Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης (Ραμοβούνι Μεσσηνίας, 3 Απριλίου 1770 – Αθήνα, 15 Φεβρουαρίου [Π.Η. 3 Φεβρουαρίου] 1843) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός με καταγωγή από το Λιμποβίσι Αρκαδίας. Ηγετική μορφή του υπόδουλου γένους, αποτέλεσε μια από τις πιο εμβληματικές και καθοριστικές προσωπικότητες της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, με πρωταγωνιστικό ρόλο ως αρχιστράτηγος των ελληνικών επαναστατημένων δυνάμεων.
Ο Κολοκοτρώνης, εκτός από στρατιωτικός ηγέτης, διαδραμάτισε και πολιτικό ρόλο, καθώς υπηρέτησε ως Πληρεξούσιος και Σύμβουλος της Επικρατείας, προσφέροντας τις γνώσεις και τις πολιτικές του απόψεις στη διαμόρφωση του νεοσύστατου Βασιλείου της Ελλάδος. Η προσωπική του αφοσίωση στον αγώνα για την εθνική ανεξαρτησία, αλλά και η επιρροή του στην ελληνική κοινωνία και πολιτική, του χάρισαν το προσωνύμιο «Γέρος του Μωριά».
Μετά το πέρας της Επανάστασης, ο Κολοκοτρώνης συνέχισε να συμμετέχει ενεργά στην πολιτική ζωή της χώρας, αν και υπήρξε και θύμα των πολιτικών συγκρούσεων της εποχής, ενώ η στάση του απέναντι στις μετέπειτα πολιτικές εξελίξεις αποτέλεσε αντικείμενο διαφωνιών και εντάσεων.
Μετά τον θάνατό του, η ελληνική πολιτεία τον τίμησε με τον βαθμό του Στρατάρχη, αναγνωρίζοντας τη σημαντική του προσφορά στον αγώνα για την ανεξαρτησία και την ελευθερία του ελληνικού λαού.