What do you think?
Rate this book
جشننامهی ابوالحسن نجفی
Unknown Binding
First published January 1, 2011
4 people are currently reading
19 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 3 of 3 reviews
May 31, 2017
ابوالحسن خان نجفی رو شاید ما دهه شصتیها خوب به یاد نیاریم. اما غیرممکن هست که تو کتابخونهی کسایی که تو همون دهه شصت و هفتاد کتابخون بودن رد و اثری از ابوالحسن خان یافت نشه. علاقهمندیها و دغدغههای شخصیت کشکولوار آقای نجفی زمینهساز فصلبندی این جشننامه هست. جشننامهای که سعی کرده به همهی ساحات ابوالحسن خان ادای دین بکنه.
اما که بخشی که برای من جان شد بخشی بیارتباط بود. اما که باز هم متنی از احمد اخوت نصیبم شد و شد یه عیش کوتاه اما مردافکن. اخوت از یادگار و یادگاریها گفته بود...
اما که بخشی که برای من جان شد بخشی بیارتباط بود. اما که باز هم متنی از احمد اخوت نصیبم شد و شد یه عیش کوتاه اما مردافکن. اخوت از یادگار و یادگاریها گفته بود...
May 25, 2016
ابوالحسن نجفی از انسانهای شگفتی بود که جنبههای گوناگون شخصیت علمیاش در عرصههای پرشماری که در آنها فعالیت کرده بود، تا حد زیادی ناشناخته یا کمترشناخته باقی ماند. این کتاب ازایننظر اثری روشنگر است و سویههای مختلف شخصیت پربرکت او را بهخوبی به مخاطب میشناساند. کتاب در چند بخش تدوین شده است: مصحابه با ابوالحسن نجفی، خاطرات، ترجمه، ادبیات، غلط ننویسیم، وزن شعر و زبانشناسی. بهنظر من، بخشهای خواندنی و سودمند آن فقط به دو فصل نخست برمیگردد که مشخصاً دربارهی شخصیت و زندگی این دانشمند کوشا است. از خواندن این قسمت و پیبردن به زندگی پرفرازونشیب و پربار نجفی و نشستوبرخاستهایش با انسانهای اهل علم و فرهیخته، بهراستی مخاطب رشکزده میشود. در بخشهای بعد، غالباً مطالبی نامربوط به نجفی و زندگی و کار علمی او گردآوری شده که صرفاً در بالای پارهای از آنها سطری کوتاه گنجانده شده و آن اثر را به ابوالحسن نجفی پیشکش کردهاند. تصور نمیکنم آوردن اینگونه مطلبها در اثری که برای بزرگداشت شخصیتی نوشته میشود، درخور باشد؛ بهویژه که چندین نوشتهی بهاصطلاح علمی در بخشهای پایانی، یکسره خالی از فایده است. از آن جمله است مقالهی نامفهوم و گنگ یوسف اباذری درباب غلط ننویسیم و نیز نوشتاری بیانسجام و سراپا آشفته از بهاءالدین خرمشاهی درخصوص همین کتاب. اما دو فصل آخر بهنسبت پرمایهتر از فصلهای قبل است؛ مقالههایی که در زیر دو عنوان «وزن شعر» و «زبانشناسی» آمده است.
October 12, 2020
خوندنش واقعاً لدتبخش بود. هرچند بعضی مقالهها حرف خاصی برای گفتن نداشتن اما این جشننامه واقعاً خوب بود و کامم رو شیرین کرد.
Displaying 1 - 3 of 3 reviews