού, γιατί η γυναίκα εκφράζει δυνατά τα θέλω της, που τελικά αντιβαίνουν σε αυτά του άντρα. Κι όμως η αγάπη νίκησε. Τη συνέχεια την αφήνω στον αναγνώστη.
Το βιβλίο είναι πραγματικά φροντισμένο, χωρίς τυπογραφικά λάθη, χωρίς υπερβολικά φανταχτερό χαρτί, σε μικρό, βολικό σχήμα, οπότε διευκολύνει τον αναγνώστη να το έχει πάντα μαζί του, χωρίς να βαραίνει πάνω του. Γερό δέσιμο, καλαίσθητη γραμματοσειρά ικανοποιητικού μεγέθους, κομψή στοιχειοθεσία, δε βρήκα ψεγάδι στο πρώτο βιβλίο των εκδόσεων Πνοή. Το εξώφυλλο με μάγεψε από την πρώτη στιγμή που το είδα και το θεωρώ πολύ καίριο ως προς τα λογοτεχνικά σχέδια της συγγραφέως. Φυσάει λοιπόν νέα πνοή, ανοίξτε τα παράθυρα της βιβλιοθήκης σας να σας χαϊδέψει!
Επιτέλους ήρθα σε επαφή με τη γραφή της κυρίας Ξύδη και μου άρεσε πολύ. Ελληνικές λέξεις, τοποθετημένες σωστά, ολοκληρωμένες προτάσεις, με σωστή σύνταξη, σκέψεις που παίρνουν σχήμα και μορφή απαλά και όχι βεβιασμένα, συναισθήματα που κυκλοφορούν διάσπαρτα στις σελίδες ντυμένα με χρώματα διακριτικά, μου άφησαν την καλύτερη των εντυπώσεων. Η κεντρική ιδέα είναι μια ερωτική ιστορία που ξεδιπλώνεται σπονδυλωτά, μέσα από την ψυχή και όχι μέσα από την πλοκή, χωρίς απαραίτητη συνέχεια στα επιμέρους κομμάτια, χωρίς περιγραφές ανθρώπων και καταστάσεων. Μιλούν το μυαλό, το θέλω, η καρδιά, από μόνα τους αυτά έχουν τη δύναμη να στήσουν ένα ολοκληρο σκηνικό έρωτα, προδοσίας, αγάπης, ελπίδας και μοναξιάς. Ο λόγος εναλλάσσεται από ποίηση σε πεζό και αντίστροφα και απόλαυσα κάθε λέξη. Αγαπημένο μου κεφάλαιο το «Ένα βράδυ κλεμμένο», όπου δίνεται η πιο κρίσιμη νύχτα του ζευγαριού, γιατί η γυναίκα εκφράζει δυνατά τα θέλω της, που τελικά αντιβαίνουν σε αυτά του άντρα. Κι όμως η αγάπη νίκησε. Τη συνέχεια την αφήνω στον αναγνώστη.
Το βιβλίο είναι πραγματικά φροντισμένο, χωρίς τυπογραφικά λάθη, χωρίς υπερβολικά φανταχτερό χαρτί, σε μικρό, βολικό σχήμα, οπότε διευκολύνει τον αναγνώστη να το έχει πάντα μαζί του, χωρίς να βαραίνει πάνω του. Γερό δέσιμο, καλαίσθητη γραμματοσειρά ικανοποιητικού μεγέθους, κομψή στοιχειοθεσία, δε βρήκα ψεγάδι στο πρώτο βιβλίο των εκδόσεων Πνοή. Το εξώφυλλο με μάγεψε από την πρώτη στιγμή που το είδα και το θεωρώ πολύ καίριο ως προς τα λογοτεχνικά σχέδια της συγγραφέως. Φυσάει λοιπόν νέα πνοή, ανοίξτε τα παράθυρα της βιβλιοθήκης σας να σας χαϊδέψει!
September 21, 2019
Ένα ιδιαίτερο και πρωτότυπο βιβλίο από τη δημιουργό των Εκδόσεων Πνοή. Αυτό που το κάνει τόσο ξεχωριστό είναι η ρεαλιστική γραφή και το πόσο ωραία καταφέρνει να αναλύσει και να περιγράψει τα συναισθήματα.
Κυρίαρχο ρόλο στο πόνημα της παίζει ο έρωτας που άλλοτε είναι καταστροφικός άλλοτε ευχάριστός και άλλοτε ταλαιπωρημένος από τα πολλά ολισθήματα που μπορεί να τον οδηγήσει η ανθρώπινη αμέλεια.
