Expeditie Edith is het inspirerende levensverhaal van judoka Edith Bosch, een van de succesvolste Nederlandse sporters.
Bosch won drie medailles op de Olympische Spelen, werd wereldkampioen in 2005, en vier keer Europees kampioen. Na haar judo-carrière won ze in 2013 Expeditie Robinson. In haar sportbiografie Expeditie Edith vertelt ze genadeloos eerlijk hoe ze op haar 30ste verjaardag besefte ze dat ze niet gelukkig was. In plaats van toe te geven aan haar depressie schakelde ze de hulp in van een life coach en ging ze het gevecht met zichzelf aan. Met vallen en opstaan leerde Bosch te reflecteren, zichzelf te accepteren en een leuker, gelukkiger mens te zijn. Uit elke uitdaging valt winst te behalen, dat is haar overtuiging. Als je de regie maar in eigen hand neemt.
Een heel sterk, mooi en oprecht boek. Ik heb het met veel plezier gelezen en het heeft me echt geraakt. Ik heb Edith op tv medailles en Expeditie Robinson zien winnen, maar wist natuurlijk niet wat er allemaal achter haar schuilde. Dit boek is een aanrader om een kijkje te krijgen in het leven van een bijzondere topsporter!
Een groot deel van het boek zijn min of meer wedstrijdverslagen vanuit het perspectief van Edith en zeggen mij weinig. Haar beleving voor, tijdens en na de wedstrijden is erg interessant, maar het meest intrigerend waren voor mij de hoofdstukken richting het einde van haar carrière en de worsteling met zichzelf. Een indrukwekkend persoonlijk verhaal van een topsporter op zoek naar het ‘normale’ leven.
Toch 4 sterren. Had ik aan het begin niet gedacht. Wilde alleen maar schreeuwen dat ze die oogkleppen af moest doen. Steeds meer bewustwording en terugkijken maakte dit boek toch wel erg mooi. Het leren tevreden zijn.
2.5 ster. Ik dacht lang: weer zo'n boek van een arrogante topsporter die alleen maar aan zichzelf denkt. En wat negatief over andere mensen. Maar het was mooi te lezen hoe Edith aan zichzelf durft te werken en beseft dat er meer is dan topsport.
Onze voornaam mag hetzelfde zijn, onze karakters kunnen niet verder uit elkaar liggen. Mooi inkijkje in het leven van een topsporter en dus in dat van iemand die totaal niet is zoals ik.
Interessant kijkje in het hoofd van een topsporter; en dan ook nog niet zomaar een topsporter, maar van de judoka Edith Bosch. Ik ben opgegroeid met haar wedstrijden op de mat, maar zag als niet judoka enkel de grootste toernooien voorbijkomen. Desalniettemin heb ik altijd respect voor haar gehad, naast alle vragen die altijd in mijn hoofd spelen wanneer ik denk aan topsporters: Hoe doe je het? Hoe ga je om met wedstrijdspanning? Hoe houdt je het strenge regime vol, hoe laadt je jezelf op en bovenal, hoe bewaar je de balans tussen het egoïsme, dat nodig is voor topsport, en jezelf als mens? Edith geeft in dit boek antwoord op deze vragen, maar ook op nog veel meer.
Mijn bewondering voor Edith nam flink toe tijdens de olympische spelen in Londen, met een piek tijdens (en na) Expeditie Robinson. Dit boek bewijst waarom.
Het grootste pluspunt van dit boek is echter misschien wel de manier waarop alles is omschreven. Het verhaal is hier en daar luchtig, soms zelfs grappig en bovenal is het leven van een topsporter toegankelijk omschreven voor mensen die niet in het regime hebben gezeten. Ik zou bijna willen zeggen dat dit het perfecte boek zou zijn voor op het strand, want het leest gemakkelijk weg. Dat zou echter afdoen aan de kennis die je meekrijgt uit het boek, over topsport, judo en hoe belangrijk persoonlijke ontwikkeling kan blijken.
Edith Bosch heeft een boek geschreven over haar eigen worsteling als persoon. Het is een echte autobiografie en je merkt dat ze vooral voor zichzelf het eea heeft opgeschreven. Ze schrijft recht aan toe met weinig omhalen. Dat past ook bij haar wat 'volkse' achtergrond. Hoe ze door keuzes, ervaringen in het leven een persoon werd met bepaalde rancunes, ideeen en verbitteringen. En hoe de judo dat eigenlijk versterkte. Zodanig versterkte eigenlijk dat een non-empathisch persoon werd met zo min mogelijk gevoel. Het laatste stuk gaat hoe ze dat persoon voor zichzelf heeft moeten "ontkrachten" en empathiseren om niet helemaal stuk te gaan. Dus eigenlijk hoe ze zich heeft moeten hervinden. Bij elkaar genomen een interessant boek hoe vervlochten/los persoonlijkheden van elkaar kunnen staan.
Judoka's zijn rare mensen. het maakt niet uit welke biografie je ook leest. Een sterke focus op het resultaat (winnen van de tegenstander), een obsessie met gewicht die al op veel te jonge leeftijd begint en eigenlijk nooit eindigt en de zwaarte van de sport (mentaal en fysiek). Veel zaken uit de biografie van Edith Bosch zijn herkenbaar (hoewel van geheel andere orde). Hoewel ik me haar niet zal herinneren als een bijzonder interessante judoka beschrijft ze veel herkenbare zaken. Ik denk en vrees dat "eens judoka, altijd judoka" waar is. Maar dat is dan ook iets waar we misschien in essentie in de kern best tevreden en trots op mogen zijn.
Such an honest and straightforward book, very refreshing. Edith doesn't hold back and takes us on her journey to Edith 2.0. It takes courage to write about yourself this way, but it surely pays off.