เพชรพระอุมา เล่ม 6 ตอน ดงมรณะ

เพชรพระอุมา #6

by พนมเทียน

มันจะเป็นสัตว์ประเภทงู หรือประเภทอะไรก็สุดที่จะลงความเห็นได้เสียแล้ว เพราะสัณฐานลักษณะไม่เหมือนกับงูชนิดใดในโลกที่เคยพบเห็นมา บัดนี้ ปลายบุหนี่ของรพินทร์ จ่อสายชนวนระเบิดที่ลูกธนูติดไนโตรฯ แงซายน้าวสายธนูสุดล้า วินาทีเดียวก็ปล่อยออกไป เสียงดังพรึ่บ แล้วมีเสียงขนนกครางตัดอากาศเฟี้ยวก้องออกไป แล้วธนูดอกนั้น ก็ปักสวบเข้าไปติดเด้ข้างลำตัวอย่างพอดิบพอดี แล้วทั้งคนยิงและคนจุดชนวนก็ทรุดตัวลงกลั้นหายใจ! ศึกนี้รพินทร์ไม่สามารถบอกได้ มันจะลงเอยเอาในลักษณะใดแน่ ระหว่างอสูรดึกดำบรรพ์ผู้ปราศจากตีน กับมนุษย์ซึ่งเปรียบแล้วเท่ากับลูกเขียดตัวกระจิริด

Genres: Fantasy

456 pages, Paperback

Published January 1, 2004

About the author

ฉัตรชัย วิเศษสุวรรณภูมิ (23 พฤศจิกายน 2474 - 21 เมษายน 2563) นักเขียนนวนิยายที่มีชื่อเสียงมากที่สุดคนหนึ่งของไทย ศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ ประจำปี พ.ศ. 2540 เป็นเจ้าของนามปากกา พนมเทียน ผู้แต่ง เพชรพระอุมา

ฉัตรชัย วิเศษสุวรรณภูมิ เกิดที่จังหวัดปัตตานี เป็นบุตรคนสุดท้องของขุนวิเศษสุวรรณภูมิ กับนางสะอาด รัตนกุล เริ่มเขียนนวนิยายเรื่องแรกตั้งแต่สมัยเรียนมัธยมที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย เรื่อง “เห่าดง” ลงในสมุดอ่านกันเล่น เมื่อ พ.ศ. 2484 นอกจากเขียนนวนิยายแล้ว ฉัตรชัยยังเป็นคอลัมนิสต์เขียนบทความเกี่ยวกับอาวุธปืน ในหนังสือพิมพ์และนิตยสารบางฉบับด้วย โดยใช้ชื่อจริง และนามปากกา "ก้อง สุรกานต์"

Reviews

[Clairdenoon · Rating 5 out of 5]

#เพชรพระอุมา
#เล่ม6
#ใช้เวลา(และลีลานวยนาด😄)ในการอ่านทั้งสิ้น...26วัน!!หอยทากมากๆ🐌😅


รวมเด็ดประเด็นเด่นประเด็นดังพอสังเขป ที่ได้พบเจอ ได้รับรู้ในเล่มนี้...(ที่เราคิดเองว่าเด่นดัง😆)


