What do you think?
Rate this book
Dromen
Er is één ding dat Lucy het allerliefst wil en dat is de wereld rondreizen.
Er is één ding dat Lucy's ouders het allerliefst willen en dat is dat Lucy hun café overneemt.
Er is één ding dat zeker is en dat is dat een anonieme brief Lucy's hele leven op zijn kop zet.
In zijn brief moedigt de schrijver Lucy aan om haar dromen waar te maken. Samen met haar beste vriendin Karen besluit ze hem te gaan zoeken. En dan zijn er ondertussen ook nog leuke jongens, feestjes en lijken haar ouders iets voor haar achter te houden...
Er is één ding dat Lucy's ouders het allerliefst willen en dat is dat Lucy hun café overneemt.
Er is één ding dat zeker is en dat is dat een anonieme brief Lucy's hele leven op zijn kop zet.
In zijn brief moedigt de schrijver Lucy aan om haar dromen waar te maken. Samen met haar beste vriendin Karen besluit ze hem te gaan zoeken. En dan zijn er ondertussen ook nog leuke jongens, feestjes en lijken haar ouders iets voor haar achter te houden...
- GenresYoung Adult
272 pages, Paperback
Published April 8, 2016
2 people are currently reading
41 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 22 of 22 reviews
May 5, 2016
Een-sterren-reviews schrijf ik niet graag, maar nu moet ik het toch doen. Ik was erg benieuwd naar dit boek, vooral omdat het van iemand was die ook schreef op de schrijfcommunity website: Wattpad. Zelf schrijf ik daar ook, dus vond ik het super dat iemand was uitgegeven! Helaas viel het boek erg tegen.
Toen ik de achterflap las was ik al een beetje teleurgesteld. Het klonk als een gewoon YA boek, een soort van cliché dat al vaker was geschreven. En het boek zelf was ook niet echt bijzonder. In het boek gebeurt vrijwel niets, althans, dat gevoel had ik. Ook vond ik het personage Lucy erg wispelturig. Soms veranderde ze ineens van mening of wist ze ineens niet meer aan welke 'kant' ze stond. Ook was het hele boek eigenlijk redelijk saai. De eerste paar hoofdstukken moest ik echt vechten om erin te komen, en dat was geen pretje. Ik wil dat een boek mij helemaal onderdompelt, en dat ik me helemaal kan verliezen in het verhaal. Bij dit boek had ik de hele tijd het gevoel dat alles heel erg vlak en onpersoonlijk was. De personages kwamen niet tot me. Ook stonden er, voor een uitgegeven boek, nog een hoop fouten in. Zelfs hele erge fouten, zoals 'zitte' en 'behoefde aan'. Ook waren er fouten met hoofdletters te vinden. Verder was de zinsstructuur en opbouw van het boek ook best vervelend. Het waren vaak actieve zinnen die altijd hetzelfde liepen. Er was niet veel variatie.
Nu wil ik natuurlijk niet harteloos lijken, maar ik moet wel eerlijk zijn. Ik geef natuurlijk mijn complimenten aan de schrijfster omdat ze zó enorm jong is (15!) en nu al een boek heeft uitgegeven bij zo'n grote uitgeverij. Er was ook niets aan te merken op de schrijfstijl, behalve dat het een beetje gewoontjes en niet variërend was, want het was wel gewoon goed geschreven.
Misschien zijn mensen het niet met mij eens, en misschien was dit boek ook gewoon niet voor mij. Hoe dan ook, lees het eerst zelf voordat je oordeelt :).
Ik geef het boek 'Dromen' daarom 1,5 sterren.
Toen ik de achterflap las was ik al een beetje teleurgesteld. Het klonk als een gewoon YA boek, een soort van cliché dat al vaker was geschreven. En het boek zelf was ook niet echt bijzonder. In het boek gebeurt vrijwel niets, althans, dat gevoel had ik. Ook vond ik het personage Lucy erg wispelturig. Soms veranderde ze ineens van mening of wist ze ineens niet meer aan welke 'kant' ze stond. Ook was het hele boek eigenlijk redelijk saai. De eerste paar hoofdstukken moest ik echt vechten om erin te komen, en dat was geen pretje. Ik wil dat een boek mij helemaal onderdompelt, en dat ik me helemaal kan verliezen in het verhaal. Bij dit boek had ik de hele tijd het gevoel dat alles heel erg vlak en onpersoonlijk was. De personages kwamen niet tot me. Ook stonden er, voor een uitgegeven boek, nog een hoop fouten in. Zelfs hele erge fouten, zoals 'zitte' en 'behoefde aan'. Ook waren er fouten met hoofdletters te vinden. Verder was de zinsstructuur en opbouw van het boek ook best vervelend. Het waren vaak actieve zinnen die altijd hetzelfde liepen. Er was niet veel variatie.