Ξεχώρισα το διήγημα «Σταμάτα να λες το σ’ αγαπώ» όπου δηλώνει ότι η πολλαπλή χρήση της λέξης το έχει καταντήσει τόσο αδύναμο και ανίσχυρο. Έχει χάσει την ουσία και την υπόσταση του και το λόγο για τον οποίο θα πρέπει να λέγεται. Αν κάποιος δεν το νιώσει στη ψυχή του είναι και δύσκολο να το εκφράσει και να το ζήσει με όλο του το είναι.
Στο διήγημα « Κατεχωρήθη:Παρελθόν» η ηρωίδα προσπαθεί να απαλλαγεί από όλα τα αντικείμενα που τη καθόρισαν σε μία δεδομένη χρονική στιγμή. Ότι υπάρχει στο χώρο το έχει αγαπήσει και δυσκολεύεται να το αποχωριστεί. Η εμμονή στα άψυχα αντικείμενα και η προσκόλληση στο παρελθόν την έχει οδηγήσει σε αδιέξοδο. Η εκκαθάριση όσο βασανιστική κι αν είναι στο τέλος είναι λύτρωση για τη ψυχή της. Αυτό στο μέλλον θα την οδηγήσει σε πιο όμορφες και καλύτερες εμπειρίες.
Στο ποίημα «Για σένα» περικλείεται όλη η δύναμη του δυνατού και ζωοποιού έρωτα.
Το βιβλίο κινείται μεταξύ ποίησης και πεζού λόγου. Αυτό που κερδίζει ο αναγνώστης από τη κάθε ιστορία είναι ότι με τη θέληση και τη πίστη μπορεί ο καθένας μας να κερδίσει την ευτυχία στη ζωή του. Όσο δύσκολος κι αν είναι ο δρόμος που οδηγεί στη χαρά οφείλει ο άνθρωπος να τον διανύσει κι ας πληγωθεί στη πορεία.
Καλή ανάγνωση
Κυρίαρχο ρόλο στο πόνημα της παίζει ο έρωτας που άλλοτε είναι καταστροφικός άλλοτε ευχάριστός και άλλοτε ταλαιπωρημένος από τα πολλά ολισθήματα που μπορεί να τον οδηγήσει η ανθρώπινη αμέλεια.
Ξεχώρισα το διήγημα «Σταμάτα να λες το σ’ αγαπώ» όπου δηλώνει ότι η πολλαπλή χρήση της λέξης το έχει καταντήσει τόσο αδύναμο και ανίσχυρο. Έχει χάσει την ουσία και την υπόσταση του και το λόγο για τον οποίο θα πρέπει να λέγεται. Αν κάποιος δεν το νιώσει στη ψυχή του είναι και δύσκολο να το εκφράσει και να το ζήσει με όλο του το είναι.
Στο διήγημα « Κατεχωρήθη:Παρελθόν» η ηρωίδα προσπαθεί να απαλλαγεί από όλα τα αντικείμενα που τη καθόρισαν σε μία δεδομένη χρονική στιγμή. Ότι υπάρχει στο χώρο το έχει αγαπήσει και δυσκολεύεται να το αποχωριστεί. Η εμμονή στα άψυχα αντικείμενα και η προσκόλληση στο παρελθόν την έχει οδηγήσει σε αδιέξοδο. Η εκκαθάριση όσο βασανιστική κι αν είναι στο τέλος είναι λύτρωση για τη ψυχή της. Αυτό στο μέλλον θα την οδηγήσει σε πιο όμορφες και καλύτερες εμπειρίες.
Στο ποίημα «Για σένα» περικλείεται όλη η δύναμη του δυνατού και ζωοποιού έρωτα.
Το βιβλίο κινείται μεταξύ ποίησης και πεζού λόγου. Αυτό που κερδίζει ο αναγνώστης από τη κάθε ιστορία είναι ότι με τη θέληση και τη πίστη μπορεί ο καθένας μας να κερδίσει την ευτυχία στη ζωή του. Όσο δύσκολος κι αν είναι ο δρόμος που οδηγεί στη χαρά οφείλει ο άνθρωπος να τον διανύσει κι ας πληγωθεί στη πορεία.