■เล่มนี้มีโมเม้นประวัติศาสตร์ที่น่าจดจำหลายสิ่งหลายอย่างอ่ะ
■เริ่มจาก_ไอ้แหว่งตาย!!!!!_ช้างเกรียนตัวพ่อที่สร้างสีสันความวุ่นวายมาตั้งแต่ท้ายๆเล่ม1_ได้ตายลงอย่างสง่าผ่าเผยสมศักดิ์ศรีดีกรีพญาคชสารในเล่มที่6นี้_ยืนตายในถ้ำอย่างเท่ห์
■จะตายยังเกรียน_ผู้ชายเก่งกาจหน้าไหนยิงไอ้แหว่ง~แหว่งไม่ตายให้นะจ๊ะ😄จะตายทั้งทีก็เลือกนะจ๊ะ_ไอ้แหว่งยอมตายเพราะสาวๆสวยๆไฮโพร์ไฟล์เท่านั้น_ซึ่งในคณะนี้จะมีใครสวยเลิศเจิดจรัสทัดเทียมเจ๊ดารินหามีไม่_และกระสุนที่ปลิดชีพไอ้แหว่งก็คือกระสุนจากการยิงของเจ๊ดารินคนนี้นี่เองงงง!!!🤣#ปรบมือออออ👏👏👏
■ดูๆไปไอ้แหว่งเหมือนมีอดีตชาติผูกเวรผูกกรรมอะไรบางอย่างไว้กับดาริน_อันนี้ได้แต่คิดแล้วก็สงสัย🤔🤔
■เล่มนี้เชษฐาขาเดี้ยง
■เล่มนี้มีผี!!!!!(พิกัดพุเตย!!😨😨)
■ยะขิ่น-คือผีสาวชาวกะเหรี่ยงที่กิ๊กกับเส่ย//คะหยิ่น-คือหัวหน้าหมู่บ้านขี้คุยโวที่หล่มช้าง(( ขิ่นๆหยิ่นๆคล้ายๆกันโปรดอย่าจำสับสน😅😅))
■เล่มนี้มีงู!!!!งูยักษ์!!!!!!และมัน...ไม่ได้มาแค่1!!!!!!
■เล่มนี้คณะถึงหล่มช้างแล้ว!!!!(ถึงซะที😅😅)
■เราได้รู้ในเล่มนี้ว่าบุญคำ....มีเมียเด็กหลายคน😅😅
■ชาวคณะเริ่มเดินทางกันทั้งหมด16คนมีชีวิตรอดถึงหล่มช้าง9คน(ตาย7)
■เล่มนี้แงซายได้โชว์สกิลยิงธนู🏹จ้าาาาพี่จ๋าาา😆😆🏹
■ท้ายEP49.รพินทรกับดารินเขาจูบกัน!!!!1stkissครับพี่น้องงง!!!
■เล่มนี้พรานใหญ่ป่วยจ้าเป็นมาลาเรียจ้าเพ้อถึงแสงโสมด้วยจ้า..ที่พีคคือคนที่ได้ยินเต็มๆคือดารินจ้าาา
■จบที่งูยักษ์...ไม่ได้มาแค่1และงู..ยังไม่ตายยยยย!!!!!

ข้อคิดที่ชอบ:ความชังที่แปรสภาพมาเป็นความรักย่อมมีคุณค่าเหนือกว่าความรักซึ่งกลับมาเป็นความชังภายหลัง...


///////และเช่นเคย...10คำถามร่วมสนุกไก่กา😄😅..ที่คนอ่านเล่ม6น่าจะรู้!!(อย่างน้อยเราก็สนุกอ่ะนะ😄)

1.เปลี่ยวดำคือ?
2.ปืน&กระสุนที่ดารินยิงปลิดชีพไอ้แหว่งคือ?
3.ถ้าอยากรู้ใจรพินทรแต่ไม่อยากถามรพินทรโดยตรงว่า"คิดอะไรอยู่?" ควรทำอย่างไร?
4.หลังจากคิสซีนนัวเนียครั้งแรก!!ระหว่างดารินกับรพินทร😙😙~ดารินได้กล่าวถ้อยคำใดกับรพินทร?
5.มุโดนอะไรแทงไส้ไหล?
6." ความชังที่แปรสภาพมาเป็นความรักย่อมมีคุณค่าเหนือกว่าความรักซึ่งกลับมาเป็นความชังภายหลัง..."
ใครพูดประโยคนี้กับใคร?
7.สถานที่ใดในเล่ม6นี้ที่ค่าPM2.5ในอากาศน่าจะเยอะสุด?😷
8.ใครช่วยชีวิตเจ้ามุ?
9.มักเกิ้ลคนใดในเรื่องที่อยู่ๆก็ได้รับฉายาใหม่เป็นแม่มด🕵️‍♀️🔮เฉยเลย?
10.ใครเป็นคนทำธนู?และหางสำหรับตัดลมธนูทำจากหางของอะไร?

