What do you think?
Rate this book
Hotel Living
Stathis Rakis abandoned his small Greek village for a more worldly life, first in San Francisco, where the Dot Com Bubble had already burst, and then in Paris, France, where he is pursuing an MBA at an elite business school. After falling helplessly in love with a liberal New England journalist, Stathis moves to the United States to begin as a consultant for a company called Command. Luxury is a given, happiness is not. As the economy recovers and a new bubble expands in a post-9/11 world, Stathis drifts upward, baring witness to the criminal decadence that will become the 2008 financial crisis, as well as his new habits of indulgence - drugs, sex, and insider trading.
Audio CD
First published July 14, 2015
9 people are currently reading
733 people want to read
About the author
Ioannis Pappos
2 books22 followersIoannis Pappos is a management consultant, writer, and fisherman. He is a graduate of Stanford University and INSEAD Business School, and has worked in both the U.S. and Europe. Ioannis contributes to blogs and magazines. Hotel Living is his first novel. He lives in New York City.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 47 reviews
October 22, 2017
Εκδοτική επιτυχία στις ΗΠΑ (δεν είμαι και τόσο σίγουρος για αυτό, ο αριθμός των reviews εδώ είναι πολύ περιορισμένος) το Hotel Living έρχεται με φόρα πατώντας πάνω στην "ελληνικότητα" του συγγραφέα και του χαρακτήρα του βιβλίου που μας την μοστράρει ανά 5 σελίδες πουλώντας μια και-καλά-αθωότητα-ελληνικού απομονωμένου-νησιού σε αντίθεση με τον αμοραλισμό των ηρώων (τον κεντρικό χαρακτήρα τον λένε Στάθη Ρακή, γιατί όχι Στάθη Τσικουδιά ή Στάθη Ρετσίνα για πιο φοκλόρ αποτελέσματα ;).
Σχεδόν αυτοβιογραφικό (αν και ο συγγραφέας μάλλον το αρνείται) με κοινή καταγωγή ήρωα-συγγραφέα, ίδιες σπουδές, ίδια δουλειά και ίδιο σεξουαλικό προσανατολισμό (;). Δεν με ενόχλησαν λεπτό οι κόκες, τα ποτά, οι σκηνές gay sex (που περιλαμβάνονται και ξερά χύσια στα μούσια του straight (;) αδερφού του πρώην του ήρωα, μόνο τον πατέρα τους δεν γάμησες ρε αδερφέ, κατούρα και λίγο), ούτε καν η σκηνή του βιασμού για την οποία είχα προετοιμαστεί από κάποιες κριτικές στο amazon (η οποία μάλλον ήταν πολλή σύντομη, άσε που μετά πηγαίνει και ζητάει συγγνώμη (!) στον βιασθέντα βοηθό, οπότε υποθέτω αθώος και καλό παιδί, αλλά ο βιασθείς του κρατάει μούτρα, σαν δεν ντρέπεται ο αχάριστος). Με ενόχλησε ότι ήθελε και- καλά-να-προκαλέσει (σεξ και κόκες ; Βαριέμαι ). Με ενόχλησαν επίσης σε βαθμό βαρεμάρας οι ατελείωτες σελίδες αναφοράς στη δουλειά του την οποία-αλα-Τσάντλερ δεν κατάλαβα ποτέ ποια είναι ! Εδώ βίωσα το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα από βιβλία που διάβασα με φριχτά λάθη που δεν μπήκαν καν στον κόπο να ρωτήσουν έναν που κάνει αντίστοιχη δουλειά για να αποφύγουν τις μαλακίες (αλλά όχι.... είπαμε, Έλληνες συγγραφείς δεν δέχονται καν να κάνουν ένα ρισερτς). Εδώ έχουμε έναν χαρακτήρα που κάνει την ίδια δουλειά με τον συγγραφέα του βιβλίου, μιλάει συνεχώς με ορολογία για αυτή την οποία δεν καταλάβαινα, δεν είχε κανένα νόημα, οι υποσημειώσεις δεν βοηθούσαν, και δεν πήγαιναν πουθενά την ιστορία, αντίθετα την βάραιναν.Όπως έλεγε και μια ξένη κριτική εδώ στο GR ο συγγραφέας κατόρθωσε να είναι ταυτόχρονα "shallow and boring".
Το βιβλίο είναι χωρισμένο σε δυο μέρη, με κομβικό σημείο τη μεγάλη σχέση του ήρωα (ένας με λεφτά από οικογένεια με τζάκι, αλλά το παίζει αναρχοκομμούνι, κάτι σαν Σύριζα ας πούμε). Το θέμα είναι και το βιβλίο δείχνει σαν ΔΥΟ ΒΙΒΛΙΑ : στο δεύτερο μισό μεταφερόμαστε στο μαγικό Χόλυγουντ μέσω μιας κοκούς πουτανίτσας την οποία γνωρίζει ο ήρωας και η οποία έχει μητέρα μια διάσημη σταρ (έχει πάρει και Όσκαρ και η νεαρά το χώνει στον κώλο της ή στο μουνί της σε μια σκηνή τρίου (;) δεν θυμάμαι και καλά, βαριόμουν). Αλλά τι ανώτερος δείχνει ο "Έλληνας" απέναντι από όλα αυτά : μπορεί όλοι να είναι αμοραλιστές, κακοί CEO, παιδιά πρώην Ευρωπαίων πρωθυπουργών που βγάζουν διαδικτυακές κιτρινοφυλλάδες, πλούσιες αφεντικίνες που θέλουν να εξαγοράσουν εταιρίες για ένα κομμάτι ψωμί, τρελαμένες σταρ με μια απίστευτη κουστωδία, κόκες παντού, αλλά ρε παιδί μου τι καλός ο κεντρικός χαρακτήρας που θυμάται το καΐκι του πατέρα του στο Πήλιο, αλλά έχει να τους δει καμιά 10ετια γιατί φοβάται να επιστρέψει στην Ελλάδα γιατί θα πάει στρατό (οξου, φυγόστρατε). Είναι καλός ο μπαγάσας, μπορεί να κάνει την ίδια βρώμικη δουλειά, να παίρνει κόκα και ποτά με την οκά, να έχει γαμήσει ό,τι κινείται (και ένας βιασμός μπόνους), αλλά θέλει να δείχνει τόσο ανώτερος από όλα αυτά...
Στο τέλος ο ήρωας φτάνει στον εξαγνισμό...γίνεται μάλλον straight (;) και καταλήγει με την κοκού πουτανίτσα που λέγαμε η οποία πλέον είναι καθαρή, τρώει φρούτα στη Γαλλία και έχει ένα παιδί από έναν νομίζω επίσης gay (ή έναν που γούσταρε ο κεντρικός ήρωας, δεν ξέρω, βαριέμαι). Ονομάζει το παιδί "Στάθη" και "έλα να με βρεις στη Γαλλία"...
Καλά στέφανα από μένα...
ΥΓ : άρεσε και στον Κορτώ ο οποίος το βρήκε και ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ. Οφκορς. Αν εκτός από gay sex και κόκες είχε και τίποτα πιτόγυρα θα ήταν ΔΥΟ ΦΟΡΕΣ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ (μόνο μπέργκερς είχε, αλλά μη σου πω τότε θα άρεσε και σε μένα)
ΥΓ2 : ο συγγραφέας θα πάθει μεγάλο σοκ αν μάθει ότι πήρα το βιβλίο του 5 ευρώ από πανηγύρι...τι ντεκαντάνς για ένα golden boy...
Σχεδόν αυτοβιογραφικό (αν και ο συγγραφέας μάλλον το αρνείται) με κοινή καταγωγή ήρωα-συγγραφέα, ίδιες σπουδές, ίδια δουλειά και ίδιο σεξουαλικό προσανατολισμό (;). Δεν με ενόχλησαν λεπτό οι κόκες, τα ποτά, οι σκηνές gay sex (που περιλαμβάνονται και ξερά χύσια στα μούσια του straight (;) αδερφού του πρώην του ήρωα, μόνο τον πατέρα τους δεν γάμησες ρε αδερφέ, κατούρα και λίγο), ούτε καν η σκηνή του βιασμού για την οποία είχα προετοιμαστεί από κάποιες κριτικές στο amazon (η οποία μάλλον ήταν πολλή σύντομη, άσε που μετά πηγαίνει και ζητάει συγγνώμη (!) στον βιασθέντα βοηθό, οπότε υποθέτω αθώος και καλό παιδί, αλλά ο βιασθείς του κρατάει μούτρα, σαν δεν ντρέπεται ο αχάριστος). Με ενόχλησε ότι ήθελε και- καλά-να-προκαλέσει (σεξ και κόκες ; Βαριέμαι ). Με ενόχλησαν επίσης σε βαθμό βαρεμάρας οι ατελείωτες σελίδες αναφοράς στη δουλειά του την οποία-αλα-Τσάντλερ δεν κατάλαβα ποτέ ποια είναι ! Εδώ βίωσα το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα από βιβλία που διάβασα με φριχτά λάθη που δεν μπήκαν καν στον κόπο να ρωτήσουν έναν που κάνει αντίστοιχη δουλειά για να αποφύγουν τις μαλακίες (αλλά όχι.... είπαμε, Έλληνες συγγραφείς δεν δέχονται καν να κάνουν ένα ρισερτς). Εδώ έχουμε έναν χαρακτήρα που κάνει την ίδια δουλειά με τον συγγραφέα του βιβλίου, μιλάει συνεχώς με ορολογία για αυτή την οποία δεν καταλάβαινα, δεν είχε κανένα νόημα, οι υποσημειώσεις δεν βοηθούσαν, και δεν πήγαιναν πουθενά την ιστορία, αντίθετα την βάραιναν.Όπως έλεγε και μια ξένη κριτική εδώ στο GR ο συγγραφέας κατόρθωσε να είναι ταυτόχρονα "shallow and boring".
