What do you think?
Rate this book
ปลายเทียน
สร้อยสุมาลีและเพชรกล้า พร้อมนางพี่เลี้ยงจากเรื่องขุนช้างขุนแผน เดินทางข้ามเวลามาสู่ยุคปัจจุบันผ่านสมุดข่อยโบราณ
โดยมี วงศ์เมือง นักเขียนนิยายผู้หลงใหลของเก่าและเรื่องโบราณ เป็นผู้ประมูลได้จากการประมูลของเก่า และช่วยเหลือสร้อยสุมาลีและเพชรกล้า โดยให้หลบหนีมาพักพิงที่บ้านโบราณของเขา
โดยมี วงศ์เมือง นักเขียนนิยายผู้หลงใหลของเก่าและเรื่องโบราณ เป็นผู้ประมูลได้จากการประมูลของเก่า และช่วยเหลือสร้อยสุมาลีและเพชรกล้า โดยให้หลบหนีมาพักพิงที่บ้านโบราณของเขา
- GenresFantasy
487 pages, Paperback
First published April 1, 2001
5 people are currently reading
101 people want to read
About the author
แก้วเก้า
50 books72 followersแก้วเก้า เป็นหนึ่งในนามปากกาของ รองศาสตราจารย์ ดร.คุณหญิง วินิตา ดิถียนต์ ป.ม., ท.ช., ต.จ., จ.ภ.
โดยเป็นนามปากกาที่ใช้สำหรับเขียนนวนิยายแนวจินตนิยาย และเรื่องเหนือธรรมชาติ
เป็นบุตรคนเดียวของนายวัลลภและนางกาญจนี วินิจฉัยกุล และต่อมาสมรสกับนายสมพันธ์ ดิถียนต์ มีบุตรสาว 2 คน
เธอจบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 จากโรงเรียนมาแตร์เดอีวิทยาลัย มัธยมศึกษาปีที่ 5 จากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา จบปริญญาตรีจากคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้รับปริญญาอักษรศาสตรบัณฑิต ซึ่งหลังจากนั้นได้บรรจุเป็นอาจารย์ประจำภาควิชาภาษาไทย คณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร วิทยาเขตพระราชวังสนามจันทร์ จังหวัดนครปฐม และได้ไปศึกษาต่อที่สหรัฐอเมริกา จนจบปริญญาเอกสาขาหลักสูตรและการสอนวรรณคดีจาก University of Northern Colorado แล้วกลับมารับราชการ ภาควิชาภาษาไทย คณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากรอยู่ถึง 25 ปี
กระทั่งลาออกมาเป็นข้าราชการบำนาญ มีตำแหน่งทางวิชาการเป็นรองศาสตราจารย์ระดับ 9 ปัจจุบันเป็นอาจารย์พิเศษ สาขาภาษาและวัฒนธรรมเพื่อการสื่อสารและการพัฒนา สอนนักศึกษาปริญญาโทของสถาบันวิจัยภาษาฯ มหาวิทยาลัยมหิดล
คุณหญิงวินิตามีผลงานด้านการเขียนมากมาย ไม่ว่าจะเป็น ด้านนวนิยาย เรื่องแปล บทวิจารณ์ บทความทางวิชาการ ซึ่งบางเรื่องกลายมาเป็นละครโทรทัศน์โด่งดัง ซึ่งทำให้ได้รับรางวัลวรรณกรรมจากภาครัฐและภาคเอกชน