//////////
เฉลย

1.โรคชนิดหนึ่งที่เกิดจากลม ความเย็น ในggบอกว่า นิวมอเนีย/ปอดบวม(ถ้าไม่ใช่-วานผู้รู้มาแจ้งแถลงไข😙)

2.  .300 weatherby magnum rifle

3.ถามแงซายสิค้าบบบ แงซายเหมือนมานั่งอยู่กลางใจรพินทร ถามอะไรรู้ ถามอะไรตอบได้หม้ดดด😄
4.สามหาว!กักขฬะ!สัตว์ป่า!
5. อาทิวราห์แทงจ้า 🐗🐗
6. แงซาย:"ความชังที่แปรสภาพมาเป็นความรักย่อมมีคุณค่าเหนือกว่าความรักซึ่งกลับมาเป็นความชังภายหลัง...จริงไหมครับผู้กอง"...พูดกับรพินทร์
7.แถวๆหมู่บ้านพุเตยไง เพราะโดนเผาทั้งหมู่บ้านไง อิอิ..แหะแหะ😆😆
8.เจ๊ดาไงจะใครล่ะ ชีเป็นคุณหมอนี่นะ
9.เจ๊ดาอีกเช่นเคย
10.แงซาย/หางนกเงือก🦃


/////เย้ๆๆๆๆๆ/////ไปต่อเล่ม7!!!!

[Pairash Pleanmalai · Rating 5 out of 5]

ชอบมากเลยกับฉากบรรยากาศแบบผีๆสางๆ ในแนวของพนมเทียน มันดูสมจริง และชวนขนหัวลุก
จัดให้เต็มๆ ในช่วงแรก
แถมมีตัวละครใหม่ปรากฎขึ้นทำให้เนื้อเรื่องสนุกมากๆ 'คะหยิ่น' นักเลงดอยผู้หยิ่งยโส
และความตลกๆ และการใส่บทบาทใหม่ๆ ให้ดาริน
แถมตัวร้ายที่เป็นงูยักษ์ทำให้ได้บรรยากาศไม่ซ้ำที่ผ่านมา

[Prapatsara · Rating 5 out of 5]

ฉากความรู้สึกนั้น อ่านแล้วราวกับเราเองเป็นคนที่รู้สึก น้ำตาไหลพราก

[Som-Ö]

ชอบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ เป็นเล่มที่รู้สึกสนุกมากขึ้นๆเรื่อยๆ เสน่ห์มากขึ้นเรื่อยๆเล่มนี้ก็กำจัดไอ้แหว่งได้เเล้ว เเต่มาเผชิญหน้ากับงูยักษ์ เล่มนี้เหมือนเห็นความสัมพันธ์ที่เชื่อใจกันมากขึ้นเรื่อยๆของดารินที่มีต่อนายพราน มีหลายฉากที่ก็รู้สึกตีความไม่ออกว่ารพินทร์รู้สึกรุนแรงขนาดไหน โกรธมากหรือเปล่า เวลาดารินพูดถึงโสมแสง ดูไม่ได้เเสดงอาการออกมาเหมือนดาริน แต่ใช้ความสุภาพเข้าสู้ โหวววว แต่ฉากจูบแรกนี่ เรายังนึกเลย ตาพรานเราอะไรดลใจให้ตอนนั้นทำแบบนั้นกัน ยังไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าหญิงเขามีใจให้หรือเปล่า โอ้ยยยย หรือเราพลาดอะไรไป! รู้สึกตีความไม่ทัน5555 ฉากเป็นไข้มาราเรียจับสั่น สงสารรพินทร์มากที่เพ้อถึงโสมแสง เกิดอะไรขึ้นกันนะ นายพรานต์เราถึงผูกใจเจ็บขนาดนี้ โอ้ยยยยยยยยย ฮือออออ ตอนตัดพ้อน้ำตาจะไหล ยิ่งตอนรพินทร์บอกให้ตัวเองตายไปได้ก็ดี ตอนนั้นไม่เหมือนประชด เหมือนพูดจริงเลย รพินทร์ ฮืออออออ