Το βιβλίο είναι χωρισμένο σε δυο μέρη, με κομβικό σημείο τη μεγάλη σχέση του ήρωα (ένας με λεφτά από οικογένεια με τζάκι, αλλά το παίζει αναρχοκομμούνι, κάτι σαν Σύριζα ας πούμε). Το θέμα είναι και το βιβλίο δείχνει σαν ΔΥΟ ΒΙΒΛΙΑ : στο δεύτερο μισό μεταφερόμαστε στο μαγικό Χόλυγουντ μέσω μιας κοκούς πουτανίτσας την οποία γνωρίζει ο ήρωας και η οποία έχει μητέρα μια διάσημη σταρ (έχει πάρει και Όσκαρ και η νεαρά το χώνει στον κώλο της ή στο μουνί της σε μια σκηνή τρίου (;) δεν θυμάμαι και καλά, βαριόμουν). Αλλά τι ανώτερος δείχνει ο "Έλληνας" απέναντι από όλα αυτά : μπορεί όλοι να είναι αμοραλιστές, κακοί CEO, παιδιά πρώην Ευρωπαίων πρωθυπουργών που βγάζουν διαδικτυακές κιτρινοφυλλάδες, πλούσιες αφεντικίνες που θέλουν να εξαγοράσουν εταιρίες για ένα κομμάτι ψωμί, τρελαμένες σταρ με μια απίστευτη κουστωδία, κόκες παντού, αλλά ρε παιδί μου τι καλός ο κεντρικός χαρακτήρας που θυμάται το καΐκι του πατέρα του στο Πήλιο, αλλά έχει να τους δει καμιά 10ετια γιατί φοβάται να επιστρέψει στην Ελλάδα γιατί θα πάει στρατό (οξου, φυγόστρατε). Είναι καλός ο μπαγάσας, μπορεί να κάνει την ίδια βρώμικη δουλειά, να παίρνει κόκα και ποτά με την οκά, να έχει γαμήσει ό,τι κινείται (και ένας βιασμός μπόνους), αλλά θέλει να δείχνει τόσο ανώτερος από όλα αυτά...
Στο τέλος ο ήρωας φτάνει στον εξαγνισμό...γίνεται μάλλον straight (;) και καταλήγει με την κοκού πουτανίτσα που λέγαμε η οποία πλέον είναι καθαρή, τρώει φρούτα στη Γαλλία και έχει ένα παιδί από έναν νομίζω επίσης gay (ή έναν που γούσταρε ο κεντρικός ήρωας, δεν ξέρω, βαριέμαι). Ονομάζει το παιδί "Στάθη" και "έλα να με βρεις στη Γαλλία"...
Καλά στέφανα από μένα...
ΥΓ : άρεσε και στον Κορτώ ο οποίος το βρήκε και ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ. Οφκορς. Αν εκτός από gay sex και κόκες είχε και τίποτα πιτόγυρα θα ήταν ΔΥΟ ΦΟΡΕΣ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ (μόνο μπέργκερς είχε, αλλά μη σου πω τότε θα άρεσε και σε μένα)
ΥΓ2 : ο συγγραφέας θα πάθει μεγάλο σοκ αν μάθει ότι πήρα το βιβλίο του 5 ευρώ από πανηγύρι...τι ντεκαντάνς για ένα golden boy...
June 28, 2018
Ή εγώ είμαι παράξενη, ή αυτό ειναι κακό, πολύ κακό. Δεν καταλαβαίνω τα 5 και τα 4 αστεράκια και ακόμα δεν μπορώ να καταλάβω πως επιτυχημένοι συγγραφείς έγραψαν τόσο καλά λόγια.
August 2, 2015
Having spent the majority of my career working in the nonprofit field, it's hard for me to fathom the unbelievable excesses that those in the business world took advantage of in the mid-2000s, until the economy tanked. It sounds similar to the "greed is good" philosophy that pervaded the 1980s, and much as during that era, those who rose the highest often fell the hardest.
In Ioannis Pappos' Hotel Living , Stathis Rakis flees his seemingly ordinary life in a small Greek village to pursue college and a career in San Francisco, and then decides to attend a prestigious business school in Paris to obtain his MBA. It is there that he befriends a number of privileged expatriates from all over the world, whose lives of profligate spending and entitlement amaze him (while causing him some amount of envy), and he is a bit of a paradox to his friends. During graduate school, Stathis also falls—hard—for Eric, a liberal journalist with a strong social conscience despite his own privileged upbringing.
After graduation, Stathis takes a high-paying job as a management consultant, and finds himself spending the bulk of his time living in hotels, building relationships with the hotel staff, and moving from city to city as his job warrants it. When he isn't working, he's pining for Eric and trying to figure out where he fits in Eric's life, all the while both loving him madly and being angered by Eric's philosophy of the world. As their relationship waxes and wanes, Stathis fills his minimal amount of spare time uneasy in the social spotlight, trying to salve his emotional turmoil with copious amounts of drugs and alcohol. And his downward spiral is fueled by his heart, his greed, his ambition, and his conscience.
I found this book thanks to an ad on Goodreads (the cover blurb by Michael Cunningham caught my eye), and I found it tremendously well-written, part social commentary on this culture of excess and wanton lust and addiction, and part an emotional chronicle of a man who can't seem to overcome heartbreak, someone unable to return to the world he knows but not-quite-comfortable with the world he lives in. Ioannis is a fascinating, immensely flawed character, and his crises are painful to read about but compelling at the same time.
I could have done with a little more character building and interpersonal relationships in the book and less with the extensive details about the work that Stathis and his friends did, and at times the book introduced so many characters at once it was hard to discern who was whom, but Pappos created a fascinating look at a world that many got to experience, while not many came out unscathed. Stathis is a complex character I can't get out of my head, and I'd love to know if Pappos has given any thought to what came next for him.
See all of my reviews at http://itseithersadnessoreuphoria.blo....
In Ioannis Pappos' Hotel Living , Stathis Rakis flees his seemingly ordinary life in a small Greek village to pursue college and a career in San Francisco, and then decides to attend a prestigious business school in Paris to obtain his MBA. It is there that he befriends a number of privileged expatriates from all over the world, whose lives of profligate spending and entitlement amaze him (while causing him some amount of envy), and he is a bit of a paradox to his friends. During graduate school, Stathis also falls—hard—for Eric, a liberal journalist with a strong social conscience despite his own privileged upbringing.
After graduation, Stathis takes a high-paying job as a management consultant, and finds himself spending the bulk of his time living in hotels, building relationships with the hotel staff, and moving from city to city as his job warrants it. When he isn't working, he's pining for Eric and trying to figure out where he fits in Eric's life, all the while both loving him madly and being angered by Eric's philosophy of the world. As their relationship waxes and wanes, Stathis fills his minimal amount of spare time uneasy in the social spotlight, trying to salve his emotional turmoil with copious amounts of drugs and alcohol. And his downward spiral is fueled by his heart, his greed, his ambition, and his conscience.
I found this book thanks to an ad on Goodreads (the cover blurb by Michael Cunningham caught my eye), and I found it tremendously well-written, part social commentary on this culture of excess and wanton lust and addiction, and part an emotional chronicle of a man who can't seem to overcome heartbreak, someone unable to return to the world he knows but not-quite-comfortable with the world he lives in. Ioannis is a fascinating, immensely flawed character, and his crises are painful to read about but compelling at the same time.