Καλή ανάγνωση
October 21, 2016
Μοιάζει με ένα ημερολόγιο με πολλές μικρές ιστορίες. Ένιωσα πολλές φορές ότι διάβαζα κρυφά τις σελίδες ενός ημερολογίου. Κάθε μια ιστορία μπορεί να διαβαστεί ξεχωριστά χωρίς να δίνει την αίσθηση ότι είναι μέρος μιας μεγαλύτερης και πως κάτι της λείπει νοηματικά. Οι μικρές αυτές ιστορίες μπορούν να λειτουργήσουν αυτόνομα, αλλά, όταν διαβαστούν όλες μαζί στην σειρά, είναι ένα πλούσιο κι ολοκληρωμένο συναισθηματικό ταξίδι.
Από τις πρώτες κιόλας σελίδες, παρόλο που περιγράφει μια δύσκολη καμπή στην ζωή της αφηγήτριας, το ένιωσα αισιόδοξο. Ένιωσα την ανάγκη του ανθρώπου να ερωτευτεί, να αγαπήσει, να ρισκάρει, να πονέσει, να διεκδικήσει δίχως τον φόβο της αποτυχίας κι αν ακόμη τα πράγματα δεν έρθουν όπως τα ελπίζει, στο τέλος να βρίσκει την δύναμη, μέσα από την δύναμη που του δίνει η ζωή, να επαναπροσδιορίζεται και να ελπίζει ξανά.
Το μήνυμα που έλαβα μέσα από τις σελίδες του, είναι πως όταν βρεθείς σε μια πορεία που σε βγάζει σε αδιέξοδο και δεν επιθυμείς πια, τότε πρέπει να καταλάβεις ότι δεν έχει σημασία προς τα πού φυσάει ο άνεμος, αλλά προς τα πού φυσάει η καρδία σου και να την ακολουθείς.
Από τις πρώτες κιόλας σελίδες, παρόλο που περιγράφει μια δύσκολη καμπή στην ζωή της αφηγήτριας, το ένιωσα αισιόδοξο. Ένιωσα την ανάγκη του ανθρώπου να ερωτευτεί, να αγαπήσει, να ρισκάρει, να πονέσει, να διεκδικήσει δίχως τον φόβο της αποτυχίας κι αν ακόμη τα πράγματα δεν έρθουν όπως τα ελπίζει, στο τέλος να βρίσκει την δύναμη, μέσα από την δύναμη που του δίνει η ζωή, να επαναπροσδιορίζεται και να ελπίζει ξανά.
Το μήνυμα που έλαβα μέσα από τις σελίδες του, είναι πως όταν βρεθείς σε μια πορεία που σε βγάζει σε αδιέξοδο και δεν επιθυμείς πια, τότε πρέπει να καταλάβεις ότι δεν έχει σημασία προς τα πού φυσάει ο άνεμος, αλλά προς τα πού φυσάει η καρδία σου και να την ακολουθείς.
May 9, 2018
Πρώτη φορά μου έτυχε να διαβάσω σπονδυλωτό βιβλίο και ήταν υπέροχο. Ήταν αυτό το κάτι διαφορετικό που ψάχνουμε. Μου άρεσε η εναλλαγή μεταξύ ποίησης και πεζού. Η συγγραφέας καταθέτει την ψυχή της σε αυτό το βιβλιαράκι και αυτό το εκλαμβάνει ο αναγνώστης. Από τις ιστορίες που άρεσαν περισσότερο ήταν "Κατεχωρήθη: παρελθόν", "Το αστέρι", "Βροχή μου", "Η απόφαση", "Ψυχή μου, ψυχή μου", "Φυσάει", "Σ'αγαπώ, σ'αγαπώ πολύ" , "Ο Κάτι", "Ελπίδα" ,"Αόρατη" και το "Χάραξε και σήμερα η μέρα". Εννοείται πως το προτείνω και ιδίως σε όσους θέλουν να διαβάσουν κάτι το διαφορετικό!
May 10, 2024
Ένα βιβλίο για την αγάπη γραμμένο με πολλή αγάπη. Η γραφή είναι ποιητική και οι λέξεις μοιάζουν με χαρακιές στο δέρμα. Στα αρνητικά βάζω πως θα ήθελα να ήταν πιο μικρό σε έκταση.
