What do you think?
Rate this book
30 messteken
Het is de nachtmerrie van alle ouders: je kind verliezen. Het overkwam Rob Stoker in werkelijkheid. Zijn dochter Kim werd door haar vriend Arjan op gruwelijke wijze vermoord. In een niets verhullend verhaal beschrijft hij de hel waar hij en zijn gezin doorheen zijn gegaan in de drie jaar volgend op de moord. In het openhartige boek 30 messteken beschrijft Rob Stoker de verwarring, het verdriet en de woede na de moord en de toenemende frustratie tijdens de rechtsgang. 'Tijdens de zitting zou ik als enige in de zaal zitten, terwijl mijn familie achter het glas moest plaatsnemen. Op de publieke tribune, waar dus ook de familie en vrienden van Arjan zouden zitten. Ik vond het een afschuwelijke gedachte dat ik tijdens de verhoren waar de meest gruwelijke details aan bod zouden komen, niet naast mijn vrouw en kinderen kon zitten. Ik zou dus zelf geen steun kunnen krijgen, maar wat ik nog erger vond, ik zou ook niet mijn dochter of zoon even kunnen vasthouden als het zwaar zou worden. En dat het zwaar zou worden, hadden we inmiddels wel in de smiezen.' In hoeverre overschaduwt de rouw over zijn dochter zijn eigen relatie, hoe functioneer je nog als docent? Hoe blijf je overeind als vader van je andere twee kinderen? Het zijn deze grote vragen waar Rob Stoker op een eerlijke manier over schrijft. Rauw, schokkend en liefdevol.
- GenresTrue Crime
128 pages, Paperback
First published April 4, 2016
41 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 14 of 14 reviews
November 6, 2022
Ik heb gisteren de documentaire over de moord op Rob zijn dochter gezien en daarin komt hij zelf ook aan het woord. Ook werd daarin dit boek genoemd. Omdat het in de onlinebibliotheek zit en het niet zo dik is, besloot ik het meteen te gaan lezen. Er zit veel overlap in met wat in de documentaire verteld is. Toch vind ik het nog steeds een interessant boek om te lezen, omdat Rob op een aantal zaken iets dieper ingaat dan de documentaire. Al zijn er ook dingen die in de documentaire uitgebreider worden belicht dan in dit boek. Zo wordt in de documentaire meer uitgelegd hoe de aanklacht van moord doodslag werd, terwijl Rob in het boek meer verteld over de impact op zijn leven.
October 18, 2016
Heftig en rauw, ik denk dat dat dit boek het beste beschrijft. Ik kan het me niet eens voorstellen.. Verschillende kippenvel momentjes gaven Rob Stoker en zijn familieleden mij, van hoe Els Arjan aansprak tot aan het moment waarop Katja en Rob uit elkaar gaan.
Ik kan eigenlijk alleen maar zeggen dat ik ontzettend veel respect heb voor de manier waarop Rob en zijn naasten hebben gehandeld en om zijn gegaan met de pers en een rechtssysteem waar geen vertrouwen meer in is.
Ik kan eigenlijk alleen maar zeggen dat ik ontzettend veel respect heb voor de manier waarop Rob en zijn naasten hebben gehandeld en om zijn gegaan met de pers en een rechtssysteem waar geen vertrouwen meer in is.
July 22, 2016
Wat kan je over dit boek vertellen?
Het moet vreselijk zijn om als ouder je kind te verliezen door zo een afschuwelijk drama
Dit verhaal is geschreven door de vader van de vermoorde kim stoker
Die door 30 messteken om het leven is gebracht door haar vriend Arjan de Groot
Het verhaal gaat over het hele proces die rob stoker en zn gezin hebben doorgemaakt
Het moet vreselijk zijn om als ouder je kind te verliezen door zo een afschuwelijk drama
Dit verhaal is geschreven door de vader van de vermoorde kim stoker
Die door 30 messteken om het leven is gebracht door haar vriend Arjan de Groot
Het verhaal gaat over het hele proces die rob stoker en zn gezin hebben doorgemaakt
March 5, 2018
Heftig boek, met name het eerste stuk net na de moord op Kim. Vreselijk om te lezen hoe het rechtssysteem werkt in Nederland. :(
June 17, 2016
De grootste nachtmerrie van elke ouder. Diep respect zoals deze vader zijn verdriet verwoord. Hij is eerlijk, rauw en benoemt de dingen zoals hij ze heeft ervaren.
