Lilith Adams dacht haar plek in het Wachthuis eindelijk te hebben gevonden, veilig in de armen van Gabriël. Niets blijkt minder waar, als Gabriël op een dag vertrekt en haar achterlaat. Zonder reden, zonder afscheid. Vier jaar later is hij terug. Gelijk met wat alleen kan worden omschreven als het einde der tijden. Opnieuw wordt Lilith in een oorlog getrokken, eentje met een vijand in de vorm van de vier Ruiters van de Apocalyps. Dit keer vecht ze voor een leven dat haar zeer dierbaar is. Om een kans te hebben de strijd te winnen, zal Lilith moeten samenwerken met de aartsengel die haar hart brak en de duivel die zich onlosmakelijk met haar verbonden heeft. In liefde en oorlog is alles geoorloofd, zelfs na de dood.
Engelenbloed, na Engelenveer deel 2 in de Hemels Leger-novellereeks, is een vervolg dat stevig in z’n schoenen staat. Niet enkel de spanning maar ook de emoties lopen hoog op in de verderzetting van het bovennatuurlijke verhaal van “Novis” Lilith, aartsengel Gabriël en de duivelse Luc. Het aantreden van nieuwe personages en de verdere verdieping van bestaande personages uit deel 1 zorgen ervoor dat er geen saai moment te bespeuren valt in dit tegelijkertijd ‘compacte’ en epische verhaal.
Na het lezen van de proloog had ik al meteen de smaak te pakken. Vanaf dan kom je in een soort van stroomversnelling terecht met Lilith als het enige vlot om je aan vast te klampen, want we zijn opeens 4 jaar verder in de tijd en er is aanvankelijk best wel wat je als lezer moet uitdokteren. Hierdoor blijf je nieuwsgierig verderlezen om te ontdekken hoe de vork in de steel zit.
De verhaallijn van de 4 ruiters van de Apocalypse deed me al meteen denken aan één van mijn favoriete series van het moment ‘Sleepy Hollow’, maar vertoont verder dan z’n bovennatuurlijke spilfiguren weinig gelijkenissen. Van een gebrek aan originaliteit kan je dit verhaal – terwijl het nochtans toch over ietwat uitgemolken personages uit de mythologie gaat – dus niet betichten.
Ik vond het leuk dat Lilith’s zusje Delilah een grotere rol kreeg in dit tweede deel, maar hun bijnamen (Lil en Lila) waren wel een tikkeltje verwarrend in sommige passages. En misschien was het wel leuk geweest als Gabriël en Michaël ook een moderne nickname zoals Luc hadden: Gabe en Mike? :p Maar ik begrijp natuurlijk dat dit een bewuste keuze was om de scheidingslijn tussen engel en gevallene te verduidelijken, dus vergeet maar dat ik iets gezegd heb.
De romance tussen Lilith en Gabriël ‘feel’ ik nog steeds niet echt omdat we naar mijn gevoel weinig van de ontwikkeling van hun liefdesverhaal hebben meegemaakt, geef mij dus maar Luc! Normaalgezien val ik niet zo voor literaire badboys, maar de complexiteit van dit personage trekt me wel erg aan. Ik heb mijn team dus al gekozen, nu jij nog ;)
Lilith zelf deed me soms een beetje denken aan Rose Hathaway uit de Vampire Academy-reeks. Ze is koppig en eigenwijs maar in haar relatie met haar zusje en haar liefdesverdriet op Gabe (hihi) leer je ook haar onderliggende motivaties kennen.
Het is echt opmerkelijk hoe auteur Olga Hoekstra met zo weinig woorden en toch erg compleet aanvoelend verhaal kan brengen. De opbouw zit helemaal goed en het tempo is niet min: korte hoofdstukken die elk eindigen op een manier die je door dit boek doen racen. Hoewel ik zelf behoorlijk lang gedaan heb over het lezen – wat niet aan het verhaal lag, maar aan enkele persoonlijke omstandigheden die me de zin en tijd om te lezen wel even ontnomen hadden – kan ik me inbeelden dat je dit boek in één ruk kan uitlezen. Voor ik op vakantie vertrok moest ik echt nog wel weten hoe het eindigt. En dat einde heeft me niet teleurgesteld!
LET OP: SPOILERS! (er kunnen spoilers in deze review staan, voor mensen die Engelenveer nog niet gelezen hebben.)
