De plantrekkers

by Heleen Debruyne

Op een volkomen onverwacht moment neemt het leven van Willem, een eenvoudige informaticus die zijn dagen slijt in het kalme Roeselare, een wending. Via zijn ondernemende broer Lionel maakt hij kennis met de Russische diva Sofiya, haar uit Rusland meegekomen moeder en de Italië ontvluchte Mariella. Willems bestaan raakt vanaf dan hopeloos verknoopt met veel meer levens dan goed voor hem is.
De plantrekkers is een tragikomische roman, waarin verschillende mensen en nationaliteiten samenkomen in een Vlaams provinciestadje met een overschot aan verkeersdrempels. Er ontstaan grote problemen in kleine ruimtes, waarbij het grootste probleem de zelfbegoocheling van de mens is.

255 pages, Paperback

First published January 1, 2016

Reviews

[Irene De Vries · Rating 5 out of 5]

Tip voor Nederlanders: ervaar sexy, exotisch West-Vlaanderen door de ogen van deze unieke familie.. Dit is niet alleen een gaaf verhaal, maar ook een mooie kans om heel veel nieuwe woorden te leren.

[Bernadet · Rating 5 out of 5]

Het verhaal en de personages blijven hangen, nog lang nadat de laatste pagina gelezen werd.
Een bijzonder mooi debuut van Heleen Debruyne, en leuk vormgegeven ook.

[Hermien · Rating 2 out of 5]

Het kon mij niet bekoren. Het onderwerp en de personages lieten me volledig koud, maar aangezien ik het toch uitgelezen heb krijgt het 2 sterren.

[André · Rating 4 out of 5]

Citaat : Wie Willem niet goed kende, of zelfs wie dacht Willem wel goed te kennen, had daardoor de indruk dat hij een slap figuur was. Goeie jongen, maar geen ruggengraat, werd over hem gezegd. Die laat over zich heen lopen. Maar dat was het niet. Zijn dienstbaarheid en zijn gewoonte om zich door de behoeften van anderen te laten meeslepen waren geworteld in de heilige overtuiging dat het toch allemaal niet veel uitmaakt, ergens in de Grote Gang van Zaken.
Review : In de debuutroman De plantrekkers van Vlaamse radio- en tv-journaliste Heleen Debruyne (1988), worden we geconfronteerd met twee broers elkaars tegenpolen zijn. De jongste is de ondernemende Willem die werkt als freelance ICT-er in Roeselare. Zijn broer Lionel, voormalig directeur van een schoonmaakbedrijf en nu stofzuigerverkoper, woont er ook met zijn Russische diva Sofiya. Terwijl de eerder stille Willem zijn kost goed verdient, sukkelt de uitbundige Lionel van het ene financiëel probleem in het andere. Willem maakt kennis met Mariella, de Italiaanse vriendin van Sofiya, haar Russische moeder Mamoesjka en indirect met de New Yorkse Afro-Amerikaan en volleyballer Max. En zo verwordt De plantrekkers een tragikomedie van menselijke relaties en interacties die langzaamaan leiden tot een ongewilde verstrengeling van levens. Het is eigenlijk een vrij simpel verhaal over een onbestemd groepje mensen van diverse nationaliteiten in de Vlaamse provinciestad Roeselare, dat maandenlang om de weinig ondernemende ICT’er Willem heen cirkelt en in wezen weinig met elkaar deelt zonder dat iemand ertoe overgaat de nogal toevallige banden te verbreken. Maar juist saaie Willem , computerdeskundige, gescheiden van een even saaie vrouw, wonend in een ruim rijtjeshuis, met een goedlopende eenmanszaak, evolueert van een sukkel die zich alles laat aanleunen, tot een rots in de branding, tot een echte plantrekker, en probleemoplosser. Terwijl gangmaker Lionel zich verschuilt als hij nog maar denkt niet meer uit de problemen te geraken. Heleen Debruyne brengt een swingend literair geheel dat regelmatig knettert, dat zich zowel in de Vlaamse klei koestert als in universeel territorium. De auteur loopt niet in valsstrikken, laat haar linguistisch stoofpotje sudderen en weet zich verder best te redden, kortom een echte tricolore plantrekster!