Het boek is een goed voorbeeld van hoe krom ons rechtssysteem is en dat daar weinig van klopt. Dat je als dader bijna meer rechten hebt dan het slachtoffer en de nabestaanden.
In 2021 komt deze dader weer vrij na pas 2/3 van zijn straf te hebben uitgezeten. Alle nabestaanden hebben echter levenslang.
Het boek is een goed voorbeeld van hoe krom ons rechtssysteem is en dat daar weinig van klopt. Dat je als dader bijna meer rechten hebt dan het slachtoffer en de nabestaanden.
In 2021 komt deze dader weer vrij na pas 2/3 van zijn straf te hebben uitgezeten. Alle nabestaanden hebben echter levenslang.
May 18, 2020
Onlangs zag ik een item op tv wat ging over de moordenaar van Kim Stoker. Reden om het boek eens te lezen. Beter laat dan nooit zullen we maar zeggen. Het is een boek dat goed binnenkomt. De vader van Kim heeft het boek geschreven en daarin laat hij al zijn boosheid, verdriet, teleurstelling naar buiten komen.
Zijn dochter Kim wordt dood aangetroffen in haar flat, vermoord door haar partner. Waarom? Kim zou niet duidelijk genoeg in haar antwoordt geweest zijn. Het is niet voor te stellen van de familie van Kim toen voor de kiezen kreeg. Ja je leest het, maar toch. Je voelt hun machteloosheid. Het ongeloof over wat de dader zegt, of juist niet zegt. Hoe de dader met alle zorg omringt wordt en het slachtoffer en de nabestaanden als oud vuil behandeld worden onder andere door het rechtssysteem in Nederland. Je mond valt er spontaan van open.
Rob Stoker beschrijft het allemaal heel open en daardoor voel je de pijn en het verdriet. Door het boek te lezen begin je toch echt wel te twijfelen aan het Nederlandse rechtssysteem. We roepen hier altijd dat we het zo goed voor elkaar hebben. Ja voor sommigen die met de zwaarste vergrijpen en lichtjes vanaf komen, terwijl slachtoffers een nabestaanden levenslang hebben en alles verliezen of dreigen te verliezen.
Het komt inderdaad allemaal erg rauw over. De rauwe werkelijkheid van een familie die gebroken is door het verlies van hun dochter. Dit is weer zo een boek wat eigenlijk helemaal niet zou moeten bestaan.
Zijn dochter Kim wordt dood aangetroffen in haar flat, vermoord door haar partner. Waarom? Kim zou niet duidelijk genoeg in haar antwoordt geweest zijn. Het is niet voor te stellen van de familie van Kim toen voor de kiezen kreeg. Ja je leest het, maar toch. Je voelt hun machteloosheid. Het ongeloof over wat de dader zegt, of juist niet zegt. Hoe de dader met alle zorg omringt wordt en het slachtoffer en de nabestaanden als oud vuil behandeld worden onder andere door het rechtssysteem in Nederland. Je mond valt er spontaan van open.
Rob Stoker beschrijft het allemaal heel open en daardoor voel je de pijn en het verdriet. Door het boek te lezen begin je toch echt wel te twijfelen aan het Nederlandse rechtssysteem. We roepen hier altijd dat we het zo goed voor elkaar hebben. Ja voor sommigen die met de zwaarste vergrijpen en lichtjes vanaf komen, terwijl slachtoffers een nabestaanden levenslang hebben en alles verliezen of dreigen te verliezen.
Het komt inderdaad allemaal erg rauw over. De rauwe werkelijkheid van een familie die gebroken is door het verlies van hun dochter. Dit is weer zo een boek wat eigenlijk helemaal niet zou moeten bestaan.
February 15, 2020
Dit boek vertelt het trieste einde van de dochter van Stoker. De schrijfstijl zou wat beter gekund. Verder duidelijk dat de vader echt vanuit zijn emoties en perspectief de gebeurtenissen heeft beschreven. De frustratie is invoelbaar, er zijn geen woorden om te beschrijven hoe gruwelijk het moet zijn als je eigen dochter vermoord wordt.