I could have done with a little more character building and interpersonal relationships in the book and less with the extensive details about the work that Stathis and his friends did, and at times the book introduced so many characters at once it was hard to discern who was whom, but Pappos created a fascinating look at a world that many got to experience, while not many came out unscathed. Stathis is a complex character I can't get out of my head, and I'd love to know if Pappos has given any thought to what came next for him.
See all of my reviews at http://itseithersadnessoreuphoria.blo....
December 15, 2016
Δυστυχώε πολύ βαρετό...
August 24, 2015
3.5 stars, I think.
I read this novel within the aftermath of a summer breakup from Samuel, at the very end of the summer, a few weeks before resuming my fall seminars. My life still follows this singular academic schedule I first learned as a child. Study pause study.
Pappos has inspired me to write an essay viewing his book across from Mordden's Tales from Gay Manhattan, which sits now bedside -- yet to be read -- as I type on my stomached and overheating laptop. I'm hoping to prop the essay against S. Schulman's Gentrification of the Mind and Alexander Chee's recent words in the New Republic, "Future Queer" (If I write him, by the way, might he send me an advanced copy of The Queen of the Night?).
Chee asks himself and his readers: "What are the implications of what we've invented?"
Pappos' character, Alkis, responds: "I mean, we're all in the business of the future [...] What's the next premium, the next big thing? Health? Security? Sex?"
My first week in group therapy this summer I heard the phrase "future-tripping" and gagged. I'm suspicious of the political backstory motivating our nation's motivational speakers to insist we stay "present." I care more for what our inventions imply than for whatever their implications might be. I emailed a professor today and reported having a "challenging" summer, but withheld all details.
Most of my life I thought my logic moved laterally, obliquely, but I realized today it's always been a big dig, accessing deep recessions. My identity is pleated; it's never been stitched.
Though we broke up over a month ago only today did I finally email Samuel waving my white flags: "I need time and space to grieve the relationship’s end. For the moment, I need to force myself to discontinue communication with you. I’m exhausted with my self-delusions."
I read Pappos' novel in between Diane Warwick songs. Before finishing the final chapters I even made a short lip-synch video to "Say A Little Prayer," which I then texted out to a good number of friends. On the last page of the book I started to cry witnessing the protagonist change, move on. I looked out from my bedroom, into my kitchen, and stared down the kitchen table where I served Samuel an easter dinner on our third date. We first kissed later that night, in this threshold. I watched my lip-synch video in slow-motion by clicking a white turtle on the screen.
I've figured loneliness to be feeling as though no one were paying attention to me. Solitude, on the other hand, is knowing no one is paying attention.
I read this novel within the aftermath of a summer breakup from Samuel, at the very end of the summer, a few weeks before resuming my fall seminars. My life still follows this singular academic schedule I first learned as a child. Study pause study.
Pappos has inspired me to write an essay viewing his book across from Mordden's Tales from Gay Manhattan, which sits now bedside -- yet to be read -- as I type on my stomached and overheating laptop. I'm hoping to prop the essay against S. Schulman's Gentrification of the Mind and Alexander Chee's recent words in the New Republic, "Future Queer" (If I write him, by the way, might he send me an advanced copy of The Queen of the Night?).
Chee asks himself and his readers: "What are the implications of what we've invented?"
Pappos' character, Alkis, responds: "I mean, we're all in the business of the future [...] What's the next premium, the next big thing? Health? Security? Sex?"
My first week in group therapy this summer I heard the phrase "future-tripping" and gagged. I'm suspicious of the political backstory motivating our nation's motivational speakers to insist we stay "present." I care more for what our inventions imply than for whatever their implications might be. I emailed a professor today and reported having a "challenging" summer, but withheld all details.
Most of my life I thought my logic moved laterally, obliquely, but I realized today it's always been a big dig, accessing deep recessions. My identity is pleated; it's never been stitched.
Though we broke up over a month ago only today did I finally email Samuel waving my white flags: "I need time and space to grieve the relationship’s end. For the moment, I need to force myself to discontinue communication with you. I’m exhausted with my self-delusions."
I read Pappos' novel in between Diane Warwick songs. Before finishing the final chapters I even made a short lip-synch video to "Say A Little Prayer," which I then texted out to a good number of friends. On the last page of the book I started to cry witnessing the protagonist change, move on. I looked out from my bedroom, into my kitchen, and stared down the kitchen table where I served Samuel an easter dinner on our third date. We first kissed later that night, in this threshold. I watched my lip-synch video in slow-motion by clicking a white turtle on the screen.
I've figured loneliness to be feeling as though no one were paying attention to me. Solitude, on the other hand, is knowing no one is paying attention.
June 24, 2016
Tangible proof never to believe book blurbs. At least a few writers I respect praised the hell out of this book. Maybe they read a different book. The narrator does the seemingly impossible of being both shallow AND boring, but he is positively captivating compared to the love of his life, who in no way, shape or form resembles any human male who has ever lived. It's rare that I don't finish a book, but this one did the trick!
November 18, 2016
Τα πάντα είναι θέατρο, παράσταση, εμπειρία. Στο φαι , στο σεξ , στα σπίτια, στα πάντα. Ή κανονικότητα συνιστά αποτυχία. Όπως το L.A. του Ellis στα 80's, έτσι κ το Big Apple ξεκινά τον 21ο αιώνα κ οι βρυχηθμοι του ακούγονται κ στην ψωροκωσταινα
September 27, 2025
Βιβλίο για συγκεκριμένη κατηγορία αναγνωστών, στην οποία ο γράφων αναγνώστης και σχολιαστής δεν ανήκει και ως εκ τούτου η ανάγνωση του βιβλίου ήταν κάθε άλλο παρά ευχάριστη. . .
July 31, 2017
3,5 αστέρια actually αλλά ένεκα της στρογγυλοποίησης το Hotel living παίρνει 4. Το οποίο και σου δημιουργεί διλήμματα. Το διαβάζεις, το τελειώνεις και δεν ξέρεις αν κατά βάθος το μίσησες ή το λάτρεψες.
Περί ντόπας το ανάγνωσμα. Σε ουσίες, σε καταστάσεις, στο χρήμα, στην έξαψη του να το παίζεις Θεός (ό,τι κι αν σημαίνει αυτό για τους ήρωές μας εδώ), στην εξουσία, στο να δημιουργείς, να διαγράφεις, να ξεχνάς και σε ανθρώπους. Κυρίως σε ανθρώπους. Για την όποια ανύψωση ή τον όποιο πάτο πιάνεις με αυτά, από αυτά ή για αυτά στον συνδυασμό τους.
Το στόρι γνωστό. Επαρχιώτης φοιτητής παίρνει υποτροφία, στοπ. Βρίσκει δουλειά στο αντικείμενό του, στοπ. Γίνεται πολύ καλός σε αυτήν, στοπ. Η ανατροπή βρίσκεται στον γενικά ωμό λόγο του Πάππου και στην πραγματικότητα του ήρωά μας που έτσι κι αλλιώς παίζει στην κόψη τα πάντα. Ουδεμία κανονικότητα, σε ουδέν κομμάτι της ζωής του. Με φόντο ένα πήγαινε-έλα μεταξύ Ευρώπης και Αμερικής, ξενοδοχεία που γίνονται μόνιμες κατοικίες, μια Νέα Υόρκη που σε ανεβάζει και σε καταπίνει επειδή έτσι γουστάρει καθώς και κατεστραμμένους (ο καθένας με τον δικό του τρόπο) χαρακτήρες, δεν είναι περίεργο που ο Πάππος ανατρέπει τις κανονικότητες, γράφει το βιβλίο του στα αγγλικά και κατόπιν μεταφράζεται στην γλώσσα του.
Σε πολλά σημεία του, δεν είναι και ιδιαιτέρως εύκολο ανάγνωσμα. Ήτοι αν θες να το διαβάσεις, φρόντισε να εκπαιδεύσεις λίγο το στομαχάκι σου προηγουμένως. Το οποίο και επιβάλλεται, στην περίπτωση που η όποια σεξουαλικότητα των ανθρώπων είναι προκαθορισμένη στο μυαλό σου.
Έτσι κι αλλιώς η μεγαλύτερη ντόπα είναι αυτή που δημιουργείς μέσα στο κεφάλι σου.
Περί ντόπας το ανάγνωσμα. Σε ουσίες, σε καταστάσεις, στο χρήμα, στην έξαψη του να το παίζεις Θεός (ό,τι κι αν σημαίνει αυτό για τους ήρωές μας εδώ), στην εξουσία, στο να δημιουργείς, να διαγράφεις, να ξεχνάς και σε ανθρώπους. Κυρίως σε ανθρώπους. Για την όποια ανύψωση ή τον όποιο πάτο πιάνεις με αυτά, από αυτά ή για αυτά στον συνδυασμό τους.