Nu wil ik natuurlijk niet harteloos lijken, maar ik moet wel eerlijk zijn. Ik geef natuurlijk mijn complimenten aan de schrijfster omdat ze zó enorm jong is (15!) en nu al een boek heeft uitgegeven bij zo'n grote uitgeverij. Er was ook niets aan te merken op de schrijfstijl, behalve dat het een beetje gewoontjes en niet variërend was, want het was wel gewoon goed geschreven.
Misschien zijn mensen het niet met mij eens, en misschien was dit boek ook gewoon niet voor mij. Hoe dan ook, lees het eerst zelf voordat je oordeelt :).
Ik geef het boek 'Dromen' daarom 1,5 sterren.
September 17, 2016
De vijftienjarige Lucy droomt ervan om de wereld rond te reizen. Haar ouders willen echter dat zij hun café overneemt. Lucy’s leven verandert als ze een anonieme brief krijgt. En alsof dat nog niet genoeg mysterie is, houden haar ouders ook nog iets voor haar achter.
Een boek van een vijftienjarige schrijfster, dat wilde ik weleens lezen. Was het echt mogelijk dat iemand op zulke jonge leeftijd al een goed boek had geschreven? Als ik eerlijk ben, moet ik zeggen dat het antwoord nee is. Er zaten zeker goede dingen in, daarover later meer, maar die werden overschaduwd door alle minder goede dingen.
Neem bijvoorbeeld de fouten. Ik heb werkelijk waar nog nooit een boek gelezen waar zo veel fouten in stonden. Niet eens alleen taalfouten, maar ook gewoon onjuistheid van informatie. Bijvoorbeeld personages die de ene keer zestien zijn en de andere keer zeventien, en dat is nog maar het topje van de ijsberg.
Ook stond het boek vol met overbodige scènes en had ik geen idee wat de belangrijkste verhaallijn nou precies was. Eerst dacht ik dat het draaide om het geheim van Lucy’s ouders, maar die lijn is eigenlijk al vrij in het begin afgelopen. Dit is echt zo’n verhaal dat maar doorkabbelt omdat de schrijfster niet wil stoppen met schrijven en er daarom steeds maar weer iets bij verzint. Een heel hoofdstuk waarin de personages zich vervelen, zoals in hoofdstuk 3, heeft ook totaal geen toegevoegde waarde en had dus beter gewoon weggelaten kunnen worden.
Daarnaast worden er steeds personages geïntroduceerd die maar één keer voorkomen. Een heleboel van die bijfiguren hadden gewoon samengevoegd kunnen worden. Als Karen, Emma, Albert en Walter gewoon Lucy’s vaste vrienden waren geweest dan hadden Gibby, Abby, Ilse, Tess, Maud én Wendy geschrapt kunnen worden. Bovendien vraagt Lucy’s vader op pagina 112 of Vivianne de dochter is van Elize en Tom, maar die namen komen verder nergens in het boek voor.
De geloofwaardigheid is soms ook ver te zoeken. Het café van Lucy’s ouders bijvoorbeeld lijkt naamloos te zijn. Dat vind ik erg onrealistisch. Om nog maar niet te spreken van het taalgebruik. Ik heb als test aan een stel tieners gevraagd hoe vaak zij het woord dipshit gebruiken en er was er eentje die het één keer gebruikt had. Daarin wordt in het boek dus nogal overdreven.
Wat was er dan wel goed aan dit boek? De beschrijvingen. Sara heeft heel goed beschreven hoe het voelt om verliefd te zijn en dat op haar leeftijd. Dat is echt heel knap. Ze kan sowieso best goed gevoelens beschrijven. Als ze nou ook nog even oefent op de rest, kan ze over een paar jaar zo een goed boek uitgeven.
