مجموعه ای از 5 داستان کوتاه از 4 نویسنده ی نیجریه ای ست. معروف ترین این نویسنده ها چیماماندا انگوزی آدیچی است. عموما فضاهای داستانی با توجه به کمتر تکرار شدندشان در ادبیات برای ما جذاب و جدید و دوست داشتنی هستند. اما ناچاری و ظلم و تحقیر مایهی مشترک تمام داستانهاست.
1- داستان اول - اتاق خواب والدینم از اُوِم آکپان - امتیاز 4- داستانی تکان دهنده از نسل کشی توتسی ها در رواندا. داستان بهت آور است و غیر قابل باور اما وقتی مستندات این نسل کشی ار میخوانی باورپذیر میشود که چنین اتفاقاتی رخ داده.
2- داستان دوم - چشم انتظار از ای. سی. اوسوندو - امتیاز 3 - داستان پسرکی که در یک اردوگاه آوارهگان سازمان ملل منتظر عکاسی است که هر از چند گاهی می آید تا عکسی دلپذیر از بچه ها بگیرد. سرنوشت بچه ها به این عکس ها بستگی دارد که به خانواده های آمریکایی نشان داده میشوند تا بچه ای را برای فرزند خواندگی انتخاب کنند.
3- داستان سوم - مورخ کلهشق از چیماماندا اِنگوزی آدیچی - امتیاز 2- داستان چند نسل از یک خانواده است که در آفریقا و با رسوم عجیب و غریب خود زندگی میکنند و آرام آرام فرزندان از اصل و نصب خود دور میمانند و از ادیان کفرگونه شان به مسیحیت رو می آورند. اما در جایی باز هم بعد از نسل ها رد و اثری از برگشت به گذشته وهویت از یاد رفته را میبینیم.
4- داستان چهارم - غصهی غریبانه از چیماماندا اِنگوزی آدیچی - امتیاز 2- داستان زنی داغدیده است که میخواهد رابطه ای جدید را از سر بگیرد و درگیر پیش قضاوتهایی اجتماع میشود. اجتماع هنوز رنگ سیاه پوست را قضاوت میکند و حتا بسیاری از سیاهان هم از هویت خود دور مانده و درک درستی از هم نژادان خود ندارند.
5- داستان پنجم - هتل مالوگو - امتیاز 5 - داستان پسری 16 ساله است که برای پیدا کردن کار به لاگوس، بزرگترین شهر نیجریه و یکی از بزرگترین شهرهای دنیا میرود و اتاقی در هتل مالوگو میگیرد. ماجراهایی که پسر با آن روبرو میشود جذاب و خواندنی است. داستان غوطه خوردن مردم در فقر و جنایت و مستی و ....
کتاب هتل مالوگو شامل پنج داستان کوتاه از نویسندههای نیجریه هست که کمتر شناخته شدهاند ولی همه جوایزی گرفتهاند. داستانها اکثرا راجع به درگیریهای داخلی نیجریه هست. در داستان اول از زبان دختربچهای زندگی خودش و پدر و مادرش رو میخونیم که پدرش از قبیلهای هست که کودتا کردن و مادرش از قبیلهی رقیب ولی هر دو مسیحی و هم عقیده. داستان دوم در مورد کودکانی در اردوگاه که منتظر خانواده هایی در آمریکا هستند تا اونها رو به فرزندی قبول کنن. داستان سوم داستان زنی از قبایل بومی نیجریه که به دلایلی پسرش رو میفرسته به مدارس مذهبی مسیحی تا انگلیسی یاد بگیره. داستان چهارم راجع به دختری که سالهاست همسرش رو از دست داده و برای یک دیدار به جهت آشنایی با مردی به لندن سفر کرده است. و داستان آخر که اسم کتاب رو از روی اون برداشتن داستان پسری ۱۶-۱۷ ساله است که توی هتلی اقامت داره و دنبال کار میگرده و با پیرمردی آشنا میشه که سالهاست منتظره پاداش بازنشستگیش رو بگیره و ...ه
واسه من این کتاب یه ذره جدید بود و درواقع یکمی غیرمنتظره بود، چون تا میومدم برم تو دل داستان میدیم که، آی دل غافل داستان کوتاه بود، تموم شد.😅😬 از مشکلات رمان خونی زیاد🤦🏻♀️ اما این دلیل نشد که من از کتاب لذت نبرم. ادبیات آفریقایی به نسبت بقیه ملیتها تو کشور ما، جز تعداد کمی، منتشر نشده. درصورتی که به نظرم علاوه بر اینکه اطلاعات و دید ما رو نسبت به رسم و رسوم و آداب و زندگی قبیلهای و ... در کل فرهنگ آفریقا بیشتر میکنه، خیلی ادبیاتشون نزدیکه به ادبیات ما و شما میتونید درد و رنجی که تو داستانهایی با محوریت زندگی سنتی تو ایران وجود داره رو، توی ادبیات آفریقا به وضوح حس کنید. درکل که اگه اهل داستان کوتاه هستید، یا دوست دارید خوندنش رو تجربه کنید، کتاب قوی و خوبیه واسه مطالعه و از اون دسته اثرهاست که قابلیت اینو داره که روتون اثر بذاره. کتاب، توصیفهای قویای داره و عین واقعیته. بنده پسندم بود و پیشنهاد میکنم به شدت. 😻🤷🏻♀️💛
هتل مالاگو مجموعهای است از چند قصه است نویسندگان این داستانها که در ایران هم چندان شناخته شده نیستند، عبارتند از: اوم آکپان، ای.سی.اوسوندو، چیماماندا اِنگوزی آدیچی و هلن هابیلا. هلن هابیلا نويسندهي نيجريه اي، است كه اكنون محقق ادبيات در دانشگاه پرينستون آمريكا است. علیرضا کیوانی نژاد این داستانها را که در انتشارات نگاه به چاپ رسیده ترجمه کرده است