คุณหญิงวินิตา ดิถียนต์ นับเป็นนักเขียนนวนิยายชั้นแนวหน้าคนหนึ่งของไทยที่นักอ่านสนใจติดตามผลงานอย่างสม่ำเสมอ เพราะมีความทันสมัย สอดแทรกความรู้ทางประวัติศาสตร์ วัฒนธรรม ประเพณี วรรณคดี ศิลปะ และยังนําสัจธรรมทางพุทธศาสนามาสื่อไว้อย่างเหมาะสม ผลงานจึงได้รับรางวัลและได้รับการยกย่องจากองค์กรต่างๆ มากมาย ทั้งยังเป็นผู้นําเทคโนโลยีสารสนเทศมาใช้ให้เกิดประโยชน์ในวงวรรณกรรมอีกด้วย การสร้างสรรค์งานของ คุณหญิงวินิตา ดิถียนต์ จึงไม่ได้มีคุณค่าเพียงแค่ให้ความบันเทิงเท่านั้น แต่ยังเติมเต็มคุณภาพชีวิตให้แก่ผู้อ่านอีกด้วย
คุณหญิงวินิตา ดิถียนต์ จึงได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติ์เป็นนศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลปะ ในปีพุทธศักราช 2547
โดยเป็นนามปากกาที่ใช้สำหรับเขียนนวนิยายแนวจินตนิยาย และเรื่องเหนือธรรมชาติ
เป็นบุตรคนเดียวของนายวัลลภและนางกาญจนี วินิจฉัยกุล และต่อมาสมรสกับนายสมพันธ์ ดิถียนต์ มีบุตรสาว 2 คน
เธอจบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 จากโรงเรียนมาแตร์เดอีวิทยาลัย มัธยมศึกษาปีที่ 5 จากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา จบปริญญาตรีจากคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้รับปริญญาอักษรศาสตรบัณฑิต ซึ่งหลังจากนั้นได้บรรจุเป็นอาจารย์ประจำภาควิชาภาษาไทย คณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร วิทยาเขตพระราชวังสนามจันทร์ จังหวัดนครปฐม และได้ไปศึกษาต่อที่สหรัฐอเมริกา จนจบปริญญาเอกสาขาหลักสูตรและการสอนวรรณคดีจาก University of Northern Colorado แล้วกลับมารับราชการ ภาควิชาภาษาไทย คณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากรอยู่ถึง 25 ปี
กระทั่งลาออกมาเป็นข้าราชการบำนาญ มีตำแหน่งทางวิชาการเป็นรองศาสตราจารย์ระดับ 9 ปัจจุบันเป็นอาจารย์พิเศษ สาขาภาษาและวัฒนธรรมเพื่อการสื่อสารและการพัฒนา สอนนักศึกษาปริญญาโทของสถาบันวิจัยภาษาฯ มหาวิทยาลัยมหิดล
คุณหญิงวินิตามีผลงานด้านการเขียนมากมาย ไม่ว่าจะเป็น ด้านนวนิยาย เรื่องแปล บทวิจารณ์ บทความทางวิชาการ ซึ่งบางเรื่องกลายมาเป็นละครโทรทัศน์โด่งดัง ซึ่งทำให้ได้รับรางวัลวรรณกรรมจากภาครัฐและภาคเอกชน
