Sommige mensen menen dat je niet van poezen en van honden tegelijkertijd kunt houden. En Midas Dekkers heeft er nooit een geheim van gemaakt dat de poes een speciale plaats bij hem inneemt. Toch heeft Dekkers in de loop der jaren ook heel wat geschreven over de hond. Van krolse kater tot poedel, van knijpkat tot hot dog, van huistiran tot speurneus: honden en katten staan zij aan zij - en soms recht tegenover elkaar - in Poot & Poes.
Ik heb een paar keer hardop moeten lachen met dit boek en dat is toch wel 5 sterren waard, niet?
Maar ik wil ook graag 5 sterren geven - dat het boek eerlijk gezegd niet echt waard is, net wat te veel - omwille van de vele negatieve recensies die het kreeg zodat het totaal wat in evenwicht komt.( in de aparte publicatie van "poot".) Ik las online en elders recensies en ontdekte dat veel mensen Midas Dekkers een hondenhater noemen omwille van zijn verhalen in dit boek. En ze zijn daar zeer verbolgen over.
Na het boek te hebben gelezen, kan ik alleen maar concluderen dat ik rond honden en poezen soortgelijke sentimenten heb dan hij. En noch hij, noch ik zijn hondenhaters. Mensen die dat er in lezen, hebben niet goed opgelet. De schrijver heeft wél een hekel aan hondeneigenaren en dat heb ik eerlijk gezegd vaak ook. Niet allemaal natuurlijk, gelukkig maar. Maar ik begrijp niet hoe je kan beweren van honden te houden om dan een exemplaar aan te schaffen dat gekweekt is op een handicap die het dier in kwestie heel zijn leven doet afzien, of jezelf een dierenvriend te noemen en vervolgens geen oog te hebben voor de veiligheid van mens en dier in de omgeving met bijtincidenten en in extreme gevallen zelfs doden als gevolg. Of te kicken om het aanleren van kunstjes aan een dier. ... Dat is hetgeen ik in zijn verhalen over honden zie terugkomen, geen hondenhaat.
Het boek bestaat uit 2 delen en is samengesteld uit 2 eerder gepubliceerde boeken. Beide delen bevatten korte grappige stukjes over in deel 1 honden en hun eigenaren en over poezen in deel 2. Ze zijn allemaal doortrokken van de typische Middas Dekkerslogica die in al zijn hilariteit toch vaak de vinger op de zere wonde legt.
Triggerwarning: het gaat om een al ouder boek en er wordt nog kwistig met termen en soms ook stereotypen gestrooid die we vandaag gelukkig niet meer tot het normale vocabulair rekenen: het "n"-woord is er daar 1 van.