April 24, 2016
Η Κάκια Ξύδη είναι μια συγγραφέας με αξιόλογο λογοτεχνικό έργο στο συγγραφικό της παρελθόν και προσωπικά δεν μπορώ να μη ξεχωρίσω τα παιδικά της βιβλία, τα οποία είναι γραμμένα με σεβασμό στο παιδί ως ξεχωριστή προσωπικότητα.
Η ίδια τόλμησε να δημιουργήσει τον δικό της εκδοτικό οίκο και σε συνεργασία με τον φιλόλογο-επιμελητή Δημήτρη Καραναστάση και φιλοδοξούν να προσφέρουν στους αναγνώστες βιβλία γεμάτα ποιότητα και μεράκι. Το πρώτο πόνημα που κυκλοφόρησε από τις νεοσύστατες εκδόσεις Πνοή είναι το καινούριο βιβλίο της ίδιας της κυρίας Ξύδη με τίτλο «Φυσάει».
Πρόκειται για ένα ιδιαίτερο βιβλίο το οποίο ομολογώ πως με «ταλαιπώρησε» αρκετά ως αναγνώστρια. Η συγγραφέας διαχειρίζεται μέσα στις σελίδες του μια ρεαλιστική πραγματικότητα την οποία, οι περισσότεροι, επιλέγουμε να μην αντιμετωπίζουμε. Η κυρία Ξύδη όμως το κάνει με τον άρρητο τρόπο της λογοτεχνίας, καταφέρνοντας να χτίσει εξαιρετικά ψυχογραφήματα, αλλά πάνω από όλα να προσφέρει στον αναγνώστη ένα μοναδικό ταξίδι ψυχής.
Το βιβλίο χωρίζεται σε δύο μέρη. Το πρώτο μέρος μοιάζει πιο χαώδες, πιο εναρμονισμένο στην ψυχική πραγματικότητα των πρωταγωνιστών. Ο αναγνώστης αναζητά τις κρυμμένες αλήθειες αλλά η συγγραφέας τον οδηγεί με τις λέξεις της σε σημεία και στιγμές όπου ο χωροχρόνος και οι ταυτότητες των ηρώων απλώς δεν έχουν σημασία. Το μόνο που μετράει είναι τα όσα αισθάνεσαι και η δύναμη που χρειάστηκε για να γραφτούν τα όσα διαβάζεις. Στο δεύτερο μέρος η ιστορία είναι πιο ξεκάθαρη και μπορούμε να αποδώσουμε κινήσεις και συμπεριφορές σε συγκεκριμένα πρόσωπα, την ίδια στιγμή που διαπιστώνουμε πως η κυρία Ξύδη μας είχε δώσει από την αρχή όλα τα κλειδιά της αλήθειας. Μίας αλήθειας που υπάρχει στο παρελθόν όλων μας, στην πορεία της ζωής μας και που ποτέ δε γράφτηκε πιο λυρικά, πιο γλαφυρά, πιο αληθινά.
Η γραφή της συγγραφέως ξεχωρίζει για την ποιότητα και τον ρομαντισμό της. Οι λέξεις είναι προσεκτικά διαλεγμένες και η ιστορία φροντισμένη μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια. Η ποιητική χροιά είναι έκδηλη και η δυστοπία της καρδιάς μοιάζει να ενώνεται με την σκληρότητα της πραγματικότητας μας. Ξεχωριστή στιγμή για εμένα υπήρξε το τελευταίο κεφάλαιο του πρώτου μέρους όπου μέσα από την ιστορία ενός «πληγωμένου σ’ αγαπώ» συντελείται μια ένωση ψυχών. Του συγγραφέα και του αναγνώστη. Ίσως το καλύτερο κεφάλαιο όλου του βιβλίου.
Η ίδια τόλμησε να δημιουργήσει τον δικό της εκδοτικό οίκο και σε συνεργασία με τον φιλόλογο-επιμελητή Δημήτρη Καραναστάση και φιλοδοξούν να προσφέρουν στους αναγνώστες βιβλία γεμάτα ποιότητα και μεράκι. Το πρώτο πόνημα που κυκλοφόρησε από τις νεοσύστατες εκδόσεις Πνοή είναι το καινούριο βιβλίο της ίδιας της κυρίας Ξύδη με τίτλο «Φυσάει».