Το στόρι γνωστό. Επαρχιώτης φοιτητής παίρνει υποτροφία, στοπ. Βρίσκει δουλειά στο αντικείμενό του, στοπ. Γίνεται πολύ καλός σε αυτήν, στοπ. Η ανατροπή βρίσκεται στον γενικά ωμό λόγο του Πάππου και στην πραγματικότητα του ήρωά μας που έτσι κι αλλιώς παίζει στην κόψη τα πάντα. Ουδεμία κανονικότητα, σε ουδέν κομμάτι της ζωής του. Με φόντο ένα πήγαινε-έλα μεταξύ Ευρώπης και Αμερικής, ξενοδοχεία που γίνονται μόνιμες κατοικίες, μια Νέα Υόρκη που σε ανεβάζει και σε καταπίνει επειδή έτσι γουστάρει καθώς και κατεστραμμένους (ο καθένας με τον δικό του τρόπο) χαρακτήρες, δεν είναι περίεργο που ο Πάππος ανατρέπει τις κανονικότητες, γράφει το βιβλίο του στα αγγλικά και κατόπιν μεταφράζεται στην γλώσσα του.
Σε πολλά σημεία του, δεν είναι και ιδιαιτέρως εύκολο ανάγνωσμα. Ήτοι αν θες να το διαβάσεις, φρόντισε να εκπαιδεύσεις λίγο το στομαχάκι σου προηγουμένως. Το οποίο και επιβάλλεται, στην περίπτωση που η όποια σεξουαλικότητα των ανθρώπων είναι προκαθορισμένη στο μυαλό σου.
Έτσι κι αλλιώς η μεγαλύτερη ντόπα είναι αυτή που δημιουργείς μέσα στο κεφάλι σου.
September 12, 2020
Πραγματικά βρέθηκα σε εσωτερική πάλη και πιεστικα αρκετά να το συνεχίσω αλλά δεν τα κατάφερα. Το παράτησα κάπου στο 1/4 καθώς θεωρώ πως φλυαρει άσκοπα, οι χαρακτήρες παρουσιάζονται σαν καρικατούρες και η πλοκή φαίνεται να μην είχε καμία εξέλιξη.
May 15, 2023
yikes.
could have been redeemable without the xxxx scene
could have been redeemable without the xxxx scene
This entire review has been hidden because of spoilers.
December 12, 2016
http://diavazontas.blogspot.gr/2016/1...
Δεν συμβαίνει συχνά βιβλίο Έλληνα συγγραφέα πρώτα να κάνει μεγάλη εκδοτική επιτυχία στις Η.Π.Α. κι έπειτα να μεταφράζεται εδώ. Αυτή πάντως είναι η περίπτωση του Hotel Living του Ιωάννη Πάππου, που γεννήθηκε εδώ, αλλά ζει εκεί, που εδώ νιώθει Αμερικανός κι εκεί νιώθει Έλληνας, και πάντως παρά τα 25 χρόνια εκεί, μιλά ακόμα τα Ελληνικά εκπληκτικά εδώ. Αλλά ας μη σας μπερδεύω.
Ο Ιωάννης Πάππος γεννήθηκε σε ένα χωριό του Πηλίου και τα τελευταία 25 χρόνια ζει και εργάζεται στις Η.Π.Α ως σύμβουλος επιχειρήσεων. Με την οικονομική κρίση βρέθηκε να έχει αρκετό χρόνο στα χέρια του κι έγραψε αυτό το εντυπωσιακό πρωτόλειο, που δέχτηκε να το βγάλει η Harper Collins (ναι, ναι, μιλάμε για τον εκδοτικό κολοσσό) και αμέσως έκανε αίσθηση.
Κεντρικός ήρωας του Hotel Living είναι ο Στάθης Ρακής, ο οποίος εκ πρώτης όψεως μοιράζεται πολλά βιογραφικά στοιχεία με τον συγγραφέα του, είναι δηλαδή ένας άντρας που κατάγεται από την Ελλάδα, έκανε πρώτες σπουδές που τον οδήγησαν για δουλειά στις Η.Π.Α., έπειτα πήγε στη Γαλλία για να κάνει MBA στα Οικονομικά και τελικά κατέληξε σε μια μεγάλη εταιρεία ως σύμβουλος Επιχειρήσεων. Όλα αυτά τη χρυσή εποχή της φούσκας του 2000. Αυτές οι επιχειρήσεις τρέχουν ακόμα με μεγάλη ταχύτητα και απαιτούν από τους εργαζομένους τους όλη τους τη ζωή. Ο Στάθης δεν έχει σταθερό σπίτι, ζει ανάμεσα σε πολυτελή ξενοδοχεία, με όλα τα έξοδα πληρωμένα, η δουλειά του τρώει όλον του τον χρόνο. Σε αυτές τις λίγες ώρες που μένουν για τον εαυτό του νιώθει τελείως αποξενωμένος, δεν μπορεί να κάνει σταθερούς φίλους και δεν μπορεί να διαχειριστεί την απόρριψη από τον σύντροφό του τον Έρικ.
Ο Έρικ, στον αντίποδα του Στάθη, είναι ένας άντρας προερχόμενος από πλούσια οικογένεια που επιλέγει να ζει κάνοντας εθελοντισμό σε διάφορες περιοχές του πλανήτη, χωρίς να δίνει καμία σημασία στα λεφτά. Η σχέση τους μοιάζει εντελώς μονόπλευρη, ο Στάθης θα έκανε τα πάντα για κείνον, ο Έρικ πάλι μάλλον δεν.
Ο Στάθης είναι χωρίς σπίτι, χωρίς σταθερά, χωρίς έρεισμα, βιώνει την ερωτική απόρριψη, ενώ ταυτόχρονα στα πόδια του ανοίγεται ένα ατελείωτο πάρτυ, ποτό, ξενύχτι, ναρκωτικά, σεξ. Βυθίζεται σε αυτό, στην αρχή περνά καλά με την χαρά του νεοφώτιστου κι έπειτα σιγά σιγά αρχίζει να αυτοκαταστρέφεται. Μέχρι να βρει πάλι, μια – παράδοξη βεβαίως- άγκυρα.
Το μυθιστόρημα είναι γρήγορο, με τολμηρή γενναία γραφή, καθαρή ματιά. Η πρωτοπρόσωπη αφήγηση του Πάππου βοηθάει έτσι ώστε ο Στάθης να είναι ένας αληθινός χαρακτήρας. Ενώ ο τρόπος που χειρίζεται το θέμα της ομοφυλοφιλίας του ήρωα του, ανοιχτά, χωρίς να γίνει κανένα άουτινγκ, ως μέρος μιας νέας άποψης για τη σεξουαλικότητα, όπου τίποτα δεν ξεχωρίζει κι όλα είναι πιθανά και απλά, μου έδωσε ελπίδα· ίσως κάποτε κι εδώ, σε αυτό το θέμα, θα έχουμε μια κοινωνία τόσο απελευθερωμένη.
Ξεχωρίζουν οι σεξουαλικές σκηνές, αν κι εμένα περισσότερο από όλες μου άρεσε εκείνη που δεν προέκυψε από ερωτική καύλα αλλά από αγάπη. Στην τελική, πέρα από το θέμα της ταυτότητας του Στάθη- που αφορά όλους τους ανθρώπους που μπήκαν σε αυτή την κρεατομηχανή της αγοράς, αλλά και όλους τους μετανάστες- το θέμα του βιβλίου είναι η αγάπη. Μόνο μέσω αυτής μπορείς να βρεις πού πραγματικά ανήκεις.
"Το Hotel Living είναι ο μεγάλος Γκάτσμπυ των καιρών μας", έγραψε ο Michael Cunnihham, "αν ζούσε ο Τρόλοπ, με τα ίδια υλικά θα έγραφε το The way we live now", έγραψε ο Edmund White. Εγώ δεν ξέρω αν θα το πήγαινα τόσο μακριά. Ξέρω πως πρόκειται για ένα βιβλίο που σχολιάζει αποτελεσματικά τη ρηχότητα και την επιφανειακή διάσταση της εποχής μας, που κάνει ένα βαθύ πολιτικό σχόλιο, ενώ ταυτόχρονα μπορεί να σατιρίζει με μεγάλη άνεση τον ίδιο του τον εαυτό. Ξέρω και κάτι ακόμα, πως ο Πάππος έχει τα βασικά στοιχεία που χρειάζεται κάθε συγγραφέας για να πει μια ιστορία: σπουδαία αφηγηματική δεξαμενή και εξαιρετική αφηγηματική δεινότητα.