คุณหญิงวินิตา ดิถียนต์ นับเป็นนักเขียนนวนิยายชั้นแนวหน้าคนหนึ่งของไทยที่นักอ่านสนใจติดตามผลงานอย่างสม่ำเสมอ เพราะมีความทันสมัย สอดแทรกความรู้ทางประวัติศาสตร์ วัฒนธรรม ประเพณี วรรณคดี ศิลปะ และยังนําสัจธรรมทางพุทธศาสนามาสื่อไว้อย่างเหมาะสม ผลงานจึงได้รับรางวัลและได้รับการยกย่องจากองค์กรต่างๆ มากมาย ทั้งยังเป็นผู้นําเทคโนโลยีสารสนเทศมาใช้ให้เกิดประโยชน์ในวงวรรณกรรมอีกด้วย การสร้างสรรค์งานของ คุณหญิงวินิตา ดิถียนต์ จึงไม่ได้มีคุณค่าเพียงแค่ให้ความบันเทิงเท่านั้น แต่ยังเติมเต็มคุณภาพชีวิตให้แก่ผู้อ่านอีกด้วย
คุณหญิงวินิตา ดิถียนต์ จึงได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติ์เป็นนศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลปะ ในปีพุทธศักราช 2547
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 12 of 12 reviews
October 1, 2016
เป็นการผสมผสานของวรรณคดียุคเก่า
และนวนิยายยุคใหม่ที่ผสมกลมกลืน เนียนมากค่ะ
โดยเฉพาะตอนจบ ผู้เขียนหาทางออกได้สวย
และยังเป็นตอนจบที่กินใจมากค่ะ
และนวนิยายยุคใหม่ที่ผสมกลมกลืน เนียนมากค่ะ
โดยเฉพาะตอนจบ ผู้เขียนหาทางออกได้สวย
และยังเป็นตอนจบที่กินใจมากค่ะ
October 11, 2021
ดูจากรูปปกเป็นรูปวาด แนววรรณคดีไทย นึกว่าเรื่องจะอยู่ในยุคขุนช้างชุนแผน เลยดองเอาไว้สะนาน
ผิดคาดเลย เรื่องราวในยุคที่มีมือถือแล้วนี้แหละ
พล็อตเรื่องไม่เยอะ แต่เดาตอนจบกันไม่ได้เลยทีเดียว ยิ่งใกล้จบก็ยิ่งลุ้นว่าจะจบแนวไหน
เนื้อหาจึงใส่รายละเอียดการดำเนินชีวิตในแต่ละวัน
ท้ายสุดในความเห็นส่วนตัวถือว่าจบสวยงาม ไม่มีที่ติแล้ว
ถือว่า เป็น feel good
โดยเฉพาะสิ่งที่พระเอกรู้สึกและได้บอกกับเจ้าสร้อยสุมาลีในตอนท้าย
และสิ่งที่ได้เริ่มใหม่กับเกาลัด
เรียกว่า่จบแบบแนวภาพยนตร์gdh ยิ้มได้เมื่อออกจากโรง
ผิดคาดเลย เรื่องราวในยุคที่มีมือถือแล้วนี้แหละ
พล็อตเรื่องไม่เยอะ แต่เดาตอนจบกันไม่ได้เลยทีเดียว ยิ่งใกล้จบก็ยิ่งลุ้นว่าจะจบแนวไหน
เนื้อหาจึงใส่รายละเอียดการดำเนินชีวิตในแต่ละวัน
ท้ายสุดในความเห็นส่วนตัวถือว่าจบสวยงาม ไม่มีที่ติแล้ว
ถือว่า เป็น feel good
โดยเฉพาะสิ่งที่พระเอกรู้สึกและได้บอกกับเจ้าสร้อยสุมาลีในตอนท้าย
และสิ่งที่ได้เริ่มใหม่กับเกาลัด
