เพชรพระอุมา เล่ม 2 ตอน ไพรมหากาฬ

เพชรพระอุมา #2

by พนมเทียน

ครั้นแล้วในพริบตานั่นเอง พรานใหญ่ก็ประจันหน้ากับไอ้มหาวายร้ายอย่างจัง งาสีเหลืองจัด ทอดลงมาเกือบจะลงดิน หูข้างหนึ่งแหว่งขาดเป็นริ้ว ผิวกายสีโคลนหมาดๆ โผล่พรวดออกมาจากดงรวกอันหนาทึบสลับซับซ้อน ทันทีที่ภูเขาลูกนั้นออกมาพ้นกอรวก มองเห็นได้ถนัดตลอดทั้งตัว ก็ดูประหนึ่งว่าโลกรอบด้านจะถูกบดบังมืดมิดด้วยราหู จะมีสติมั่นคงอาจหาญสักเพียงใดก็ตาม บัดนี้ รพินทร์ ไพรวัลย์ มีความรู้สึกเย็นวาบ ตั้งแต่เส้นผมลงไปจนกระทั่งจรดปลายเท้า

Genres: Novels, Fantasy

448 pages, Paperback

Published January 1, 2004

About the author

ฉัตรชัย วิเศษสุวรรณภูมิ (23 พฤศจิกายน 2474 - 21 เมษายน 2563) นักเขียนนวนิยายที่มีชื่อเสียงมากที่สุดคนหนึ่งของไทย ศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ ประจำปี พ.ศ. 2540 เป็นเจ้าของนามปากกา พนมเทียน ผู้แต่ง เพชรพระอุมา

ฉัตรชัย วิเศษสุวรรณภูมิ เกิดที่จังหวัดปัตตานี เป็นบุตรคนสุดท้องของขุนวิเศษสุวรรณภูมิ กับนางสะอาด รัตนกุล เริ่มเขียนนวนิยายเรื่องแรกตั้งแต่สมัยเรียนมัธยมที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย เรื่อง “เห่าดง” ลงในสมุดอ่านกันเล่น เมื่อ พ.ศ. 2484 นอกจากเขียนนวนิยายแล้ว ฉัตรชัยยังเป็นคอลัมนิสต์เขียนบทความเกี่ยวกับอาวุธปืน ในหนังสือพิมพ์และนิตยสารบางฉบับด้วย โดยใช้ชื่อจริง และนามปากกา "ก้อง สุรกานต์"

Reviews

[Clairdenoon]

#เพชรพระอุมา
#เล่ม2


รวมเด็ดประเด็นเด่นประเด็นดังพอสังเขป ที่ได้พบเจอ ได้รับรู้ในเล่มนี้...(ที่เราคิดเองว่าเด่นดังอ่ะนะ😆)

■เล่มนี้สำหรับเราก็สนุกเหมือนเดิมทั้งฉากผจญภัย; เกร็ดเล็กเกร็ดน้อย ;การbattleกันของสัตว์ต่างๆที่หาดูได้ยาก ที่เพิ่มเติมคือได้ทราบพื้นเพของตัวละคร ...มากขึ้น
~ทั้ง6ปีในต่างแดนของรพินทร์ ชีวิตก่อนมาเป็นพรานในทุกวันนี้เป็นแบบไหน พ่อ-แม่ทำมาหากินอะไร โดยการบอกเล่าคร่าวๆพอสังเขปจากเจ้าตัว
~พื้นเพ ชีวิตก่อนหน้านี้ที่ดูมีเงื่อนงำลึกลับของแงซาย และจุดมุ่งหมายในการเดินทางนี้ โดยการบอกเล่าจากเจ้าตัวเช่นกัน
~ หลักๆก็มีแงซายกับรพินทร์ นอกนั้นก็มีประปราย

■ไอ้แหว่ง-ช้างที่เห็นในภาพปกเล่ม2นี้ จบเล่ม2มันก็ยังไม่ตายนะ!!