[Ann Olyslaegers · Rating 3 out of 5]

Twee broers zonder ruggengraat en vrouwen... een moeder, twee echtgenotes en minnaressen. Met de moeder van de Russische minnares erbij is de cirkel rond. Wie recht de rug van deze twee mannen ? Of komen zij nooit los uit de ellendigheid van hun bestaan ?
Geschreven alsof we ze wel kennen, via via.
Fijn is dat je je niet blauw ergert bij het lezen wat er hen overkomt, Heleen Debruyne slaagt erin om zelfs af en toe sympathie op te wekken voor de twee.

[Hanneke]

Het boek leest vlot weg, en soms zijn er echt rake typeringen. Maar ik mis een beetje de persoonlijke stem van de schrijfster (zeker als je haar kent van haar feministische werk/invalshoek). Ze schrijft eigenlijk een heel "braaf" boekje, en sommige zaken voelen zelfs aan alsof ik het eerder ergens in een boek heb gelezen. Die Vlaamse koterij-sfeer, heb ik al eerder gelezen.

[Liselotte · Rating 3 out of 5]

Onderhoudende roman met rake typeringen en interessante woordkeuzes, maar de setting en personages boeien maar matig. Ik had gehoopt op een pittiger verhaal over twintigers in een grootstad bijvoorbeeld, beetje hedendaagser, nieuwer, dwingender.

[Frederik Jacques · Rating 4 out of 5]

Nice, easy-reading story.
Especially if you lived in Roeselare yourself and you recognise the landmarks Heleen is talking about.

[Klaas Roggeman · Rating 2 out of 5]

Degelijke, maar weinig opzienbarende roman van Debruyne. De falende West Vlaamse zakenmannen, heb ik al eerder en beter. gezien bij Lanoye. Maar het is wel redelijk onderhoudend.

[Jeroen Vermeiren · Rating 5 out of 5]

Ijzersterk romandebuut over de vergeefsheid der dingen/mensen/relaties. Zwaar aanbevolen.

[Marja Alaerts · Rating 3 out of 5]

Een verfrissende kijk op een complex geheel van relaties

[Sandra Dhauw · Rating 4 out of 5]

Heel vlot geschreven. West-Vlaamse kenmerken heel herkenbaar in het verhaal.
Prettig en ontspannend lezen.

[Goedele Janssens · Rating 2 out of 5]

vlot geschreven, maar geen echt geweldige verhaallijn

[Marnix Verplancke · Rating 3 out of 5]

Lionel is een door grootheidswaanzin geplaagde kleine ondernemer van twaalf stielen en dertien ongelukken. Ooit hield hij met het familiekapitaal van zijn vrouw in Roeselare Euroclean overeind, beter bekend omwille van zijn klantenparty’s dan voor zijn poetsprestaties. Dat is tot hij in Verona de grote liefde vond in de Russische schone Sofiya, waarna zijn vrouw haar biezen pakte en hem liet stikken met zijn bedrijf. Al gauw verkocht hij stofzuigers. Zijn broer Willem is van het nuchterder type, een computerman, die zich desondanks ook laat verleiden door een wulps ding; een vriendin van Sofiya nog wel: de vertaalster Russisch-Italiaans Mariella.
Via Sofiya komt Lionel in contact met de archimandriet Thomas, een Russisch-orthodoxe geestelijke die in feite uit Pervijze komt en Danny Vandekerckhove heet. Omdat hij Westvleteren te commercieel begon te vinden, trad hij samen met een paar andere broeders uit en ging hij op zoek naar het echte geloof, eentje waarin hij zich zou kunnen ontpoppen tot een echte Raspoetin. En het is in die gedaante dat hij Lionel influistert dat Sofiya’s datsja op een reusachtige gasbel staat en Gazprom interesse heeft.
Soms al te veel uitweidend en ook niet altijd even origineel in beeld-en woordkeuze gaat Heleen Debruyne in haar voorbij flitsende debuutroman De plantrekkers op zoek naar de clown in ons allemaal: de tragikomische figuur die lacht omdat huilen geen optie is en beseft dat het leven een eindeloze ploeterpartij is. Natuurlijk zal Lionel in Rusland geen eindeloze roebelbron aanboren en zal broer Willem uiteindelijk met de gebakken peren - of in dit geval een stel buitenlandse vrouwen - blijven zitten. Zo gaat dat toch altijd in het leven?

[Laura Van den bossche · Rating 3 out of 5]

3.5