February 11, 2025
Rob Stoker neemt je in dit boek mee in zijn beleving van de moord op zijn dochter. Zonder al te veel gruwelijke details voel je de pijn die deze man voelt.
Het boek bevat (slechts) 100 pagina’s, maar het voelt alsof hij tegenover je zit en het verhaal aan je vertelt. Erg goed geschreven!
Het boek bevat (slechts) 100 pagina’s, maar het voelt alsof hij tegenover je zit en het verhaal aan je vertelt. Erg goed geschreven!
November 3, 2016
Ongenuanceerd en rauw, maar ook heel eerlijk en cynisch. Heel pijnlijk hoe het Nederlands rechtssysteem omgaat met nabestaanden en slachtoffers.
October 28, 2025
“Ik zal zien hoe het gaat in de toekomst. In het verleden gebeurt niets meer en wat gaat komen weet niemand, er is alleen het nu.”
Geschreven vanuit de point of view van een vader dat een helse ellende heeft weten te doorstaan toen hij zijn dochter verloor op een walgelijk zieke manier.
Hij beschrijft zijn rouw (met alle ‘merde’ dat hij nog had te verduren) en de hele emotionele rollercoaster waarin hij zich bevindt. Cru en recht voor de raap.
Geschreven vanuit de point of view van een vader dat een helse ellende heeft weten te doorstaan toen hij zijn dochter verloor op een walgelijk zieke manier.
Hij beschrijft zijn rouw (met alle ‘merde’ dat hij nog had te verduren) en de hele emotionele rollercoaster waarin hij zich bevindt. Cru en recht voor de raap.
January 18, 2018
In 1 ruk uitgelezen! Buiten het feit dat Rob schrijft over de tragische dood van zijn dochter, laat hij duidelijk zien hoe krom ons rechtssysteem is. Je voelt de woede en frustratie van de vader. Ondanks de verschrikkelijke gebeurtenis vind ik het buitengewoon knap dat de vader van het slachtoffer, dit boek zo recht voor zijn raap heeft geschreven. Hoe de nabestaanden nu eigenlijk het achtergebleven slachtoffer zijn en bijna alles verliezen wat iedereen voor lief neemt. Je gezondheid, een baan of je eigen normen en waarden die ineens niets meer waard zijn, zijn daar een paar voorbeelden van. Rob schrijft heel eerlijk en direct. Niets wordt verbloemd of afgezwakt. “What you see is what you get!”
October 2, 2018
Dit is het verhaal over Kim Stoker, het meisje dat in 2013 door haar vriend om het leven werd gebracht.
Op de avond van de moord krijgen Kim en haar vriend woorden over het geflirt van Kim met een vriend van hem. Wanneer later die avond iedereen vertrokken is escaleert dit. De vriend vindt informatie op internet over haar en draait daarna volledig door. Hij pakt een groot mes en hij brengt haar in hun eigen huis op hun eigen bed om het leven met 30 messteken.
Op een van de eerste pagina’s in het boek kwamen de emoties zo genadeloos hard binnen dat ik meteen een soort van weerstand voelde om verder te lezen.
Tegelijkertijd wist ik dat ik dit boek niet voor niets had aangeschaft, want ik wilde weten wat die man er toe had gedreven om zijn eigen vriendin op zo’n gruwelijke wijze om het leven te brengen. Ik wist dus dat ik door moest met lezen, maar ik vroeg me af of ik zoveel verdriet wel aan zou kunnen ook al was het het verdriet van een ander.
De pagina’s die volgden werden, om het heel oneerbiedig te zeggen, niet heel veel beter. Het verhaal was zo beklemmend en kwam zo diep binnen dat het bijna voelde alsof het een stukje van mezelf was. Alsof ik plaatsvervangend kon voelen wat haar vader voelde. Dat is natuurlijk onzin, maar het geeft wel aan met hoeveel gevoel deze vader zijn boek voor haar heeft geschreven.
Op de stukken waar het boek wat lastig te volgen werd (doordat hij beschrijft wat er in de rechtszaal gebeurt of gezegd wordt) benoemd hij het wat helderder in zijn eigen treffende bewoording , zoals hieronder.
De arme jongen had PDD-NOS en als je dat hebt, is het niet leuk als mensen om je heen onduidelijk zijn en dan pak je een mes en vermoord je iemand. Ook is het niet leuk als je je vriendin met 30 messteken overhoop steekt, dan wil je geest daar liever niet meer aan denken en daarom vergeet je het gewoon. Zo bescherm jezelf en dat noem je dan dissociatieve amnesie. Klaar.