Πρόκειται για ένα ιδιαίτερο βιβλίο το οποίο ομολογώ πως με «ταλαιπώρησε» αρκετά ως αναγνώστρια. Η συγγραφέας διαχειρίζεται μέσα στις σελίδες του μια ρεαλιστική πραγματικότητα την οποία, οι περισσότεροι, επιλέγουμε να μην αντιμετωπίζουμε. Η κυρία Ξύδη όμως το κάνει με τον άρρητο τρόπο της λογοτεχνίας, καταφέρνοντας να χτίσει εξαιρετικά ψυχογραφήματα, αλλά πάνω από όλα να προσφέρει στον αναγνώστη ένα μοναδικό ταξίδι ψυχής.
Το βιβλίο χωρίζεται σε δύο μέρη. Το πρώτο μέρος μοιάζει πιο χαώδες, πιο εναρμονισμένο στην ψυχική πραγματικότητα των πρωταγωνιστών. Ο αναγνώστης αναζητά τις κρυμμένες αλήθειες αλλά η συγγραφέας τον οδηγεί με τις λέξεις της σε σημεία και στιγμές όπου ο χωροχρόνος και οι ταυτότητες των ηρώων απλώς δεν έχουν σημασία. Το μόνο που μετράει είναι τα όσα αισθάνεσαι και η δύναμη που χρειάστηκε για να γραφτούν τα όσα διαβάζεις. Στο δεύτερο μέρος η ιστορία είναι πιο ξεκάθαρη και μπορούμε να αποδώσουμε κινήσεις και συμπεριφορές σε συγκεκριμένα πρόσωπα, την ίδια στιγμή που διαπιστώνουμε πως η κυρία Ξύδη μας είχε δώσει από την αρχή όλα τα κλειδιά της αλήθειας. Μίας αλήθειας που υπάρχει στο παρελθόν όλων μας, στην πορεία της ζωής μας και που ποτέ δε γράφτηκε πιο λυρικά, πιο γλαφυρά, πιο αληθινά.
Η γραφή της συγγραφέως ξεχωρίζει για την ποιότητα και τον ρομαντισμό της. Οι λέξεις είναι προσεκτικά διαλεγμένες και η ιστορία φροντισμένη μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια. Η ποιητική χροιά είναι έκδηλη και η δυστοπία της καρδιάς μοιάζει να ενώνεται με την σκληρότητα της πραγματικότητας μας. Ξεχωριστή στιγμή για εμένα υπήρξε το τελευταίο κεφάλαιο του πρώτου μέρους όπου μέσα από την ιστορία ενός «πληγωμένου σ’ αγαπώ» συντελείται μια ένωση ψυχών. Του συγγραφέα και του αναγνώστη. Ίσως το καλύτερο κεφάλαιο όλου του βιβλίου.
October 4, 2016
Η αγαπημένη μου φίλη Κάκια Ξύδη επιστρέφει μ' ένα καινούριο βιβλίο με μια εντελώς διαφορετική γραφή απο αυτή που ως τώρα μας είχε συνηθίσει. Εξεπλάγην ευχάριστα διαβάζοντας το νέο της βιβλίο με τίτλο "Φυσάει" που κυκλοφορεί απο τις εκδόσεις Πνοή! Ποίηση και πεζός λόγος εναλλάσονται, με τέτοιο τρόπο που δημιουργούν στον αναγνώστη την αίσθηση της οικειότητας. Καταστάσεις που λίγο πολύ καθένας μας έχει βιώσει. Έρωτας, αγάπη, προδοσία, μοναξιά, ελπίδα, συναισθήματα που ξεπηδάνε μέσα από κείμενα, φράσεις, στίχους, λέξεις, τόσο όμορφα δωσμένα απο την συγγραφέα! Η πρωτοτυπία του συγκεκριμένου βιβλίου, έγκειται στους πρωταγωνιστές του, όπου δεν έχουν να κάνουν με περιγραφές ανθρώπων, πρόσωπα ή καταστάσεις. Πρωταγωνιστές είναι τα ίδια τα συναισθήματα, οι αξίες, τα πως και τα γιατί, τα πρέπει και δεν πρέπει, τα θέλω και λαχταρώ!Κάθε κεφάλαιο έχει να δώσει και κάτι, ξέχωρισα όμως τα κεφάλαια "Βροχή μου", "Ένα βράδυ κλεμμένο", "Αμυγδάλου ΙΟΝ", "Η Αλήθεια μου", "Μοιραία συνάντηση", ένιωσα την απόλυτη ταύτιση και τι πιο πετυχημένο απο το να ταυτιστεί ο αναγνώστης με τα γραφόμενα του συγγραφέα;! Αγαπημένη μου Κάκια, ευχαριστώ για όσα διάβασα, αποκόμισα, ένιωσα! Σου εύχομαι η έμπνευση να μην σε εγκαταλείψει ποτέ και να συνεχίσεις να δημιουργείς! Να είναι καλοτάξιδο το βιβλίο σου, όπως του αξίζει!
