A Silent Sorrow has long been considered the "bible" for families seeking emotional and practical support after a pregnancy loss. Well organized, easily accessible, and filled with practical suggestions for each topic it covers, A Silent Sorrow is a positive first step for bereaved parents and their families, providing support and guidance to help resolve thegrief and enable them to look to the future with hope.
برای من خوب بود، یه مرور کلی روی اطلاعاتم داشتم و یه سری چیزهای جدید یاد گرفتم (در مورد غم و اندوه و چیزایی که شاید اصلا غم حسابشون نمیکردم)و این توی ارتباط با مادرا کمکم میکنه. مثلا من توی دوران دانشجویی هیچ وقت فکر نمیکردم مادری که بارداری ep و بارداری نابه جا داره شاید واقعا برای از دست رفتن نوزادش ناراحته چون سیستم معیوب آموزش متاسفانه این قضیه رو بیشتر بیماری رو جا داده نه فقدان جنین و غم یه مادر، البته که من باید به چشم بیماری نگاش کنم ولی اینکه بخوام باهاش چطوری همدردی کنم رو هیچ کتاب و واحدی یاد نگرفتم و امیدوارم خودم بتونم اینجا به خودم بیشتر کمک کنم و آگاهتر بشم تا بتونم با مادرای مختلف همدردی کنم و در عین حال اگر مشکلی داشتن بتونم به روند درمانشون کمک کنم مطمئن نیستم توضیحات کتاب خیلی به درد خانمهای ایرانی بخوره ولی به هر حال کمک کنندهست و مخصوصا توضیحاتی که در مورد بیماریهای مختلف در دوران بارداری میداد. خیلی وقتا آگاهی از هر چیزی میتونه ترس رو کمتر کنه و چیزی که کمتر توی ایران بهش توجه میکنن آگاهی بخشیه مثلا میری مطب فلان شخص یه کلمه بهت میگه این کار رو باید بکنی ولی جالبه توی کشورهای دیگه اول کلی در مورد آناتومی و فیزیولوژی ... حرف میزنن(چیزی که اینجا تابوئه و خیلی کم پیش میاد بری دکتر یا ماما و ... برات کامل توضیح بدن) بعد میگن ما این راهکارها رو هم داریم هر کدوم رو الان با توجه به اطلاعات صحیحی که داری (و اطلاعات درستیه و بر اساس حرف این خاله و اون عمه نشنیدی)تصمیم بگیر. )نمونه خودم که فیبروآدنوم دارم و چون توی درسام خوندم خیلی مشکل خاصی با بار روانیش ندارم و اطلاعات لازمم رو دارم و بار روانی برام نداره ولی همچنان چون رفتم پیش متخصص جراحی توراکس و فقط یه بار من رو دید و معاینه کرد و بعدش دیگه جواب آزمایشا رو نذاشتن برم پیش دکتر و برام توضیح بده و فقط منشیش یه کلمه گفت باید عمل شی هر وقت آمادگی داشتی(من از قبل میدونستم احتمال عمل بالاست ولی فکر کنین اگه آدمی بودم که کلا هیچی در مورد این قضیه نمیدونستم آیا دچار شوک اینکه وای بدبخت شدم نکنه سرطانه نمیشدم؟) اینجا سوالای من نهایتا محدود به بیمارستان و نقاهت و یه سری مشکلاتی بود که خودم نمیدونستم و توی کتابا ننوشته(و جواب خیلی خاصی هم نگرفتم چون اینجا کسی جواب آدم رو نمیده که!از جمله مشکلات معیوب بیمارستان ها و شاید بیشتر بخش های اداری که کسی جوابت رو نمیده) ولی بر فرض کسی که کلا با فیبرو آدنوم آشنایی نداشت آیا نباید میترسید؟ و جالبتر اینکه افرادی که توی صف انتطار بودن میومدن و به من میگفتن نترس منم اینجوری بودم خوب شدم در حالی که من اینجوری بودم بابا یه فیبروآدنومه دیگه درمیارن میندازن دور چرا استرس داشته باشم آخه😂(البته از عوارض بیهوشی میترسم ولی چه قدر خوب بود این نیاز به عمل رو دکتر حرف میزد بهم میگفت تا سوالای مهمترم رو بپرسم نه اینکه منشی فقط بهم بگه برو عمل کن) . . . برگردیم به کتاب ،به نظرم جا داشت روی این قضیهی رحم اجارهای هم حرف بزنه ولی حرفی ازش گفته نشد. اگر هم میگفت فکر نکنم خیلی اوضاع و مشکلات قانونی و شرعی که توی کشور ما رو داشته باشن و براشون بیشتر بار روانی اینکه یه نفر دیگه داره بچه رو رشد میده داشته باشن و کلا به این نتیجه رسیدم که شاید بد نیست درمورد پروسهی این کار توی کشورای دیگه بخونم ، یه خرده باید بگردم ببینم در موردش کتابی یا داستانی یا رمانی مستندی چیزی ساختن برم سراغش یا نه که تفاوتا رو بین کشور خودمون و بقیه رو بفهمم👀