เรียกว่า่จบแบบแนวภาพยนตร์gdh ยิ้มได้เมื่อออกจากโรง
April 28, 2013
เรื่องนี้ชอบมากๆ เพราะเป็นแนววรรณคดีไทย ประยุกต์กับสมัยใหม่ ครบทุกอารมณ์จริงๆ ทั้งขำ ฮา เศร้า ตื่นเต้น ผิดหวัง ยอมรับว่าแก้วเก้าเก่งจริงๆ
ชอบไอเดียที่ตัวละครจากวรรณคดีพูดเป็นกาพย์กลอน ชอบมากๆ แต่งได้ยังไงเนี่ย! สุดยอดจริงๆ อ่านแล้วมีความลงตัวทั้งยุคนี้และสมัยเก่า ได้ยินว่าเคยทำเป็นละครด้วย แต่ไม่คิดว่าทาทาเหมาะกะบทเกาลัด 55555
เกาลัด
ผู้หญิงเฮ้วสุดๆ น่ารักดี แขนขาเรียวยาว ผิวคล้ำเนียน ผมซอยสั้นสลวย เป็นคนโผงผาง กล้าผจญภัย สนุกดี แถมเป็นสาวสมัยใหม่เต็มตัวเลยทีเดียว ไม่ค่อยคิดเยอะคิดมาก ร่าเริงอยู่เป็นนิจ คาแรกเตอร์แบบนี้ก็ชอบนะ แม้จะดูน่ารำคาญ หรือเสียงดังโหวกเหวกบ้าง แต่ไม่รู้สึกรำคาญนะ ดูเป็นคนตรงๆ ดี
คณา
เลขาณุการ เริ่มแรกคิดว่าน่าจะเป็นคนน่ารำคาญ จะดีจะร้ายไม่รู้ ไปๆ มาๆ ชอบอีตานี่มากๆ เลย ตลกสุดยอด เป็นคนที่ organize เก่งมากๆ แล้วคล่องแคล่ว ชอบๆ ไม่รู้จะอธิบายยังไง ต้องอ่านเอง
เรวิทย์
แง่ม ยังไงดีล่ะ เป็นพระเอกนะ แต่ไม่รู้สึกว่าเด่นเลย แหะๆ ไม่มีอะไรที่จะคอมเมนต์ เพราะ..เอิ่มไม่เด่น
เพชรกล้า
โอ๊ย ตาย ว้ายกรี๊ด อาจจะไม่เตะตาพี่เอเพราะอาจไม่สูงนัก แต่แก้วเก้าบรรยายซะ กล้ามเป็นมัดไรงี้ แล้วยิ่งตอนส่งบทจีบสาว ใจขาด โหหหห อิชั้นลงไปดิ้นเลยนะคะ ใครว่าคนสมัยก่อนจีบกันไม่หวาน อ่านไปอมยิ้มไป อายจัง แต่แอบโหดนะ แบบเกาลัดโหดแบบเอิกเกริก แต่เพชรกล้าโหดแบบเงียบ แล้วกะรวบหัวรวบหางไปเลย เป็นตัวละครที่น่าสงสารตัวนึงเลยนะ แต่ชอบอ่ะ เพชรกล้าเนี่ยแหละ ทำให้เรามีได้หลายอารมณ์ บางทีก็รำคาญ หงุดหงิด ไอ้ขี้เต๊ะ แต่พอบทจีบ ตัวข้าละลายดั่งปลายเทียน... เอิ่มม อย่าๆ อย่าตอบเป็นกลอน ยังไม่อยากเปลี่ยนชื่อเป็นชื่อในวรรณคดีไทย
เจ้าสร้อยสุมาลี
อ่านจากคำบรรยายแล้วน่าจะสวย แบบเพอร์เฟกต์ ก็อย่างว่าอ่ะนะ ออกมาจากวรรณคดีก็ต้องงั้นแหละ เป็นผู้หญิงที่จินตนาการแอบยาก เพราะต้องเป็นคนที่ดูนุ่มนิ่ม อ่อนโยน แต่ต้องมีรังสีน่าเกรงขามอยู่ในตัว ยากๆ แต่แก้วเก้าก็ทำออกมาได้ดี เป็นผู้หญิงที่วรรณคดีเป๊ะๆ แต่ก็น่ารักดี แบบว่าขี้เขินขี้อาย รักนวลสงวนตัว แต่เป็นคนที่เสียสละ สมกับเป็นเจ้าหญิงของเมืองจริงๆ
ให้คะแนน 9/10 ตอนจบมันสะเทือนอารมณ์ไปหน่อย จะว่าไม่ถูกใจก็ไม่ใช่เพราะมันก็ไม่แย่ แต่มันสะเทือนอ่ะ สะเทือนนนน
