เพชรพระอุมา เล่ม 1 ตอน ไพรมหากาฬ

เพชรพระอุมา #1

by พนมเทียน

นี่คือเรื่องราวการผจญภัยครั้งใหญ่ เมื่อจอมพราน 'รพินทร์ ไพรวัลย์' รับเป็นมัคคุเทศก์นำทางให้คณะนายจ้าง อันมี ม.ร.ว.เชษฐา วราฤทธิ์, ม.ร.ว.หญิง ดาริน วราฤทธิ์ และ พ.ท.ไชยยันต์ อนันตรัย เพื่อตามหาพรานชดน้องชายที่หายสาบสูญไปกับการแสวงหาขุมทรัพย์พระอุมาเทวี จอมมัคคุเทศก์พร้อมสี่พรานคู่ใจ บุญคำ จัน เกิด เส่ย พาคณถนายจ้างสู่ดินแดนอันไม่เคยปรากฏในภูมิศาสตร์โลก บนเส้นทางดงดิบที่พร้อมจะปลิดชีวิตผู้มาเยือนได้ทุกวินาที กล่าวกันว่า หากขุนเขาพระศิวะมีจริง หากขุมทรัพย์พระอุมา ไม่ใช่เพียงตำนานเล่าขาน ผู้ที่จะบุกบั่นนำไปถึงได้ ก็คงจะมีแต่ 'จอมพราน รพินทร์' คนนี้คนเดียวเท่านั้น

Genres: Fantasy, Fiction

416 pages, Paperback

Published January 1, 2004

About the author

ฉัตรชัย วิเศษสุวรรณภูมิ (23 พฤศจิกายน 2474 - 21 เมษายน 2563) นักเขียนนวนิยายที่มีชื่อเสียงมากที่สุดคนหนึ่งของไทย ศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ ประจำปี พ.ศ. 2540 เป็นเจ้าของนามปากกา พนมเทียน ผู้แต่ง เพชรพระอุมา

ฉัตรชัย วิเศษสุวรรณภูมิ เกิดที่จังหวัดปัตตานี เป็นบุตรคนสุดท้องของขุนวิเศษสุวรรณภูมิ กับนางสะอาด รัตนกุล เริ่มเขียนนวนิยายเรื่องแรกตั้งแต่สมัยเรียนมัธยมที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย เรื่อง “เห่าดง” ลงในสมุดอ่านกันเล่น เมื่อ พ.ศ. 2484 นอกจากเขียนนวนิยายแล้ว ฉัตรชัยยังเป็นคอลัมนิสต์เขียนบทความเกี่ยวกับอาวุธปืน ในหนังสือพิมพ์และนิตยสารบางฉบับด้วย โดยใช้ชื่อจริง และนามปากกา "ก้อง สุรกานต์"

Reviews

[Pairash Pleanmalai]

อ่านซ้ำครั้งที่สอง เพื่อจะไปต่อให้จบทั้ง 48 เล่ม
ตอนแรกว่าจะอ่านคราวๆ แต่อดไม่ได้เก็บแบบละเอียดเลยดีกว่า

สำนวนการเขียนของพนมเทียนสนุกมาก เห็นภาพชัดโดยตลอด ไม่รู้สึกว่าถูกยัดเยียดในคำบรรยาย
ลื่นไหลไปกับเนื้อหา

แต่ต้องทำใจอยู่สองอย่าง คือ การฆ่าสัตว์ และการสูบบุหรี่ ของทั้งหญิงและชาย ที่ตลอดเรื่อง (สมัยนั้นเป็นเรื่องไม่ผิด)

การพักแรม ณ เขาโล้น ต้องเผชิญกับไอ้กุด ลุ้นระทึก
แต่ก็ยังมีฉากหวานๆกับการอาบน้ำของดารินบ้าง

(ถ้าติดบุหรี่อ่านนิยายชุดนี้ แล้วน่าจะเปรี้ยวปาก)

[Clairdenoon]