بعد نوشت: خب یه کتاب جدید از کتابخونه گرفتم به اسم آگاهیهای ضروری در استفاده از رحم جایگزین نوشتهی میترا زندی توی گودریدز پیداش نکردم که اضافه کنم، ولی کتاب جالبی بود و با توجه به قوانین ایران و شرع نوشته شده بود پس برای ما بیشتر کاربرد داره که بدونیم چطوریه و چیز جالبی که فهمیدم این بود که این روش توی خیلی از کشورا انجام نمیشه و کلا دولتهاشون اون رو ممنوع کردن(مثلا ژاپن و واقعا فکر نمیکردم ژاپن این قضیه ممنوع باشه) و اینکه به نظرم رحم جایگزین واژهی قشنگتریه تا رحم اجارهای و با خودم قرار گذاشتم از این به بعد این کلمه رو استفاده کنم😅🤝🏻 و نکتهی تاسف بر انگیزتر اینه که باز هم نه تنها من که تازه فارغالتحصیل شدم ، حتی استادامون هم خیلی از موارد قانونی و پایهای که لازمه رو نمیدونستن تا بتونن به بقیه مشاوره بدن چون منم هرچی ازشون سوال میپرسیدم میگفتن نمیدونیم(که باز هم خوبه که اطلاعات چرت و پرت بهم نمیدادن) ، البته که باید ارجاع داده بشن به مراکز ناباروری ولی خب یه انقده🤌🏻 اطلاعات رو که باید داشته باشیم(چون دقیقا یه کیس توی بیمارستان دیدیم که رحم جایگزین بود، خب این کیس و برخورد باهاش و مشکلات روانی و روحی که براش پیش میاد میتونه فرق داشته باشه با بقیه و من باید اینجا بتونم مشکلش رو درک کنم تا بتونم کمکش کنم)
Great book about pregnancy loss. It really helped normalize my feelings. I hope I'll never need to read this again, but it includes so much information for every type of pregnancy loss, grieving levels, etc.
The anecdotes in this book are too horrifying to read: multiple horrible losses. It makes the world seem even more hopeless. If you skip the anecdotes, though, there's some good information.
This book is useful for women who lost pregnancies or had stillbirth. Has chapters from different perspectives (mother/ father/ grandparents etc) that can help you have a better picture, even if you are in the middle of sorrows. They can also be read individually, when you are ready. It is the only book that also mentiones the “when to say stop”, something I find imperative to be acknowledged by women.
When I picked up this book I was looking for some answers and I didn't really get any. I suppose that is a bad expectation to have but I did. I was wanting a little reassurance and looking for something to make me feel better. All I got out of the book was a description of my feelings and stories from others going through the same things. All of the personal experiences didn't really give me a hopeful outlook.
I hope you never need to read this book, but if you do, it's full of basic information to help you on your grieving journey. I skipped a few chapters that didn't apply to our situation, but in general found this to be helpful.
As others have said, several anecdotes are from families with multiple losses, which can be a little depressing. That being said, I wasn't in a very hopeful place when I started this book. In the end, I know we are not alone!
An excellent book for anyone who has experienced, knows someone who experienced, or works with those who have experienced, any form of pregnancy or infant loss. Helps people know what is going on, how to support, and how to get through. Very thorough and one of the best books I have read on this subject.
This was a really good book. It covered a lot of my feelings and situations that I have been faced with and I found if anything it validated how I was feeling. Didn't go over a lot of coping mechanisms but it did have an understanding that those who haven't had a miscarriage don't have.