Αίμα ακουαρέλας

by Françoise Sagan, Φρανσουάζ Σαγκάν, Τασσώ Καββαδία (Translator)

Το μυθιστόρημα αρχίζει το 1942, στο Παρίσι της κατοχής. Ο Κονσταντέν φον Μεκ, ένας Γερμανός σκηνοθέτης που δημιούργησε βασικά την καριέρα του στο Χόλιγουντ, γυρίζει μια ταινία, μιαν "ανοησία", για την Ούφα. Κοροϊδεύει την πολεμική ακαμψία, που έχουν υιοθετήσει οι συμπατριώτες του, δεν ανέχεται τη βάναυση συμπεριφορά της αστυνομίας, προσπαθεί παράλογα και μάταια να γλιτώσει δυο Εβραίους τεχνικούς και επαναστατεί από μια σκηνή βασανιστηρίου. Κανένα απ' αυτά τα γεγονότα, όσο φοβερά κι αν είναι, δεν τον αναγκάζει ν' αναθεωρήσει ουσιαστικά τη Γερμανία, την ανθρωπότητα και τον εαυτό του.

Λίγους μήνες αργότερα, όμως, στη Νότια Γαλλία, όπου γυρίζει το Μοναστήρι της Πάρμας με την έξυπνη και όμορφη Βάντα, θα αντιμετωπίσει τη φρίκη. Πισωπατάει, όταν ανακαλύπτει το κακό και τις υποχρεώσεις που συνεπάγεται. "Έχω αίμα ακουαρέλας", ομολογεί στη Βάντα. Γελιέται όμως. Ο Κονσταντέν θα δείξει ότι ξέρει ν' αντιμετωπίζει τη μοίρα του.

Ένα βίαιο, δυνατό μυθιστόρημα, κεντημένο όμως με αστείες σκηνές, με γραφικά πρόσωπα, όπως η Μπουμπού Μπραγκάνς, που βασιλεύει σ' ένα από τα παριζιάνικα σαλόνια της κατοχής.

Αίμα Ακουαρέλας: η ιλαροτραγωδία του άντρα, που πίστεψε ότι μπορούσε να ξεφύγει την κατάρα.

Genres: Fiction, Novels, LGBT, French Literature, France

288 pages, Paperback

First published February 4, 1987

About the author

Born Françoise Quoirez, Sagan grew up in a French Catholic, bourgeois family. She was an independent thinker and avid reader as a young girl, and upon failing her examinations for continuing at the Sorbonne, she became a writer.

She went to her family's home in the south of France and wrote her first novel, Bonjour Tristesse, at age 18. She submitted it to Editions Juillard in January 1954 and it was published that March. Later that year, She won the Prix des Critiques for Bonjour Tristesse.

She chose "Sagan" as her pen name because she liked the sound of it and also liked the reference to the Prince and Princesse de Sagan, 19th century Parisians, who are said to be the basis of some of Marcel Proust's characters.

She was known for her love of drinking, gambling, and fast driving. Her habit of driving fast was moderated after a serious car accident in 1957 involving her Aston Martin while she was living in Milly, France.

Sagan was twice married and divorced, and subsequently maintained several long-term lesbian relationships. First married in 1958 to Guy Schoeller, a publisher, they divorced in 1960, and she was then married to Robert James Westhoff, an American ceramicist and sculptor, from 1962 to 63. She had one son, Denis, from her second marriage.

She won the Prix de Monaco in 1984 in recognition of all of her work.

Reviews

[Narges Salmanizadeh · Rating 4 out of 5]

اینجا " من در طی سالها کلمه ی عشق را بارها شنیده بودم و خودم نیز از روی جوانی و نادانی مطالبی در این باره میگفتم ولی اینک احساس میکنم دیگر نمیتوانم در باره عشق خام نظر بدهم.
کتابی بسیار بسیار عالی به پیشنهاد دوست عزیزم و مترجم این کتاب آقای نقیبیان

[Delphine Pernot · Rating 5 out of 5]

Prenez un peu de cynisme, beaucoup d'humour et d'amour et vous obtiendrez ce joli roman de Sagan. Une drôle de moquerie des collabos et nazis. Spoiler : tout le monde en prend pour son grade et Sagan prend position contre la bombe nucléaire.