■จงจำกฎนี้ให้ขึ้นใจและปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัด(หากฝ่าฝืน.คุณพรานใหญ่รู้เข้า..มีเคืองนะ!ขอบอก..😅)
"นอกจากภายในบริเวณที่ตั้งแคมป์แล้ว ทุกฝีก้าวไม่ว่าจะย่างไปไหนไม่ควรจะให้ไรเฟิลห่างมือ"

■ไชยยันต์เป็นคนตลก🤣...ตลกจริงๆนะ🤣

■เล่มนี้มีซีนเงาในตำนาน!!!!(นึกภาพแนวๆหนังตะลุง: รพินทร์เป็นผู้ชม(โดยบังเอิญ) ดารินคือตัวแสดง"เงา"ที่กำลังเปลื้องผ้าท้าแสงไฟ💡~โชว์เงาสุดเอ็กซ์อร้าอร่าม🙈(เพื่อจะอาบน้ำ)ผ่านผ้าใบเต็นท์!!!!😄#ผู้ชมอ้าปากค้างสิครับ🤣🤣🤣)

■ซีนนั่งห้างอันลือลั่น!!!
-นั่งห้างข้ามคืนกัน2-2 บรรยากาศมืดๆเงียบๆ เพื่อรอยิงกระทิง🐂
-อาจารย์รพินทร์เปิดคอร์สหลักสูตรเร่งรัด:ติววิชาHow to นั่งห้างอย่างไรไม่ให้นก!เรียนกันตัวต่อตัว~ทะเลาะกันงุ๊งๆงิ๊งๆประหนึ่งเดตแรก 😆
-มีซีนเปิดตัวคุณ"ผึ้ง"🐝นักแสดงรับเชิญกิตติมศักดิ์ในตำนาน ที่ผู้อ่านหลายต่อหลายรุ่นต่างกล่าวขานยกย่องเชิดชูให้เป็น~ ผึ้งลามก เอ้ย!ผึ้งอนาจาร เอ้ย!ผึ้งผู้มีพระคุณ!! เอ้ย!ถูกแล้ว!!😅 ผึ้งมีคุณที่มาช่วยละลายพฤติกรรมของพระเอกนางเอกให้สนิทสนมกลมเกลียวมีสกินชิพถึงเนื้อถึงตัวกันมากขึ้น👍🏻😄😄

■ความเป็นแพทย์ของคุณหญิงดารินได้แสดงคุณค่าให้เห็นเด่นชัดแก่คณะเดินป่า ณ เล่มนี้

■นอกจากจะสวย เอ็กซ์sexyและรวยมากกก; เป็นศัลยแพทย์มือชั้นเกียรตินิยม ;เป็นมือปืนก็แม่นเว่อร์ๆ แล้ว ม.ร.ว.ดาริน วราฤทธิ์นั้นไซร้ยังมีออฟชั่นเสริม เพิ่มเติมคือมีเสน่ห์ปลายจวัก(ผัวรักจนตาย😆)ด้วยนะ!!!#จุดนี้คุณพรานรพินทร์อึ้งและทึ่งมาก!!😄👍🏻👍🏻

■"ฤกษ์งามยามดีเท่านั้นที่ฉันจะเป็นแม่ครัวให้ "~ดารินกล่าวเสริมอย่างเชิ่ดๆเริ่ดๆตามสไตล์🤣

■ข้อคิดดีๆที่ชอบ👍🏻💓สามารถนำมาปรับใช้ให้ชีวิตดีได้: "ความที่เป็นคนถ่อมตัวอยู่เสมอ มีความระมัดระวังอันรอบคอบ รู้แจ้งเห็นจริงในอาชีพ และไม่เคยประมาทอะไรเลย นี่แหละที่ทำให้คุณเป็นพรานใหญ่มาจนทุกวันนี้"คุณชายเชษฐากล่าวชื่นชมรพินทร์/ชอบความStay Humble!ของรพินทร์👍🏻👍🏻🤘

///////และเช่นเคย...10คำถามร่วมสนุก😄😅..ที่คนอ่านเล่ม2น่าจะรู้!!(อย่างน้อยเราก็สนุกอ่ะนะ😄)

1.ทำไมช้างไอ้แหว่งถึงชื่อแหว่ง ?🐘

2.จากเล่ม2..อัตลักษณ์เฉพาะกลุ่มที่บ่งบอกว่าช้างโขลงนี้..คือช้าง"แก๊งค์ไอ้แหว่ง"ชัวร์!คือ-อะ--ไร?

3.พิกัดซีนเงาในตำนาน...อยู่บทที่?

4.ใครในคณะฯตายในเล่ม2?/ใครฆ่า?

5.จากข้อ4.ใครคือผู้เห็นเหตุการณ์และรอดชีวิตมาเล่าให้ฟังได้?