ชอบไอเดียที่ตัวละครจากวรรณคดีพูดเป็นกาพย์กลอน ชอบมากๆ แต่งได้ยังไงเนี่ย! สุดยอดจริงๆ อ่านแล้วมีความลงตัวทั้งยุคนี้และสมัยเก่า ได้ยินว่าเคยทำเป็นละครด้วย แต่ไม่คิดว่าทาทาเหมาะกะบทเกาลัด 55555
เกาลัด
ผู้หญิงเฮ้วสุดๆ น่ารักดี แขนขาเรียวยาว ผิวคล้ำเนียน ผมซอยสั้นสลวย เป็นคนโผงผาง กล้าผจญภัย สนุกดี แถมเป็นสาวสมัยใหม่เต็มตัวเลยทีเดียว ไม่ค่อยคิดเยอะคิดมาก ร่าเริงอยู่เป็นนิจ คาแรกเตอร์แบบนี้ก็ชอบนะ แม้จะดูน่ารำคาญ หรือเสียงดังโหวกเหวกบ้าง แต่ไม่รู้สึกรำคาญนะ ดูเป็นคนตรงๆ ดี
คณา
เลขาณุการ เริ่มแรกคิดว่าน่าจะเป็นคนน่ารำคาญ จะดีจะร้ายไม่รู้ ไปๆ มาๆ ชอบอีตานี่มากๆ เลย ตลกสุดยอด เป็นคนที่ organize เก่งมากๆ แล้วคล่องแคล่ว ชอบๆ ไม่รู้จะอธิบายยังไง ต้องอ่านเอง
เรวิทย์
แง่ม ยังไงดีล่ะ เป็นพระเอกนะ แต่ไม่รู้สึกว่าเด่นเลย แหะๆ ไม่มีอะไรที่จะคอมเมนต์ เพราะ..เอิ่มไม่เด่น
เพชรกล้า
โอ๊ย ตาย ว้ายกรี๊ด อาจจะไม่เตะตาพี่เอเพราะอาจไม่สูงนัก แต่แก้วเก้าบรรยายซะ กล้ามเป็นมัดไรงี้ แล้วยิ่งตอนส่งบทจีบสาว ใจขาด โหหหห อิชั้นลงไปดิ้นเลยนะคะ ใครว่าคนสมัยก่อนจีบกันไม่หวาน อ่านไปอมยิ้มไป อายจัง แต่แอบโหดนะ แบบเกาลัดโหดแบบเอิกเกริก แต่เพชรกล้าโหดแบบเงียบ แล้วกะรวบหัวรวบหางไปเลย เป็นตัวละครที่น่าสงสารตัวนึงเลยนะ แต่ชอบอ่ะ เพชรกล้าเนี่ยแหละ ทำให้เรามีได้หลายอารมณ์ บางทีก็รำคาญ หงุดหงิด ไอ้ขี้เต๊ะ แต่พอบทจีบ ตัวข้าละลายดั่งปลายเทียน... เอิ่มม อย่าๆ อย่าตอบเป็นกลอน ยังไม่อยากเปลี่ยนชื่อเป็นชื่อในวรรณคดีไทย
เจ้าสร้อยสุมาลี
อ่านจากคำบรรยายแล้วน่าจะสวย แบบเพอร์เฟกต์ ก็อย่างว่าอ่ะนะ ออกมาจากวรรณคดีก็ต้องงั้นแหละ เป็นผู้หญิงที่จินตนาการแอบยาก เพราะต้องเป็นคนที่ดูนุ่มนิ่ม อ่อนโยน แต่ต้องมีรังสีน่าเกรงขามอยู่ในตัว ยากๆ แต่แก้วเก้าก็ทำออกมาได้ดี เป็นผู้หญิงที่วรรณคดีเป๊ะๆ แต่ก็น่ารักดี แบบว่าขี้เขินขี้อาย รักนวลสงวนตัว แต่เป็นคนที่เสียสละ สมกับเป็นเจ้าหญิงของเมืองจริงๆ
ให้คะแนน 9/10 ตอนจบมันสะเทือนอารมณ์ไปหน่อย จะว่าไม่ถูกใจก็ไม่ใช่เพราะมันก็ไม่แย่ แต่มันสะเทือนอ่ะ สะเทือนนนน
August 28, 2020
