What do you think?
Rate this book
Agent 10483 #1
Three Envelopes
Agent 10483 carried out his missions perfectly. Too perfectly. When a top agent in the Israeli Organization receives a disturbing notebook written by the mysterious 10483, supposedly dead for years, he realizes that something went terribly wrong.
Is 10483 a psychopath who outwitted his handlers for years? Or was he manipulated by his superiors to carry out the most monstrous assassinations in the history of the state of Israel? And why was he the only agent to receive three envelopes with targeted killing assignments instead of one, as part of a lethal and top secret operation? Was he responsible for locking up his victims and staging their deaths, or was he himself merely the victim of a brilliant scientist whose cutting-edge discoveries enabled her to manipulate his brain waves?
Offering a fascinating behind-the-scenes glimpse into the technology of high-level intelligence operations, Nir Hezroni’s dark thriller is a chilling exploration of the mind of a master killer.
Is 10483 a psychopath who outwitted his handlers for years? Or was he manipulated by his superiors to carry out the most monstrous assassinations in the history of the state of Israel? And why was he the only agent to receive three envelopes with targeted killing assignments instead of one, as part of a lethal and top secret operation? Was he responsible for locking up his victims and staging their deaths, or was he himself merely the victim of a brilliant scientist whose cutting-edge discoveries enabled her to manipulate his brain waves?
Offering a fascinating behind-the-scenes glimpse into the technology of high-level intelligence operations, Nir Hezroni’s dark thriller is a chilling exploration of the mind of a master killer.
310 pages, Hardcover
First published July 1, 2014
28 people are currently reading
604 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 54 reviews
May 18, 2018
ספר מתח מותח בטירוף. ממש ממש מעולה.
April 13, 2018
four fifty ay em the morning of the 1st of april 2018 easter sunday finished good read four stars i really like it kindle library loaner...the next installment is due out may 22, 2018...there's some here included. will wait for the 22nd. i like the presentation, the narration, a combination of styles and voices. the subject matter is interesting (spooky) as well.
June 26, 2015
מכריכת הספר -
הנדון: סוכן 10483
מסמך זה מביא לידיעתכם את תוצאות גיוסו של סוכן 10483 והשפעותיו בין השנים 2006-2005, אשר הביאו בין היתר למותם של שישה סוכני ארגון ו-אזרחים במדינות זרות.
יש להדגיש שתוכן מסמך זה רגיש ביותר ועלול לגרום לנזק מדיני בלתי הפיך אם יודלף.
אם יתגלה כי 10483 עדיין בחיים, יש כמובן לחסלו מיד.
המשך יום נעים,
אבנר מויאל
רא"ג גיוס
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
אבנר מויאל, מקבל לידיו מחברת שכתב סוכן שמת לפני עשר שנים.
במחברת מתאר סוכן 10483 את חייו ואת שלל משימות החיסול שנשלח לבצע במסגרת עבודתו.
אולם, למרבה אימתו של אבנר, מהמחברת עולה שסוכן 10483 היה – איך לומר – משוגע על כל הראש.
אבנר הולך ושוקע בטירוף הנגלה לעיניו במחברת ולא שם לב לשלל האירועים המוזרים שמתחילים להתחולל סביבו.
שלוש מעטפות הוא רומן מתח פרוע ואפל שבמרכזו גיבור יוצא דופן וטורד מנוחה.
זהו ספרו הראשון של ניר חצרוני, יליד 1968 ואיש הייטק.
***
התחלתי לקרוא ולהקשיב לספר. המקריא יובל בן עמי, הסופר והמחבר של הקומדיה התל אביבית גם לו הקשבתי והוא מקריא פשוט בחסד. עונג!
ספר מתח מבריק. במיוחד לנוכח העובדה שמדובר בספר ביכורים. ספר שבמקביל להיותו ספר מתח משובח, מעלה סוגיות קשות של גיוס סוכנים, ושמירה על שפיותם.
הערה לגבי הסוף של הספר - הסוף חלש יחסית לספר עצמו וזה כי הסופר בוחר להסיט את הנתיב של הספר לנתיב פוליטי. אבל ברור לי שלא היתה לו התרה אחרת ואלגנטית יותר.
מומלץ בחום.
הנדון: סוכן 10483
מסמך זה מביא לידיעתכם את תוצאות גיוסו של סוכן 10483 והשפעותיו בין השנים 2006-2005, אשר הביאו בין היתר למותם של שישה סוכני ארגון ו-אזרחים במדינות זרות.
יש להדגיש שתוכן מסמך זה רגיש ביותר ועלול לגרום לנזק מדיני בלתי הפיך אם יודלף.
אם יתגלה כי 10483 עדיין בחיים, יש כמובן לחסלו מיד.
המשך יום נעים,
אבנר מויאל
רא"ג גיוס
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
אבנר מויאל, מקבל לידיו מחברת שכתב סוכן שמת לפני עשר שנים.
במחברת מתאר סוכן 10483 את חייו ואת שלל משימות החיסול שנשלח לבצע במסגרת עבודתו.
אולם, למרבה אימתו של אבנר, מהמחברת עולה שסוכן 10483 היה – איך לומר – משוגע על כל הראש.
אבנר הולך ושוקע בטירוף הנגלה לעיניו במחברת ולא שם לב לשלל האירועים המוזרים שמתחילים להתחולל סביבו.
שלוש מעטפות הוא רומן מתח פרוע ואפל שבמרכזו גיבור יוצא דופן וטורד מנוחה.
זהו ספרו הראשון של ניר חצרוני, יליד 1968 ואיש הייטק.
***
התחלתי לקרוא ולהקשיב לספר. המקריא יובל בן עמי, הסופר והמחבר של הקומדיה התל אביבית גם לו הקשבתי והוא מקריא פשוט בחסד. עונג!
ספר מתח מבריק. במיוחד לנוכח העובדה שמדובר בספר ביכורים. ספר שבמקביל להיותו ספר מתח משובח, מעלה סוגיות קשות של גיוס סוכנים, ושמירה על שפיותם.
הערה לגבי הסוף של הספר - הסוף חלש יחסית לספר עצמו וזה כי הסופר בוחר להסיט את הנתיב של הספר לנתיב פוליטי. אבל ברור לי שלא היתה לו התרה אחרת ואלגנטית יותר.
מומלץ בחום.
March 2, 2018
An assassin within Israeli Intelligence engaging in overkill alerts his superiors that a psychopath has somehow evaded controls and is running amok. Or was he specifically recruits for his creative talents ..?
A genuine white-knuckle read I could not put down and devoured in one day.
A genuine white-knuckle read I could not put down and devoured in one day.
July 22, 2018
If you like your spy assassin protagonists to be crazy psychopaths instead of normal beleaguered gumshoes pulled into extraordinary situations, then this is the book for you.
There are a lot of problems with this book. For example, the inside-the-head narratives of the psychopath really make no sense, and time frame jumps seem related to some top secret scientists' mumbo jumbo ability to move people around in time. Or is this just some confusion in the psychopaths head? I couldn't tell you. I read quickly through a few parts like that and found them unnecessary.
But the psychopath makes glorious lists, and meticulously sane (too sane) plans. He rivals Hannibal Lector for coldblooded cruelty, all while plotting his way to impossible victories. And surprise, evil isn’t always what or who you thought it was. This is the genius psychopath you need when what you really need is quality time with a genius psychopath.
There are a lot of problems with this book. For example, the inside-the-head narratives of the psychopath really make no sense, and time frame jumps seem related to some top secret scientists' mumbo jumbo ability to move people around in time. Or is this just some confusion in the psychopaths head? I couldn't tell you. I read quickly through a few parts like that and found them unnecessary.
But the psychopath makes glorious lists, and meticulously sane (too sane) plans. He rivals Hannibal Lector for coldblooded cruelty, all while plotting his way to impossible victories. And surprise, evil isn’t always what or who you thought it was. This is the genius psychopath you need when what you really need is quality time with a genius psychopath.
July 20, 2018
MIGHT GIVE YOU SOME SPOILERS...Just warning you! :)
Okay so it was slow at first and maybe a tad hard to get into, but that's gone by page 30 or so. You get into the rhythm and it needed to be written this way, otherwise agent 10483 would be someone that you could not connect with at all and frankly wouldn't want to try to connect with or feel bad for. (maybe that's not the best way of putting it, but I hope you know what I mean.)
I am curious if I am in the minority or majority of people who find themselves sympathizing with 10483 while at the same time repulsed by his actions. I go back and forth on who is the true villain and who is the innocent bystander if you will.