แต่ฉากรพินทร์แงซายคือโอเคเลย รู้ทันกันจริงๆ 5555555 ชอบบบบบบบบบบบบบบ

*หลังจากกลับมาอ่านอีกรอบ*
ตอนนี้รู้สึกได้สติ จริงๆความสัมพันธ์รพินทร์กับดารินมันเหมือนลองเชิงกันมากๆ มันก็เป็นความรู้สึกดีที่มีให้กัน แต่ยังติดกับคำว่าลูกจ้างนายจ้าง เเต่เข้าใจได้ จูบเเรกคือยังไม่สนิทกันมากขนาดนั้นไหม ลองเชิงกันมา5 เล่มก็จริง เเต่จูบเเรกมันต้องมีบรรยากาศหน่อยไหมอ่ะนายพราน5555 เเต่ก็น่าเห็นใจเพราะโดนหญิงหลบหน้า ประจวบกันเย็นวันถัดไปเป็นไข้จับสั่น ความตัดพ้อที่ไม่ได้น้อยใจก็มาเต็ม เห้อม ความสัมพันธ์เขียนดีมาก เเต่คิดว่าสกิลตีความตัวเองต่ำเกิน55555

[Misspharaoh · Rating 5 out of 5]

ซีนประทับใจ
➖our first kiss 💋💋💋💋🥰

[P.Chang · Rating 3 out of 5]

สนุก มีความแฟนตาซีขึ้น มีเรื่องผีสางและสิ่งลึกลับ ตื่นเต้นไปกับสัตว์ร้ายตัวใหม่ พร้อมด้วยหัวหน้ากะเหรี่ยงผู้โหดเหี่ยมที่ไม่ยอมก้มหัวให้ใคร การเดินทางที่จริงจังเข้าไปในดงลึกนั้นใกล้ขึ้นมาทุกที...

การเขียน ยังคงบรรยายออกมาได้ยอดเยี่ยมเช่นเคย

เนื้อเรื่อง การออกตามล่าไอ้แหว่งยังคงดำเนินต่อไป จนกระทั่งพบความเป็นไปของไอ้แหว่ง ทั้งคณะจึงเดินทางกลับมายังค่ายพัก และปรึกษาหารือในการก้าวต่อไป ทั้งหมดจึงตัดสินใจเดินทางต่อ ในระหว่างเดินทางจะไปหมู่บ้านกะเหรี่ยงนั้น พวกเขากลับมาพบสัตว์ร้าย ที่มีความประหลาดและน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก...

#Panอ่าน

[Tony · Rating 4 out of 5]

เล่มนี้แอคชั่นทั้งเล่มถล่มช้าง​ เจอช้างถล่ม
ฉากไอ้แหว่งยืนตายนี่คลาสสิก​สุด
พล็อตเรื่องวางไว้กระชับขึ้นมากและสนุกสนาน
การหักเหลี่ยมกันของพี่พินทร์​ กับ​ น้องแง เข้มข้น​ขึ้นเรื่อยๆ​ แม้บทจะขับให้น้องแงเด่นขึ้นเรื่อยๆ
แฟนตาซี​มาก​ขึ้นเรื่อยๆ​ ทั้งผีสิง​ ทั้งงูยักษ์
สรุปว่าเล่มนี้สนุกสุดที่ผ่านมาแล้ว​ 6 เล่ม

[Woranart · Rating 4 out of 5]

ไอ้แหว่งสมศักดิ์ศรีมาก ส่วนพรานใหญ่ก็มีจุดอ่อนเหมือนกัน

[Lily 百合花 · Rating 4 out of 5]

อ่านจบ
16.18 น. 26 ก.ย. 2555

[Phaiy Supesuntorn · Rating 4 out of 5]

น้ำตาไหล ประทับใจ ตอนคุณแหว่งตายที่สุด “ยืนตายแบบเบงเค”
อยากรู้บุพกรรมระหว่างเจ้าแหว่งกับนายหญิง

[Just Jim · Rating 4 out of 5]

Damn, I got jumped by that kiss