Een boek van een vijftienjarige schrijfster, dat wilde ik weleens lezen. Was het echt mogelijk dat iemand op zulke jonge leeftijd al een goed boek had geschreven? Als ik eerlijk ben, moet ik zeggen dat het antwoord nee is. Er zaten zeker goede dingen in, daarover later meer, maar die werden overschaduwd door alle minder goede dingen.
Neem bijvoorbeeld de fouten. Ik heb werkelijk waar nog nooit een boek gelezen waar zo veel fouten in stonden. Niet eens alleen taalfouten, maar ook gewoon onjuistheid van informatie. Bijvoorbeeld personages die de ene keer zestien zijn en de andere keer zeventien, en dat is nog maar het topje van de ijsberg.
Ook stond het boek vol met overbodige scènes en had ik geen idee wat de belangrijkste verhaallijn nou precies was. Eerst dacht ik dat het draaide om het geheim van Lucy’s ouders, maar die lijn is eigenlijk al vrij in het begin afgelopen. Dit is echt zo’n verhaal dat maar doorkabbelt omdat de schrijfster niet wil stoppen met schrijven en er daarom steeds maar weer iets bij verzint. Een heel hoofdstuk waarin de personages zich vervelen, zoals in hoofdstuk 3, heeft ook totaal geen toegevoegde waarde en had dus beter gewoon weggelaten kunnen worden.
Daarnaast worden er steeds personages geïntroduceerd die maar één keer voorkomen. Een heleboel van die bijfiguren hadden gewoon samengevoegd kunnen worden. Als Karen, Emma, Albert en Walter gewoon Lucy’s vaste vrienden waren geweest dan hadden Gibby, Abby, Ilse, Tess, Maud én Wendy geschrapt kunnen worden. Bovendien vraagt Lucy’s vader op pagina 112 of Vivianne de dochter is van Elize en Tom, maar die namen komen verder nergens in het boek voor.
De geloofwaardigheid is soms ook ver te zoeken. Het café van Lucy’s ouders bijvoorbeeld lijkt naamloos te zijn. Dat vind ik erg onrealistisch. Om nog maar niet te spreken van het taalgebruik. Ik heb als test aan een stel tieners gevraagd hoe vaak zij het woord dipshit gebruiken en er was er eentje die het één keer gebruikt had. Daarin wordt in het boek dus nogal overdreven.
Wat was er dan wel goed aan dit boek? De beschrijvingen. Sara heeft heel goed beschreven hoe het voelt om verliefd te zijn en dat op haar leeftijd. Dat is echt heel knap. Ze kan sowieso best goed gevoelens beschrijven. Als ze nou ook nog even oefent op de rest, kan ze over een paar jaar zo een goed boek uitgeven.
May 6, 2016
Ik ben onder de indruk! zo jong en dan zo schrijven. Sara Zonneveldt heeft een super schattig boek geschreven over je dromen najagen. Ja het heeft wat clichés zo nu en dan, en ja de schrijfstijl mag ook nog wat ontwikkelen, maar het zit er zeker in. Lees meer op www.Cinderellis.nl/dromen
January 4, 2019
1,5*
Helaas was mijn eerste boek van 2019 niet zo leuk...
Helaas was mijn eerste boek van 2019 niet zo leuk...
August 30, 2016
Mijn mening: 5/10
Ik sta wel open voor boeken van eigen bodem, maar ergens stelde dit verhaal mij toch een beetje teleur. Al vanaf het begin had de auteur mij niet volledig in haar greep. Gelukkig geef ik een boek graag het voordeel van de twijfel, want ik heb al vaker een boek geweldig gevonden terwijl het begin nogal bagger was. Jammer genoeg was er deze keer niet echt een hoogtepunt. De acties waren nogal geforceerd geschreven in het type van: "Ik stond op en liep naar de keuken. In de keuken nam ik water voor de thee. Daarna wachtte ik tot die warm was." Alles verliep nogal mechanisch en er was dus niet veel plaats voor beschrijving. Daarbij komt dan ook nog eens dat ik vaak niet door had wie wat zei in het verhaal omdat de dialogen zonder veel emotie werden gebracht.