Δεν συμβαίνει συχνά βιβλίο Έλληνα συγγραφέα πρώτα να κάνει μεγάλη εκδοτική επιτυχία στις Η.Π.Α. κι έπειτα να μεταφράζεται εδώ. Αυτή πάντως είναι η περίπτωση του Hotel Living του Ιωάννη Πάππου, που γεννήθηκε εδώ, αλλά ζει εκεί, που εδώ νιώθει Αμερικανός κι εκεί νιώθει Έλληνας, και πάντως παρά τα 25 χρόνια εκεί, μιλά ακόμα τα Ελληνικά εκπληκτικά εδώ. Αλλά ας μη σας μπερδεύω.
Ο Ιωάννης Πάππος γεννήθηκε σε ένα χωριό του Πηλίου και τα τελευταία 25 χρόνια ζει και εργάζεται στις Η.Π.Α ως σύμβουλος επιχειρήσεων. Με την οικονομική κρίση βρέθηκε να έχει αρκετό χρόνο στα χέρια του κι έγραψε αυτό το εντυπωσιακό πρωτόλειο, που δέχτηκε να το βγάλει η Harper Collins (ναι, ναι, μιλάμε για τον εκδοτικό κολοσσό) και αμέσως έκανε αίσθηση.
Κεντρικός ήρωας του Hotel Living είναι ο Στάθης Ρακής, ο οποίος εκ πρώτης όψεως μοιράζεται πολλά βιογραφικά στοιχεία με τον συγγραφέα του, είναι δηλαδή ένας άντρας που κατάγεται από την Ελλάδα, έκανε πρώτες σπουδές που τον οδήγησαν για δουλειά στις Η.Π.Α., έπειτα πήγε στη Γαλλία για να κάνει MBA στα Οικονομικά και τελικά κατέληξε σε μια μεγάλη εταιρεία ως σύμβουλος Επιχειρήσεων. Όλα αυτά τη χρυσή εποχή της φούσκας του 2000. Αυτές οι επιχειρήσεις τρέχουν ακόμα με μεγάλη ταχύτητα και απαιτούν από τους εργαζομένους τους όλη τους τη ζωή. Ο Στάθης δεν έχει σταθερό σπίτι, ζει ανάμεσα σε πολυτελή ξενοδοχεία, με όλα τα έξοδα πληρωμένα, η δουλειά του τρώει όλον του τον χρόνο. Σε αυτές τις λίγες ώρες που μένουν για τον εαυτό του νιώθει τελείως αποξενωμένος, δεν μπορεί να κάνει σταθερούς φίλους και δεν μπορεί να διαχειριστεί την απόρριψη από τον σύντροφό του τον Έρικ.
Ο Έρικ, στον αντίποδα του Στάθη, είναι ένας άντρας προερχόμενος από πλούσια οικογένεια που επιλέγει να ζει κάνοντας εθελοντισμό σε διάφορες περιοχές του πλανήτη, χωρίς να δίνει καμία σημασία στα λεφτά. Η σχέση τους μοιάζει εντελώς μονόπλευρη, ο Στάθης θα έκανε τα πάντα για κείνον, ο Έρικ πάλι μάλλον δεν.
Ο Στάθης είναι χωρίς σπίτι, χωρίς σταθερά, χωρίς έρεισμα, βιώνει την ερωτική απόρριψη, ενώ ταυτόχρονα στα πόδια του ανοίγεται ένα ατελείωτο πάρτυ, ποτό, ξενύχτι, ναρκωτικά, σεξ. Βυθίζεται σε αυτό, στην αρχή περνά καλά με την χαρά του νεοφώτιστου κι έπειτα σιγά σιγά αρχίζει να αυτοκαταστρέφεται. Μέχρι να βρει πάλι, μια – παράδοξη βεβαίως- άγκυρα.
Το μυθιστόρημα είναι γρήγορο, με τολμηρή γενναία γραφή, καθαρή ματιά. Η πρωτοπρόσωπη αφήγηση του Πάππου βοηθάει έτσι ώστε ο Στάθης να είναι ένας αληθινός χαρακτήρας. Ενώ ο τρόπος που χειρίζεται το θέμα της ομοφυλοφιλίας του ήρωα του, ανοιχτά, χωρίς να γίνει κανένα άουτινγκ, ως μέρος μιας νέας άποψης για τη σεξουαλικότητα, όπου τίποτα δεν ξεχωρίζει κι όλα είναι πιθανά και απλά, μου έδωσε ελπίδα· ίσως κάποτε κι εδώ, σε αυτό το θέμα, θα έχουμε μια κοινωνία τόσο απελευθερωμένη.
Ξεχωρίζουν οι σεξουαλικές σκηνές, αν κι εμένα περισσότερο από όλες μου άρεσε εκείνη που δεν προέκυψε από ερωτική καύλα αλλά από αγάπη. Στην τελική, πέρα από το θέμα της ταυτότητας του Στάθη- που αφορά όλους τους ανθρώπους που μπήκαν σε αυτή την κρεατομηχανή της αγοράς, αλλά και όλους τους μετανάστες- το θέμα του βιβλίου είναι η αγάπη. Μόνο μέσω αυτής μπορείς να βρεις πού πραγματικά ανήκεις.
"Το Hotel Living είναι ο μεγάλος Γκάτσμπυ των καιρών μας", έγραψε ο Michael Cunnihham, "αν ζούσε ο Τρόλοπ, με τα ίδια υλικά θα έγραφε το The way we live now", έγραψε ο Edmund White. Εγώ δεν ξέρω αν θα το πήγαινα τόσο μακριά. Ξέρω πως πρόκειται για ένα βιβλίο που σχολιάζει αποτελεσματικά τη ρηχότητα και την επιφανειακή διάσταση της εποχής μας, που κάνει ένα βαθύ πολιτικό σχόλιο, ενώ ταυτόχρονα μπορεί να σατιρίζει με μεγάλη άνεση τον ίδιο του τον εαυτό. Ξέρω και κάτι ακόμα, πως ο Πάππος έχει τα βασικά στοιχεία που χρειάζεται κάθε συγγραφέας για να πει μια ιστορία: σπουδαία αφηγηματική δεξαμενή και εξαιρετική αφηγηματική δεινότητα.
March 26, 2017
Χάλια, αίσχος και αηδία. Τι να πω γι' αυτό το βιβλίο; Ότι δε μου άρεσε καθόλου και με νευρίασε με ποικίλους τρόπους; Ότι δε διαβάζεται επειδή είναι το άκρον άωτο του εξυπνακίστικου γραψίματος; Οι υποσημειώσεις κάτω από όλες σχεδόν τις σελίδες είναι απαραίτητες για να βγάλεις έστω κουτσά στραβά κάποιο νόημα, αλλά δεν είναι ανάγνωση αυτή, είναι στραμπούληγμα εγκεφαλικών κυττάρων. Απορώ με όλους αυτούς που κατάφεραν να το τελειώσουν και τους άρεσε κιόλας. Ενδεχομένως εμένα μου έπεσε βαρύ, ίσως προορίζεται για αναγνώστες πιο μορφωμένους από μένα και με πολύ περισσότερη υπομονή, αλλά μου έδωσε την εντύπωση ότι σνομπάρει τους πάντες και τα πάντα. Ευτυχώς που το είχα αγοράσει με μόνο 5 ευρώ.
April 11, 2018
I enjoyed the first half of this book—until it devolved into something truly awful. Scene after scene of drugs and sex, to no end. Why was the narrator obsessed with his d*ck boyfriend?
It's one thing to be infatuated, etc. at the beginning of a relationship, and even the end, but to learn absolutely nothing after what, five or ten years? Dude has some serious problems; unfortunately ended up continuing ad nauseam. Same with the boring, over-and-over-again descriptions of consulting meetings.
Unbelievable that Michael Cunningham and Edmund White praised this book.
It's one thing to be infatuated, etc. at the beginning of a relationship, and even the end, but to learn absolutely nothing after what, five or ten years? Dude has some serious problems; unfortunately ended up continuing ad nauseam. Same with the boring, over-and-over-again descriptions of consulting meetings.
Unbelievable that Michael Cunningham and Edmund White praised this book.
September 27, 2017
This book gets 3 stars only for its intelligent writing. Quite fascinating in structure but, itchingly difficult in terms of explanatory, business-related terminology.
Seems that everything has to do with the excess of love, drugs, sex and money in this universe. Couldn't really relate with the intensity of that "playground for grown-up boys" but, still it was positively captivating and tight as a story that easily unfolds.
Seems that everything has to do with the excess of love, drugs, sex and money in this universe. Couldn't really relate with the intensity of that "playground for grown-up boys" but, still it was positively captivating and tight as a story that easily unfolds.
July 25, 2015
What a book!
This guy is truly talented. The best book of 2015 in my opinion.