หึหึหึ อิอิอิ คริคริคริ วะฮ่าฮ่าาาาาา😆😆😆😆
🎉🎉🎉🎉🎉🎉🎉🎉🎉
หลังจากวนๆเวียนๆจดๆจ้องๆจะอ่านมาร่วม2ปี

ในที่สุดก็....
อ่านเพชรพระอุมา..นิยายที่คนคูลๆเค้าอ่านกัน👍🏻🤣จบเล่ม1แล้ววววววว!!🎉🎉🎉🎉🎉
เย้ๆๆๆ..ดีใจจจจจจ.....ดีใจเว่อร์ๆ🎉(ยังกะอ่านจบแล้ว48เล่ม🤣🤣🤣🤣)



อ่านอย่างนวยนาดเก็บรายละเอียด ชิลๆ เพลินๆ สโลว์โมเทิร์น อัพรูปทุกพารากราฟ...
🐅🐅🐅🐅🐅🐂🐂🐂🐍🐂🐂🐂🐒🐒🐒🐒🐒🐘🦏🐒🐒🐒🦌🦌🦌🦌🦌🐾🐾🦃🦃🐿🐿
////////
นิยายสุดคลาสสิคในตำนาน...ไม่กล้ารีวิวไม่ดี🤣
สำนวนดีงามสมคำร่ำลือ...อ่านปี2019ก็รู้สึกถึงความร่วมสมัย พื้นเพมาจากยุคไหนยังไงไม่สำคัญเลย...อ่านได้ก็เข้าใจได้ สนุกได้ มันส์ได้ ตื่นเต้นได้ ลุ้นได้ 🙏 👍🏻👍🏻กราบบบบค่ะ🙏

••รวมซีนที่เราประทับใจในเล่ม1ละกัน:
1.ซีนที่รี้ดเด้อผู้นิยมนิยายโรมานซ์จัดๆอย่างเราวี้ดว้ายกระตู้วู้อิ๊วววอ๊าวววอร๊ายยสุดก็คือ....
#ซีนดารินอาบน้ำในลำธารแล้ววิ่งแจ้นแบบขาดสติมาเกาะรพินทร์เพราะมีช้างมา!!!...โดยสภาพดารินขณะนั้นคือ..ปราศจากอาภรณ์แม้แต่ชิ้นเดียว(Naked!!!)...~อร๊ายยย🙈
2.ซีนทึ่ง
#ซีนแงซายฆ่างูหลามด้วยการขว้างมีด...ฉึกเดียว!....ดับ!.🐍~สุดยอดดด!!!
3.ซีนลุ้นมันส์
#ซีนหนีวัวป่าบ้าเลือด ของรพินทร์ ดาริน และไชยยันต์🐂
4.ซีนอย่างเท่ห์
ความจริงเท่ห์ทั้งเรื่องแหละเค้าน่ะ😆แต่ที่เราว่าเด่นๆเด็ดๆคือ
#ซีนรพินทร์ยิงเจาะกะโหลกไอ้กุด🐅....และซีนสุดท้ายของเล่ม....ซีนที่รพินทร์กำลังยืนเด่นอยู่บนทางที่เบื้องหน้ามีช้างทั้งโขลง!!!🐘🐘🐘(ตามภาพปกเล่ม2นั้นแล)

***แม้จะใจไม่ค่อยดีทุกทีที่มีการปาณาติปาตา และการสูบบุหรี่ของนางเอก แต่เพื่ออรรถรสก็..นะ***
***ข้อคิดดีๆที่(เรา)ได้: สติ...คือเครื่องรางของขลังที่ขลังสุด***

///////////////////
••10คำถามสนุกๆ(เราคนหนึ่งที่สนุกแหละ🤣)ที่คนอ่านเล่ม1น่าจะรู้
ตอบได้..คือ..เก่งงงง!!👍🏻👍🏻🤣🤣🤣🤣

1.บอกชื่อ-นามสกุลยศฐาบรรดาศักดิ์ของกลุ่มนายจ้าง?

2.จุดมุ่งหมายของการเดินทางคือ?