หลังจากฮึบอ่านจนจบ สรุปเป็นนิยายที่ไม่ชอบตัวละครสักตัว เกาลัดก็แก่นเกินงาม เจ้าสร้อยก็นิสัยเจ้าหญิงสุดจะเอื้อม เพชรกล้าก็นิสัยชายเป็นใหญ่ เรวิทย์ก็เป็นพระเอกที่จืดจางเสียจริง ส่วนพ่อของพระเอกยิ่งร้ายแบบไม่มีเหตุมีผล เว้นให้คณาไว้คนนึงพอไหว ยิ่งตอนจบยิ่งแบบพูดไม่ออกเหมือนโดนหลอกให้เชื่อในความรักของเรวิทย์ แม่เอ้ย..มูฟออนได้เร็วยิ่งกว่าคนยุคนี้เสียอีก ตอนจบไม่โกรธ แต่โมโหความรักของพ่อเรชั้นนึกว่าจะมั่นคงกว่านี้ ตอนจบเลยให้คะแนนความรักกับเพชรกล้ามากกว่านิดนึง(แต่เพชรกล้าก็ไม่ดีอ่ะ ไม่ชอบ)
ส่วนเนื้อเรื่องทะลุมิติจากหนังสือมาสู่โลกจริง แล้วเป็นนิยายที่คนรู้จักมาก เราก็ว่าหาทางลงยากแต่ก็จบลงได้อยู่ อ่านได้เรื่อยๆ แม้จะรู้สึกผิดหูผิดตากับการกระทำทั้งหมดทั้งมวลของตัวละคร ตั้งแต่ยกขโยงกันไปโรงพยาบาลว่าพวกเจ้าสร้อยฯ มีตัวตนจริงล่ะ (เอาจริงๆ นะคิดว่าวิธีนี้จะได้ผลเหรอ?) หรือการย้ายที่หลบภัยไปย้ายที่หลบมาอยู่นั่นแหละ
ส่วนเนื้อเรื่องทะลุมิติจากหนังสือมาสู่โลกจริง แล้วเป็นนิยายที่คนรู้จักมาก เราก็ว่าหาทางลงยากแต่ก็จบลงได้อยู่ อ่านได้เรื่อยๆ แม้จะรู้สึกผิดหูผิดตากับการกระทำทั้งหมดทั้งมวลของตัวละคร ตั้งแต่ยกขโยงกันไปโรงพยาบาลว่าพวกเจ้าสร้อยฯ มีตัวตนจริงล่ะ (เอาจริงๆ นะคิดว่าวิธีนี้จะได้ผลเหรอ?) หรือการย้ายที่หลบภัยไปย้ายที่หลบมาอยู่นั่นแหละ
August 5, 2014
ได้หนังสือมานานแล้ว แต่เริ่มอ่านจริงๆ เมื่อวาน
แล้วก็วางไม่ลงจนอ่านจบอย่างรวดเร็ว
สนุกมาก อ่านแล้วเพลินสุดๆ ถึงแม้ว่าช่วงแรกจะสะดุดกับบทกลอนที่แสนจะไม่คุ้นเคย
แต่พออ่านจบแล้วชอบซะงั้น อยากจะไปหาขุนช้างขุนแผนมาอ่านต่อ ^^
แล้วก็วางไม่ลงจนอ่านจบอย่างรวดเร็ว
สนุกมาก อ่านแล้วเพลินสุดๆ ถึงแม้ว่าช่วงแรกจะสะดุดกับบทกลอนที่แสนจะไม่คุ้นเคย
แต่พออ่านจบแล้วชอบซะงั้น อยากจะไปหาขุนช้างขุนแผนมาอ่านต่อ ^^
June 3, 2024
ละเมียด ละมุน ละไม อยากให้มากกว่า ๕ ดาวไปอีกค่ะ
บทพูดของตัวละครที่หลุดจากวรรณคดี คือมาเป็นคำกลอนเยอะมาก นับถือคุณแก้วเก้าเลย บทพูดสั้นๆ ยังไม่เท่าไหร่ แต่ตอนเพชรกล้าสารภาพรัก คือแม่เจ้า ละลาย สุดๆไปเลยค่ะ
หลังอ่านเรื่องนี้ เคยตามหาแนวเดียวกันมาอ่าน แต่ก็ไม่เจออีกเลย มีบ้างที่นักเขียน ใช้พลอตคล้ายกัน โดยให้ตัวละครจากวรรณคดีไทยหลุดมายุคปัจจุบัน แต่ก็เท เสียความรู้สึกสุดๆไปเลย