6.เล่มนี้ดารินมีสัตว์เลี้ยงแก้เบื่อแล้วจ้าาา!!
คำถามคือ:สัตว์เลี้ยงสุดคิ้วท์ของดารินเซเลปสาวที่สวยที่สุดในเรื่องคืออะไร? ใครนำมาให้?

7.ห่านดินกินหญ้า เทพสายฟ้าตียุง แล้ว"ว่านนาคราช"กันอะไร?


8.เล่มนี้ใครคือผู้ที่ได้"งาช้างกำจัด" ของหายากสุดขลังไว้ในครอบครอง?

9.ใครฆ่าช้างตกมันที่มาถล่มแคมป์และกำลังจะทำร้ายไชยยันต์?

10.ตามความเห็นของชาวคณะฯไอ้กุด🐅 กับ ไอ้แหว่ง🐘 ใครโหดกว่ากัน?


//////คำถามอะไรเนี่ยยย🤣🤣😂😂5555///เฉลยยยจ้า...
1.หูแหว่ง🐘👂✂️
2.ขี้ดำ💩ทั้งแก๊งค์...อาจจะทำนองว่า🤔..ใครขี้ไม่ดำนายออกจากแก๊งค์เลาไปเลยนะ..อะไรแบบนี้😅😅
3.บทที่๑๔
4.ลูกหาบชื่ออิน/ไอ้แหว่ง🐘
5.พรานบุญคำ
6.พญาลอ🦃/พรานบุญคำนำมาให้/ โดยพรานจันเป็นคนดักแร้ว
7.ภาพด้านบนเพื่อความไข้วเขว ให้คำถามดูยากๆงงๆทรงคุณค่า😅555

...ว่านนาคราช..ว่ากันว่า กันงู 🐍และสัตว์เลื้อยคลานต่างๆ 🐛🐌🦂🐉🐲🦎🐊(อยากหามาปลูกที่บ้านมากๆ😍)
8.เชษฐา
9.แงซาย!!ยิงเปรี้ยงไปที่เนินน้ำเต้าเลยจ้า💥👍🏻👍🏻
(ภาพคล้ายๆจะจำลองเหตุการณ์สุดระทึกของไชยยันต์😅🤣🤣)



10.ไอ้แหว่ง

จบๆๆๆ
///ไปอ่านเล่มสามมมมมมม!!!!!💥💥💥💥

[Pairash Pleanmalai]

เล่มนี้มีความสุขกับฉากนั่งห้างเพื่อล่ากระทิงตอนกลางคืน
สองต่อสองของรพินทร์กับดาริน

เหตุการณ์ ณ จุดพักโปร่งกระทิง มากมายให้ระทึกตลอดเวลา ต้องการให้ผู้อ่านเห็นทักษะของไชยยันต์และเชษฐาคละๆกันไป
การเรียนรู้เรื่องปืนไรเฟิ้ลที่ใช้ในท้ายเล่ม
แต่ทั้งหมดทั้งมวล เหตุการณ์ในกลางเล่ม ภาพและบรรยากาศ ก็ทำให้ผู้อ่านประทับใจ จนกลบเหตุการณ์ในตอนปลายเรื่องจนหมด

[Som-Ö]

4.5 stars

เล่มนี้เป็นอีกเล่มที่ชอบเหมือนเดิม คำบรรยายคือเห็นภาพไปหมด เหมือนเดินป่าอยู่ด้วยจริงๆ แถมตัวละครก็ชัดเจน เป็นเอกลักษณ์หมด โดยเฉพาะเเงซาย "ร่างใหญ่โตราวกับตุ๊กตาสลักด้วยทองแดง" - หน้า399 คือบรรยายอีกนิดก็เหมือนแงซายจะไม่ใช่คนเเล้ว5555 แต่ชอบมากเหนสีผิวชัดเจนเลย ได้รู้จักสัตว์มากขึ้น เช่น พญาลอ ได้รู้พวกสรีรช้าง เพราะมีฉากช้างตกมันมาตายในแคมป์ ชอบไปหมดเลย ได้รู้พวกเครื่องไสยศาสตร์ด้วย เช่น งาช้างกำจัด กับ ช้องหมู

[Nuunaa Aiemanong]

ยังไงก็ 5 ดาว สำหรับสำนวนภาษาในการเขียน...
ที่บรรยายชนิดแบบเหมือนเข้าไปอยู่ป่า และก็กลับมาหาความรู้เรื่องปืน 555 จำไม่ได้นึกภาพไม่ออก