[Ksenia (vaenn) · Rating 3 out of 5]

Перфектно яойна (аж нєвдобно читати), дивна та зла повістинка про тонку межу чи то між веселими примхами Творця та підсліпувато-невимушеними проявами мудакуватості, чи між різноадекватними підходами до сприйняття реальності.
Ну а ідеально дібраний сетинг натякає на те, що межа рано чи пізно лусне, а скалки ті полетять далеко й повстромлюються глибоко.

"И все-таки речь идет обо всех немцах – обо всех, а не только об эсэсовцах! Запомни это: там, на твоей родине, они теперь все поголовно сделались свирепыми, мерзкими, ненасытными гиенами. И остановить их можно, только убивая, понятно? Эсэсовцы не одиноки, Константин! В этом-то и заключается самое страшное. В твоей родной стране нынче есть те, кто убивает, и те, кто позволяет себя убивать, вот и все. Ты не можешь мне поверить, да? Поверить, что твоя кроткая Германия превратилась в гадючье гнездо? Ты отказываешься мне верить, потому что эта правда помешает тебе наслаждаться жизнью, разве не так?".

[mokk astrid · Rating 4 out of 5]

La fin.

[Bertine Maas · Rating 2 out of 5]

Een frivole man wordt door de oorlog danig op de proef gesteld en blijkt uiteindelijk toch moedig te kunnen zijn. Met sprankelende, levendige dialogen. Sagan weet de kleinste gevoelsuitingen mooi te verwoorden.

[Luc · Rating 3 out of 5]

Distrayant mais très oubliable 2.5

[Lucie Blm · Rating 5 out of 5]

merci françoise de se foutre de la gueule des nazis

[Max · Rating 5 out of 5]

Livre sous-côté qui n'a ? pas été adapté en film ?

[Zéro Janvier · Rating 3 out of 5]

Je découvre tardivement Françoise Sagan avec ce roman plutôt réussi sur fond de Seconde Guerre Mondiale et de France occupée. Plutôt agréable à lire.

[Cameron · Rating 3 out of 5]

C'était un bon livre, mais il manquait plus des discussions sur des thèmes comme la complicité dans le reich et la honte associé qu'il ressentait. Je pense que le fin était plus rapide et me laissait avec d'autres questions sur le futur. Je n'ai pas comprendre pourquoi il agissait de la manière qu'il faisait et je pense que cette action finale me posait beaucoup des doutes sur son caractère et ses priorités. Mais en general, Sagan écrit avec une beauté et une douceur que je n'avais pas lu de ses contemporains, et j'ai profité du vocabulaire et des thèmes qu'elle a posé pendant la guerre.

[Amir · Rating 3 out of 5]

خانم فرانسواز ساگان عزیز! آدم ها گاهی غمگین می شوند. دچار همان حس "زیبا و غمگین". همان حس "بزرگ". می دانی... شادی ها هیچ وقت آن قدر بزرگ نیستند که بتوانند آدم ها را نزدیک تر کنند. اما نمی دانم چه سری دارد این غم که خستگی اش این طور آدم ها را می کشاند سمت هم. می کشاند آدم ها را. وقتی سلام بر غم تان را خواندم، کتاب تان را گذاشتم همین نزدیکی ها. می دانستم که بارها و بارها برخواهم گشت سمت تان. همان طور که بارها برگشتم به کشتی کاپیتان بوکوفسکی... شماها رفقای روزهای سخت هستید.

[Riton · Rating 4 out of 5]

J'ai beaucoup aimé ce livre. L'écriture de F. Sagan impressionnante - très belle, tres juste. Je suis toujours étonné que des phrases aussi longues puissent être aussi intelligibles.

On entre vraiment dans la psychologie des personnages. L'autrice garde un recul ironique qui permet de rire de la lâcheté du personnage principal, a qui tout sourit.

Quelques longueurs cependant.

[Arash · Rating 5 out of 5]

كناب خوبي بود ترجمش هم روان بود دوسش داشتم
من هم قبول دارم كه انتخابهاي ما نتيجش گاهي اوقات انقدر بيرحمانه ميشه كه خود انتخاب رو زير سوال ميبره