3.คณะเดินทางประกอบด้วยสิ่งมีชีวิตทั้งหมดกี่คน?และกี่ตัว?

4.ใครคือผู้อาวุโสสุด(=แก่สุด)ในคณะเดินทางนี้?

5.เล่ม1:ใครในคณะฯตาย?...และใครคือฆาตกร?

6.ไอ้กุดคือใครทำไมถึงชื่อกุด?....ตรงไหนที่ไอ้กุดกุด?....และใครทำให้ไอ้กุดกุด?🤗

7."ฉันชอบรูปร่างของแกเสียจริงแงซาย"ใครเอ่ยประโยคดูวายๆนี้??😆

8.จงแชร์โลเคฯที่ดารินอาบน้ำ..อยู่พิกัดไหน..บทไหนของเล่ม?🙈
(คนตอบข้อ8.ได้นี่..เป็นคนแบบไหนกันนะ?🤔🤔😆)

9.ใครในคณะฯคือผู้ชำนาญในการลอกหนังสัตว์?

10.จากภาพปกเล่ม1"หนังเสือดาว"ที่คาดหมวกรพินทร์อยู่...ตอนนี้อยู่ที่ไหน?

/////////////

เฉลย:
(1.)1.พันโท ม.ร.ว.เชษฐา วราฤทธิ์ อดีตทูตทหารบกประจำสหรัฐฯ(นอกราชการ);2. แพทย์หญิงม.ร.ว.ดาริน  วราฤทธิ์ นักศึกษาปริญญาเอกทางมนุษยวิทยา;3.พันตรี ไชยยันต์  อนันตรัย(นอกราชการ)
(2.)ตามหานายชด ประชากร หรือก็คือ ม.ร.ว.อนุชา  วราฤทธิ์
(3.)คน25คน กับ ควาย16ตัว (คนคือ ลูกหาบ16คน;นายจ้าง3คน;พราน5คน;รพินทร์1คน😆)
(4.)บุญคำ
(5.)เจ้าเอิ้น(ลูกหาบ)/ไอ้กุด🐅
(6.)เสือลายพาดกลอนที่เท้ากุดแหว่ง/เท้าหน้าด้านขวากุด/นายอำพล ผู้อำนวยการบริษัทไทยไวล์ดไลฟ์
(7.)เชษฐาเอ่ยยิ้มๆ..🤣🤣🤣
(8.)เขาโล้น /ลำธารน้ำด้านล่างแคมป์ที่พัก/ไปท้ายบทที่7/เต็มๆบทที่8
(9.)บุญคำ
(10.)รพินทร์ถอดจากหมวกตัวเองมาคาดหมวกให้ดารินแล้วจ้าาา😉


/////////ไปอ่านเล่ม2!!!!!!!

[gam s (Haveyouread.bkk)]

★★★ จบเล่มหนึ่งละ (จาก 1/4 เล่ม) ตอนนี้ให้ไว้ 2.5ดาวปัดสาม (แฟนๆอย่าโกรธพ้ม)

เทใจให้สำนวนการเขียนและพรรณนาโวหารทั้งหมด เพราะเหมือนพาเข้าป่าไปด้วยกันจริงๆ บรรยายซะเห็นภาพเหมือนมีหนังฉายอยู่ในหัวตอนอ่านเลย

แต่ในเรื่องของพลอต (มีคนเตือนมาแล้วประมาณนึง) คือก็พยายามเปิดใจนะ เพราะเข้าใจว่าเป็นเรื่องของยุคสมัย แต่ไม่อินจริงๆกับการเข้าป่ายิงสัตว์พร่ำเพรื่อ ถ้ามนุษย์ไม่เข้าไปยุ่งก่อน มันจะดุร้ายได้ไง 😡 ละนี่ยิงกันสนุกสนานจนอ่านละหดหู่มากกว่าสนุก ปืนแต่ง god mode พร้อมกระสุน unlimited (แต่เข้าใจว่าพนมเทียนเขียนเรื่องลงนิตยสารปืน จะมีเรื่องปืนเยอะก็ไม่แปลก)