Νεφέλη Πόπη Ζάνη
Συγγραφέας
Νεφέλη Πόπη Ζάνη
Συγγραφέας
July 27, 2016
Το πρώτο βιβλίο των νέων εκδόσεων ΠΝΟΗ είναι ένα βιβλίο για λίγους!!!!! Συνδυάζει θαυμάσια την ποίηση και το διήγημα, και στη κυριολεξία «φυσάει» και γεμίζει τη ψυχή μας χρώματα και υπέροχα συναισθήματα, πράγματα που λείπουν από τη ζωή μας σήμερα! Ένα βιβλίο για λίγους, γιατί πρέπει να έχει κανείς τη ψυχή του ανοιχτή για να είναι δέκτης όλων αυτών που μας δίνει η συγγραφέας.
Αναφέρεται πιο συγκεκριμένα στα τερτίπια του έρωτα και του πάθους, και όπως λέει και η ίδια η συγγραφέας " Όλοι μας μπορούμε με θέληση και υπομονή να κάνουμε τα όνειρα μας πραγματικότητα και να έχουμε δίπλα μας ανθρώπους που μας αγαπούν και μας σέβονται".
Διαβάστε το …..
…. γιατί εδώ μπορεί να νιώσει κανείς όλες οι εναλλαγές του έρωτα όπως είναι η ευτυχία, η χαρά, η λαχτάρα αλλά και η στενοχώρια και οι δυσκολίες που πολύ πιθανόν να βιώσει ένα ζευγάρι!
Αναφέρεται πιο συγκεκριμένα στα τερτίπια του έρωτα και του πάθους, και όπως λέει και η ίδια η συγγραφέας " Όλοι μας μπορούμε με θέληση και υπομονή να κάνουμε τα όνειρα μας πραγματικότητα και να έχουμε δίπλα μας ανθρώπους που μας αγαπούν και μας σέβονται".
Διαβάστε το …..
…. γιατί εδώ μπορεί να νιώσει κανείς όλες οι εναλλαγές του έρωτα όπως είναι η ευτυχία, η χαρά, η λαχτάρα αλλά και η στενοχώρια και οι δυσκολίες που πολύ πιθανόν να βιώσει ένα ζευγάρι!
July 2, 2016
Ότι και να πω θα είναι λίγο! Πρωτόγνωρη εμπειρία για μένα η ανάγνωση αυτού του βιβλίου!!! Εξαιρετικό πάντρεμα ποίησης και πεζού λόγου, λυρική γραφή, υπέροχος χειρισμός του λόγου από μια συγγραφέα που είναι ολοφάνερο πως το κατέχει καλά αυτό !!! Ένα μαγικό βιβλίο που ξεχειλίζει συναίσθημα!!!!
May 25, 2019
Αν κάποιος μου ζητούσε να περιγράψω το 5ο κατά σειρά βιβλίο της Κάκιας Ξύδη «Φυσάει» των εκδόσεων Πνοή με δυο λέξεις, αυτές θα ήταν “ψηφιδωτό συναισθημάτων”. Μικρά κομμάτια βιωματικών συναισθημάτων που αποκαλύπτουν μεγάλες στιγμές.
Πολλοί ίσως πιστεύουν πως το να μιλάς ή να περιγράφεις συναισθήματα επιτυχώς, ειδικά σε πρώτο πρόσωπο, είναι εύκολο. Ότι η αναφορά δυνατών λέξεων όπως ο έρωτας, το ανεκπλήρωτο ή ο πόθος είναι αρκετή για να κερδίσεις τον αναγνώστη. Σας διαβεβαιώνω πως δεν είναι.
Χρειάζονται πολλά περισσότερα στοιχεία για να ταυτιστεί ο αναγνώστης με ένα γραπτό και να μην διακατέχεται από το αίσθημα πως απλώς κοιτάζει μέσα από την κλειδαρότρυπα.
Πιο συχνά από ποτέ, μέσα από λογοτεχνικά κείμενα και μυθιστορήματα γινόμαστε μάρτυρες περιγραφών δυνατών στιγμών οι οποίες στις περισσότερες των περιπτώσεων ανήκουν στη σφαίρα του ιδανικού.