Het verhaal speelt zich ook af op maar enkele dagen van de zomervakantie, dus verliep het boek nogal traag en dat terwijl de acties net zeer snel waren. Het was bijna of ze in één dag tijd verliefd was geworden op iemand die ze niet kende en er meteen een romance mee aanging. Het plaatje klopte gewoon niet helemaal. Ik geloof best in liefde op het eerste gezicht, maar de "waarom" is me volledig ontgaan in dit verhaal. De romance vond ik daarbij ook behoorlijk geforceerd, al smolt ik wel bij de volgende quote:
"De wereld kan ik je nu niet geven, maar Nederland kan ik je wel laten zien."- Dromen, Sara Zonneveldt
Na een ontmoeting met Sara werd mij al snel duidelijk waarom ik de feeling die ik over hun ontmoeting had niet meteen kon plaatsen. In Nederland is het volkomen normaal om vrienden te worden door een avondje stappen, terwijl de inwoners van België het net iets rustiger aandoen.
Het was dus een behoorlijk rommelige bedoening in mijn ogen. Het hoofdverhaal ontging mij een beetje in dit verhaal. Ik vond het dus niet zo'n geslaagde aankoop, maar spijt heb ik er zeker niet van. Sara Zonneveldt is een zeer leuke jongedame waar potentieel in zit. Ik kijk dus zeker uit naar de evolutie die ze zal maken. Het is heel wat om op je 15e al een boek uit te brengen, dus daar verdient ze zeker een bravo voor.
August 13, 2024
Funsies eerste helft, eerste liefje ah superleuk, ✨ 2e helft gaf anxiety ✨ + eigenlijk wou ik een ander einde
July 14, 2016
Ook ik heb Dromen gelezen. Na wat interessante recensies was ik erg benieuwd naar dit boek. En dan bedoel ik hoe slecht dit boek werkelijk is. En ik moet toegeven het was ook niet het allerbeste werk dat ik heb gelezen. Natuurlijk was Sara pas 15 jaar toen ze dit boek schreef. Het boek heeft op z'n minst inhoud, maar toch niet super. Erg jammer van Best of YA (onderdeel van unieboek het spectrum). Meestal brengen jullie zulke goede boeken uit. Het ligt niet aan de Nederlandse bodem. Er zijn daadwerkelijk goede Nederlandse schrijvers. Maar bij dit boek lag het aan de cliché en gewoon de verdomde woorden die ze gebruikt.
Wat ik het aller raarst vind is dat mensen Dromen heel raar schrijven. Iets van DrOmEn ofzo iets. Even hoe komen jullie daarbij. Ik kan dat nergens in het boek vinden hoe je dit boek moet spellen. Ik zou er wel over willen dromen, maar dat kan niet want ik weet niet hoe je Dromen moet spellen. Dat is al een punt van ergernis. Ik weet nou niet of iemand dat gewoon verzonnen heeft of dat het ook echt waar is. In ieder geval weet ik niet hoe ik het moet typen.
Dan nu over die verdomme woorden. Dit is een Nederlands boek het is geen Mainstreet of B-Brave. Gebruik toch lekker Nederlandse woorden. Ik kan mij daar zelf echt aan ergeren als je steeds van die Engelse woorden er tussen gooit. We zijn niet B-Brave met hun "Ben real met je'' (songtekst van One Night Stand). Ja real is een Engels woord en de rest is Nederlands. Dat is in dit boek ook.
''You're welcome. Maar, ik ben wel blij voor je.''
Nou dat is fijn dat ze blij zijn, maar ik wordt niet echt blij van het Engels gebruiken. Overigens spreek ik natuurlijk wel Engels.
Ik had bij het lezen van de achterkant echt al ach ik weet wat er gaat gebeuren. Als er staat dat ouders een geheim hebben. Dan is het eigenlijk altijd hetzelfde liedje. Dat verpest eigenlijk al het hele boek die tekst. Eigenlijk verteld de achterflap van dit boek alles wat er gaat gebeuren. Natuurlijk probeert ze even alsof iemand anders die brieven schrijft, maar kom op zeg. Een puzzel van 9 stukjes in elkaar leggen is niet heel moeilijk. De puzzel past perfect en is zeker zwaar voorspelbaar.
Ik moet wel toegeven dat ik er wel snel doorheen kon lezen ook al vond ik het zeer irritant die Engelse woorden. Toch wel een pluspunt van dit boek. Het is zeer snel uit te lezen. En als je geen zin hebt om te lezen lees je toch gewoon het begin en het eind. Waarschijnlijk snap je het dan ook.
