Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης (Ραμοβούνι Μεσσηνίας, 3 Απριλίου 1770 – Αθήνα, 15 Φεβρουαρίου [Π.Η. 3 Φεβρουαρίου] 1843) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός με καταγωγή από το Λιμποβίσι Αρκαδίας. Ηγετική μορφή του υπόδουλου γένους, αποτέλεσε μια από τις πιο εμβληματικές και καθοριστικές προσωπικότητες της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, με πρωταγωνιστικό ρόλο ως αρχιστράτηγος των ελληνικών επαναστατημένων δυνάμεων.
Ο Κολοκοτρώνης, εκτός από στρατιωτικός ηγέτης, διαδραμάτισε και πολιτικό ρόλο, καθώς υπηρέτησε ως Πληρεξούσιος και Σύμβουλος της Επικρατείας, προσφέροντας τις γνώσεις και τις πολιτικές του απόψεις στη διαμόρφωση του νεοσύστατου Βασιλείου της Ελλάδος. Η προσωπική του αφοσίωση στον αγώνα για την εθνική ανεξαρτησία, αλλά και η επιρροή του στην ελληνική κοινωνία και πολιτική, του χάρισαν το προσωνύμιο «Γέρος του Μωριά».
Μετά το πέρας της Επανάστασης, ο Κολοκοτρώνης συνέχισε να συμμετέχει ενεργά στην πολιτική ζωή της χώρας, αν και υπήρξε και θύμα των πολιτικών συγκρούσεων της εποχής, ενώ η στάση του απέναντι στις μετέπειτα πολιτικές εξελίξεις αποτέλεσε αντικείμενο διαφωνιών και εντάσεων.
Μετά τον θάνατό του, η ελληνική πολιτεία τον τίμησε με τον βαθμό του Στρατάρχη, αναγνωρίζοντας τη σημαντική του προσφορά στον αγώνα για την ανεξαρτησία και την ελευθερία του ελληνικού λαού.
Λοιπόν, αυτό ειναι ένα must-read για όσους ενδιαφέρονται έστω και λίγο για τη (νεότερη) ελληνική ιστορία.
Με τη μοναδική αφήγηση του "γέρου" και την πένα του Τερτσέτη, ο αναγνώστης ταξιδεύει σε απίστευτες σκηνές ανάμεσα στο 1800 και το 1830 περίπου.
Μόνιμοι κλέφτες στα βουνά, επαναστατημένοι 30 και πλέον χρόνια πριν το 1821, αρματωλοί, φιλότουρκοι άρχοντες, προεστοί με μοναδική αγάπη την εξουσία, Τούρκοι πασάδες, μισθοφόροι, φιλικοί, Άγγλοι, Γάλλοι και Ρώσοι, σε ένα γαϊτανάκι μαχών, εμφυλίων συρράξεων και πολιτικής.
Θα ήταν η ταινία που δεν θα πιστεύαμε, αν έβγαινε ποτέ στο σινεμά ...
Εξαιρετικό. Σου αλλάζει την άποψη που έχεις για την επανάσταση. Καταλαβαίνεις τι θα πει κυβέρνηση, και γιατί πάντα οι κυβερνώντες δεν θα κοιτούν το όφελος του έθνους, αλλά το δικό τους.
Ξεκίνησε αγώνα προστασίας της περιουσίας του, εξελίχθηκε σε μισθοφόρο, το μηνιάτικό του ήταν ίσο με 5 φορές πάνω από το ετήσιο εισόδημα του μέσου γκιαούρη. Δεν πολέμαγε αν δεν του πληρώνανε μισθούς για να σίτηση και εξοπλισμό των όποιων στρατευμάτων του. Πουλητάρι των Αγγλων, Γάλλων, Ιταλών, Ρώσσων κλπ παρακάλαγε από δω κ από κει να μας στείλουν βασιλιά. Απέτρεψε τουλάχιστον 2 φορές την πραγματική κοινωνική επανάσταση εναντίων των μετέπειτα δουλοπρεπών κυβερνήσεων που ήπιαν το αίμα των διαβιούντων στην χώρα. Το βιβλίο (α και β τόμος) σαν να διαβάζει κανείς απομαγνητοφώνηση συνέντευξης του προέδρου του Εδεσσαϊκού.