Abstract Bar ความจริงเพียวเพียว

by ปอ เปรมสำราญ

เรื่องสั้นขนาดสั้นที่ดำเนินเรื่องด้วยบทสนทนาว่าด้วยความบกพร่องของความสัมพันธ์ที่ยากจะนิยาม นายแบบพาร์ทไทม์กับหญิงสาวไม่สวย ชายหนุ่มผู้บรรเทาทุกข์และให้คำปรึกษา ผู้หญิงที่ทำของสำคัญสูญหาย บาร์เทนเดอร์ประจำบาร์ผู้ผสมเครื่องดื่มนามธรรมอย่างความไว้ใจ ความรัก และความจริง และตัวละครอื่นๆ ที่ต่างดำเนินชีวิตแบบหลงทิศในม่านควันบุหรี่อ้อยอิ่ง

Abstract Bar ความจริงเพียวเพียว เป็นผลงานการเขียนของ ปอ เปรมสำราญ หรือ นัทธมน เปรมสำราญ หญิงสาวซึ่งเกิดในวันศุกร์ของเดือนตุลาคม ปี 1993 ปัจจุบันเป็นนิสิตชั้นปีสุดท้ายที่คณะอักษรศาสตร์ วิชาเอกศิลปการละคร จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ก่อนหน้านั้นเป็นเด็กหญิงที่อ่านทุกอย่าง เริ่มตั้งแต่นิยายรักที่ป้าสะสมไว้เต็มตู้หนังสือ นิตยสารผู้หญิงของแม่ และหนังสือมากมายที่มีอยู่ในห้องสมุดของโรงเรียน โลกการอ่านเปลี่ยนไปเมื่อเข้ามหาวิทยาลัยแล้วได้รู้จักนักเขียนอย่างฟรานซ์ คาฟก้า ซามูเอล เบคเกตต์ และปราบดา หยุ่น เริ่มเขียนบทสนทนาและเรื่องสั้นที่เป็นเรื่องเป็นราวลงในเฟสบุ๊คก็ตอนที่เรียนอยู่ชั้นปีสองและคิดว่าคงเขียนไปเรื่อยๆ ตราบเท่าที่ยังรู้สึกว่าอยากเขียนอยู่ ความมุ่งมั่นตั้งใจในตอนนี้คือการเขียนคิ้วให้ได้เท่ากันในทุกๆ เช้า และหาเลี้ยงตัวเองได้ด้วยการทำสิ่งที่ชอบ

64 pages

Published May 1, 2016

Reviews

[Pawarut Jongsirirag · Rating 3 out of 5]

เป็นบทสนทนาสั้นๆที่จริงเหลือเกิน เราชอบคิดว่าการพูดคุยนี่มันต้องมีประเด็น มีเริ่ม มีจบ เเต่บางครั้งเราก็เเค่อยากจะพูดอะไรเรื่อยเปื่อย เอาสิ่งที่อยู่ข้างในหัวเเปลงมันออกมาเป็นคำพูด เเล้วก็ให้มันมีคนคอยฟังเราบ่นไปเรื่อย ไม่ต้องตอบอะไร ไม่ต้องให้คำตอบอะไร เเค่อยู่ข้างๆตอนเราบ่นไปก็พอ

[Digitaaaa · Rating 4 out of 5]

อ่านแล้วเห็นสีหน้า เห็นอากัปกิริยา เห็นควันบุหรี่ฟุ้งๆ อ่านแล้วอยากนั่งคุย คุยอะไรก็ได้

[top. · Rating 3 out of 5]

บางเรื่องตบหัว บางเรื่องตบหลัง เรื่องสั้นขนาดสั้น (มาก) ถูกจริตในหลายส่วน เหมาะกับวัยรุ่นที่อ่านงานตามสมัยนิยม

[Bewl2P · Rating 5 out of 5]

ต้องคิดตามทุกบท แต่โคตรจริง จริงจนจุก

[Lilweirdp · Rating 4 out of 5]

ไม่คิดว่าจะชอบเรื่องนี้มากพอควรเลยทีเดียว บทสนทนาเป็นธรรมชาติมาก

[Nhischarnun Nunthadsirisorn · Rating 3 out of 5]

บางเรื่องแม่งโคตรใช่.
พออ่านบทสนทนาของ สนพ. แล้วก็แอบขนลุก.
...แต่ว่าแอบอยากให้ยาวกว่านี้
คือรู้สึกว่าจังหวะมันได้แหละ บทสนทนาของแต่ละเรื่องน่ะ
...แต่ว่ามันไม่ทำให้เราจดจำเท่าไหร่
มันกระแทกเราแล้วก็ผ่านไป
ซึ่งไม่ได้หมายความว่ามันไม่ดีนะ
แค่เราอยากให้ยาวกว่านี้
เวลาอ่านจะได้ซึมลึกกว่านี้
ปอ เปรมสำราญ มีแนวการเขียนที่น่าสนใจนะ
ถ้าพัฒนาต่อไปอีกน่าจะมีงานเขียนดี ๆ ออกมามากขึ้น
แต่ก็นั่นแหละ นอกจากเรื่องความสัมพันธ์แล้ว
ชีวิตมนุษย์ก็ยังมีรายละเอียดอื่น ๆ มิติอื่น ๆ อีกมาก
น่าสนใจว่าบทสนทนาของปอ จะพัฒนาไปถึงขั้นที่สื่อสารเรื่องเหล่านั้นได้มากน้อยแค่ไหน.