As it ended on a true cliff hanger, I will be picking up the sequel soon!
Okay so it was slow at first and maybe a tad hard to get into, but that's gone by page 30 or so. You get into the rhythm and it needed to be written this way, otherwise agent 10483 would be someone that you could not connect with at all and frankly wouldn't want to try to connect with or feel bad for. (maybe that's not the best way of putting it, but I hope you know what I mean.)
I am curious if I am in the minority or majority of people who find themselves sympathizing with 10483 while at the same time repulsed by his actions. I go back and forth on who is the true villain and who is the innocent bystander if you will.
As it ended on a true cliff hanger, I will be picking up the sequel soon!
August 14, 2018
Agent 10483 is SO. MESSED. UP.
There were several times, near the beginning of the book, that I stopped reading for a minute, mouth hanging open, because I needed to process what he had just done. It was definitely interesting!
I loved the way that this book was set up - with agents in the present panicking more and more as they learned more about 10483 by reading his journal, and then finally meeting agent 10483 in the present, but not in the way that was expected. It didn't make 10483's plan for everyone 100% clear... but it certainly implied things, and added some suspense to the already suspenseful story.
Note: I received this book for free through Goodreads Giveaways.
There were several times, near the beginning of the book, that I stopped reading for a minute, mouth hanging open, because I needed to process what he had just done. It was definitely interesting!
I loved the way that this book was set up - with agents in the present panicking more and more as they learned more about 10483 by reading his journal, and then finally meeting agent 10483 in the present, but not in the way that was expected. It didn't make 10483's plan for everyone 100% clear... but it certainly implied things, and added some suspense to the already suspenseful story.
Note: I received this book for free through Goodreads Giveaways.
July 5, 2017
This is the story of how an intelligence operation, based on the prevalent meme in spy circles that the end always justifies the means, goes drastically off the rails. Exploiting a notebook and a first person backstory, Hezroni gives us access to the twisted mind of an Israeli agent who goes rogue plotting revenge against his former colleagues a decade after erroneous reports of his death. Throughout, the question of who was at fault, the Organization that recruited and trained him or his own paranoid mind is never resolved. Is it nature or nurture? Probably a little of both.
To the espionage and international intrigue common in much of the thriller genre, Hezroni adds a unique twist: a supremely competent agent who has obviously lost touch with reality and is now dangerously homicidal. Can the agency that created this monster for its own purposes now bring him under control?
As a trained and highly skilled assassin, Agent 10483 is a little like a predator drone. His main function is to eliminate people that the State deems to be problematic. He has been programmed for that one task and armed with all of the tools necessary to mindlessly accomplish it. As a young boy, he demonstrated a strong paranoid streak and a clever mind. Using a grade school ruler, he routinely measured the level of liquids in his family’s refrigerator to be certain that no poison was added while he slept. As an adult he was trained and exploited by Israeli intelligence to be a consummate killer—remorseless, compulsive, driven, and psychopathic. A decade before the time when the novel takes place, he was given three envelopes with information about scientists who were to be eliminated. Much of the plot follows the details of these hits; one results in a mass murder. Most of it is over the top, but fun to read. 10483 dies in a suicidal bus accident, but we learn that he survives and is now living an isolated existence while plotting revenge on the Organization that manipulated him.
There are only two other significant characters in the book: Avner and Carmit. Avner is the less interesting of the two. He is an intelligence bureaucrat who receives a notebook describing 10483’s missions and slowly begins to realize that the agent is still alive and poses a threat to the Organization. Carmit is in a totally different league. Her job as a bookseller serves to cover her true function: to control behavior by pharmacologically altering psychological makeup. We see how effective her methods are with a chilling experiment on mice programmed to respond differently to variously colored lights. Also, we follow her into 10483’s bedroom as she programs him while he sleeps.
Hezroni maintains a high level of suspense throughout his narrative by switching between timeframes and perspectives. The pieces of the puzzle never seem to fit until they do. The novel’s principal fault is its tendency to leap into unreal situations that strain credulity. 10483’s alterations of his basement designed to capture intruders is a case in point. Despite several impossibly clever forays into this kind of silliness, Hezroni manages to keep the pot boiling by showing us one of the most depraved characters in recent memory.
To the espionage and international intrigue common in much of the thriller genre, Hezroni adds a unique twist: a supremely competent agent who has obviously lost touch with reality and is now dangerously homicidal. Can the agency that created this monster for its own purposes now bring him under control?
As a trained and highly skilled assassin, Agent 10483 is a little like a predator drone. His main function is to eliminate people that the State deems to be problematic. He has been programmed for that one task and armed with all of the tools necessary to mindlessly accomplish it. As a young boy, he demonstrated a strong paranoid streak and a clever mind. Using a grade school ruler, he routinely measured the level of liquids in his family’s refrigerator to be certain that no poison was added while he slept. As an adult he was trained and exploited by Israeli intelligence to be a consummate killer—remorseless, compulsive, driven, and psychopathic. A decade before the time when the novel takes place, he was given three envelopes with information about scientists who were to be eliminated. Much of the plot follows the details of these hits; one results in a mass murder. Most of it is over the top, but fun to read. 10483 dies in a suicidal bus accident, but we learn that he survives and is now living an isolated existence while plotting revenge on the Organization that manipulated him.
There are only two other significant characters in the book: Avner and Carmit. Avner is the less interesting of the two. He is an intelligence bureaucrat who receives a notebook describing 10483’s missions and slowly begins to realize that the agent is still alive and poses a threat to the Organization. Carmit is in a totally different league. Her job as a bookseller serves to cover her true function: to control behavior by pharmacologically altering psychological makeup. We see how effective her methods are with a chilling experiment on mice programmed to respond differently to variously colored lights. Also, we follow her into 10483’s bedroom as she programs him while he sleeps.
Hezroni maintains a high level of suspense throughout his narrative by switching between timeframes and perspectives. The pieces of the puzzle never seem to fit until they do. The novel’s principal fault is its tendency to leap into unreal situations that strain credulity. 10483’s alterations of his basement designed to capture intruders is a case in point. Despite several impossibly clever forays into this kind of silliness, Hezroni manages to keep the pot boiling by showing us one of the most depraved characters in recent memory.
October 22, 2017
This book raises interesting questions. It’s a strange read.
October 27, 2018
Such a bizarre yet compelling read.
November 4, 2018
Wydawnictwo media Rodzina wpadło na genialny pomysł promowania książki wśród blogerów. Żeby dostać promocyjny egzemplarz książki, zainteresowany musiał wziąć udział w medialnej zabawie. Polegała ona na rozszyfrowaniu zagadki trzech kopert, które dostarczone zostały pocztą. Rozwiązanie łamigłówki należało opublikować na stronie profilowej wydawnictwa na Facebooku. Kiedy nasza odpowiedź została zatwierdzona przez administratora, książka mogła trafić w nasze ręce. Powiem wam, że całkiem nieźle się bawiłam i choć w moim przypadku rozwiązanie zagadki nastąpiło błyskawicznie, tak odpowiedzi innych wskazywały na to, że niektórzy mieli z tym problem. Nie da się ukryć, że treść kopert narobiła mi wielkiego smaku, dlatego z niecierpliwością czekałam na kuriera. Teraz, świeżo po przeczytaniu książki, muszę zmienić moje "best of the best" roku 2018. So far. "Trzy koperty", choć nie pozbawione błędów i momentami irytujące naiwnością, zdecydowanie wysforowały się na prowadzenie. Teraz mam problem, czekać na kolejny tom, czy skusić się ne lekturę w oryginale, tak już od ręki? Oto jest pytanie.
W ręce jednego z kluczowych pracowników Organizacji, trafia dziennik agenta 10483. Mężczyzna ten zmarł ponad 10 lat temu w tajemniczych okolicznościach. Notatnik nie tylko ujawnia prawdę o misjach z udziałem 10483, które obejmują najbardziej znane w historii niewyjaśnione zbrodnie, ale także ujawnia, że agent może nadal być żywy. I zdesperowany, by zemścić się na agencji...