เอาจริงๆตอนล่ากุดคือเกือบ DNF (ถล่มเสือยักษ์ให้ตายด้วยลูกซองนี่มันเท่มากมั้ง 😔เก่งแย่แล้วแจร้) ตอนนางเอกถามพระเอกว่าทำไมไม่ฆ่าช้างป่าแม่ลูกอ่อนก็ 🖕 (แหม ไซโคพาธเวอร์ มันอยู่กับลูกมันดีๆ) ทั้งเล่มคือสัตว์ตายเป็นเบือ นกเงือก หมี เสือ เลียงผา หมูป่า — ตัวละครทุกคนคะแนนติดลบข่ะพวกคนชั่ว (ไม่นับพวกชาวบ้าน ลูกหาบ คนงาน เพราะเขาทำเพราะจำเป็น) จริงๆอ่านไปแช่งให้ตัวละครโดนช้างเหยียบตายไปก็แอบท็อกซิกอยู่นะ 55555

แล้วก็ไม่อินกับเรื่อง gender stereotypes ของหญิงชายในเรื่องด้วย ที่ว่าผู้หญิงต้องเป็นแบบนั้นผู้ชายต้องเป็นแบบนี้ เข้าใจว่าเป็นเรื่องของยุคสมัยแต่ก็ยังรำคาญอยู่ดี 5555 รำคาญที่จะย้ำอะไรนักหนาเรื่องดาริณเป็นผู้หญิง อย่างบางเรื่องพอคนอื่นทำก็ไม่เห็นมีใครว่าอะไร (รพิณทร์นี่ประจบคุณชายเชษฐาซะจนน่าเบื่อ what a kiss-ass) แต่พอดาริณทำบ้างนี่คุณผู้ชายพร้อมใจกันกรี๊ดเหมือนกิ๊ก สุวัจนีป่าแตกกันใหญ่ งงมาก อ่านๆไปก็ไม่รู้สึกว่าดาริณอวดเก่ง (แต่เจ้ายศเจ้าอย่างของจริง) มากเท่ากับที่รพิณทร์โคตรจะ patronizing ต่างหาก คนแบบดาริณคุยด้วยก็ไม่แปลกที่จะรำคาญ แต่บางช่วงดาริณก็น่ารำคาญจริงๆ เป็นนักมานุษยวิทยาที่โคตรจะไม่มี empathy กับชาวบ้านหรือคนพื้นเมืองเอาซะเลย

รออ่านต่อเล่มสอง

[Baitong93]

เรื่องราวตื่นเต้นน่าติดตาม แต่แอบรำคาญคุณหญิงนิดหน่อย🤣

[Misspharaoh]

เมื่อเร็วๆนี้มีการตั้งกระทู้ถามในพันทิพย์เรื่อง ความน่าลำไยของคุณหญิงดาริน😂

ไอ้เราพอลองนึกย้อนกลับไปตอนอ่านครั้งแรกก็ ใช่ค่ะ!! เราลำไยคุณหญิงจริงๆด้วยในช่วง2-3เล่มแรก 😆 ด้วยคุณหญิงนั้นช่างมั่นหน้า มั่นโหนก อวดดีซะเหลือเกิ้นแม่คุณเอ๊ย (แหมทำเป็นออกอุบายชวนทะเลาะกับพ่อพราน ความจริงแล้วอ้อยเขาเต็มๆเลย เลาลู้เลาเห็น เลาลู้ทันย่ะ 🤣🤣) แต่หลังๆคือชอบความอ้อยเข้าหาก่อนของคุณหญิงซะงั้น พอดึกๆทุกคนหลับแล้วนี่เตรียมฟินได้เลย 😂 ในส่วนความแสนจะทรหดอดทนของนางก็ประมาทไม่ได้นะคะ เป็นเสน่ห์ที่ทำให้รักหลงจน อยากกลืนเอาไปไว้ในหัวอก ตามสำนวนตาพรานไพรใจฉกาจเลยละค่ะ😆

[TGIFD]

