دو ستارهای که دادم خیلی شخصی است. علتش تبادرات و جرقههایی بود که خواندن برخی سطرها در ذهن و دلم به وجود میآورد. اگرنه به نظرم ارزش کتاب همان یک ستاره است. در واقع کتاب خاطرات همسر دکتر حبیبی است. خاطرات که نیست. صرفا یک مصاحبه است شامل چند قاب کوتاه و گذرا و البته درخشان از علی شریعتی، نادر ابراهیمی و مصطفی چمران در نوفل لو شاتو و اوایل جنگ. همیشه دوران پرمخاطرهی نوفل لو شاتو برایم خواندنی بوده. آخرین لحظات پیش از مسخ انقلاب به حکومت. لابد میگویید دارم بیانصافی میکنم. امیدوارم حق با شما باشد...
خاطرات خانم رهیده بهتر از دکتر حبیبی بود. ظاهرا دکتر تمایلی به صحبت نداشته یا حافظه اش یاری نکرده. مجموعا شاید ۱۰ نکته جالب در سراسر کتاب بود. شاید مهم ترین نکته کتاب که البته جدید هم نیست اما تاییدی است بر گفته های قبلی، مخالفت با پیگیری قضیه امام موسی صدر از قم به ویژه دفتر آقای منتظری است. نکات کوتاهی که درباره دکتر شریعتی، شهید چمران و قطب زاده گفته شده هم اهمیت دارند.