Στο «Φυσάει» της Κάκιας Ξύδη, ωστόσο, δεν έχουμε καθόλου να κάνουμε με φήμες ή εξωπραγματικές καταστάσεις. Είναι οι προσωπικές αλήθειες της συγγραφέως και ταυτόχρονα όλων όσων το διαβάσουν —καθώς κάθε ένας βρίσκει δικά του κομμάτια μέσα στα κείμενα της— βγαλμένες εξ’ ολοκλήρου μέσα από την ζωή.
Είναι η γραπτή προσωπική αναζήτηση 27 χρόνων της ίδιας, η οποία μέσα από τις ιστορίες της πραγματεύεται τη ζωή, τον έρωτα, το θάνατο —τόσο το φυσικό όσο και εκείνο των συναισθημάτων και των σχέσεων— την ψυχή και εν γένει την ίδια την ύπαρξη.
Κι αυτή είναι, θεωρώ, και η επιτυχία του βιβλίου. Το γεγονός πως μέσα από εικόνες που δημιουργεί με τα αφηγηματικά μέρη του βιβλίου ψηλαφίζει τόσο το ανεκπλήρωτο όσο και την πληρότητα και διεισδύει στις ζωηρότερες εκφάνσεις μιας ζωής που όλοι μας, άλλοι λιγότερο κι άλλοι περισσότερο, έχουμε βιώσει.
Αν κάτι χαρακτηρίζει το βιβλίο, αυτό είναι η προσπάθεια της, όπως και κάθε άλλου ανθρώπου που κυνηγά τις επιθυμίες του, να κατακτήσει, να αγγίξει, να ζήσει, μη γνωρίζοντας αν οι πιθανότητες γέρνουν υπέρ της νίκης ή της ήττας. Ζει, ρισκάρει —και κυρίως νιώθει— και αυτό είναι αρκετό.
Τα βιώματα της Κάκιας είναι γραμμένα ρεαλιστικά, προσιτά, κατανοητά, γεγονός που επιβεβαιώνει πως μιλά τη γλώσσα της πραγματικότητας και της αλήθειας. Σε κάποια σημεία δεν λείπουν τα φιλοσοφικά στοιχεία, καθώς πάντα υπάρχουν θέματα και παράγοντες που είναι αδύνατο να ελέγξουμε κι απλώς πορευόμαστε μαζί τους, αλλά στην ουσία του το βιβλίο είναι ένα ταξίδι στις βαθύτερες αγωνίες της ανθρώπινης υπόστασης, μια κατασταλαγμένη πορεία στο δρόμο της επιθυμίας και δίψας για ζωή, κόντρα σε δυσκολίες.
Οι λέξεις της απορρέουν μέσα από την ψυχή της, μέσα από την ανάγκη της να εκφράσει τις σκέψεις της, είτε για να βρει γαλήνη είτε για να εξιλεωθεί και να προχωρήσει παρακάτω. Τα αποσπάσματα της, είναι ναι μεν αυτοτελή και μπορούν να διαβαστούν μεμονωμένα αλλά είναι ταυτόχρονα κι ένα αδιαίρετο σύνολο που ταρακουνά τα όρια τόσο της ίδια της συγγραφέως όσο και του αναγνώστη, τον οποίο παραινεί να ταλαντευτεί, ν�� μπει σε δίνες, να μεθύσει από συναισθήματα, να απελευθερώσει το πνεύμα και να ερωτοτροπήσει τελικά με την ίδια τη ζωή.
Μια ζωή καθόλου εύκολη αλλά σίγουρα καθολικά ελεύθερη. Μια ζωή που αναζητά τη μουσική και χορεύει εκστατικά με τις στιγμές της. Μια ζωή που φυσάει τους φθόγγους μιας μόνο λέξης:
«Έζησα»
http://tinealarissa.gr/index.php/2018...
Πολλοί ίσως πιστεύουν πως το να μιλάς ή να περιγράφεις συναισθήματα επιτυχώς, ειδικά σε πρώτο πρόσωπο, είναι εύκολο. Ότι η αναφορά δυνατών λέξεων όπως ο έρωτας, το ανεκπλήρωτο ή ο πόθος είναι αρκετή για να κερδίσεις τον αναγνώστη. Σας διαβεβαιώνω πως δεν είναι.
