Σωκράτους Εγκώμιον

by Pierre Hadot

«Ο Σωκράτης εμφανίζεται ως μεσολαβητής μεταξύ του ιδανικού κανόνα και της ανθρώπινης πραγματικότητας. Η ιδέα του μεσολαβητού, του ενδιάμεσου, θυμίζει εκείνη της χρυσής τομής, της ισορροπίας. Θα περίμενε κανείς ν' αντικρίσει μια αρμονική μορφή που αναμιγνύει σε φίνες αποχρώσεις χαρακτηριστικά θεία και ανθρώπινα. Όμως τίποτα τέτοιο δεν είναι αληθές. η μορφή του Σωκράτη είναι αποπροσανατολιστική, διφορούμενη, ανησυχητική.» P.H.
Σημείο αναχώρησης και βάση του Εγκωμίου είναι το πλατωνικό Συμπόσιον, όπου ο «άτοπος» Σωκράτης συγκρίνεται με τερατόμορφο και αναιδή Σιληνό, ταυτίζεται με τον Έρωτα, γιο της Πενίας και του Πόρου, θριαμβεύει στην απόφαση του Διονύσου, θεού του οίνου και του θεάτρου. Οι μυθικές αυτές διαστάσεις της μορφής του Σωκράτη, όπως τις ζωγράφισε ο Πλάτων στο Συμπόσιον, όπως επίσης τις προσέλαβαν δύο μεγάλοι στοχαστές, ο Kierkegaard και ο Nietzsche, θα παίξουν «ιδρυτικό ρόλο στη δυτική μας παράδοση και μάλιστα στη γέννηση της σύγχρονης σκέψης». (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Genres: Philosophy

96 pages, Paperback

First published November 5, 1998

About the author

Pierre Hadot (né à Paris, le 21 février 1922 - mort à Orsay, le 25 avril 2010) est un philosophe, historien et philologue français, spécialiste de l'antiquité, profond connaisseur de la période hellénistique et en particulier du néoplatonisme et de Plotin. Pierre Hadot est l'auteur d'une œuvre développée notamment autour de la notion d'exercice spirituel et de philosophie comme manière de vivre.

Spécialiste de Plotin et du stoïcisme, en particulier de Marc-Aurèle, il est un de ceux qui ont accompagné le retour à la philosophie antique, considérée comme pratique, manière de vivre et exercice spirituel. Ses livres, très agréables à lire et d'une très grande érudition, manifestent constamment un rapport avec l'existence, l'expérience, voire la poésie, la littérature et le mysticisme.

Reviews

[una filósofa viciosa · Rating 5 out of 5]

Un libro muy corto. Pero extremadamente bello, Hadot no se tienta el corazón y hace uso de los comentarios y comparaciones entre Sócrates y filósofos de también alto nivel como lo son Nietzsche y la cuestión tan debatida que tuvo con lo Apolíneo y lo Dionisiaco, hasta las puntuales opiniones rescatadas del señor Kierkegaard.

[Dario Andrade · Rating 5 out of 5]

Essa é uma palestra que o Pierre Hadot (historiador/filósofo) proferiu em 1974. É breve, menos de 50 páginas. É confluente com a percepção que o Hadot tinha de filosofia, ou seja, uma atividade que é tanto estudada quando praticada. Faz-se filosofia, ou melhor, vive-se filosofia. Filosofar é o exame permanente de si mesmo, é algo, digamos, existencial na medida em que não existe, no final das contas, muita filosofia fora da vida.
Assim, mais do que o fundador de um certo tipo de ver-se o mundo, Sócrates, na visão de Hadot, é o próprio fundador do indivíduo no ocidente porque é o primeiro a ver a si próprio como algo autônomo, com questões únicas. É ser parte da humanidade, mas ao mesmo tempo se é algo único e irreprodutível.
Mais ainda, o fazer filosofia à moda socrática é tentar de algum modo colaborar para que alguns encontrem-se a si mesmos em um modo que viver é despir-se das certezas. É viver na dúvida, uma saudável, mas dolorosa. Assim, a filosofia socrática não é um sistema, é uma ferramenta de auto-exame.
O estilo de Hadot é sempre muito didático, apesar de tremendamente erudito. Leitura das mais fascinantes. Para ler e reler.

[Felipe Rudd · Rating 3 out of 5]

Quizá alguien más interesado en la figura de Sócrates, y la filosofía antigua, pueda sacarle más provecho que yo.
Me pareció entretenido.

[Adrián · Rating 5 out of 5]

"Ese encantador de ratas, ese ateniense malicioso y enamoradizo que hacía temblar y sollozar a los jóvenes más pagados de sí mismos".

[Manuel Pérez · Rating 3 out of 5]

Breve y elocuente perfil de quién, con su vida -aunque ciertamente idealizada- sentó el hito fundacional de la filosofía occidental. Hadot, con despliegue de erudición, describe el deambular inquisitivo del ateniense que permite comprender cómo fue apreciado por sus conciudadanos y, ante todo, por el seguidor que le daría fama para la posteridad, Platón.

[Vito Alberto · Rating 4 out of 5]

Odiato alla prima lettura, più di un anno fa, mentre oggi forse ne salverei una buona metà.
La terza parte l'ho trovata pressoché totalmente inconsistente.

[Gjalt · Rating 5 out of 5]

Een prachtige inleiding om de dialogen beter te verstaan.

[Rafael Tsukamoto · Rating 5 out of 5]

uma exposição fascinante de quem foi uma pessoa fascinante (ao menos, como foi representado)
agradeço à minha amiga camila por ter me dado o livro

[Yann · Rating 3 out of 5]

Un portrait du fascinant Socrate, que nous connaissons par Platon, Xénophon et Aristophane, avec les commentaires de Kirkegaard, Höderlin et surtout Nietzsche sur lesquels il a eu une grande influence. C'est court, ça va à l'essentiel.