Wat mij vooral opviel is het feit dat dit boek helemaal niet reëel is. Het is zeker toeval dat alles bij elkaar past. Er zijn te veel hints naar de persoon waar Lucy van droomt. Het is te makkelijk gemaakt dit verhaal. En dan hebben we het nog niet gehad over Lucy's vriendin Karen. Ik weet niet, maar elke week een andere kleur in je haar. Ik vraag me af of dat mogelijk is en vooral dat ze dan nog überhaupt haar heeft. Het lijkt mij dat dit nogal niet waarheidsgetrouw overkomt. En vooral dat ze praat met jongens en er niet echt iets achter zit. Is ze bezig met die jongens of gewoon bevriend? Geen idee. En sinds wanneer vind ze dit dorp opeens te gek. Dat gebeurd toch niet zo snel?
Het spijt me maar ik vond dit boek nogal tegenvallen. Ik had niet echt verwachtingen, maar toch valt het tegen. Zeer jammer natuurlijk. Maar soms heb je dat wel eens dat een boek tegenvalt. Niet naar verwachting. Op zich is het verhaal wel oké aan het begin. Maar het is zo mierzoet geschreven. Natuurlijk hou ik van een happy end. Maar niet als alles zo perfect is. Er mag wel wat meer drama in voorkomen. Drama maakt het boek denk ik wel wat leuker. Mensen houden namelijk van drama daarom zijn we allemaal ook zo verslaafd aan de televisie.
Wat ik het aller raarst vind is dat mensen Dromen heel raar schrijven. Iets van DrOmEn ofzo iets. Even hoe komen jullie daarbij. Ik kan dat nergens in het boek vinden hoe je dit boek moet spellen. Ik zou er wel over willen dromen, maar dat kan niet want ik weet niet hoe je Dromen moet spellen. Dat is al een punt van ergernis. Ik weet nou niet of iemand dat gewoon verzonnen heeft of dat het ook echt waar is. In ieder geval weet ik niet hoe ik het moet typen.
Dan nu over die verdomme woorden. Dit is een Nederlands boek het is geen Mainstreet of B-Brave. Gebruik toch lekker Nederlandse woorden. Ik kan mij daar zelf echt aan ergeren als je steeds van die Engelse woorden er tussen gooit. We zijn niet B-Brave met hun "Ben real met je'' (songtekst van One Night Stand). Ja real is een Engels woord en de rest is Nederlands. Dat is in dit boek ook.
''You're welcome. Maar, ik ben wel blij voor je.''
Nou dat is fijn dat ze blij zijn, maar ik wordt niet echt blij van het Engels gebruiken. Overigens spreek ik natuurlijk wel Engels.
Ik had bij het lezen van de achterkant echt al ach ik weet wat er gaat gebeuren. Als er staat dat ouders een geheim hebben. Dan is het eigenlijk altijd hetzelfde liedje. Dat verpest eigenlijk al het hele boek die tekst. Eigenlijk verteld de achterflap van dit boek alles wat er gaat gebeuren. Natuurlijk probeert ze even alsof iemand anders die brieven schrijft, maar kom op zeg. Een puzzel van 9 stukjes in elkaar leggen is niet heel moeilijk. De puzzel past perfect en is zeker zwaar voorspelbaar.
Ik moet wel toegeven dat ik er wel snel doorheen kon lezen ook al vond ik het zeer irritant die Engelse woorden. Toch wel een pluspunt van dit boek. Het is zeer snel uit te lezen. En als je geen zin hebt om te lezen lees je toch gewoon het begin en het eind. Waarschijnlijk snap je het dan ook.
Wat mij vooral opviel is het feit dat dit boek helemaal niet reëel is. Het is zeker toeval dat alles bij elkaar past. Er zijn te veel hints naar de persoon waar Lucy van droomt. Het is te makkelijk gemaakt dit verhaal. En dan hebben we het nog niet gehad over Lucy's vriendin Karen. Ik weet niet, maar elke week een andere kleur in je haar. Ik vraag me af of dat mogelijk is en vooral dat ze dan nog überhaupt haar heeft. Het lijkt mij dat dit nogal niet waarheidsgetrouw overkomt. En vooral dat ze praat met jongens en er niet echt iets achter zit. Is ze bezig met die jongens of gewoon bevriend? Geen idee. En sinds wanneer vind ze dit dorp opeens te gek. Dat gebeurd toch niet zo snel?