เข้ามาอ่านหนังสือชุดนี้โดยบังเอิญ และจบเล่มแรกไปแบบรวดเร็ว
การดำเนินเนื้อเรื่องเป็นไปสนุกสนาน น่าติดตามมาก

[Pongsak Sarapukdee]

สนุกกว่าที่คิดไว้ แม้ว่าหลาย ๆ อย่างจะไม่ค่อยเข้ากับยุคสมัยนี้เท่าไหร่แล้ว แต่การเล่าเรื่อง ดำเนินเรื่องยังคงสนุกและตื่นเต้น

[Som-Ö]

3rd time รักเสมอเรื่องนี้ การบรรยายใดๆไม่เหมือนเรื่องไหนเลย ตัวละครไม่เหมือนตัวละคร เเต่เหมือนคนจริงๆเสียมากกว่า
2nd time 4.25 reread
5/5 stars 1 st time

ตอนนี้กำลังอยู่ในช่วงกลับมาอ่านเพชรพระอุมาเพราะอ่านยังไม่จบ เพชรพระอุมาเป็นหนังสือที่อ่านเเล้วเห็นภาพทุกอย่าง ตั้งเเต่ผู้คน สถานที่ ป่าไม้ สิงสาราสัตว์ต่างๆ รู้สึกได้ความรู้เรื่องสัตว์ป่า ปืน มากขึ้นเยอะเลย บางทีต้องเปิดหาจากกูเกิ้ลว่าคำๆนี้แปลว่าอะไร 5555+ กลับมาอ่านครั้งนี้รู้สึกเก็บรายละเอียดมากกว่าอ่านเพลิน เรื่องนี้มีความสนุกตั้งเเต่ ตัวละครอย่างเเงซาย มีเสน่ห์มากจริงๆ ชอบคำบรรยายว่าผิวสีหม้อไหม้ ไม่เคยได้ยินใครบรรยายอย่างนี้มาก่อน รู้สึกมีเสน่ห์มาก ชอบตอนบรรยายพวกปืนกระบอกไหนเหมาะกับอะไรตั้งเเต่ .375 .44 ยิ่วตอนตามล่า "เจ้ากุด" นี่เห็นภาพมาก เสือลายพาดกลอนตัวขนาดใหญ่ ยิ่งตอนไชยยันต์ยิงวัวแดงเเล้วต้องสลัดปืนทิ้งเพื่อวิ่ง มีสอดแทรกมุมขันๆไว้เยอะ รู้สึกชอบมากเลย

จริงๆรู้สึกถ้าให้คะเเนนหนังสือควรให้คะเเนนทั้งเซ็ตเลย 555 ให้เล่มเดียวบางทีมันยังไม่จุใจ

[Amarylisa]

เล่มแรกนี้หลักๆจะแนะนำตัวละคร ก่อนดำเนินเรื่องการค้นหาพี่ชายนางเอกที่หายเข้าป่าไป อ่านจบแล้วต้องหาเล่มสองมาอ่านต่อทันทีเลย สนุกมาก

[Tony]

ได้กลิ่นอายของป่า และวิถีคนหนุ่มท่องไพร สมัยก่อนเต็มที่
เรื่องปูออกมาให้รองรับฉากแอคชั่นต่างๆ แต่เล่มแรกนี้เหมือนเป็นการปูพื้นฐานกันมากกว่า ยังไม่ถึงขนาดที่อ่านแล้ววางไม่ลง (แต่ถือว่าอ่านจบเร็วสำหรับ low speed reader อย่างเรา)
อืดๆไปหน่อยบางตอนทแต่ก็ทำให้เข้าใจรายละเอียดได้ดี
ตามกันต่อไป.]...

[Sarul Sakulthong]

มันส์จนหยุดอ่านไม่ได้เหมือนเข้าไปร่วมเดินทางกับรพินทร์

[Lily 百合花]

อ่านจบ
10.11 น. 29 ก.ค. 2555

[Mika K]

I just reread เพชรพระอุมา(Petch Pra Uma), Volume 1: ไพรมหากาฬ(Ruthless Jungle) by Panomtien. It’s an adventure, action, and mystery novel, and the first book in the series.