Bij sommige van die voorbeelden doet hij dat met enig sarcasme, maar het zijn wel goede vergelijken en zijn boodschap is onmiskenbaar duidelijk. Toch ging hij soms wel iets te ver, maar dat is wel verklaarbaar, want wat moet dit een hel zijn geweest voor ouders en familie.
De gehele rechtsgang tijdens dit proces deed me af en toe letterlijk de wenkbrauwen fronsen. De familie van Kim werd naar mijn mening niet erg serieus genomen, maar de dader kreeg alle hulp om vrijgesproken te worden of op zijn minst zo laag mogelijke gevangenisstraf te krijgen. De reden? Omdat deze beste jongen nog nooit in aanraking was gekomen met justitie gingen ze ervan uit dat hij het waarschijnlijk nooit weer zou doen dus was het niet nodig om de jongens zo zwaar te straffen.
“Ik kan het niet alleen maar gedaan hebben omdat ik “pissig” was, want als dit de reden was, wie zegt dan dat het niet weer gebeurt. Ik zelf zegt nu, het gebeurt nooit weer, maar dat zou ik altijd gezegd hebben, maar het is wel gebeurd. Dus wat was er dan?”
Door het hele boek heen lezen we het immens grote verdriet en de enorme woede die deze man voelde net na de dood van zijn dochter, tijdens het proces, na de uitspraak, tijdens het schrijven van dit boek en nu waarschijnlijk nog altijd voelt.
Het boek 30 messteken schafte ik eigenlijk aan omdat ik wilde gebruiken voor research, maar het greep me al op de eerste pagina. Op een prachtige zomerdag ben ik ‘s ochtends vroeg begonnen met lezen en heb ik het boek niet meer weg gelegd tot het moment dat ik hem uit had.
Dit is het verhaal van de man die niet alleen zijn dochter, maar ook zijn huwelijk, zijn werk en zijn vertrouwen in de rechtsstaat verloor. De moordenaar van Kim Stoker komt hoogstwaarschijnlijk al in 2021 vervroegd vrij. Wat moet je daar nou mee als familie?! En wat moet ik dan zeggen over een boek als deze? Ik vond het leuk om te lezen, slaat kant noch wal. Ik vond het interessant om te lezen, dat in zekere zin wel maar het was ook erg intens. Ik wilde dat ik het niet had gelezen, dan zou dit boek niet een klein deel van zijn noodzaak bij mij hebben achtergelaten. Ik ben blij dat het boek op mijn pad is gekomen, is in dit geval misschien het enige goede wat ik erover kan zeggen.
Ik wil graag eindigen met de woorden waarmee hij zelf zijn boek eindigt, ik vind het zo prachtig gezegd dat ik toch graag wil delen.
“…. ik schrijf omdat ik mijn Kim mis. Misschien is het schrijven het ultieme eerbetoon aan mijn prachtige kind, dat de pech heeft gehad samen te wonen met gestoorde kerel.“
Op de avond van de moord krijgen Kim en haar vriend woorden over het geflirt van Kim met een vriend van hem. Wanneer later die avond iedereen vertrokken is escaleert dit. De vriend vindt informatie op internet over haar en draait daarna volledig door. Hij pakt een groot mes en hij brengt haar in hun eigen huis op hun eigen bed om het leven met 30 messteken.
Op een van de eerste pagina’s in het boek kwamen de emoties zo genadeloos hard binnen dat ik meteen een soort van weerstand voelde om verder te lezen.
Tegelijkertijd wist ik dat ik dit boek niet voor niets had aangeschaft, want ik wilde weten wat die man er toe had gedreven om zijn eigen vriendin op zo’n gruwelijke wijze om het leven te brengen. Ik wist dus dat ik door moest met lezen, maar ik vroeg me af of ik zoveel verdriet wel aan zou kunnen ook al was het het verdriet van een ander.
De pagina’s die volgden werden, om het heel oneerbiedig te zeggen, niet heel veel beter. Het verhaal was zo beklemmend en kwam zo diep binnen dat het bijna voelde alsof het een stukje van mezelf was. Alsof ik plaatsvervangend kon voelen wat haar vader voelde. Dat is natuurlijk onzin, maar het geeft wel aan met hoeveel gevoel deze vader zijn boek voor haar heeft geschreven.