Het spijt me maar ik vond dit boek nogal tegenvallen. Ik had niet echt verwachtingen, maar toch valt het tegen. Zeer jammer natuurlijk. Maar soms heb je dat wel eens dat een boek tegenvalt. Niet naar verwachting. Op zich is het verhaal wel oké aan het begin. Maar het is zo mierzoet geschreven. Natuurlijk hou ik van een happy end. Maar niet als alles zo perfect is. Er mag wel wat meer drama in voorkomen. Drama maakt het boek denk ik wel wat leuker. Mensen houden namelijk van drama daarom zijn we allemaal ook zo verslaafd aan de televisie.
September 26, 2021
Een leuk boek om te lezen! Ik kwam er wel wat moeilijker in maar later werd het steeds leuker, er staan wel veel spelfouten in en soms is de zinsopbouw niet echt goed, maar ondanks dat (je kunt daar makkelijk over heen lezen) was het boek wel vermakelijk! Ik denk wel dat het bij 1x lezen blijft voor mij, ook omdat het genre niet echt bij mij past! Het is ya, maar ook weer niet, het is wel echt een aanrader als je van liefdesverhalen houdt! De brieven die Lucy schrijft aan de anonieme (in het boek kom je erachter wie erachter zit, maar dat ga ik niet verklappen) persoon zijn echt heel leuk!
June 16, 2017
Ik vind dit boek best wel leuk, maar je kan het te snel voorspellen. Ik ben pas weer beginnen om veel te lezen. En dan is dit boek wel oké. En toen Sara dit schreef was ze vijftien, dus ik vind het ook niet zo erg dat het meer en deels ook een cliché boek is.
January 23, 2018
Goed boek voor een schrijfster van 15 jaar, ik vond het erg leuk en had het zo uit.
January 23, 2018
Too romantic to be true but oh so nice to get lost in.
July 17, 2018
Heel knap om zo jong een boek te publiceren. Maar het is wel te merken. Denk voor een jongere leeftijdsgroep meer geschikt. Zeker benieuwd naar de verdere schrijvers carrière.
2.5 ster.
2.5 ster.
August 28, 2020
Vermakelijk boek die je mee terug neemt naar je jongere zelf. De puberteit, wat een mooie tijd
February 15, 2017
Dromen, dat doet iedereen. Vroeger droomde ik van prinses worden. Daarna stewardess. Nu droom ik van de liefde en geluk. Van mijn leven later.
Lucy droomt over de wereld rondreizen. Ze woont in een dorpje en haar ouders willen dat ze het café overneemt als ze klaar is met haar school. Lucy is pas vijftien, maar ze weet dat ze dat in ieder geval niet wilt! Maar voordat ze echt de wereld kan rondreizen, moet ze nog lange dagen uitzitten op school en werken in het café. Karen, Lucy's gekke vriendin, sleept haar door de dagen heen. En het wordt toch wel leuk als ze een anonieme brief vind die aan Lucy zelf gericht is. Ondertussen lijken haar ouders ook iets voor haar achter te houden... maar wat?
Dat werd al vrij gauw duidelijk! Dit boek is niet per se cliché, maar wel erg voorspelbaar. Maar of ik daar last van had? Totaal niet! Het boek las vlot weg en ik had het binnen een paar dagen uit. De personages waren interessant, de gesprekken tussen de tieners vooral. Wat herkenbaar! Vaak gebeurd het dat ik bij oudere schrijvers denk: zoiets zouden wij, tieners, nooit zoiets zeggen. Taal veranderd en het is geweldig dat Sara die Engelse woorden in haar boek heeft verwerkt.
'Er hangt een soort donderwolk boven je hoofd, ' zei Karen lachend toen ik aan kwam fietsen. 'What happened?' (pagina 70)
Na een paar secondes liep ze terug. 'Let's go', zei ze tegen me. (pagina 109)
'Je "fixt" geen "chick", en nee. Olivier lult.' Jack slaakte een zucht. (pagina 133)
Het boek gaat dus eigenlijk over het alledaagse leven van een tiener, waarin een hoop gebeurd. Het leven zit vol met kleine problemen; zou hij me wel leuk vinden? Mag ik niet zelf bepalen wat ik wil? Hoeveel invloed mogen ouders op mij hebben?