Nir Hezroni, to autor który nie dość, że ma lekkie pióro i wyobraźnię, to zna temat od samej podszewki. Przez kilka lat służył w izraelskim wywiadzie w ramach szkolenia wojskowego. Dziś jako spec od marketingu i głowa rodziny, woli mniej stresujące zajęcia. Ten miłośnik podróży, człowiek który zwiedził pół świata, doskonale zdaje sobie sprawę z sytuacji geopolitycznej. W jednym z artykułów na temat książki przeczytałam, że należy ona do gatunku izraelskiego noir, obrazującego literacką wrażliwość narodu. Kilkadziesiąt lat po utworzeniu państwa, kiedy poruszenie wojną sześciodniową jest jedynie wspomnieniem, a obrazu z czasów II Wojny Światowej i Holokaustu bledną coraz bardziej, można zauważyć że społeczeństwo stanęło na rozdrożu. Światowi partnerzy polityczni mają własne problemy, dolary przestały płynąć wartkim strumieniem. Izrael stał się państwem zapomnianym przez Boga i ludzi. Mossad, który słynął ze swoich agentów i komórek na całym świecie, stał się skostniałym i przestarzałym tworem, o którym zapomniały nawet lokalne gazety. W świecie Hezroniego organizacja ta, jest u szczytu swojej świetności. Tylko jedna osoba, agent 10483, zabija tysiące ludzi. Jednak nadal nikt tego nie zauważa. Wzrok Stanów Zjednoczonych nadal nie skupia się na małym kraju u Wybrzeży Morza Śródziemnego. Ile ofiar trzeba, by świat dojrzał zarówno potęgę Izraela jak i jego potrzeby? Nir Hezroni maluje krajobraz moralny izraelskiego społeczeństwa w czarnych barwach. Może z odrobinką szarości. Wiele scen rozgrywa się w ciemności nocy lub w wilgotnych, zatęchłych piwnicach. Słońce, jeśli się pojawi, to nie po to by zapewnić lecznicze ciepło lecz spalić i oślepić. Zarówno nasi bohaterowie, jak i sami czytelnicy, nie są w stanie odróżnić tych "dobrych" od "złych". A może i oni wszyscy również są w odcieniach szarości? Nawet dobry człowiek, w tak zakłamanym świecie, może zostać przedstawiony jako oszust i kolaborant, a jakiekolwiek próby wybielenia spełzną na niczym. W powieści Hezroniego wszyscy są pogrążeni w ciemności, pozbawieni kompasu moralnego, który prowadzi do prawdziwej północy.
Bardzo podobał mi się wątek "fantastyczny" powieści. Czy kiedykolwiek słyszeliście o "świetle niebieskim"? I nie, nie chodzi mi o anielskie brzmienia czy ekranik naszych smartfonów. Gdzieś w Bochum żyje sobie naukowiec Klemens F Störtkuhl, który wraz ze swoim kolegą po fachu
André Fiala, opublikowali artykuł "The Smell of Blue Light : A New Approach towars Understanding an Olfactory Neuronal Network". Oczywiście nie będę tutaj się zagłębiać w szczegóły biologii molekularnej, jednak w skrócie powiem do jakich odkryć doszli obaj naukowcy. Otóż, przedmiotem ich badań był szczególny rodzaj meszek, a konkretniej ich sieć neuronowa. Mężczyźni odkryli, że za pomocą "niebieskiego światła" , w ich mózgach aktywowane są białka które sterują "wolną wolą" tych maleńkich owadów. Kierując wiązkę światła na konkretny neuron byli oni w stanie wprowadzić stworzenie w fazę "zainteresowania" i odrzucenia". Autor w swojej książce, gdzie nomen omen dokładnie opisana jest praca Störtkuhla/Fiala, idzie o krok dalej. Okazuje się bowiem, że mózg człowieka jest zbliżony w budowie do mózgu muchy i również nas można kontrolować i wpływać na nasze zachowania i czyny. Agent 10483 padł ofiarą takiej manipulacji. Kiedy się o tym dowiadujemy, w naszych głowach rodzi się pytanie, czy jego szaleństwo było wrodzone czy może działał pod czyimś wpływem? Był sterowany? Na samym początku 10483 budził moją odrazę. Był dziwny, a wiadomo że dziwaków boimy się najbardziej. Cierpiał na zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne, miewał straszne sny, budził się codziennie w nocy i z miarką w ręku sprawdzał poziom płynów w lodówce. Nie miał oporów przed wbiciem ołówka w policzek swojego szkolnego prześladowcy. Z zimną krwią wybudował we własnym domu piwnicę, więzienie gdzie trzymał "nieuprzejmych" sąsiadów. Był w stanie poświęcić życie setek ludzi, by zabić tego jednego. Miał pieniądze, środki, wyobraźnię i rządzą mordu. Takich bohaterów nie jesteśmy w stanie polubić. Lecz co jeśli dowiadujemy się, że to Organizacja, na własne życzenie stworzyła potwora? Wyzwoliła instynkt mordercy w i tak zwichrowanym umyśle? Wtedy momentalnie zaczynamy czuć współczucie i rozumiemy pobudki, które kierują umysłem mściciela.
"Trzy koperty" to książka, której potencjał został wykorzystany do granic możliwości. Na dokładnie 300 stronach, autor zamieścił wszystko to, czego możemy się spodziewać po dobrym thrillerze. Jest krew, jest psychotyczny umysł, groza, horror. Niektóre momenty, naprawdę sprawiają, że na chwilkę przestajemy oddychać. Fakt, że duża część narracji, opowiedziana jest z perspektywy psychopaty, sprawia że całość staje się jeszcze bardziej przerażająca. Czytamy dokładne sprawozdanie z planowania zamachu terrorystycznego na jedną osobą, gdzie jego autor nie przebiera w środkach, inni ludzie, potencjalne ofiary, dla niego nie istnieją. Bez skrupułów "wysadza" w powietrze kamienicę, gdzie błogim snem śpią małe dzieci. To nie tylko thriller, to prawdziwy horror. Choć niektóry momenty, scenariusze i akcje są przesadzone i nieprawdopodobne, to chęć poznania dalszych losów naszego bohatera i rozwiązania zagadki Listy Bernoulliego, pcha nas do przodu i każe przewracać kartki. Aż do ostatniej. A potem zostaje tylko pustka i oczekiwanie na kolejny kąsek.
"Trzy koperty" to wspaniały thriller szpiegowski z elementami science fiction i horroru. Jest to z pewnością lektura dla czytelników poszukujących mocnych wrażeń. Świetnie napisana, badająca różne punkty widzenia, przedstawiająca historię która mogła się wydarzyć naprawdę książka, spełni wasze oczekiwania. Avishai Sivan, jeden ze znanych izraelskich reżyserów, pracuje nad ekranizacją . Tytuł roboczy to "Pirat". Myślę, że będzie to dzieło, które (jeśli dobrze wykonane) zrzuci Jasona Bourna z piedestału. Książkę jak najbardziej polecam a sama czekam na następny tom.
W ręce jednego z kluczowych pracowników Organizacji, trafia dziennik agenta 10483. Mężczyzna ten zmarł ponad 10 lat temu w tajemniczych okolicznościach. Notatnik nie tylko ujawnia prawdę o misjach z udziałem 10483, które obejmują najbardziej znane w historii niewyjaśnione zbrodnie, ale także ujawnia, że agent może nadal być żywy. I zdesperowany, by zemścić się na agencji...
Nir Hezroni, to autor który nie dość, że ma lekkie pióro i wyobraźnię, to zna temat od samej podszewki. Przez kilka lat służył w izraelskim wywiadzie w ramach szkolenia wojskowego. Dziś jako spec od marketingu i głowa rodziny, woli mniej stresujące zajęcia. Ten miłośnik podróży, człowiek który zwiedził pół świata, doskonale zdaje sobie sprawę z sytuacji geopolitycznej. W jednym z artykułów na temat książki przeczytałam, że należy ona do gatunku izraelskiego noir, obrazującego literacką wrażliwość narodu. Kilkadziesiąt lat po utworzeniu państwa, kiedy poruszenie wojną sześciodniową jest jedynie wspomnieniem, a obrazu z czasów II Wojny Światowej i Holokaustu bledną coraz bardziej, można zauważyć że społeczeństwo stanęło na rozdrożu. Światowi partnerzy polityczni mają własne problemy, dolary przestały płynąć wartkim strumieniem. Izrael stał się państwem zapomnianym przez Boga i ludzi. Mossad, który słynął ze swoich agentów i komórek na całym świecie, stał się skostniałym i przestarzałym tworem, o którym zapomniały nawet lokalne gazety. W świecie Hezroniego organizacja ta, jest u szczytu swojej świetności. Tylko jedna osoba, agent 10483, zabija tysiące ludzi. Jednak nadal nikt tego nie zauważa. Wzrok Stanów Zjednoczonych nadal nie skupia się na małym kraju u Wybrzeży Morza Śródziemnego. Ile ofiar trzeba, by świat dojrzał zarówno potęgę Izraela jak i jego potrzeby? Nir Hezroni maluje krajobraz moralny izraelskiego społeczeństwa w czarnych barwach. Może z odrobinką szarości. Wiele scen rozgrywa się w ciemności nocy lub w wilgotnych, zatęchłych piwnicach. Słońce, jeśli się pojawi, to nie po to by zapewnić lecznicze ciepło lecz spalić i oślepić. Zarówno nasi bohaterowie, jak i sami czytelnicy, nie są w stanie odróżnić tych "dobrych" od "złych". A może i oni wszyscy również są w odcieniach szarości? Nawet dobry człowiek, w tak zakłamanym świecie, może zostać przedstawiony jako oszust i kolaborant, a jakiekolwiek próby wybielenia spełzną na niczym. W powieści Hezroniego wszyscy są pogrążeni w ciemności, pozbawieni kompasu moralnego, który prowadzi do prawdziwej północy.