This guy is truly talented. The best book of 2015 in my opinion.
December 24, 2016
4,5 μια τρίχα από το άριστα. Συγκλονιστικό ντεμπούτο.
July 19, 2018
Το βρήκα συγκλονιστικό.Μου παρουσίασε έναν κοσμο άγνωστο σε μένα,μαγικό,επικίνδυνο και σπιντάτο.Σε πολλά σημεία η γραφή ειναι σκληρή,σε άλλα μαλακώνει,δεν έχω λόγια πολλά να πω.
February 4, 2017
This book, for me, was a modern telling of the movie "Wall Street": a young, hotshot consultant makes loads of money while doing some unethical things at the behest of his boss, all the while coming undone by an unstable and unsustainable relationship, drugs, and (most of all) the lifestyle he is forced into because of the nature of his job. As a consultant, he is forced to live for weeks or months in hotels at locations near his clients in the US and Europe. Stathis never gets a chance to live "normally," but instead is always on expense account at the most expensive hotels, having everything taken care of for him, and he therefore is always floating, and never permanent.
This is a book of two halves, which the author kindly demarkated: Before Erik and After Erik. Before Erik is a hard-to-put down story of a man who is trying to do well but never really makes any decisions for himself. He is also addicted to a relationship and a partner which is, at its core, unsustainable. This part of the book was really great and I had a hard time putting it down--I needed to know what the characters were going to do next.
After Erik is Stathis's downward spiral--mentally and physically--after Erik leaves and he cannot deal with the new void in his life. Stathis turns into a self-absorbed coke-head, a most unlikeable person. He surrounds himself with other people just like him, which just feeds his "hotel living" lifestyle. Although he turns things around in the end, the entire "After Erik" evolution of Stathis is so unappealing and unpleasant to experience. I can't decide if I didn't like the book because of it, or if I just really didn't like Stathis turned into so much that it colored my view of the book.
In the end, this is a very well-written, intriguing book which feels more than a little autobiographical. Because of the intimacy the author seems to have with the situations involved, the book has an authenticity and honesty that was really engaging and intriguing.
This is a book of two halves, which the author kindly demarkated: Before Erik and After Erik. Before Erik is a hard-to-put down story of a man who is trying to do well but never really makes any decisions for himself. He is also addicted to a relationship and a partner which is, at its core, unsustainable. This part of the book was really great and I had a hard time putting it down--I needed to know what the characters were going to do next.
After Erik is Stathis's downward spiral--mentally and physically--after Erik leaves and he cannot deal with the new void in his life. Stathis turns into a self-absorbed coke-head, a most unlikeable person. He surrounds himself with other people just like him, which just feeds his "hotel living" lifestyle. Although he turns things around in the end, the entire "After Erik" evolution of Stathis is so unappealing and unpleasant to experience. I can't decide if I didn't like the book because of it, or if I just really didn't like Stathis turned into so much that it colored my view of the book.
In the end, this is a very well-written, intriguing book which feels more than a little autobiographical. Because of the intimacy the author seems to have with the situations involved, the book has an authenticity and honesty that was really engaging and intriguing.
August 27, 2021
Κριτική στα Ελληνικά πιο κάτω...
3+/5
I think this was a very realistic book and gives an accurate portrait of certain situations and types of people before the 2008 financial recession. The problem isn't so much that no one is likeable in the book, but that the descriptions of the whole decadence, the consultan management jargon, the narrator's constant disability to nail down his own identity, his weird obsession with his boyfriend, his downfall in all aspects, the whole shallowness, the bubble that was inevitable to burst not only on finances but on all aspects of life, all these and more, get repetitive and boring after a while.
Of course I wouldn't expect a happy end or a dramatic change of character for the narrator, but I'd like to see what happened next to him. The end of the book left me wondering...
This is one of these books I'm glad I read, but I think one reading was enough.
3+/5
Νομίζω ότι αυτό ήταν ένα πολύ ρεαλιστικό βιβλίο. Ο συγγραφέας σκιαγραφεί ένα ακριβές πορτρέτο ορισμένων καταστάσεων και τύπων ανθρώπων πριν από την οικονομική ύφεση του 2008. Το πρόβλημα δεν είναι τόσο ότι κανείς δεν είναι συμπαθής στο βιβλίο, όσο ότι οι περιγραφές ολόκληρου αυτού του κλίματος, της φούσκας που ήταν βέβαιο ότι κάποια στιγμή θα σκάσει, όχι μόνο στα οικονομικά αλλά γενικότερα σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής, οι περιγραφές της γενικότερης παρακμής, η ορολογία των μανατζαραίων της εποχής που λέγαν πολλές κενές λέξεις και ανούσιες φράσεις, η συνεχής ανικανότητα του αφηγητή να προσδιορίσει επιτέλους τη δική του ταυτότητα, η περίεργη εμμονή του με το "αγόρι" του, η πτώση του από όλες τις απόψεις, η όλη ρηχότητα, όλα αυτά και πολλά άλλα, γίνονται επαναλαμβανόμενα και βαρετά μετά από λίγο.
Φυσικά δεν θα περίμενα ευτυχισμένο τέλος ή δραματική αλλαγή στον χαρακτήρα του αφηγητή, αλλά θα ήθελα να δω τι του συνέβη στη συνέχεια. Το τέλος του βιβλίου με άφησε να αναρωτιέμαι ...
Ένα από αυτά τα βιβλία που χάρηκα που τα διάβασα, αλλά μάλλον μία φορά είναι αρκετή.
3+/5
I think this was a very realistic book and gives an accurate portrait of certain situations and types of people before the 2008 financial recession. The problem isn't so much that no one is likeable in the book, but that the descriptions of the whole decadence, the consultan management jargon, the narrator's constant disability to nail down his own identity, his weird obsession with his boyfriend, his downfall in all aspects, the whole shallowness, the bubble that was inevitable to burst not only on finances but on all aspects of life, all these and more, get repetitive and boring after a while.
Of course I wouldn't expect a happy end or a dramatic change of character for the narrator, but I'd like to see what happened next to him. The end of the book left me wondering...
This is one of these books I'm glad I read, but I think one reading was enough.
3+/5
Νομίζω ότι αυτό ήταν ένα πολύ ρεαλιστικό βιβλίο. Ο συγγραφέας σκιαγραφεί ένα ακριβές πορτρέτο ορισμένων καταστάσεων και τύπων ανθρώπων πριν από την οικονομική ύφεση του 2008. Το πρόβλημα δεν είναι τόσο ότι κανείς δεν είναι συμπαθής στο βιβλίο, όσο ότι οι περιγραφές ολόκληρου αυτού του κλίματος, της φούσκας που ήταν βέβαιο ότι κάποια στιγμή θα σκάσει, όχι μόνο στα οικονομικά αλλά γενικότερα σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής, οι περιγραφές της γενικότερης παρακμής, η ορολογία των μανατζαραίων της εποχής που λέγαν πολλές κενές λέξεις και ανούσιες φράσεις, η συνεχής ανικανότητα του αφηγητή να προσδιορίσει επιτέλους τη δική του ταυτότητα, η περίεργη εμμονή του με το "αγόρι" του, η πτώση του από όλες τις απόψεις, η όλη ρηχότητα, όλα αυτά και πολλά άλλα, γίνονται επαναλαμβανόμενα και βαρετά μετά από λίγο.
Φυσικά δεν θα περίμενα ευτυχισμένο τέλος ή δραματική αλλαγή στον χαρακτήρα του αφηγητή, αλλά θα ήθελα να δω τι του συνέβη στη συνέχεια. Το τέλος του βιβλίου με άφησε να αναρωτιέμαι ...
Ένα από αυτά τα βιβλία που χάρηκα που τα διάβασα, αλλά μάλλον μία φορά είναι αρκετή.
June 25, 2019
This is a stunning debut novel from Ioannis Pappos and, admittedly, one of my favourite books of the decade. With lighting-quick wit, Pappos dissects the 'too-busy-to-breathe' corporate lifestyle adopted by protagonist Stathis Rakis and sifts out the underlying moments that turn us from the person we thought we were to the person we never thought we'd become. A hauntingly honest depiction of the 21st century career climber gone amok amidst expectation, drugs, sex, money and, most importantly, heartbreak. The book speaks to anyone who has felt the swallowing hollowness of white collar confinement, the putrid revulsion of popular culture and the sticky distaste toward an increasingly immoral society. But if thats too much for you, its a sexy, cocktail-ambien-fuelled story that makes you feel dirty, guilty, wicked and vengeful all at once with no shortage of spaces to climax. This book is unquestionably entertaining for all and should be a reminder to our over-connected selves to slow down, take a deep breath and enjoy the ride.