The story follows Rapin Praiwan, a skilled hunter who accepts a contract to lead a wealthy family’s expedition into the jungle to search for their missing brother.
This book is packed with intense action scenes between humans and wild animals. Rapin stands out as a calm and capable leader, using his sharp strategy, deep knowledge of weapons, and understanding of the natural world to handle dangerous situations. At the same time, the story introduces a mysterious and slightly frightening atmosphere, especially through his belief in white magic.
I’ve reread this book countless times and never get bored of it. Even though it was first published in 1964, it still feels fresh and exciting today. It always keeps me on edge, and somehow makes me believe that Rapin can solve any problem IN RAPIN WE TRUST.

Overall, I would highly recommend this book to anyone who enjoys action, mystery(horror***), and adventure stories. It’s one of the most exciting series I’ve ever read.

[P.Chang]

เล่มแรกเป็นการปูเนื้อเรื่อง ทำความรู้จักเกี่ยวกับตัวละคร และจุดหมายของการออกเดินทาง แต่โดยรวมก็สนุกดี เพราะมีฉากระทึกที่ต้องพบเจอกับสัตว์ป่า ที่อันตรายและไร้ซึ่งพิษภัย รวมถึงฉากคืนกำไรให้ผู้อ่าน แต่ด้วยยุคสมัยที่เปลี่ยนไปการกระทำบางอย่างอาจจะดูโหดร้าย แต่ในอดีตเป็นเรื่องที่พบเห็นได้ทั่วไป เปิดใจอ่าน มองเป็นนิยาย และให้ความสนุกพาไป.....

การเขียน แน่นอนว่าดีเยี่ยม ลื่นไหลอ่านเพลิน แต่ฉบับสำนักพิมพ์หรรษามีคำผิดค่อนข้างเยอะ

เนื้อเรื่อง บริษัทส่งออกสัตว์ที่ใหญ่ที่สุดในบริเวณนี้ ได้ถูกขอร้องจากคณะนายจ้างให้แนะนำพรานที่เก่งที่สุดและไว้ใจได้ เพื่อมานำทางให้พวกเขา ไปสู่จุดหมายของการค้นหาคน และเจ้าของบริษัทคุณอำพล ได้แนะนำให้รู้จักกับพรานที่เก่งที่สุดในย่านนี้ รพินทร์ ไพรวัลย์ แน่นอนว่าต้องเป็นเขาคนเดียว เพราะว่าจุดหมายที่นายจ้างต้องการจะไปนั้น ไม่มีใครอาสารับจ้างพาพวกเขาไปแน่นอนนอกจากรพินทร์ เพราะสถานที่นั้นที่นั่นมีคำเล่าลือถึงความลึกลับ ไม่มีใครคนไหนกล้าย่างกรายเข้าไป ความอันตรายที่แฝงอยู่ในป่าลึก จะนำพาพวกเขาไปพบเจอกับเรื่องอันตรายอันใดบ้าง....

#Panอ่าน

[Somaood]

พยายามอ่านหลายรอบมาก ไม่พ้นรถจิ๊บสักที แต่รอบนี้ลองดูใหม่ สรุป อ่านจบภายในวันเดียวเลย การบรรยายดีมากจริง ๆ จนคิดว่ากำลังดูหนังหรือร่วมเดินทางกับตัวละคร แต่อย่างที่หลายคนเตือน เรื่องการพูดถึงการล่าสัตว์ในสมัยก่อน ได้เห็นความแตกต่างของป่าสมัยก่อนที่อุดมสมบูรณ์มากจริง ๆ เราแอบเศร้าที่ผลจากการล่าสัตว์เพื่อความบันเทิง ทำให้สัตว์สูญพันธ์หรือหลงเหลือน้อยมากในปัจจุบัน แอบคิดว่าหนังสือเล่มนี้ค่อนข้างดัง อาจจะ influent ให้คนออกไปล่าสัตว์เพื่อความบันเทิงหรือเปล่านะ (เข้าใจว่าคนสมัยก่อนก็ล่าสัตว์เยอะ) ก็เลยไม่รู้ว่าจะอ่านต่ออีกกี่เล่ม กลัวทำใจไม่ได้ 😭