Bardzo podobał mi się wątek "fantastyczny" powieści. Czy kiedykolwiek słyszeliście o "świetle niebieskim"? I nie, nie chodzi mi o anielskie brzmienia czy ekranik naszych smartfonów. Gdzieś w Bochum żyje sobie naukowiec Klemens F Störtkuhl, który wraz ze swoim kolegą po fachu
André Fiala, opublikowali artykuł "The Smell of Blue Light : A New Approach towars Understanding an Olfactory Neuronal Network". Oczywiście nie będę tutaj się zagłębiać w szczegóły biologii molekularnej, jednak w skrócie powiem do jakich odkryć doszli obaj naukowcy. Otóż, przedmiotem ich badań był szczególny rodzaj meszek, a konkretniej ich sieć neuronowa. Mężczyźni odkryli, że za pomocą "niebieskiego światła" , w ich mózgach aktywowane są białka które sterują "wolną wolą" tych maleńkich owadów. Kierując wiązkę światła na konkretny neuron byli oni w stanie wprowadzić stworzenie w fazę "zainteresowania" i odrzucenia". Autor w swojej książce, gdzie nomen omen dokładnie opisana jest praca Störtkuhla/Fiala, idzie o krok dalej. Okazuje się bowiem, że mózg człowieka jest zbliżony w budowie do mózgu muchy i również nas można kontrolować i wpływać na nasze zachowania i czyny. Agent 10483 padł ofiarą takiej manipulacji. Kiedy się o tym dowiadujemy, w naszych głowach rodzi się pytanie, czy jego szaleństwo było wrodzone czy może działał pod czyimś wpływem? Był sterowany? Na samym początku 10483 budził moją odrazę. Był dziwny, a wiadomo że dziwaków boimy się najbardziej. Cierpiał na zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne, miewał straszne sny, budził się codziennie w nocy i z miarką w ręku sprawdzał poziom płynów w lodówce. Nie miał oporów przed wbiciem ołówka w policzek swojego szkolnego prześladowcy. Z zimną krwią wybudował we własnym domu piwnicę, więzienie gdzie trzymał "nieuprzejmych" sąsiadów. Był w stanie poświęcić życie setek ludzi, by zabić tego jednego. Miał pieniądze, środki, wyobraźnię i rządzą mordu. Takich bohaterów nie jesteśmy w stanie polubić. Lecz co jeśli dowiadujemy się, że to Organizacja, na własne życzenie stworzyła potwora? Wyzwoliła instynkt mordercy w i tak zwichrowanym umyśle? Wtedy momentalnie zaczynamy czuć współczucie i rozumiemy pobudki, które kierują umysłem mściciela.
"Trzy koperty" to książka, której potencjał został wykorzystany do granic możliwości. Na dokładnie 300 stronach, autor zamieścił wszystko to, czego możemy się spodziewać po dobrym thrillerze. Jest krew, jest psychotyczny umysł, groza, horror. Niektóre momenty, naprawdę sprawiają, że na chwilkę przestajemy oddychać. Fakt, że duża część narracji, opowiedziana jest z perspektywy psychopaty, sprawia że całość staje się jeszcze bardziej przerażająca. Czytamy dokładne sprawozdanie z planowania zamachu terrorystycznego na jedną osobą, gdzie jego autor nie przebiera w środkach, inni ludzie, potencjalne ofiary, dla niego nie istnieją. Bez skrupułów "wysadza" w powietrze kamienicę, gdzie błogim snem śpią małe dzieci. To nie tylko thriller, to prawdziwy horror. Choć niektóry momenty, scenariusze i akcje są przesadzone i nieprawdopodobne, to chęć poznania dalszych losów naszego bohatera i rozwiązania zagadki Listy Bernoulliego, pcha nas do przodu i każe przewracać kartki. Aż do ostatniej. A potem zostaje tylko pustka i oczekiwanie na kolejny kąsek.
"Trzy koperty" to wspaniały thriller szpiegowski z elementami science fiction i horroru. Jest to z pewnością lektura dla czytelników poszukujących mocnych wrażeń. Świetnie napisana, badająca różne punkty widzenia, przedstawiająca historię która mogła się wydarzyć naprawdę książka, spełni wasze oczekiwania. Avishai Sivan, jeden ze znanych izraelskich reżyserów, pracuje nad ekranizacją . Tytuł roboczy to "Pirat". Myślę, że będzie to dzieło, które (jeśli dobrze wykonane) zrzuci Jasona Bourna z piedestału. Książkę jak najbardziej polecam a sama czekam na następny tom.
September 17, 2017
A gripping debut thriller written by a professionist in the field of intelligence, Three Envelopes explores the darkest labyrinth of the mind of the psychopat master killer. Agent 10483 was recruited by the Organisation a structure within the Israeli secret services, succeeding to simulate sanity and on the other side, despite the fact that at least one person was aware of his serious mental instability.
The problem appears when the puppet assumes he is the master and takes his role seriously. A dairy written in the present tense sent to the people responsible for him ten year after his presumed death shade light into some of his operations he was part of, but also warns that he might be ready to kick back again against those with a minimal involvement in his case. In fact, for a long time, Agent 10483 has embarked on an ssassination campaign on its own. The reasons are not security-related, but dictated by his sick mind.
The novel takes back and forth from the dairy to fragments from the past and episodes taking place in the present, when his deep psychosis and the dangers of him being alive are finally acknowledged. The back-and-forth alternation of time sequences creates an interesting profile of the Agent, with its obsessions and psychosis. Maybe in 'real world' his issues could have been fixed through therapy and psychological support, but his drama is that not all gifts are equal and he was easily took for something that he was not. Intelligence has its own limits and this is clearly one of the lessons learned of this book.
As for the ending...the reader might realise that he or she is also part of a mind game, not sure if clearly understood where everything is leading.
A very interesting thriller, written in a very alert style, hard to put down and with a haunting charm.
Disclaimer: Book offered by the publisher in exchange for an honest review
The problem appears when the puppet assumes he is the master and takes his role seriously. A dairy written in the present tense sent to the people responsible for him ten year after his presumed death shade light into some of his operations he was part of, but also warns that he might be ready to kick back again against those with a minimal involvement in his case. In fact, for a long time, Agent 10483 has embarked on an ssassination campaign on its own. The reasons are not security-related, but dictated by his sick mind.
The novel takes back and forth from the dairy to fragments from the past and episodes taking place in the present, when his deep psychosis and the dangers of him being alive are finally acknowledged. The back-and-forth alternation of time sequences creates an interesting profile of the Agent, with its obsessions and psychosis. Maybe in 'real world' his issues could have been fixed through therapy and psychological support, but his drama is that not all gifts are equal and he was easily took for something that he was not. Intelligence has its own limits and this is clearly one of the lessons learned of this book.
As for the ending...the reader might realise that he or she is also part of a mind game, not sure if clearly understood where everything is leading.
A very interesting thriller, written in a very alert style, hard to put down and with a haunting charm.
Disclaimer: Book offered by the publisher in exchange for an honest review
April 15, 2017
A multilayered suspense thriller with an underlying theme of exploiting and controlling someone who is psychotic. Scary. But the problem is that the characters - especially the anonymous killer -- have no personalities. You cannot empathize with the killer in his revenge plot against the Organization that triggered his madness. Because he's mad. Very skillfully done however.
April 18, 2019
Incredible novel. I really hope there will be a sequel!