Lilith is kapot als blijkt dat Gabriël is vertrokken, zonder ook maar iets te zeggen. Als op een dag blijkt dat er een ramp te gebeuren staat, is Lilith gedwongen mee te helpen met het oplossen van de situatie. Samen met Luc, die ze niet goed weet te peilen, en Gabriël, die is teruggekomen, gaat zij op zoek naar informatie over een bizarre dood en een ritueel dat is uitgevoerd om de vier Ruiters te laten ontwaken. Het begin van het einde der tijden is gestart, en het eerste slachtoffer van hen ligt Lilith diep in het hart. Zij wilt koste wat kost zorgen dat de ramp die de wereld staat te wachten niet zal plaatsvinden, en werpt zich in het diepe, letterlijk en figuurlijk.
Lilith blijft een personage met wie ik een soort haat-liefdeverhouding heb. Aan de ene kant begrijp ik bepaalde keuzes die zij maakt heel goed, aan de andere kant zou ik haar het liefst door elkaar willen schudden om haar hoofd helder te krijgen. Haar hart is gebroken, maar gelukkig heeft ze haar vriend Seth, met wie ze kan trainen en wie ze af en toe kan gebruiken als troost door haar charmes in de strijd te gooien. Eigenlijk is dit gemeen en dat vindt zij zelf ook, want hij koestert gevoelens voor haar die zij nooit kan beantwoorden. Maar het is zo makkelijk... Zelf kreeg ik hierdoor medelijden met de arme Seth, die alles voor haar overheeft. Seth is een van de mannen in het leven van Lilith; daarnaast wordt de band tussen Luc en Lilith steeds duidelijker. Zij hebben een onderling, geheim verbond gesloten in het vorige deel waar Lilith liever niet teveel aan denkt. En dan is er nog haar grote liefde, die haar zonder iets gezegd te hebben in de steek heeft gelaten. Toch neigt ze nog steeds erg naar Gabriël, die keer op keer haar hart vertrapt waar zij niets van begrijpt. Tegelijkertijd worstelt Gabriël met zijn gevoelens en zijn verleden, die ook worden besproken tijdens de zoektocht naar de vier Ruiters. Dat vond ik erg fijn, want dat maakt wel een aantal dingen duidelijk! Waaronder ook de relatie tussen hem en Lilith. De eigentijdse vertelling over de vier Ruiters van de Apocalyps geeft een mooie wending aan het verhaal en maakt het hierdoor in mijn ogen echt af.
Engelenbloed is een zeer sterk vervolg op Engelenveer, waarin de (meeste) antwoorden worden gegeven op vragen waarmee je misschien bleef zitten na het lezen van het eerste deel. Het is spannend, je leeft mee met de personages en het eind smaakt en vraagt naar meer! Ik heb het met veel plezier gelezen. Het volgende deel zal nog even duren, maar ik ben in ieder geval heel benieuwd hoe het verhaal zal eindigen.
Nogmaals dank aan Olga Hoekstra voor het ebook! :)
Het is vier jaar later en het einde der tijden is ingegaan. Er moet gestreden worden tegen de vier Ruiters van de Apocalyps en Lilith moet, of ze het nu wil of niet, meehelpen. Hiervoor moet ze wel samenwerken de duivel, Luc, en de aartsengel Gabriël. Maar, zoals Olga het mooi zegt, in liefde en oorlog is alles geoorloofd, zelfs na de dood.
Bij het tweede deel in deze serie, Hemels Leger, had ik weer moeite met Lilith. Pas op ongeveer een derde begon ik opnieuw sympathie voor haar te krijgen. Bij Engelenbloed vond ik het wel veel lastiger om echt in het verhaal te komen. Er wordt veel achtergehouden, voor de spanning uiteraard, maar ik ergerde mij er soms aan. Er moet echt aandachtig gelezen worden om alles wat er wel verteld wordt, te snappen. Ook gebeurt er nu veel, maar zoals gewoonlijk is het weer prachtig verwoord, zoals “Het stadion torende hoog boven hen uit, als een nog zwartere schaduw in de door regenloze onweer doorkliefde nacht.”
Al met al is Hemels Leger een interessante, geweldig mooi geschreven serie. Het tweede deel eindigt open en natuurlijk smaakt het naar meer. Ik zou graag in de toekomst meer van Olga Hoekstra willen lezen.