Het is dus vooral een herkenbaar boek compleet van deze tijd door het taalgebruik, de mobieltjes en de problemen.
Wel jammer dat er niks dramatisch of spannends in gebeurd, maar er zijn altijd nog de dromen van andere boekpersonages. ;)
Lucy droomt over de wereld rondreizen. Ze woont in een dorpje en haar ouders willen dat ze het café overneemt als ze klaar is met haar school. Lucy is pas vijftien, maar ze weet dat ze dat in ieder geval niet wilt! Maar voordat ze echt de wereld kan rondreizen, moet ze nog lange dagen uitzitten op school en werken in het café. Karen, Lucy's gekke vriendin, sleept haar door de dagen heen. En het wordt toch wel leuk als ze een anonieme brief vind die aan Lucy zelf gericht is. Ondertussen lijken haar ouders ook iets voor haar achter te houden... maar wat?
Dat werd al vrij gauw duidelijk! Dit boek is niet per se cliché, maar wel erg voorspelbaar. Maar of ik daar last van had? Totaal niet! Het boek las vlot weg en ik had het binnen een paar dagen uit. De personages waren interessant, de gesprekken tussen de tieners vooral. Wat herkenbaar! Vaak gebeurd het dat ik bij oudere schrijvers denk: zoiets zouden wij, tieners, nooit zoiets zeggen. Taal veranderd en het is geweldig dat Sara die Engelse woorden in haar boek heeft verwerkt.
'Er hangt een soort donderwolk boven je hoofd, ' zei Karen lachend toen ik aan kwam fietsen. 'What happened?' (pagina 70)
Na een paar secondes liep ze terug. 'Let's go', zei ze tegen me. (pagina 109)
'Je "fixt" geen "chick", en nee. Olivier lult.' Jack slaakte een zucht. (pagina 133)
Het boek gaat dus eigenlijk over het alledaagse leven van een tiener, waarin een hoop gebeurd. Het leven zit vol met kleine problemen; zou hij me wel leuk vinden? Mag ik niet zelf bepalen wat ik wil? Hoeveel invloed mogen ouders op mij hebben?
Het is dus vooral een herkenbaar boek compleet van deze tijd door het taalgebruik, de mobieltjes en de problemen.
Wel jammer dat er niks dramatisch of spannends in gebeurd, maar er zijn altijd nog de dromen van andere boekpersonages. ;)
September 6, 2016
Toen ik enkele maanden geleden afzakte naar het (voor mij) verre Brugge om de eerste samenkomst van een nieuwe leesclub bij te wonen, had ik nooit verwacht dat ik de een hele groep van geweldige mensen zou ontmoeten. Op onze laatste leesclub kwam Zonneveldt haar boek voorstellen en werd er een heuse YA-sleepover georganiseerd. Nadat ik deze geweldige meid heb leren kennen, kon ik niet wachten om haar boek te lezen.
Oké, ik moet even heel eerlijk zijn, mijn verwachtingen van dit boek waren niet al te hoog gespannen. Ookal vind ik het geweldig dat ze het gedaan heeft, een boek geschreven door een vijftienjarige kon in mijn ogen niet écht goed zijn. Tot mijn eigen gigantische verrassing heb ik echter genoten van het verhaal.
Ik verwachtte een zeer straight-forward liefdesverhaal, maar er zat veel meer diepgang in dan ik ooit had verwacht. Dit was tegelijkertijd geweldig en een beetje irritant. Er was zoveel gaande dat het soms wat onduidelijk werd wat nu juist de grote verhaallijn is, maar langs de andere kant kreeg het boek zo wel wat vlees aan zijn botten.
De opbouw van alle verhaalelementen was wel wat kort en de problemen waren iets te snel opgelost naar mijn smaak. Alles had iets meer opbouw mogen hebben en er had ook iets meer spanning in het verhaal mogen zitten, maar eigenlijk gaf dat net wat karakter aan Zonneveldt’s boek. Of het dus echt een puntje van kritiek is, laat ik in het midden.
Dromen was zo verrassend en leuk, ik heb echt genoten van het verhaal. Ik had er mijn problemen mee, maar al bij al kon ik er voorbij kijken. Als je deze zomer op zoek bent naar een leuke beach read, dan is dit contemporary verhaal perfect wat je nodig hebt!