[Ek Guevara · Rating 4 out of 5]

ชอบ อ่านง่ายเพราะเป็นเรื่องสั้น ๆ ที่เรียงร้อยเข้าด้วยกันโดยบทสนทนามากกว่าคำบรรยาย จับประเด็นได้ดีมาก

[Kornnarong Pakdeepan · Rating 4 out of 5]

อื้มมม รู้สึกเหมือนได้กระทำความหว่องครั้งแรกในชีวิต เพราะเป็นคนไม่ชอบอะไรที่เป็นเรื่องของตัวเองที่ควบคุมไม่ได้ และความเศร้าแม่งก็เป็นหนึ่งในอารมณ์ที่แทบควบคุมไม่ได้เลย อ่านจบแล้วรู้สึกมึน ๆ งง ๆ กับความรู้สึกตัวเอง แต่ชอบนะ

นี่กูรีวิวอะไรวะเนี่ย

[รพีพัฒน์ อิงคสิทธิ์ · Rating 4 out of 5]

ผมนั่งในบาร์ จับจ้องเครื่องดื่มหลากสี

วันนี้ผมไม่ต้องการความรัก ความเข้าใจ ความห่วงใจ แต่สิ่งที่ผมต้องการคือความสันโดษ

เมื่อเอ่ยปาก บาร์เทนเดอร์มองหน้าผมงงๆ เดินกลับไปหลังร้าน เช็ดทำความสะอาดขวดเปรอะฝุ่น ผมพยักหน้ายืนยันให้เขาเทความสันโดษเพียวๆ ลงในแก้วทรงสูง

ความเหงาในเมืองเสียงดังเกินไป มันดังจนคลื่นสมองผมแปรปรวนพอๆ กับควันบุหรี่ที่อ้อยอิ่งในที่จอดรถที่ติดป้ายห้ามสูบบุหรี่ บางทีความว้าวุ่นของผมมันคงจะดับได้ด้วยความสันโดษ

[Runz Sama · Rating 5 out of 5]

'Abstract bar:ความจริงเพียวเพียว'
|
เชรดดด อ่านแต่ละตอนด้วยความรู้สึกเหมือนโดนจี้ใจดำ..55555555
ไม่อยากจะสาธยายมากเลย แต่เห็นด้วยกับ คุณ'S' ในพาร์ทหลังเล่ม ที่บอกว่า มันอบอวลด้วยความรู้สึก 'เหงาหยิ่งๆ' .. 5555555 มันใช่เลยยย |
ปล.อิตอนhopelessนี่มัน...ฮะ..ฮะ....

[Tam Sothonprapakonn · Rating 2 out of 5]

เหงา ๆ หยิ่ง ๆ บทสนทนาดึงดูด มีเสน่ห์แบบวัยรุ่นสายอาร์ต (?)

[PKG TRY TO READ · Rating 4 out of 5]

ความพีคแห่งไดอาล็อก

[ฉันอ่านจบแล้ว · Rating 5 out of 5]

Abstract Bar
ความจริงเพียวเพียว
ปอ เปรมสำราญ : เขียน

เย่ในที่สุดก็ได้เวลาเล่มแรกของปีแล้ว เล่มแรกที่ซื้อของปี และเป็นเล่มแรกที่อ่านจบของปี (แต่ไม่ใช่เล่มแรกที่เริ่มอ่านของปีนะ)

เล่มนี้ซื้อเพราะบท Abstract Bar เลย แล้วก็ชอบบท Abstract Bar 1.1 , 1.2 , 1.3 ที่สุดเลยด้วย ชอบบทสนทนาของบาร์เทนเดอร์ แล้วก็ชอบเรื่องสุดท้ายด้วยเพราะตอนจบมันดูแฮปปี้ดี จริงๆ ชอบหลายเรื่องเลย แต่ก็มีสองสามเรื่องที่อ่านแล้วไม่เข้าใจ มัน Abstract จริงๆ ยังเข้าไม่ถึง

เล่มนี้เป็นเรื่องสั้น เนื้อหาเรียบง่ายแต่โดนใจมาก 🤍
ใครที่อินกับเรื่องราวความสัมพันธ์ต้องชอบเหมือนเราแน่ๆ

