Η ερμηνευτική ήταν άλλοτε ένα απλό σύστημα κανόνων και μια βεβαιότητα για τη σταθερότητα και μοναδικότητα του νοήματος· σήμερα είναι μια θεωρία της κατανόησης και ένας προβληματισμός για τη σχετικότητα του νοήματος. Ωστόσο, η ιστορικότητα της κατανόησης που αποτελεί σήμερα τη φιλοσοφική και επιστημολογική βάση των ερμηνευτικών θεωριών δεν είναι μια πρωτοτυπία του δεύτερου μισού του 20ού αιώνα. Άλλοτε ρητά και άλλοτε άρρητα παρακολουθεί από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα όλη την πορεία της ερμηνευτικής ως το μοναδικό της διακύβευμα. Το εγχείρημα της μελέτης αυτής είναι κριτικό. Στοχεύει να αναδείξει το καινούργιο μέσα στο παλιό, αυτή την αναστοχαστική κυκλικότητα της πορείας της ερμηνευτικής: η σχετικότητα του νοήματος των λογοτεχνικών κειμένων, που έγινε συνείδηση στα μέσα του τελευταίου αιώνα προκαλώντας τον κλονισμό της βεβαιότητας και την πολυμορφία των ερμηνευτικών προσεγγίσεων, είναι κάτι που είχε τεθεί εξαρχής. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)
Η Άννα Τζούμα είναι ομότιμη καθηγήτρια Θεωρίας Λογοτεχνίας στο Τμήμα Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Τα επιστημονικά της ενδιαφέροντα εστιάζονται κυρίως στο χώρο της Κοινωνιοσημειωτικής, της Αφηγηματολογίας και της Ερμηνευτικής. Υποστηρίζει τη σύζευξη της Θεωρίας της Λογοτεχνίας με την Πολιτισμική Κριτική και τα ερευνητικά ζητήματα που την απασχολούν είναι η κατασκευή του έθνους, των πολιτισμικών και εθνικών ταυτοτήτων και του λογοτεχνικού κανόνα. Διηύθυνε τη σειρά «Θεωρία, Μεθοδολογία, Κριτική» στις εκδόσεις Μεταίχμιο. Έχει κάνει τη μεταφραστική και φιλολογική επιμέλεια σε πολλές ελληνικές μεταφράσεις ξένων θεωρητικών της λογοτεχνίας (Todorov, Compagnon, Eagleton, Culler κλπ). Έχει δημοσιεύσει μελέτες και άρθρα σε επιστημονικά περιοδικά στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Έχει προσκληθεί και έχει δώσει διαλέξεις σε πολλά ευρωπαϊκά Πανεπιστήμια (Sorbonne, Cambridge, Oxford, Comlutense, Salamanka, Padova, Βιέννη κ.ά.).