Filosofische wandelingen: denken over binnen en buiten door de eeuwen heen. Binnen en buiten zijn meer gescheiden dan ooit. Buiten is bovendien niet zomaar 'natuur en landschap', het is een voortzetting van de moderne organisatie met andere middelen. Al wandelend kunnen we de grenzen tussen de binnen- en buitensferen verkennen en de tegenstelling verzachten.
In deze filosofische wandelgids neemt Eric Brinckmann de lezer mee naar buiten. Hij koppelt tien uiteenlopende Nederlandse landschappen aan historische thema's en laat zien hoe het denken zich in de loop der eeuwen heeft verhouden tot de ruimte van de stad, natuur en landschap.
Een erg interessant boek dat je doet stilstaan tijde immens grote invloed die de mens heeft (gehad) op het landschap, op de aarde. Volgens mij komen we er nu langzamerhand achter dat de natuur sterker is dan wij, dat er geen tegenstelling is tussen de natuur en wij, dit boek illustreert dat heel mooi. Wij zijn bang voor 'The beyond', terwijl we zelf natuurlijk net zo goed tot die Beyond behoren. Als ik voortaan langs te Enkele en de Dubbele Wiericke rijd, zal ik beseffen dat de Nederlander in het hokje van de controlerende militair is geduwd en dat het heel moeilijk is daaruit te komen. Als je wandelt en om je heenkijkt, beseft dat jij de enige bent die de groende duinvallei ziet, dan lukt het een beetje. Klinkt allemaal heel vaag, als je het boek gelezen hebt, begrijp je het gewoon.
In tien wandelingen doorloop je zowat de geschiedenis van de filosofie aan de hand van de relatie tot het landschap. Maar een filosofie boek heeft natuurlijk een concept, in dit geval de horizontale en verticale assen. Van binnen naar buiten, en van bodem naar boven. Ik zat er wat mee, het voelde zo rigide. Maar blijf lezen want juist in het laatste deel wordt aan de hand van de Chinese filosofie de eenheid gezocht en het schema overhoop gegooid. Een boeiend boek, waar je je bescheiden bij voelt doordat er zoveel kennis is die je niet weer maar naar verlangd.