Χρειάζονται πολλά περισσότερα στοιχεία για να ταυτιστεί ο αναγνώστης με ένα γραπτό και να μην διακατέχεται από το αίσθημα πως απλώς κοιτάζει μέσα από την κλειδαρότρυπα.
Πιο συχνά από ποτέ, μέσα από λογοτεχνικά κείμενα και μυθιστορήματα γινόμαστε μάρτυρες περιγραφών δυνατών στιγμών οι οποίες στις περισσότερες των περιπτώσεων ανήκουν στη σφαίρα του ιδανικού.
Στο «Φυσάει» της Κάκιας Ξύδη, ωστόσο, δεν έχουμε καθόλου να κάνουμε με φήμες ή εξωπραγματικές καταστάσεις. Είναι οι προσωπικές αλήθειες της συγγραφέως και ταυτόχρονα όλων όσων το διαβάσουν —καθώς κάθε ένας βρίσκει δικά του κομμάτια μέσα στα κείμενα της— βγαλμένες εξ’ ολοκλήρου μέσα από την ζωή.
Είναι η γραπτή προσωπική αναζήτηση 27 χρόνων της ίδιας, η οποία μέσα από τις ιστορίες της πραγματεύεται τη ζωή, τον έρωτα, το θάνατο —τόσο το φυσικό όσο και εκείνο των συναισθημάτων και των σχέσεων— την ψυχή και εν γένει την ίδια την ύπαρξη.
Κι αυτή είναι, θεωρώ, και η επιτυχία του βιβλίου. Το γεγονός πως μέσα από εικόνες που δημιουργεί με τα αφηγηματικά μέρη του βιβλίου ψηλαφίζει τόσο το ανεκπλήρωτο όσο και την πληρότητα και διεισδύει στις ζωηρότερες εκφάνσεις μιας ζωής που όλοι μας, άλλοι λιγότερο κι άλλοι περισσότερο, έχουμε βιώσει.
Αν κάτι χαρακτηρίζει το βιβλίο, αυτό είναι η προσπάθεια της, όπως και κάθε άλλου ανθρώπου που κυνηγά τις επιθυμίες του, να κατακτήσει, να αγγίξει, να ζήσει, μη γνωρίζοντας αν οι πιθανότητες γέρνουν υπέρ της νίκης ή της ήττας. Ζει, ρισκάρει —και κυρίως νιώθει— και αυτό είναι αρκετό.
Τα βιώματα της Κάκιας είναι γραμμένα ρεαλιστικά, προσιτά, κατανοητά, γεγονός που επιβεβαιώνει πως μιλά τη γλώσσα της πραγματικότητας και της αλήθειας. Σε κάποια σημεία δεν λείπουν τα φιλοσοφικά στοιχεία, καθώς πάντα υπάρχουν θέματα και παράγοντες που είναι αδύνατο να ελέγξουμε κι απλώς πορευόμαστε μαζί τους, αλλά στην ουσία του το βιβλίο είναι ένα ταξίδι στις βαθύτερες αγωνίες της ανθρώπινης υπόστασης, μια κατασταλαγμένη πορεία στο δρόμο της επιθυμίας και δίψας για ζωή, κόντρα σε δυσκολίες.
Οι λέξεις της απορρέουν μέσα από την ψυχή της, μέσα από την ανάγκη της να εκφράσει τις σκέψεις της, είτε για να βρει γαλήνη είτε για να εξιλεωθεί και να προχωρήσει παρακάτω. Τα αποσπάσματα της, είναι ναι μεν αυτοτελή και μπορούν να διαβαστούν μεμονωμένα αλλά είναι ταυτόχρονα κι ένα αδιαίρετο σύνολο που ταρακουνά τα όρια τόσο της ίδια της συγγραφέως όσο και του αναγνώστη, τον οποίο παραινεί να ταλαντευτεί, ν�� μπει σε δίνες, να μεθύσει από συναισθήματα, να απελευθερώσει το πνεύμα και να ερωτοτροπήσει τελικά με την ίδια τη ζωή.
Μια ζωή καθόλου εύκολη αλλά σίγουρα καθολικά ελεύθερη. Μια ζωή που αναζητά τη μουσική και χορεύει εκστατικά με τις στιγμές της. Μια ζωή που φυσάει τους φθόγγους μιας μόνο λέξης:
«Έζησα»
http://tinealarissa.gr/index.php/2018...
Displaying 1 - 12 of 12 reviews