January 2, 2017
Το «Hotel Living» αποτελεί το συγγραφικό ντεμπούτο του κύριου Ιωάννη Πάππου στο χώρο τόσο της ελληνικής, όσο και της ξένης πεζογραφίας αφού το βιβλίο του κυκλοφόρησε πρώτα στα αγγλικά στην Νέα Υόρκη και στη συνέχεια μεταφράστηκε στα ελληνικά και κυκλοφόρησε από τον Εκδοτικός Οργανισμός Λιβάνη.
Πρόκειται για ένα συναρπαστικά δυνατό λογοτεχνικό ξεκίνημα που μόνο θετικά μπορεί να προδιαθέσει τον αναγνώστη για την πορεία και την συγγραφική εξέλιξη του κύριου Πάππου τα επόμενα χρόνια.
Ο αναγνώστης παρακολουθεί τη ζωή του Στάθη Ρακή, ενός ευφυούς νέου οι επιθυμίες και τα όνειρα του οποίου δεν χωρούν στον ελλαδικό χώρο και συγκεκριμένα στο Τρικέρι Μαγνησίας από το οποίο κατάγεται. Καθοδηγούμενος έτσι τόσο από τα όνειρα και τις φιλοδοξίες του, όσο και από την εσωτερική του ανάγκη να απομακρυνθεί από τα πάτρια εδάφη τα οποία τον “πλακώνουν” και ασφυκτιά, ο Στάθης θα βρεθεί στις ΗΠΑ και συγκεκριμένα στην Καλιφόρνια όπου θα εργαστεί αρχικά ως προγραμματιστής στην Σίλικον Βάλεϊ.
Από τη Σίλικον Βάλεϊ στην Ευρώπη όπου θα φοιτήσει στο EBS με σκοπό να υλοποιήσει το όνειρο του να γίνει ΜΒΑ. Εκεί θα συναναστραφεί με πρόσωπα υψηλού κοινωνικού επιπέδου προερχόμενα από σημαντικές οικογένειες. Πλάι τους θα υιοθετήσει νέους τρόπους συμπεριφοράς, ενώ κατά την διάρκεια της παραμονής του εκεί θα πραγματοποιήσει την σημαντικότερη γνωριμία της ζωής του...
Ο συγγραφέας δημιουργεί ένα γοητευτικό μυθιστόρημα, μυθιστόρημα ιδιαίτερο και ίσως λιγάκι τολμηρό τουλάχιστον για τα δικά μας ελληνικά δεδομένα.
Ένα μυθιστόρημα πλούσιο σε αντιθέσεις!
Αντιθέσεις κοινωνικές, πολιτικές, πολιτισμικές, συναισθηματικές... Αντιθέσεις σκέψεων, συμπεριφορών, καθημερινοτήτων... Αντιθέσεις που προσδίδουν στο βιβλίο ένταση και δυναμική και ντύνουν το κείμενο με τεράστιο αναγνωστικό ενδιαφέρον, το οποίο μαγνητίζει κάθε αναγνώστη και τον κρατά “αιχμάλωτο” μέσα στις σελίδες του βιβλίου μέχρι να οδηγηθεί στο τέλος.
Σε αυτό βέβαια συνδράμει και η σφιχτή, καλοχτισμένη, γεμάτη με εξελίξεις πλοκή, αλλά και ο γρήγορος ρυθμός εξιστόρησης κι εναλλαγής των καταστάσεων που πλήττουν την καθημερινότητα του Στάθη.
Ο συγγραφέας κύριος Ιωάννης Πάππος με πρωτοπρόσωπη κι αρκετά αποστασιοποιημένη αφήγηση , αφήγηση πραγματικά ωμή, καθαρά προφορική μα καθόλου επιτηδευμένη μας εξιστορεί την πορεία που ακολουθεί η ζωή του πρωταγωνιστή.
Εκείνος στέκεται σε μια γωνιά και μας καθιστά κοινωνούς της ζωής του. Μοιράζεται μαζί μας κομμάτια της σκέψης και των συναισθημάτων του, δίχως να κρίνει... Δίχως να σχολιάζει ή να δικαιολογεί...
Αφήνει κάθε πράξη, κάθε σκέψη και κάθε συναίσθημα να μιλήσει στον αναγνώστη και να δικαιολογήσει την ύπαρξη του στις σελίδες του βιβλίου μέσα από τα γεγονότα που περιγράφονται σε αυτό.
Το «Hotel Living» είναι ένα μυθιστόρημα που συναρπάζει για τον αυθορμητισμό και τον αυθεντικό του χαρακτήρα!
Μπορεί αρχικά να σοκάρει κάποιους αναγνώστες γιατί επιδερμικά αποτελεί ένα σκληρό βιβλίο που χαρακτηρίζεται για το ρεαλισμό και την ωμότητα με τα οποία είναι γραμμένο και που μπορεί σε κάποια σημεία να αγγίζει τα όρια του κυνισμού.
Ωστόσο, στην πραγματικότητα είναι ένα τόσο γλυκό και τρυφερό μυθιστόρημα που δεν υπάρχει πιθανότητα να μην καλλιεργήσει στον αναγνώστη αισθήματα κατανόησης και σπλαχνικότατος ως προς τον Στάθη.
Προσωπικά ο Στάθης ως πρωταγωνιστής ήταν ένας ήρωας που με συγκίνησε...
Ένας ήρωας που σκάλισε με την ύπαρξη του την ψυχή μου και άφησε για πάντα το αποτύπωμα του!
Ήταν ένας ήρωας ανέστιος που ζούσε με την επιτακτική ανάγκη να αγαπήσει και να αγαπηθεί, ανάγκη που τον έτρωγε όπως το σαράκι το ξύλο...
Ανάγκη που αγωνίστηκε πολύ για να την ικανοποιήσει…
Προσπάθησε υπερπηδώντας τις όποιες σημαντικές αντιθέσεις να οικοδομήσει μία ζωή που να κατοικεί μέσα της η ευτυχία στο πλευρό του Έρικ!
Την προσπάθεια του αυτή θα μπορούσα να την χαρακτηρίσω ως έναν ατέρμονο αγώνα επιβίωσης του έρωτα τους μέσα σε έναν σαθρό και σκληρό κόσμο, κόσμο συστηματοποιημένο και πλούσιο σε αντίθετες στάσεις ζωής.
Ήταν ένας ήρωα φαινομενικά δυναμικός με απαράμιλλη αυτοπεποίθηση τουλάχιστον όσον αφορά το κομμάτι της δουλειάς.
Κατά βάθος όμως τόσο ανασφαλής και φοβισμένος που δεν μπορείς να μην απλώσεις τα χεριά και να τον αφήσεις να κουρνιάσει σε μια γωνιά της αναγνωστικής σου ύπαρξης!
Παράλληλα με την εξιστόρηση της σχέσης του Στάθη και του Έρικ, η οποία αργοσβήνει και διαμελίζει την ψυχή του Στάθη, ο κύριος Πάππος μας παρουσιάζει με τρόπο λεπτομερή, αρκετά σαφή και αιχμηρό τα τεκταινόμενα της εποχής γύρω από τον επιχειρηματικό κόσμο στον οποίο δραστηριοποιείται ο Στάθης.
Έναν κόσμο ρευστό κι απάνθρωπα σκληρό γεμάτο ίντριγκες, προδοσίες, πισώπλατα μαχαιρώματα και αναπάντεχες εξελίξεις που κατευθύνουν τον ρου της οικονομίας…
Έναν κόσμο βουλιαγμένο στα λιμνάζοντα νερά της ανηθικότητας που παραπαίει ανάμεσα στις αλόγιστες πολυτελείς σπατάλες, την κατάχρηση ουσιών, αλκόολ, την κατάχρηση εξουσίας αλλά και την κρίση της οικονομίας...
Το «Hotel Living» ολοκληρώνοντας είναι ένα μυθιστόρημα εθιστικό που σελίδα τη σελίδα σε μαγεύει και σε εισάγει σε μία πραγματικότητα γρήγορη, σκληρή μα και τρυφερή...Μία πραγματικότητα όπου αναπάντεχες εξελίξεις την σαρώνουν μέχρι και την τελευταία στιγμή…
Μία πραγματικότητα ώμη που όμως ο κύριος Πάππος καταφέρνει μέσω αυτής να ενσταλάξει μέσα σου ανέφελα και με τρόπο άμεσο σπουδαία μηνύματα-διδάγματα για την ζωή, την ευτυχία και την ανθρωπιά!
Πρόκειται για ένα συναρπαστικά δυνατό λογοτεχνικό ξεκίνημα που μόνο θετικά μπορεί να προδιαθέσει τον αναγνώστη για την πορεία και την συγγραφική εξέλιξη του κύριου Πάππου τα επόμενα χρόνια.