April 3, 2017
I found this to be addictively compulsive reading, a cleverly interwoven thriller told from different standpoints
May 5, 2017
GOODREADS GIVEAWAY WIN.
A delightfully unhinged Israeli espionage thriller. It's like Luc Besson took amphetamines and ran with the premise of a dark!Jason Bourne.
A delightfully unhinged Israeli espionage thriller. It's like Luc Besson took amphetamines and ran with the premise of a dark!Jason Bourne.
November 20, 2018
Pierwszy wpis w swoim notatniku zamieścił przyszły agent 10483, gdy był dziesięcioletnim chłopcem. Był rok 1989. Obudził się nocą o zwykłej porze i poszedł sprawdzić, czy w butelkach w kuchennej lodówce woda jest na takim poziomie na jakim być powinna, czy nikt nie dodał do nich trucizny. W grudniu 2016 dziennik agenta dociera do jego przełożonych w Organizacji. Kiedy czyta go Amiram, a później Avner, są przekonani że ich psychopatyczny podwładny od dziesięciu lat nie żyje, a więc jego poczynania nie wyjdą na jaw i nie zaszkodzą Izraelowi. Czy na pewno?
W sensacyjnych powieściach szpiegowskich dość często występują zawodowi zabójcy. Są to ludzie o szczególnych predyspozycjach psychofizycznych. Ich motywacje niekoniecznie są szczególnie eksponowane. Mogą to być niedopowiedziane pobudki ideowe, takie jak służba ojczyźnie, ale zdarzają się też wśród takich osobników kontraktowi killerzy. Bywa, że wchodzą w konflikt ze swoimi mocodawcami, z organizacjami, którym służą, że czują się oszukani lub zgoła zdradzeni. Wtedy mogą, na przykład, albo przejść na drugą stronę barykady, albo działać jako samotne wilki i dążyć do zemsty. Na jednym z kilku poziomów fabuły powieści agenta 10483 można by przypisać do tej ostatniej kategorii. Autor wyposażył swojego bohatera w ekstremalną osobowość, przejawiającą się w sposobach wykonywania przez niego zleconych egzekucji, która przyprawia o dreszcze nie tylko czytelników, także jego przełożonych. Ma on przy tym umysł geniusza i wie, jak korzystać ze swojej wiedzy matematyczno-fizyczno-chemicznej.
Czy taki się urodził? A może ktoś mu pomógł, zaprogramował jego działania? Skąd się wzieły sygnalizowane w tytule książki trzy koperty? Kto jest odpowiedzialny za stworzenie tego współczesnego Frankensteina? Czy jego historia skończy się podobnie jak dziewiętnastowieczna opowieść o jego pierwowzorze? Na większość z tych pytań znajdziemy odpowiedź prawdopodobnie dopiero w kolejnej powieści Hezroniego, Ostatnie instrukcje.
Mam z tą kontynuacją pewien problem. Autor może nadal żonglować naukowymi analizami i eksperymentami, przeprowadzanymi w Trzech kopertach nie tylko przez głównego bohatera, i dalej eskalować atmosferę grozy. Wtedy nada ostatecznie swemu dziełu charakter horroru sci-fi. A to już absolutnie nie są moje klimaty. Nawet jeśli Ostatnie instrukcje skoncentrują się na wiwisekcji poczynań wywiadu izraelskiego i dziedzictwa, jakie zafundował Mosadowi jego agent 10483 - bo raczej nie ma wątpliwości, że pracował dla tej samej organizacji, co niegdyś sam Nir Hezroni - trudno przypuszczać, by autor zrezygnował z głównego bohatera thrillera lub że ten zmieni swoje opus operandi. Tymczasem mnie jego psychopatyczna osobowość na tyle zmęczyła, że przed przystąpieniem do kolejnej części zrobię sobie przerwę.
Można oczywiście argumentować, że w powieściach sensacyjnych, thrillerów szpiegowskich nie wyłączając, aż roi się od psycholi. Owszem, ale u Hezroniego psychopata jest twarzą wywiadu. Tylko izraelskiego, czy każdego? Mimo wszystko wolę bardziej „tradycyjne” podejście do tematu. Choć nie da się ukryć, że styl narracji pisarza jest dość sugestywny.
W sensacyjnych powieściach szpiegowskich dość często występują zawodowi zabójcy. Są to ludzie o szczególnych predyspozycjach psychofizycznych. Ich motywacje niekoniecznie są szczególnie eksponowane. Mogą to być niedopowiedziane pobudki ideowe, takie jak służba ojczyźnie, ale zdarzają się też wśród takich osobników kontraktowi killerzy. Bywa, że wchodzą w konflikt ze swoimi mocodawcami, z organizacjami, którym służą, że czują się oszukani lub zgoła zdradzeni. Wtedy mogą, na przykład, albo przejść na drugą stronę barykady, albo działać jako samotne wilki i dążyć do zemsty. Na jednym z kilku poziomów fabuły powieści agenta 10483 można by przypisać do tej ostatniej kategorii. Autor wyposażył swojego bohatera w ekstremalną osobowość, przejawiającą się w sposobach wykonywania przez niego zleconych egzekucji, która przyprawia o dreszcze nie tylko czytelników, także jego przełożonych. Ma on przy tym umysł geniusza i wie, jak korzystać ze swojej wiedzy matematyczno-fizyczno-chemicznej.
Czy taki się urodził? A może ktoś mu pomógł, zaprogramował jego działania? Skąd się wzieły sygnalizowane w tytule książki trzy koperty? Kto jest odpowiedzialny za stworzenie tego współczesnego Frankensteina? Czy jego historia skończy się podobnie jak dziewiętnastowieczna opowieść o jego pierwowzorze? Na większość z tych pytań znajdziemy odpowiedź prawdopodobnie dopiero w kolejnej powieści Hezroniego, Ostatnie instrukcje.
Mam z tą kontynuacją pewien problem. Autor może nadal żonglować naukowymi analizami i eksperymentami, przeprowadzanymi w Trzech kopertach nie tylko przez głównego bohatera, i dalej eskalować atmosferę grozy. Wtedy nada ostatecznie swemu dziełu charakter horroru sci-fi. A to już absolutnie nie są moje klimaty. Nawet jeśli Ostatnie instrukcje skoncentrują się na wiwisekcji poczynań wywiadu izraelskiego i dziedzictwa, jakie zafundował Mosadowi jego agent 10483 - bo raczej nie ma wątpliwości, że pracował dla tej samej organizacji, co niegdyś sam Nir Hezroni - trudno przypuszczać, by autor zrezygnował z głównego bohatera thrillera lub że ten zmieni swoje opus operandi. Tymczasem mnie jego psychopatyczna osobowość na tyle zmęczyła, że przed przystąpieniem do kolejnej części zrobię sobie przerwę.
Można oczywiście argumentować, że w powieściach sensacyjnych, thrillerów szpiegowskich nie wyłączając, aż roi się od psycholi. Owszem, ale u Hezroniego psychopata jest twarzą wywiadu. Tylko izraelskiego, czy każdego? Mimo wszystko wolę bardziej „tradycyjne” podejście do tematu. Choć nie da się ukryć, że styl narracji pisarza jest dość sugestywny.
August 5, 2017
Bir solukta okunuyor. Tatil romanı olmak için birebir.
June 8, 2017
Couldn’t put it down! Written in a way that keeps you on your toes, feel your heart racing at times. Definitely a worthwhile espionage thriller. Hope there's more to come real soon.
June 8, 2017
I enjoyed the premise of this book. It had a lot of twists and turns in the plot. However, I feel that a couple if plot strands were never resolved.
July 24, 2018
Three Envelopes is a page-turning espionage thriller that takes place mostly in Israeli by Nir Hezroni. Kudos to Steven Cohen, who did an excellent job of translating the novel into a coherent yet compulsive thriller.
Israeli Intelligence Agent 10483 was born a brilliant child who has obsessive-compulsive disorder. He always kept a journal since he was a kid, and this turned out to be a very useful practice in the future. He was chosen by The Organization to receive three envelopes that contained the missions he was ordered to carry out. Or was he not? Agent 10483 was a very competent secret service, and was always a step ahead of others as far as his secret missions were concerned. However, was he able to outplay his “boss”? Or was it otherwise?
Nir Hezroni is a talented author and has great potential of writing such entertaining and suspenseful thriller. I am looking forward to reading his future novels.