Oké, ik moet even heel eerlijk zijn, mijn verwachtingen van dit boek waren niet al te hoog gespannen. Ookal vind ik het geweldig dat ze het gedaan heeft, een boek geschreven door een vijftienjarige kon in mijn ogen niet écht goed zijn. Tot mijn eigen gigantische verrassing heb ik echter genoten van het verhaal.
Ik verwachtte een zeer straight-forward liefdesverhaal, maar er zat veel meer diepgang in dan ik ooit had verwacht. Dit was tegelijkertijd geweldig en een beetje irritant. Er was zoveel gaande dat het soms wat onduidelijk werd wat nu juist de grote verhaallijn is, maar langs de andere kant kreeg het boek zo wel wat vlees aan zijn botten.
De opbouw van alle verhaalelementen was wel wat kort en de problemen waren iets te snel opgelost naar mijn smaak. Alles had iets meer opbouw mogen hebben en er had ook iets meer spanning in het verhaal mogen zitten, maar eigenlijk gaf dat net wat karakter aan Zonneveldt’s boek. Of het dus echt een puntje van kritiek is, laat ik in het midden.
Dromen was zo verrassend en leuk, ik heb echt genoten van het verhaal. Ik had er mijn problemen mee, maar al bij al kon ik er voorbij kijken. Als je deze zomer op zoek bent naar een leuke beach read, dan is dit contemporary verhaal perfect wat je nodig hebt!
January 31, 2019
Leuk idee voor een eenvoudig verhaal voor even tussendoor. Helaas was het soms een beetje simpel, naïef en voorspelbaar geschreven, wat ik wel kan begrijpen. De auteur is tenslotte nog maar vijftien jaar. Er mocht wel wat meer variatie in zinsbouw zijn want het kwam allemaal nogal mechanisch over. "Ik deed dat, zij deed dat, de deur ging open, ik stond recht en liep naar mijn kamer."
Er werden soms onderwerpen geopend waarvan ik de indruk had dat de schrijfster zelf niet goed wist wat ze ermee moest doen en ze dan halverwege vergeten was.
Het einde kwam een beetje te haastig en was veel te snel in vergelijking met de rest van het boek.
Verder is het zeer straf dat een meisje van vijftien dit voor elkaar heeft gekregen. Nu heeft ze nog tijd om te groeien en te werken aan haar eigen stijl. Ben benieuwd wat ze binnen een paar jaar zal schrijven.
Er werden soms onderwerpen geopend waarvan ik de indruk had dat de schrijfster zelf niet goed wist wat ze ermee moest doen en ze dan halverwege vergeten was.
Het einde kwam een beetje te haastig en was veel te snel in vergelijking met de rest van het boek.
Verder is het zeer straf dat een meisje van vijftien dit voor elkaar heeft gekregen. Nu heeft ze nog tijd om te groeien en te werken aan haar eigen stijl. Ben benieuwd wat ze binnen een paar jaar zal schrijven.
October 2, 2016
Ik heb dit boek gelezen voor een leesclub omdat de schrijfster het buurmeisje van een van de leden van de leesclub is. Erg zoet verhaal waar her en der niet gelijkluidende informatie in staat en wat ook gedeeltelijk onwaarschijnlijk overkomt. Waarom willen de ouders van Lucy nu al (ze moeten nog vrij jong zijn) op zoek naar een opvolger van het café. Hoe kan een café dat bijna failliet is in hele korte tijd zonder dat er iets echt veranderd weer een bloeiend bedrijf zijn, etc.
May 5, 2016
Ik vond dit boek echt heel leuk! Normaal lees ik niet echt romantische boeken maar mijn vriendin zei dat dit echt een heel leuk boek was. Ik geef haar gelijk! Echt, ik zat er meteen in en vond de hoofdpersonages echt geweldig. Aanrader, dit!!!!
May 5, 2016
3.5 sterren
August 10, 2016
Wat een mooi boek! En dan te bedenken dat Sara Zonneveldt nog maar 15 jaar oud is. Je leest het boek zo weg. Echt een super fijn boek, leuke verhaallijn en ik vind het best origineel!
March 6, 2022
T was echt een super schattige Roman <3
Read
September 22, 2017Tienerboek
Displaying 1 - 22 of 22 reviews