ชอบแม้กระทั่ง บาง ‘บทสนทนา’ จากสำนักพิมพ์ ของคำว่า
เหงาหยิ่งๆ และถ้าถามว่าคนอ่านอย่างเราอ่านแล้วคิดถึงใคร สำหรับเรา เราคิดถึงแฟน

สุดท้ายชอบแม้กระทั่ง เกี่ยวกับผู้เขียน เพราะเธอเกิดวันศุกร์เหมือนเรา แถมยังเกิดปี 1993 เหมือนเราอีก แต่เธอเด็กกว่าเราหลายเดือนอยู่ แต่ที่ชอบที่สุดของเธอคือ ความมุ่งมั่นตั้งใจของเธอในตอนนี้คือการเขียนคิ้วให้ได้เท่ากันในทุกๆ เช้านั่นแหละ

[Chatarin Inmuang · Rating 3 out of 5]

ความประทับใจของเราในเล่มนี้มีเป็นบางช่วง นอกนั้นส่วนตัวเรายังรู้สึกเฉย ๆ หรือบางเรื่องก็เลื่อนผ่านไปเลย

ไม่ได้บอกว่ามันไม่ดีนะ แต่บางทีมันสั้นจนเรารู้สึกว่าเราอยู่กับตัวละครนั้น ๆ ในระยะเวลาที่เท่ากับการสูบบุหรี่หนึ่งตัว ซึ่งบทสนทนาที่จะนุ่มลึกเมื่อไฟเริ่มจุด ก็อาจจะต้องผ่านไปมากกว่า 1 ดังนั้น มันเลยเป็นความรู้สึกที่ผ่านมาแล้วก็ผ่านไป หากได้ตกตะกอนอะไร หรือได้รับความรู้สึกแบบไหน ก็คงเป็นแค่การมองหาว่าจะมีสิ่งใดในเรื่องที่เป็นเรื่องราวที่คล้ายกับเราบ้าง หรือพวกเขากำลังประสบพบเจออะไรอยู่ ความรู้สึกนั้นมาถึงเรามากน้อยเท่าไร และเราจะรู้สึกยังไงถ้านั่นเป็นชีวิตของเรา

แต่อย่างไรก็ตาม ความงดงามของเรื่องนี้ที่เรายังชอบ คงเป็นบทสนทนาของตัวละครใน Abstract Bar นั่นแหละ

[Atikan · Rating 5 out of 5]

เหมือนมานั่งอยู่ในใจเราเลย
อ่านบางเรื่องแล้วคิดว่าเอาเรื่องเราไปเขียนนะเนี่ย ฮ่าๆๆ

[Aom Parinayawanich · Rating 4 out of 5]

อ่านง่ายเป็นตอนเล็กๆจบ

[Kamolned Inngam]

รักในความไม่เป็นรูปธรรม

[Ma Picesess · Rating 4 out of 5]

นั่งเหม่อพร้อมนึกคิด กลิ่นควันบุหรี่จางๆ ความเหงา เเละความว่างเปล่า คลุ้งในหัว สุดท้ายเเล้วเราก็ยังคงรักตัวเอง

[Araya Pichitkul · Rating 4 out of 5]

ความรักของคนสมัยใหม่? ฉาบฉวย และประชดประชัน

[Jintana · Rating 3 out of 5]

ขอให้ดาวกลางๆไว้ก่อน อ่านอีกสัก 3-4รอบแล้วจะมาเรทใหม่อีกรอบ เพราะตอนนี้โดนมอมเมาด้วยบทสนทนาไปเรียบร้อย

[MAYSAH · Rating 2 out of 5]

ถ้าบอกว่าเป็นเรื่องของเรากับพี่คนนึงก็เชื่อทันที ทั้งบทพูด คาแรคเตอร์ เหตุการณ์ สถานะ มันคือเรื่องราวที่ทับซ้อนเรื่องของเรากับพี่คนนั้นได้อย่างสนิท

[Earn · Rating 5 out of 5]

ถูกถาโถมด้วยบทสนทนาเหงาๆเรียลๆ
ชอบบบบบบบ อิน

[Harperr · Rating 4 out of 5]

รวมเรื่องสั้นขนาดพกพา อ่านจบได้ใน1วัน
เล่มเล็กมากก เนื้อหาไม่ถึง100หน้า ขนาดประมาณ1คืบนิ้วกลางถึงนิ้วโป้ง

ชอบมาก บทสนทนาไหลลื่นดี
มันเรียลมาก คือไม่ได้บรรยายอะไรยาวยืด
กลับทำให้รู้สึกได้ถึงความเหงา ความประชดประชันแบบซ่อนความเปราะบางไว้ ควันบุหรี่กลายเป็นอะไรที่มีเสน่ห์สำหรับคนไม่สูบ
เป็นความรักที่ไม่สมหวัง แต่รู้สึกอิน
ความสัมพันธ์ที่ไม่มีชื่อเรียก
อะไรก็ตาม เขียนถ่ายทอดได้ดีนะ