Dit boek vond ik zeer meeslepend, het verhaal verplichte je om verder te lezen en dat deed ik ook. Lena (hoofdpersonage) maakte wel redelijk wat rare beslissingen , zo vond ik het raar dat ze besloot om met haar vader mee te gaan terwijl ze hem al een zeer lange tijd niet gezien had. Het is vooral een zeer raar verhaal omdat het ook totaal niet realistisch is. Ik bedoel maar een beest die stenen eet? Het is ook een deels romantisch verhaal, Lena die verliefd wordt en zo minder oplet, zo kan de dief meer zijn ding doen. Het verhaal zit ook vol actie, met scenes waar de politie ook een grote rol speelt. De steenvreter is een zeer origineel beest , zo is hij kalm als het donker is en eet hij alles wat hij vind op,vooral veel dingen van steen. Zo at het beest eens een grote brok uit de kade in Rome. De politieinspecteur liet dan Lena en haar vader opnemen door zijn mannen. Ze moesten worden vrijgelaten omdat ze niet echt iets verkeerd hadden gedaan. Later in het verhaal word duidelijk wie de grote dief is die de vele dingen in Rome steelt. Lena ontmoet een oude dame samen met haar geliefde. Ze had er een kort gesprek mee en had later door dat de zoon van het oude dammetje de dief zou zijn. Ze starte met haar vriend de zoektacht, met resultaat. Ik raad het boek zeker en vast aan.