خیالی انگیزترین داستان دنیا یا «هزار و یکشب» آنچه که در مورد داستان هزار و یکشب باید همواره خواننده مدنظر داشته باشد صرفاً خیالی بودن آن است که داستان جز خیال نیست و اگر جز این می بود، قصه نبود.
هزار و یک شب مجموعه ای از داستان های افسانه ای قدیمی هندی، ایرانی و عربی است که به زبان های متعددی منتشر شده است.
شروع داستان هزار و یک شب به نقل از پادشاهی است ساسانی با عنوان شهریار (پادشاه) و روایتگر آن شهرزاد (دختر وزیر) است. اکثر ماجراهای آن در بغداد و ایران میگذرد و داستان های آن را از ریشهٔ ایرانی دانسته اند، که تحت تاثیر آثار هندی و عربی بوده است. اینکه داستان های هزار و یک شب مشخص و روشن باشند و تعداد آنها دقیقاً هزار و یک باشد چندان واقعی به نظر نمیرسد. اما داستانهای زیادی زیر نام هزار و یک شب نوشته شده است.
Books can be attributed to "Anonymous" for several reasons:
* They are officially published under that name * They are traditional stories not attributed to a specific author * They are religious texts not generally attributed to a specific author
Books whose authorship is merely uncertain should be attributed to Unknown.
در کل کتاب جذابیه، ولی باید سعی کنید فقط بعنوان داستان نخونید، بلکه بعنوان نمونه ای از نوع تفکر و زندگی مردم اون دوران بخونید که در اون صورت خیلی بیشتر مزه میده. مثلا کج فهمی شخصیت های داستان از قوانین اسلامی حتما نوعی مسلمونی مردم اون زمان رو نشون میده، که فرضا بعد شراب و زنا، میرن غسل میکنن و نماز میخونن بنظر خودشونم خیلی رفتارشون طبیعیه. یا رفتارشون طوری که حرف حکم امضا و داره که مردم (با شخصیت) اگر یه حرفی رو بزنن دیگه زیرش نمیزنن و خودشون رو پابند حرفشون میدونن. نصفه دوم کتاب از نصف اولش جذاب تره ولی چندتا از داستانا تقریبا تکرارین و خیلیا عصاره مشابه دارن(عاشقش که شهر به شهر دنبال معشوق ندیده نشناخته میگرده) مشکلی که حداقل چاپی که من دارم داشت، شعرهای داستانه که ترجمه یا چاپ نشده که خب یسری از داستانا رو ناقص میکنه، اگر میتونید ببینید چاپ با شعرا وجود داره یا نه، حداقل ترجمه شعرا در کل تجربه ی جالبی بود و حس کردم برای یک ماهی تو زمان داستانا زندگی میکردم...