Israeli Intelligence Agent 10483 was born a brilliant child who has obsessive-compulsive disorder. He always kept a journal since he was a kid, and this turned out to be a very useful practice in the future. He was chosen by The Organization to receive three envelopes that contained the missions he was ordered to carry out. Or was he not? Agent 10483 was a very competent secret service, and was always a step ahead of others as far as his secret missions were concerned. However, was he able to outplay his “boss”? Or was it otherwise?
Nir Hezroni is a talented author and has great potential of writing such entertaining and suspenseful thriller. I am looking forward to reading his future novels.
April 30, 2017
THREE ENVELOPES was an engrossing, deeply disturbing read. I devoured it in about 12 hours, and it left me wanting more. I don't want to give away any spoilers, but 10483 is the stuff my nightmares are made of, and I don't say that lightly. This book was an edge-of-my-seat ride, and I highly recommend it for fans of thrillers, spy novels, or - like myself - those who are terrified by political intrigue.
October 7, 2025
Dziś pragnę Wam przybliżyć wrażenia z mojego pierwszego czytelniczego spotkania z dorobkiem mało u nas znanego izraelskiego współczesnego pisarza. Nir Hezroni (ur. 1968) zaczął karierę literacką późno, po epizodach wojskowo-wywiadowczych, naukowych i biznesowych, bo debiutował dopiero w 2014 powieścią „Trzy koperty”, o której właśnie jest mowa, i która zapoczątkowała dylogię „Agent 10483”. Spośród dostępnych nad Wisłą wydań wybrałem książkę czytaną przez Marka Bukowskiego, wydanie Media Rodzina, tłumaczenie Leszka Kwiatkowskiego. Dwaj ostatni panowie sprawili się bardzo przyzwoicie i wydanie prezentuje godny pochwały poziom, co na naszym rynku wydawniczym jest szczególnie godne podkreślenia. A sama powieść?
Agent, jak się można domyślać „czarnej” gałęzi izraelskich służb kontr~ i wywiadowczych, posługujący się kryptonimem 10483, otrzymuje zlecenie zlikwidowania priorytetowych celów; trzech fizyków jądrowych. Rozpoczyna akcję mając wrażenie, że w jego centrali może być przeciek i ktoś chce go wyeliminować z akcji. Co dalej nie będę zdradzał, gdyż fabuła, jak to w powieściach szpiegowskich, nie lubi spojlerowania.
Pierwsze skojarzenie, jakie mnie naszło zaraz po rozpoczęciu słuchania – „American Psycho” wysiada! Nie, nie pod względem literackim, bo pod tym ten wybryk Breta Eastona Ellisa nie jest synonimem dobrej prozy, lecz pod względem śmiałości w kreacji psychopatycznego protagonisty i rozmachu, z jakim realizuje on swe przedsięwzięcia. Potem jest tylko „lepiej”; prawdziwa lawina przemocy i śmierci, na szczęście nie tak infantylnej jak u Ellisa i bez zboczeń seksualnych. W tym aspekcie „Trzy koperty” kładą na łopatki „Tożsamość Bourne’a”. Na pewno rzecz spodoba się wszystkim miłośnikom podobnych klimatów, jednak Hezroni w swej powieści daje nam dużo więcej.
O ile Bourne i podobne książki opierają się w zasadzie na jednym pomyśle (w przypadku tego ostatniego Operacja Treadstone, czyli eksperymentalny protokół zmiany zachowań operatorów w celu wyhodowania superzabójcy), a potem mamy już akcję na tle płytkiego tła, to w „Trzech kopertach” jest całkiem inaczej i dużo ciekawiej. Wszystko jest głęboko osadzone w polityce międzynarodowej i najnowszych trendach naukowych. W powieści znajdziemy nie tylko sporo interesujących tematów i pytań, lecz i tez, które wymagają poważnego zastanowienia. Wspomnę kilka, resztę doczytajcie lub dosłuchajcie sami.
Książka ukazała się w 2014 i w końcu ktoś napisał to, ca ja mówiłem już od trzydziestu lat, czyli o beznadziejnej nieprzydatności testów psychologicznych i postuluje zaprzestania przykładania do nich jakiejkolwiek wagi w procesach rekrutacyjnych, zwłaszcza w tak wrażliwych dziedzinach jak rekrutacja do służb. Skoro były agent izraelski podejmuje temat w powieści, to pewnie Izrael już ma sprawę na tapecie; ciekawe ile dziesięcioleci zajmie naszym zauważenie problemu i ile następnych zmiana praktyk w tym zakresie.
Zaskoczyło mnie, pokrewne i moim refleksjom, świetne podsumowanie polityki światowej w Afryce – Murzyni oraz Arabowie mogą się milionami wyrzynać nawzajem i nikogo to nie obchodzi, lecz niech tylko Izrael spuści bombę na bazę terrorystów ukrytą pod szpitalem, a już cały świat buczy i hordy wolontariuszy lecą na pomoc. Wystarczy, że ktoś zagrozi polom naftowym, a już całe NATO i Ameryka spieszy z „bratnią pomocą” i w „obronie pokoju oraz wolności”, ale milion wyrżnięty maczetami nikogo nie wzrusza, bo to sprawy wewnętrzne. Wewnętrzne, dopóki nie grożą ropie, metalom rzadkim lub innym krytycznym obiektom zainteresowania mocarstw.
Bardzo interesujące jest obrazowe porównanie Izraela i USA do groźnego psa i jego właściciela, który go dokarmia i docenia, dopóki czuje się zagrożony, ale jak tylko strach mija, zapomina o swoi wiernym czworonogu.
Odkrywcza jest również analiza wpływu upadku ZSRR na zmniejszenie wsparcia Izraela przez USA i dalej, fluktuacji wsparcia wysyłanego do Izraela w zależności od zmian w poczuciu zagrożenia odczuwanego przez USA.
Książka, co jest raczej wyjątkiem w kanonie sensacja-wywiad-tajne służby, daje naprawdę sporo do myślenia. Miejscami może sprawiać wrażenie teorii spiskowych, ale czy dzisiaj, w dobie technologii przechodzących wyobrażenie, jest coś naprawdę niemożliwego? Chińczycy w 2018 zmodyfikowali DNA w celu spowodowania pełnej odporności na AIDS i choć oficjalnie badania nie są kontynuowane, to samo się nasuwa pytanie, czy ktoś może dać na to gwarancję? Przecież akcja z 2018 nie trwała piętnaście minut i skoro doprowadzono ją do końca, to musiało być na to przyzwolenie. W końcu He Jiankui nie przerobił tych chińskich dziewczynek w garażu i w samotności. To, że potem szefa projektu naukowo i społecznie wyeliminowano, też poniekąd pokrywa się z przedstawionym przez Hezroniego motywem pozbywania się niewygodnych narzędzi, które już odegrały swoją rolę.
Przykładem z realnych dziejów na coś, co większość uznaje za paranoję, a w rzeczywistości jest tylko objawem bystrego umysłu widzącego więcej, jest historia Hemingwaya, którego współcześni, łącznie z najbliższymi i specjalistami, uznawali za chorego psychicznie (zdiagnozowano u niego zaburzenia afektywne dwubiegunowe czyli psychozę maniakalno-depresyjną), którego paranoja i strach przed służbami wpędziły w alkoholizm (lub odwrotnie). Tymczasem okazało się na podstawie odtajnionych później dokumentów, iż był 30 lat (do samobójczej śmierci) inwigilowany przez FBI, w co nikt nie chciał mu uwierzyć. Moim zdaniem to właśnie te dwa czynniki – świadomość nadzoru trwającego 30 lat i fakt, że nikt mu nie wierzył i robiono z niego wariata, wpędził go w depresję, alkoholizm i doprowadził do samobójstwa. Zanim więc przylepicie czemuś etykietkę teorii spiskowej, zastanówcie się, czy na pewno macie rację.
„Trzy koperty” w szczegółach są napisane tak perfekcyjnie, że bez głębszych dociekań trudno orzec, zwłaszcza jeśli się nie siedzi w tematach, gdzie dokładnie przebiega granica między fikcją i rzeczywistością. W szczegółach, gdyż niestety w ogólnych mechanizmach podejmowania decyzji w świecie mroku i mgły, fikcji jest niewiele. Tym bardziej warto przeczytać. Gorąco polecam i już nie mogę się doczekać drugiej powieści o 10483.
źródło: https://klub-aa.blogspot.com
Agent, jak się można domyślać „czarnej” gałęzi izraelskich służb kontr~ i wywiadowczych, posługujący się kryptonimem 10483, otrzymuje zlecenie zlikwidowania priorytetowych celów; trzech fizyków jądrowych. Rozpoczyna akcję mając wrażenie, że w jego centrali może być przeciek i ktoś chce go wyeliminować z akcji. Co dalej nie będę zdradzał, gdyż fabuła, jak to w powieściach szpiegowskich, nie lubi spojlerowania.