Ο αναγνώστης παρακολουθεί τη ζωή του Στάθη Ρακή, ενός ευφυούς νέου οι επιθυμίες και τα όνειρα του οποίου δεν χωρούν στον ελλαδικό χώρο και συγκεκριμένα στο Τρικέρι Μαγνησίας από το οποίο κατάγεται. Καθοδηγούμενος έτσι τόσο από τα όνειρα και τις φιλοδοξίες του, όσο και από την εσωτερική του ανάγκη να απομακρυνθεί από τα πάτρια εδάφη τα οποία τον “πλακώνουν” και ασφυκτιά, ο Στάθης θα βρεθεί στις ΗΠΑ και συγκεκριμένα στην Καλιφόρνια όπου θα εργαστεί αρχικά ως προγραμματιστής στην Σίλικον Βάλεϊ.
Από τη Σίλικον Βάλεϊ στην Ευρώπη όπου θα φοιτήσει στο EBS με σκοπό να υλοποιήσει το όνειρο του να γίνει ΜΒΑ. Εκεί θα συναναστραφεί με πρόσωπα υψηλού κοινωνικού επιπέδου προερχόμενα από σημαντικές οικογένειες. Πλάι τους θα υιοθετήσει νέους τρόπους συμπεριφοράς, ενώ κατά την διάρκεια της παραμονής του εκεί θα πραγματοποιήσει την σημαντικότερη γνωριμία της ζωής του...
Ο συγγραφέας δημιουργεί ένα γοητευτικό μυθιστόρημα, μυθιστόρημα ιδιαίτερο και ίσως λιγάκι τολμηρό τουλάχιστον για τα δικά μας ελληνικά δεδομένα.
Ένα μυθιστόρημα πλούσιο σε αντιθέσεις!
Αντιθέσεις κοινωνικές, πολιτικές, πολιτισμικές, συναισθηματικές... Αντιθέσεις σκέψεων, συμπεριφορών, καθημερινοτήτων... Αντιθέσεις που προσδίδουν στο βιβλίο ένταση και δυναμική και ντύνουν το κείμενο με τεράστιο αναγνωστικό ενδιαφέρον, το οποίο μαγνητίζει κάθε αναγνώστη και τον κρατά “αιχμάλωτο” μέσα στις σελίδες του βιβλίου μέχρι να οδηγηθεί στο τέλος.
Σε αυτό βέβαια συνδράμει και η σφιχτή, καλοχτισμένη, γεμάτη με εξελίξεις πλοκή, αλλά και ο γρήγορος ρυθμός εξιστόρησης κι εναλλαγής των καταστάσεων που πλήττουν την καθημερινότητα του Στάθη.
Ο συγγραφέας κύριος Ιωάννης Πάππος με πρωτοπρόσωπη κι αρκετά αποστασιοποιημένη αφήγηση , αφήγηση πραγματικά ωμή, καθαρά προφορική μα καθόλου επιτηδευμένη μας εξιστορεί την πορεία που ακολουθεί η ζωή του πρωταγωνιστή.
Εκείνος στέκεται σε μια γωνιά και μας καθιστά κοινωνούς της ζωής του. Μοιράζεται μαζί μας κομμάτια της σκέψης και των συναισθημάτων του, δίχως να κρίνει... Δίχως να σχολιάζει ή να δικαιολογεί...
Αφήνει κάθε πράξη, κάθε σκέψη και κάθε συναίσθημα να μιλήσει στον αναγνώστη και να δικαιολογήσει την ύπαρξη του στις σελίδες του βιβλίου μέσα από τα γεγονότα που περιγράφονται σε αυτό.
Το «Hotel Living» είναι ένα μυθιστόρημα που συναρπάζει για τον αυθορμητισμό και τον αυθεντικό του χαρακτήρα!
Μπορεί αρχικά να σοκάρει κάποιους αναγνώστες γιατί επιδερμικά αποτελεί ένα σκληρό βιβλίο που χαρακτηρίζεται για το ρεαλισμό και την ωμότητα με τα οποία είναι γραμμένο και που μπορεί σε κάποια σημεία να αγγίζει τα όρια του κυνισμού.
Ωστόσο, στην πραγματικότητα είναι ένα τόσο γλυκό και τρυφερό μυθιστόρημα που δεν υπάρχει πιθανότητα να μην καλλιεργήσει στον αναγνώστη αισθήματα κατανόησης και σπλαχνικότατος ως προς τον Στάθη.
Προσωπικά ο Στάθης ως πρωταγωνιστής ήταν ένας ήρωας που με συγκίνησε...
Ένας ήρωας που σκάλισε με την ύπαρξη του την ψυχή μου και άφησε για πάντα το αποτύπωμα του!
Ήταν ένας ήρωας ανέστιος που ζούσε με την επιτακτική ανάγκη να αγαπήσει και να αγαπηθεί, ανάγκη που τον έτρωγε όπως το σαράκι το ξύλο...
Ανάγκη που αγωνίστηκε πολύ για να την ικανοποιήσει…
Προσπάθησε υπερπηδώντας τις όποιες σημαντικές αντιθέσεις να οικοδομήσει μία ζωή που να κατοικεί μέσα της η ευτυχία στο πλευρό του Έρικ!
Την προσπάθεια του αυτή θα μπορούσα να την χαρακτηρίσω ως έναν ατέρμονο αγώνα επιβίωσης του έρωτα τους μέσα σε έναν σαθρό και σκληρό κόσμο, κόσμο συστηματοποιημένο και πλούσιο σε αντίθετες στάσεις ζωής.
Ήταν ένας ήρωα φαινομενικά δυναμικός με απαράμιλλη αυτοπεποίθηση τουλάχιστον όσον αφορά το κομμάτι της δουλειάς.
Κατά βάθος όμως τόσο ανασφαλής και φοβισμένος που δεν μπορείς να μην απλώσεις τα χεριά και να τον αφήσεις να κουρνιάσει σε μια γωνιά της αναγνωστικής σου ύπαρξης!
Παράλληλα με την εξιστόρηση της σχέσης του Στάθη και του Έρικ, η οποία αργοσβήνει και διαμελίζει την ψυχή του Στάθη, ο κύριος Πάππος μας παρουσιάζει με τρόπο λεπτομερή, αρκετά σαφή και αιχμηρό τα τεκταινόμενα της εποχής γύρω από τον επιχειρηματικό κόσμο στον οποίο δραστηριοποιείται ο Στάθης.
Έναν κόσμο ρευστό κι απάνθρωπα σκληρό γεμάτο ίντριγκες, προδοσίες, πισώπλατα μαχαιρώματα και αναπάντεχες εξελίξεις που κατευθύνουν τον ρου της οικονομίας…
Έναν κόσμο βουλιαγμένο στα λιμνάζοντα νερά της ανηθικότητας που παραπαίει ανάμεσα στις αλόγιστες πολυτελείς σπατάλες, την κατάχρηση ουσιών, αλκόολ, την κατάχρηση εξουσίας αλλά και την κρίση της οικονομίας...
Το «Hotel Living» ολοκληρώνοντας είναι ένα μυθιστόρημα εθιστικό που σελίδα τη σελίδα σε μαγεύει και σε εισάγει σε μία πραγματικότητα γρήγορη, σκληρή μα και τρυφερή...Μία πραγματικότητα όπου αναπάντεχες εξελίξεις την σαρώνουν μέχρι και την τελευταία στιγμή…
Μία πραγματικότητα ώμη που όμως ο κύριος Πάππος καταφέρνει μέσω αυτής να ενσταλάξει μέσα σου ανέφελα και με τρόπο άμεσο σπουδαία μηνύματα-διδάγματα για την ζωή, την ευτυχία και την ανθρωπιά!
May 29, 2019
I really couldn't put this book down. It paints a realistic picture of life with all the trouble and turmoils each and everyone of us faces, some more than others. I loved the character development and writing style of this author and I would 100% recommend.
June 12, 2019
I didn't like this book not because of the writing but because I could not get into the story. A totally self absorbed main character and his over the top lifestyle. There was not a redeeming character in the whole story.
September 10, 2017
I was skeptical about reading this book and it amazed me! Excellent writing and a story as sinful as hell...a must read!
March 31, 2019
Did not care for this book.
Read
May 31, 2020I confess, I couldn't finish this book. The main character portrayed a world so alien, I couldn't get inside him and nor did I want to.
Read
June 7, 2020Meh. "Queer" lit that includes financial consulting (or something) pre-Recession. Met the author, told him I could tell the female characters had been written by a man.
March 13, 2021
This book exceeded my expectations to be honest. 3.5/5
Displaying 1 - 30 of 47 reviews