Op de stukken waar het boek wat lastig te volgen werd (doordat hij beschrijft wat er in de rechtszaal gebeurt of gezegd wordt) benoemd hij het wat helderder in zijn eigen treffende bewoording , zoals hieronder.
De arme jongen had PDD-NOS en als je dat hebt, is het niet leuk als mensen om je heen onduidelijk zijn en dan pak je een mes en vermoord je iemand. Ook is het niet leuk als je je vriendin met 30 messteken overhoop steekt, dan wil je geest daar liever niet meer aan denken en daarom vergeet je het gewoon. Zo bescherm jezelf en dat noem je dan dissociatieve amnesie. Klaar.
Bij sommige van die voorbeelden doet hij dat met enig sarcasme, maar het zijn wel goede vergelijken en zijn boodschap is onmiskenbaar duidelijk. Toch ging hij soms wel iets te ver, maar dat is wel verklaarbaar, want wat moet dit een hel zijn geweest voor ouders en familie.
De gehele rechtsgang tijdens dit proces deed me af en toe letterlijk de wenkbrauwen fronsen. De familie van Kim werd naar mijn mening niet erg serieus genomen, maar de dader kreeg alle hulp om vrijgesproken te worden of op zijn minst zo laag mogelijke gevangenisstraf te krijgen. De reden? Omdat deze beste jongen nog nooit in aanraking was gekomen met justitie gingen ze ervan uit dat hij het waarschijnlijk nooit weer zou doen dus was het niet nodig om de jongens zo zwaar te straffen.
“Ik kan het niet alleen maar gedaan hebben omdat ik “pissig” was, want als dit de reden was, wie zegt dan dat het niet weer gebeurt. Ik zelf zegt nu, het gebeurt nooit weer, maar dat zou ik altijd gezegd hebben, maar het is wel gebeurd. Dus wat was er dan?”
Door het hele boek heen lezen we het immens grote verdriet en de enorme woede die deze man voelde net na de dood van zijn dochter, tijdens het proces, na de uitspraak, tijdens het schrijven van dit boek en nu waarschijnlijk nog altijd voelt.
Het boek 30 messteken schafte ik eigenlijk aan omdat ik wilde gebruiken voor research, maar het greep me al op de eerste pagina. Op een prachtige zomerdag ben ik ‘s ochtends vroeg begonnen met lezen en heb ik het boek niet meer weg gelegd tot het moment dat ik hem uit had.
Dit is het verhaal van de man die niet alleen zijn dochter, maar ook zijn huwelijk, zijn werk en zijn vertrouwen in de rechtsstaat verloor. De moordenaar van Kim Stoker komt hoogstwaarschijnlijk al in 2021 vervroegd vrij. Wat moet je daar nou mee als familie?! En wat moet ik dan zeggen over een boek als deze? Ik vond het leuk om te lezen, slaat kant noch wal. Ik vond het interessant om te lezen, dat in zekere zin wel maar het was ook erg intens. Ik wilde dat ik het niet had gelezen, dan zou dit boek niet een klein deel van zijn noodzaak bij mij hebben achtergelaten. Ik ben blij dat het boek op mijn pad is gekomen, is in dit geval misschien het enige goede wat ik erover kan zeggen.
Ik wil graag eindigen met de woorden waarmee hij zelf zijn boek eindigt, ik vind het zo prachtig gezegd dat ik toch graag wil delen.
“…. ik schrijf omdat ik mijn Kim mis. Misschien is het schrijven het ultieme eerbetoon aan mijn prachtige kind, dat de pech heeft gehad samen te wonen met gestoorde kerel.“
February 21, 2017
In één avond uitgelezen. Wat een verhaal, je ergste nachtmerrie word werkelijkheid. Wat een strijd na de moord op je kind.
April 28, 2016
Het is moeilijk te bevatten hoe iemand, na zo'n gruwelijke daad, er in mijn ogen in principe 'makkelijk' mee weg kan komen in het soms kromme rechtssysteem in Nederland. Mijn medeleven gaat uit naar mijn oud-leraar Rob Stoker en zijn familie.
Displaying 1 - 14 of 14 reviews