[Pongsak Sarapukdee]

เรื่องดำเนินต่อเนื่อง เล่าเรื่องการล่าสัตว์ได้สนุกตื่นเต้น

[GleeGMJournal]

เดี๋ยวมาให้ดาวอีกทีตอนอ่านครบชุดสี่เล่ม แต่จากเล่มที่แล้วที่สู้กับเสือ งวดนี้สู้กับช้าง
และหนังสือยังคงพรรณนาอธิบายอย่างละเอียดเช่นเคย อ่านจนชำชื่อกระสุน "จุดสามเจ็ดห้า เอชแอนด์แอช แม็กนั่ม" ได้แม่นละเนี่ย

[P.Chang]

ยังคงความสนุกไว้เช่นเคย ตื่นเต้น ระทึก และมีฉากคืนกำไรเล็กน้อยพอสยิว ยังคงบรรยายออกมาได้ดี ทั้งในบทการต่อสู้ของสัตว์ป่าด้วยกันเอง หรือมนุษย์กับสัตว์ป่า เรียกว่าตื่นเต้นแบบฉากต่อฉาก เล่มนี้ทำให้เรารู้จักตัวละครมากขึ้น และรู้กฎของการเดินป่ามากขึ้น ขอให้สนุกไปกับการท่องป่ากับพรานใหญ่ของเรา และผึ้งน้อยของฉัน....

การเขียน ของสำนักพิมพ์หรรษา มีคำผิดค่อนข้างเยอะ แต่พออ่านได้ มีการใช้คำแบบเก่า ๆ และการรวบคำ

เนื้อเรื่อง เล่มนี้เป็นการตามล่าไอ้แหว่ง หลังจากจัดการไอ้กุดเรียบร้อย ไอ้แหว่งโขลงช้างจอมอันธพาล ได้ทำความเสียหายให้กับคนของคณะเดินทางของรพินทร์ หัวหน้าคณะหม่อมราชวงศ์ เชษฐา จึงประกาศจับตายไอ้แหว่ง การตามล่าจึงเกิดขึ้น แต่ระหว่างการตามล่านั้น แผนการตามที่พรานใหญ่วางไว้ก็ยังดำเนินต่อไป พวกเขาจะจัดการไอ้แหว่ง แล้วพบเจอเรื่องตื่นเต้นอะไรอีกหรือไม่.....


#Panอ่าน

[Tony]

"เพลินไพร"
ในการซึมซับบรรยากาศ​การท่องไพร เหมือนเป็นบทเรียนภาคสนามที่นายพรานเราพาทัวร์ ให้เห็น​ถึงความสมบูรณ์​ พลัง ความอันตราย และมนต์​ขลังแห่งป่า
เล่มนี้แฟนตาซี​ยังไม่มา เอาแค่ธรรมชาติ​เพียวๆ มนุษย์​ก็ยังต้องดิ้นรนเอาตัวรอดพอดู ทิ้งท้ายเล่มไว้ด้วยแฟนตาซี​จำพวก ตัวต่อเท่าฝาบ้าน และ งูมีหงอนไว้ท้ายเล่ม

คนยุคปัจจุบัน​อ่านคงอึดอัดบ้างเพราะล่าสัตว์​กันเมามัน แต่คงเป็น​วิถีสมัยก่อน สมัยที่ความอุดมสมบูรณ์​ยังเหลือเฟือ ทำให้เห็น​ว่าป่าสมบูรณ์​แค่ไหน และมนุษย์​เรานี่แหละที่ทำให้ป่าเป็นอีกสภาพนึงด้วยแรงทำลาย

อ่านไปเรื่อยๆเหมือนไม่สนุกนัก แต่จบเล่มไปโดยไม่รู้ตัว​^^

[Lily 百合花]

อ่านจบ
14.44 น. 21 ส.ค. 2555

[Woranart]

เบื่อบทพ่อแง่แม่งอน เป็นช่วงแรกของเรื่องราว พัฒนาการของตัวละครยังน้อย

[Gloynk]

เล่มนี้เล่าเรื่องการล่าสัตว์ชิวๆ แนะนำนิสัยสัตว์ป่า ของป่า ขนาดปืน และการล่าสัตว์เบื้องต้น

[Just Jim]

⭐️3.5 A little slower than the first one but we got that Rapin’s scenes, so I guess it worth it