ความต่างที่ไม่อาจเทียบกันได้อย่างเด่นชัด คือการรังสรรค์ของบทร้อยกรอง เนื่องจากเรื่องนี้คุณแก้วเก้าทำไว้ดีมาก ให้ความรู้สึกเหมือนเป็นคำประพันธ์จากคนรุ่นโบราณจริงๆ ร้อยกรอง มันไม่ใช่แค่มีหาสัมผัสคล้องจองกันได้แล้วจะดี แต่มันต้องมีอะไรมากกว่านั้น อธิบายไม่ถูกเหมือนกันเนอะ >//<
แล้วก็ชอบความที่เกาลัด นางเอกคือสาวยุคใหม่ เจอชายชาติทหารผู้เติบโตมาแต่ในหมู่ชายที่เล่าเรียนวิชามาด้วยกัน จึงไม่ประสาในเรื่องชายหญิง มันก็เลยจะมีบทเปิ่นๆของเพชรกล้า ที่ทำให้อมยิ้มได้ไหม่หยุดมาประปราย สลับกับบทที่ลุ้นพากลุ่มเจ้าสร้องสุมาลีหนีขุนแผนด้วย
ยกตัวอย่างบทร้อยกรองที่ประทับใจ
___ เตือนสปอย ___
เมื่อเกาลัด พูดดักคอว่านายเพชรกล้า อยากมาบอกว่ารัก เพราะเป็นไปไม่ได้
นายเพชรกล้าคิดอยู่ชั่วครู่ แล้วเอื่อนเอยตอบ ว่า
"... ไม่ให้ตอบว่ารักจักไม่ตอบ
แต่ให้บอกเพียงชอบ ตอบไม่ได้
ให้ฝืนใจ ไม่รัก หักอาลัย
หักเท่าไหร่ เหลือจะหัก รักแก้วตา"
อู้ยยย อ่านกี่รอบก็ละลายค่ะ
อีกหนึ่งคำสารภาพแบบจุกๆ
" ไม��รู้รัก เริ่มต้น ณ หนไหน
กว่ารู้ใจก็รักเป็นหนักหนา
หากฟังแล้วขุ่นข้องหมองอุรา
อย่าถือสา ยกโทษ โปรดอภัย
อยากจะเก็บซ่อนไว้เสียในอก
สุดจะยก ออกไป ให้ห่างได้
แต่ยิ่งล่วง เวลานาน ร้าวรานใจ
บอกเจ้าไป เหมือนหินยก จากอกเรียม"
บทพูดของตัวละครที่หลุดจากวรรณคดี คือมาเป็นคำกลอนเยอะมาก นับถือคุณแก้วเก้าเลย บทพูดสั้นๆ ยังไม่เท่าไหร่ แต่ตอนเพชรกล้าสารภาพรัก คือแม่เจ้า ละลาย สุดๆไปเลยค่ะ
หลังอ่านเรื่องนี้ เคยตามหาแนวเดียวกันมาอ่าน แต่ก็ไม่เจออีกเลย มีบ้างที่นักเขียน ใช้พลอตคล้ายกัน โดยให้ตัวละครจากวรรณคดีไทยหลุดมายุคปัจจุบัน แต่ก็เท เสียความรู้สึกสุดๆไปเลย
ความต่างที่ไม่อาจเทียบกันได้อย่างเด่นชัด คือการรังสรรค์ของบทร้อยกรอง เนื่องจากเรื่องนี้คุณแก้วเก้าทำไว้ดีมาก ให้ความรู้สึกเหมือนเป็นคำประพันธ์จากคนรุ่นโบราณจริงๆ ร้อยกรอง มันไม่ใช่แค่มีหาสัมผัสคล้องจองกันได้แล้วจะดี แต่มันต้องมีอะไรมากกว่านั้น อธิบายไม่ถูกเหมือนกันเนอะ >//<
แล้วก็ชอบความที่เกาลัด นางเอกคือสาวยุคใหม่ เจอชายชาติทหารผู้เติบโตมาแต่ในหมู่ชายที่เล่าเรียนวิชามาด้วยกัน จึงไม่ประสาในเรื่องชายหญิง มันก็เลยจะมีบทเปิ่นๆของเพชรกล้า ที่ทำให้อมยิ้มได้ไหม่หยุดมาประปราย สลับกับบทที่ลุ้นพากลุ่มเจ้าสร้องสุมาลีหนีขุนแผนด้วย
ยกตัวอย่างบทร้อยกรองที่ประทับใจ