[Murainik_]

พวกพาร์ทบู๊ๆสนุกดี แต่ยังไม่อยากหยิบเล่มต่อเพราะเอียนความปิตาในเรื่องมากกก ไม่ว่าจะครตพระเอกหรือวิธีการดำเนินเรื่องคืออคติกับดารินที่เป็นผญสุด แบบไม่ว่าผญจะมั่นขนาดไหนสุดท้ายก็ต้องมาพึ่งผชวันยังค่ำ(ว่าซั่น) บางทีก็สงสารสัตว์ที่ถูกทำให้เป็นตัวร้ายในเรื่องด้วย คือมนุษย์ไปทำมันก่อนแท้ๆ พอมันสู้กลับกลายเป็นตัวอันตราย ต้องยกโขยงไปฆ่ามันเฉย ทำไมม😭

[GleeGMJournal]

ขออ่านให้จบครบสี่เล่มเพื่อให้จบภาคก่อนค่อยมารีวิวแบบให้ดาวอีกที ตอนนี้ยังไม่เห็นอะไรมาก
นอกจากการพรรณนาแบบสุดจัด ระดับวินาที กว่าตัวละครจะลงจากรถ เอามือตบกางเกง
เหมือนมีคนฉายโปรเจกเตอร์แล้วใส่สโลว์โมชั่นให้วิดีโอ สุดจัด 😂😂 ถือว่าเล่าเรื่องได้เห็นภาพมาก

นอกนั้น เนื้อเรื่องเป็นการเข้าป่า ไปล่าสัตว์ กับการปราบมินิบอสประจำเล่ม

[camillia]

คุณพนมเทียนบรรยายให้เห็นภาพได้ชัดมาก อ่านง่ายสุดๆ พล็อตเรื่องก็น่าสนใจ เล่มนี้ยังไม่ค่อยมีอะไรหวือหวาเท่าไหร่ เน้นแนะนำตัวละครมากกว่า รู้สึกอึดอัดตรงรพินทร์กับดารินนิดหน่อย ไม่รู้ว่าเล่มหน้าจะดีขึ้นมั้ย

[Just Jim]

3/5 ⭐️ I was such a fun book to read but sometimes I found the writing unnecessarily too long, especially when it comes to some of the parts that I didn’t really enjoy so much. But if you ask me if I want to continue the series? Hell ya

[Sirapong Lekhajaya]

ชอบมากๆ

[Kitt Patt]

อ่านยังไง

[Gloynk]

ปูเนื้อเรื่องละเอียดมาก เล่มนี้ยังไม่มีอะไรตื่นเต้นเท่าไหร่ พลอตเรื่องของซีรี่ย์น่าสนใจยังเดาไม่ออกว่าจะจบยังไง

[Wt Wutichai]

ดีครับ

[Nuunaa Aiemanong]

ข้ามไม่ได้สักประโยค เป็นการพรรณนาโวหารที่เปิดโลกจินตนาการจริงจัง เหมือนเข้าไปท่องป่าอ่ะ😂
สำหรับ ไพรมหากาฬ นึกถึงคำคมนี้เลย
"ปลายทางไม่สำคัญเท่ากันระหว่างทาง"

[Sasa]

สนุกสมคำล่ำลือ อ่านเพลินๆ จบเล่มเสียแล้ว ต้องอ่านเล่มต่อไปทันที

[Pathorn Padungsak]

ภาษาสละสลวยสมนามปากกา "พนมเทียน" เนื้อเรื่องเล่มแรกอาจจะยืดนิดหน่อย เนื่องจากเล่มนี้เป็นการปูพื้นฐานเกี่ยวกับการเดินป่า แต่ถือว่าเป็นการปูพื้นฐานที่คุ้มค่า

[notvalentineisreading]

3.5 ⭐