Pierwsze skojarzenie, jakie mnie naszło zaraz po rozpoczęciu słuchania – „American Psycho” wysiada! Nie, nie pod względem literackim, bo pod tym ten wybryk Breta Eastona Ellisa nie jest synonimem dobrej prozy, lecz pod względem śmiałości w kreacji psychopatycznego protagonisty i rozmachu, z jakim realizuje on swe przedsięwzięcia. Potem jest tylko „lepiej”; prawdziwa lawina przemocy i śmierci, na szczęście nie tak infantylnej jak u Ellisa i bez zboczeń seksualnych. W tym aspekcie „Trzy koperty” kładą na łopatki „Tożsamość Bourne’a”. Na pewno rzecz spodoba się wszystkim miłośnikom podobnych klimatów, jednak Hezroni w swej powieści daje nam dużo więcej.
O ile Bourne i podobne książki opierają się w zasadzie na jednym pomyśle (w przypadku tego ostatniego Operacja Treadstone, czyli eksperymentalny protokół zmiany zachowań operatorów w celu wyhodowania superzabójcy), a potem mamy już akcję na tle płytkiego tła, to w „Trzech kopertach” jest całkiem inaczej i dużo ciekawiej. Wszystko jest głęboko osadzone w polityce międzynarodowej i najnowszych trendach naukowych. W powieści znajdziemy nie tylko sporo interesujących tematów i pytań, lecz i tez, które wymagają poważnego zastanowienia. Wspomnę kilka, resztę doczytajcie lub dosłuchajcie sami.
Książka ukazała się w 2014 i w końcu ktoś napisał to, ca ja mówiłem już od trzydziestu lat, czyli o beznadziejnej nieprzydatności testów psychologicznych i postuluje zaprzestania przykładania do nich jakiejkolwiek wagi w procesach rekrutacyjnych, zwłaszcza w tak wrażliwych dziedzinach jak rekrutacja do służb. Skoro były agent izraelski podejmuje temat w powieści, to pewnie Izrael już ma sprawę na tapecie; ciekawe ile dziesięcioleci zajmie naszym zauważenie problemu i ile następnych zmiana praktyk w tym zakresie.
Zaskoczyło mnie, pokrewne i moim refleksjom, świetne podsumowanie polityki światowej w Afryce – Murzyni oraz Arabowie mogą się milionami wyrzynać nawzajem i nikogo to nie obchodzi, lecz niech tylko Izrael spuści bombę na bazę terrorystów ukrytą pod szpitalem, a już cały świat buczy i hordy wolontariuszy lecą na pomoc. Wystarczy, że ktoś zagrozi polom naftowym, a już całe NATO i Ameryka spieszy z „bratnią pomocą” i w „obronie pokoju oraz wolności”, ale milion wyrżnięty maczetami nikogo nie wzrusza, bo to sprawy wewnętrzne. Wewnętrzne, dopóki nie grożą ropie, metalom rzadkim lub innym krytycznym obiektom zainteresowania mocarstw.
Bardzo interesujące jest obrazowe porównanie Izraela i USA do groźnego psa i jego właściciela, który go dokarmia i docenia, dopóki czuje się zagrożony, ale jak tylko strach mija, zapomina o swoi wiernym czworonogu.
Odkrywcza jest również analiza wpływu upadku ZSRR na zmniejszenie wsparcia Izraela przez USA i dalej, fluktuacji wsparcia wysyłanego do Izraela w zależności od zmian w poczuciu zagrożenia odczuwanego przez USA.
Książka, co jest raczej wyjątkiem w kanonie sensacja-wywiad-tajne służby, daje naprawdę sporo do myślenia. Miejscami może sprawiać wrażenie teorii spiskowych, ale czy dzisiaj, w dobie technologii przechodzących wyobrażenie, jest coś naprawdę niemożliwego? Chińczycy w 2018 zmodyfikowali DNA w celu spowodowania pełnej odporności na AIDS i choć oficjalnie badania nie są kontynuowane, to samo się nasuwa pytanie, czy ktoś może dać na to gwarancję? Przecież akcja z 2018 nie trwała piętnaście minut i skoro doprowadzono ją do końca, to musiało być na to przyzwolenie. W końcu He Jiankui nie przerobił tych chińskich dziewczynek w garażu i w samotności. To, że potem szefa projektu naukowo i społecznie wyeliminowano, też poniekąd pokrywa się z przedstawionym przez Hezroniego motywem pozbywania się niewygodnych narzędzi, które już odegrały swoją rolę.
Przykładem z realnych dziejów na coś, co większość uznaje za paranoję, a w rzeczywistości jest tylko objawem bystrego umysłu widzącego więcej, jest historia Hemingwaya, którego współcześni, łącznie z najbliższymi i specjalistami, uznawali za chorego psychicznie (zdiagnozowano u niego zaburzenia afektywne dwubiegunowe czyli psychozę maniakalno-depresyjną), którego paranoja i strach przed służbami wpędziły w alkoholizm (lub odwrotnie). Tymczasem okazało się na podstawie odtajnionych później dokumentów, iż był 30 lat (do samobójczej śmierci) inwigilowany przez FBI, w co nikt nie chciał mu uwierzyć. Moim zdaniem to właśnie te dwa czynniki – świadomość nadzoru trwającego 30 lat i fakt, że nikt mu nie wierzył i robiono z niego wariata, wpędził go w depresję, alkoholizm i doprowadził do samobójstwa. Zanim więc przylepicie czemuś etykietkę teorii spiskowej, zastanówcie się, czy na pewno macie rację.
„Trzy koperty” w szczegółach są napisane tak perfekcyjnie, że bez głębszych dociekań trudno orzec, zwłaszcza jeśli się nie siedzi w tematach, gdzie dokładnie przebiega granica między fikcją i rzeczywistością. W szczegółach, gdyż niestety w ogólnych mechanizmach podejmowania decyzji w świecie mroku i mgły, fikcji jest niewiele. Tym bardziej warto przeczytać. Gorąco polecam i już nie mogę się doczekać drugiej powieści o 10483.
źródło: https://klub-aa.blogspot.com
June 25, 2017
This is a mixed bag: a page turner with science-fiction (but not in the future), secret intelligence services, assassinations, and a paranoid, obsessive-compulsive psychopath.
There are many good facets: the plot, the scientific premises, the psychological aspects. And there are also a number of dislikes: constant repetition of many things, totally unrealistic scenarios and an ending that isn't - it's a teaser for the next volume.
It fluctuates between 1 and 4 stars, but sadly winds up 2.5.
There are many good facets: the plot, the scientific premises, the psychological aspects. And there are also a number of dislikes: constant repetition of many things, totally unrealistic scenarios and an ending that isn't - it's a teaser for the next volume.
It fluctuates between 1 and 4 stars, but sadly winds up 2.5.
July 23, 2019
Really enjoyed this book and found it difficult to put down. There's the requisite twist and turns and by the finish you get to see that not everything is as it appeared. An excellent, gripping debut thriller that ends wide open for the sequel (that I can't wait to get my hands on).
May 31, 2021
A must-read for all thriller lovers.
English: https://elifthereader.com/books/three...
Türkçe: https://kitaplikkedisi.com/kitaplar/b...
English: https://elifthereader.com/books/three...
Türkçe: https://kitaplikkedisi.com/kitaplar/b...
October 14, 2017
Interesting.
February 5, 2019
STRACH SIĘ BAĆ
Izraelskiego thrillera jeszcze nie czytałam, więc przyszedł wreszcie i na niego czas.
Ostrzegam lojalnie – ta książka kończy się w połowie. Albo w jednej trzeciej, nie wiem, co tam autorowi chodzi po głowie. Jeżeli nie lubicie takich numerów w powieściach szpiegowskich, poczekajcie aż autor napisze kontynuację i dopiero wtedy weźcie się za czytanie. Albo i nie. Nie mam przekonania, czy mogę wam „Trzy koperty” polecić. Dlatego ocena tak pośrodku, nijaka.
Z jednej strony książka opowiada o rzeczach niezwykle ciekawych (już same metody działania izraelskiego wywiadu by wystarczyły, a pomysły wywiadowcy do tego tak odlotowe, że czytam i coraz szerzej otwieram oczy ze zdumienia), ale z drugiej strony autor wprowadza w narracji elementy nieznośnie irytujące. Sny wariata (bo od początku wiemy, że bohaterem jest wariat) pojawiają się regularnie i w takim natłoku, że skutecznie odbierają tę przyjemność z lektury, która pojawia się w bardziej dynamicznych partiach.