___ เตือนสปอย ___
เมื่อเกาลัด พูดดักคอว่านายเพชรกล้า อยากมาบอกว่ารัก เพราะเป็นไปไม่ได้
นายเพชรกล้าคิดอยู่ชั่วครู่ แล้วเอื่อนเอยตอบ ว่า
"... ไม่ให้ตอบว่ารักจักไม่ตอบ
แต่ให้บอกเพียงชอบ ตอบไม่ได้
ให้ฝืนใจ ไม่รัก หักอาลัย
หักเท่าไหร่ เหลือจะหัก รักแก้วตา"
อู้ยยย อ่านกี่รอบก็ละลายค่ะ
อีกหนึ่งคำสารภาพแบบจุกๆ
" ไม��รู้รัก เริ่มต้น ณ หนไหน
กว่ารู้ใจก็รักเป็นหนักหนา
หากฟังแล้วขุ่นข้องหมองอุรา
อย่าถือสา ยกโทษ โปรดอภัย
อยากจะเก็บซ่อนไว้เสียในอก
สุดจะยก ออกไป ให้ห่างได้
แต่ยิ่งล่วง เวลานาน ร้าวรานใจ
บอกเจ้าไป เหมือนหินยก จากอกเรียม"
February 1, 2020
อาจจะไม่ค่อยคุ้นชินกับคำพูดส่วนใหญ่แทบทั้งเรื่องของตัวละคร ที่เป็นบทกลอนนะคะ แต่ยอมรับว่าตอนท้ายๆ อ่านแล้วสะเทือนใจ ประทับใจ และตื้นตันใจมาก (น้ำตาไหลเลยแหละ) โดยส่วนตัวชอบ "เกาลัด" นะ คิดว่าเกาลัดเป็นคนที่เข้าใจเรื่องความรัก/ความชอบได้ดีพอสมควรทีเดียวค่ะ อ่านจบแล้วมีความรู้สึกอยากย้อนไปดูละครเก่าค่ะ
February 22, 2021
สนุกค่ะ เป็นเรื่องต้นๆของแก้วเก้า ไม่ว่าหนังสือเล่มใดของนักเขียนท่านนี้ เมื่อได้จับอ่านแล้วมักกระตุ้นให้อยากรู้น่าติดตามจนวางไม่ลง ตัวละครค่อนข้างกลม มีที่มาที่ไป มีพื้นฐานแตกต่างกันก็คิดต่างกัน พลอตเรื่องนี้ทั้งสนุกและอัศจรรย์ใจ ตัวละครนอกเหนือจากพระนางต่างมีบทบาทน่าติดตาม สนุกค่ะ
September 24, 2018
รำคาญตัวละครอย่างเกาลัดมากในบางครั้ง คืออะไรจะอารมย์เสียได้ตลอดเวลา ขี้โวยวาย ไม่ค่อยใช้เหตุผล คือบางทีมันก็เยอะไป พูดถึงเนื้อเรื่องโดยรวมถือว่าดี สนุก ติดแค่ตัวละครบางตัวที่น่ารำคาญเท่านั้น
November 24, 2025
3.8/5 เป็นแฟนตาซีไทยๆสไตล์แก้วเก้า แต่เหตุการณ์วุ่นวายเว่ออออ ท้ายเรื่องหักมุมจนอึ้ง! แต่ที่อ่านแล้วรำคาญสุดๆคือยัยเกาลัดกับพ่อพระเอก เป็นตัวละครที่คาเเรคเตอร์น่าหยุมหัวมากที่สุด เรื่องสวีทหวานโรแมนติกรักๆใคร่ๆในเรื่องนี่อาจจะดูเบาบางไปซักหน่อย แต่มากคนมากความดีมาก เวียนหัวดี
June 25, 2015
ขัดใจตอนจบนิดนึง อยากให้จบแบบเพชรกล้าออกมาจากหนังสือได้ แต่มันก็ยากแหละเนอะ
This entire review has been hidden because of spoilers.
August 16, 2015
ชอบเพชรกล้ามากดูเป็นชายไทยชาติเก่งไปหมดยกเว้นเรื่องจีบสาว
Displaying 1 - 12 of 12 reviews