Ja w każdym razie po część kolejną nie sięgnę, z trzech powodów:
1. Jak się ukaże kontynuacja, to już zapomnę, o co w części pierwszej chodziło.
2. Nie interesuje mnie, czy bohater okaże się naturalnym wariatem (bo wtedy jego motywacje są oczywiste), czy sztucznym i został tak „zaprogramowany” (bo w takie rzeczy nie wierzę). Może za dwadzieścia lat wyjdzie na jaw, że nie miałam racji i naukowcy znajdą pomysł, jak zmienić ludzi w armię klonów, programując nasz mózg tak, abyśmy stali się maszynkami do zabijania, ale póki co, to science–fiction, a tego w powieściach szpiegowskich bardzo nie lubię.
3. Lektura „Trzech kopert” sprawiła, że temat wywiadu izraelskiego wciągnął mnie na poważnie. Musiałam przecież dowidzieć się, gdzie kończy się rzeczywistość, a zaczyna wyobraźnia autora. Okazało się, że rzeczywistość daleko przerasta wyobraźnię. Dociekliwym proponuję przeczytać: „Powstań i zabij pierwszy. Tajna historia skrytobójczych akcji izraelskich służb specjalnych” Ronena Bergmana. To książka popularno-naukowa, pełna faktów, i nie jest tak przystępnie napisana, jak „Trzy koperty”, ale dopiero po tej lekturze włos naprawdę jeży się na głowie.
Strach się bać.
https://www.czytacz.pl/2019/02/nir-he...
Izraelskiego thrillera jeszcze nie czytałam, więc przyszedł wreszcie i na niego czas.
Ostrzegam lojalnie – ta książka kończy się w połowie. Albo w jednej trzeciej, nie wiem, co tam autorowi chodzi po głowie. Jeżeli nie lubicie takich numerów w powieściach szpiegowskich, poczekajcie aż autor napisze kontynuację i dopiero wtedy weźcie się za czytanie. Albo i nie. Nie mam przekonania, czy mogę wam „Trzy koperty” polecić. Dlatego ocena tak pośrodku, nijaka.
Z jednej strony książka opowiada o rzeczach niezwykle ciekawych (już same metody działania izraelskiego wywiadu by wystarczyły, a pomysły wywiadowcy do tego tak odlotowe, że czytam i coraz szerzej otwieram oczy ze zdumienia), ale z drugiej strony autor wprowadza w narracji elementy nieznośnie irytujące. Sny wariata (bo od początku wiemy, że bohaterem jest wariat) pojawiają się regularnie i w takim natłoku, że skutecznie odbierają tę przyjemność z lektury, która pojawia się w bardziej dynamicznych partiach.
Ja w każdym razie po część kolejną nie sięgnę, z trzech powodów:
1. Jak się ukaże kontynuacja, to już zapomnę, o co w części pierwszej chodziło.
2. Nie interesuje mnie, czy bohater okaże się naturalnym wariatem (bo wtedy jego motywacje są oczywiste), czy sztucznym i został tak „zaprogramowany” (bo w takie rzeczy nie wierzę). Może za dwadzieścia lat wyjdzie na jaw, że nie miałam racji i naukowcy znajdą pomysł, jak zmienić ludzi w armię klonów, programując nasz mózg tak, abyśmy stali się maszynkami do zabijania, ale póki co, to science–fiction, a tego w powieściach szpiegowskich bardzo nie lubię.
3. Lektura „Trzech kopert” sprawiła, że temat wywiadu izraelskiego wciągnął mnie na poważnie. Musiałam przecież dowidzieć się, gdzie kończy się rzeczywistość, a zaczyna wyobraźnia autora. Okazało się, że rzeczywistość daleko przerasta wyobraźnię. Dociekliwym proponuję przeczytać: „Powstań i zabij pierwszy. Tajna historia skrytobójczych akcji izraelskich służb specjalnych” Ronena Bergmana. To książka popularno-naukowa, pełna faktów, i nie jest tak przystępnie napisana, jak „Trzy koperty”, ale dopiero po tej lekturze włos naprawdę jeży się na głowie.
Strach się bać.
https://www.czytacz.pl/2019/02/nir-he...
August 7, 2019
W sklepie gdzie kupuję audiobooki znalazłem tą pozycję. Bardzo mnie zaintrygował krótki opis i zachęcił mnie do przesłuchania tej książki. W zasadzie mamy tutaj do czynienia z książką szpiegowską, chociaż nie jest to tradycyjny thriller szpiegowski, pojawiają się tutaj też elementy sci-fi.
Główny wątek kręci się wokół osobistych zapisków pewnego szpiega izraelskiego wywiadu. Opisał on w tych zapiskach okoliczności misji które wykonywał w ramach swojej pracy jako agenta wywiadu izraelskiego. W tych misjach chodziło głównie o wyeliminowanie pewnych ludzi.
Powszechnie się uważa iż rzeczywiście wywiad izraelski zajmuje się eliminowaniem ludzi zagrażającym bezpieczeństwu tego państwa. Jest kilka poszlak że tak właśnie jest. Autor w dość ciekawy sposób postanowił poruszyć ten temat w tej książce.
Nie będę zbyt wiele pisał na temat treści bo jeszcze zdradzę zbyt wiele i zepsuję komuś kto chce przeczytać tą książkę świetną zabawę. Oprócz tego iż książka porusza dość kontrowersyjny temat etyczny to trzyma też mocno w napięciu.
Bardzo spodobała mi się ta lektura. Na pewno sięgnę po drugą część.
Główny wątek kręci się wokół osobistych zapisków pewnego szpiega izraelskiego wywiadu. Opisał on w tych zapiskach okoliczności misji które wykonywał w ramach swojej pracy jako agenta wywiadu izraelskiego. W tych misjach chodziło głównie o wyeliminowanie pewnych ludzi.
Powszechnie się uważa iż rzeczywiście wywiad izraelski zajmuje się eliminowaniem ludzi zagrażającym bezpieczeństwu tego państwa. Jest kilka poszlak że tak właśnie jest. Autor w dość ciekawy sposób postanowił poruszyć ten temat w tej książce.
Nie będę zbyt wiele pisał na temat treści bo jeszcze zdradzę zbyt wiele i zepsuję komuś kto chce przeczytać tą książkę świetną zabawę. Oprócz tego iż książka porusza dość kontrowersyjny temat etyczny to trzyma też mocno w napięciu.
Bardzo spodobała mi się ta lektura. Na pewno sięgnę po drugą część.
May 9, 2025
A word of warning - this is a brilliant psychological thriller, but it is not for the faint-hearted. There are some pretty graphic scenes, the main character is a first-class psychopath, and the plot is quite complex.
My introduction to Nir Hezroni was with the "Pressure Chamber". It was intriguing, but the plot was somewhat disjointed. Considering it's a debut novel, "Three Envelopes" has a much more solid plot. The author has an interesting background, trained in physics, with professional experience in high tech and military intelligence, and his expertise shows throughout the book. The protagonist, Agent 10483, is arguably one of the creepiest psychopaths of modern fiction, a formidable rival to Hannibal Lecter. He suffers from OCD and paranoia, making detailed creepy shopping lists, having no trouble exterminating thousands of people in the blink of an eye. Some may find the complexity of the plot, with all the jumping between timelines and protagonists off-putting, but for me it was thought-provoking.
Overall this was a brilliant first novel, recommended for those who enjoy physiological thrillers wirh rough edges.
My introduction to Nir Hezroni was with the "Pressure Chamber". It was intriguing, but the plot was somewhat disjointed. Considering it's a debut novel, "Three Envelopes" has a much more solid plot. The author has an interesting background, trained in physics, with professional experience in high tech and military intelligence, and his expertise shows throughout the book. The protagonist, Agent 10483, is arguably one of the creepiest psychopaths of modern fiction, a formidable rival to Hannibal Lecter. He suffers from OCD and paranoia, making detailed creepy shopping lists, having no trouble exterminating thousands of people in the blink of an eye. Some may find the complexity of the plot, with all the jumping between timelines and protagonists off-putting, but for me it was thought-provoking.
Overall this was a brilliant first novel, recommended for those who enjoy physiological thrillers wirh rough edges.
Displaying 1 - 30 of 54 reviews